सूषा व्यूर्णोतु वि योनिं हापयामसि । श्रथया सूषणे त्वमव त्वं बिष्कले सृज
गुंडाळणाऱ्याने त्याला पूर्णपणे वेढावं; आपण त्याला गर्भाशयात ठेवतो. हे गुंडाळणारे, त्याला सैल कर; तुकड्यांमध्ये सोड.
नेव मांसे न पीवसि नेव मज्जस्वाहतम् । अवैतु पृश्नि शेवलं शुने जराय्वत्तवेऽव जरायु पद्यताम्
तो मांसात नाही, चरबीत नाही, मज्जेतही नाही. पांढऱ्या डागाचा, म्हणजेच झिल्लीचा, भाग कुत्र्याजवळ जावो; झिल्ली खाली पडो.
वि ते भिनद्मि मेहनं वि योनिं वि गवीनिके । वि मातरं च पुत्रं च वि कुमारं जरायुणाव जरायु पद्यताम्
मी तुझे मूत्र, गर्भाशय, गायीचं वास यांचं विभाजन करतो. आई आणि मुलगा वेगळे होवोत, मुलगा आणि झिल्ली वेगळे होवोत; झिल्ली खाली पडो.
यथा वातो यथा मनो यथा पतन्ति पक्षिणः । एवा त्वं दशमास्य साकं जरायुणा पताव जरायु पद्यताम्
जसं वारा, जसं मन, जसं पक्षी उडतात, तसं तू, दहा महिन्यांचा बालक, झिल्लीसह खाली पड; झिल्ली खाली पडो.
जरायुजः प्रथम उस्रियो वृषा वाताभ्रजा स्तनयन्न् एति वृष्ट्या । स नो मृडाति तन्व ऋजुगो रुजन् य एकमोजस्त्रेधा विचक्रमे
गर्भात जन्मलेला पहिला वृषभ, वाऱ्याने व ढगांनी वेढलेला, वीजेसारखा गडगडणारा, पावसासह येणारा — तो सरळ व वाकडे दोन्ही मोडणारा, एकाच शक्तीने तीन पावलांत चालणारा, आमच्यावर कृपा करो.
अङ्गेअङ्गे शोचिषा शिश्रियाणं नमस्यन्तस्त्वा हविषा विधेम । अङ्कान्त्समङ्कान् हविषा विधेम यो अग्रभीत्पर्वास्या ग्रभीता
तुझ्या प्रत्येक अंगात चमकणाऱ्या तेजाला आम्ही नमस्कार करतो, तुझी पूजा करतो. तुझ्या सर्व अंगांना आम्ही अर्पण करतो, तू ऋतूंच्या सांध्यांना प्रथम पकडणारा आहेस.
मुञ्च शीर्षक्त्या उत कास एनं परुष्परुराविवेशा यो अस्य । यो अभ्रजा वातजा यश्च शुष्मो वनस्पतीन्त्सचतां पर्वतांश्च
त्याला डोकेदुखी व खोकल्यापासून, आत शिरलेल्या कडू वेदनेपासून मुक्त कर. वाऱ्यापासून, ढगांपासून, तापापासून, तसेच झाडे व पर्वत यांच्यापासून त्याची सुटका होवो.
शं मे परस्मै गात्राय शमस्त्ववराय मे । शं मे चतुर्भ्यो अङ्गेभ्यः शमस्तु तन्वे मम
माझ्या बाह्य अंगांना शांती मिळो, खालच्या अंगांना शांती मिळो; माझ्या चारही अंगांना शांती मिळो, माझ्या देहाला शांती मिळो.
नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनयित्नवे । नमस्ते अस्त्वश्मने येना दूडाशे अस्यसि
वीजेला नमस्कार असो, गडगडाटाला नमस्कार असो; ज्याने तू प्रहार करतोस त्या दगडालाही नमस्कार असो.
नमस्ते प्रवतो नपाद्यतस्तपः समूहसि । मृडया नस्तनूभ्यो मयस्तोकेभ्यस्कृधि
पर्वताच्या पोटी जन्मलेल्या, ज्याच्या उष्णतेने तू सर्व गोष्टी एकत्र करतोस, तुला नमस्कार. आमच्या शरीरावर कृपा कर, आमच्या मुलांना सुख दे.
प्रवतो नपान् नम एवास्तु तुभ्यं नमस्ते हेतये तपुषे च कृण्मः । विद्म ते धाम परमं गुहा यत्समुद्रे अन्तर्निहितासि नाभिः
पर्वतपुत्रा, तुला नेहमी नमस्कार असो; शस्त्ररूपा, तुला नमस्कार असो; आम्ही तुझ्यासाठी अग्निहोत्र अर्पण करतो. तुझे श्रेष्ठ स्थान आम्हाला ठाऊक आहे, ते गुप्त आहे, तुझे नाभी समुद्रात लपले आहे.
यां त्वा देवा असृजन्त विश्व इषुं कृण्वाना असनाय धृष्णुम् । सा नो मृड विदथे गृणाना तस्यै ते नमो अस्तु देवि
देवतांनी तुला सर्वत्र लागणारी बाणासारखी, मारक शक्तीने बनवले आहे. आम्ही तुला स्तुती करताना, तू आमच्यावर कृपा कर. देवी, तुला नमस्कार असो.
भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् । महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम्
या स्त्रीचे भाग्य तुला मिळो, जसे झाडावरून हार घेतात तसे. मोठ्या मुळांचा पर्वत जसा पूर्वजांमध्ये दीर्घकाळ टिकतो, तसेच तू पूर्वजांमध्ये राहो.
एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम । सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः
राजा यम, ही तुझी वधू कन्या आहे; तिला आईच्या, भावाच्या किंवा वडिलांच्या घरी नेले जावो.
एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि । ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात्
राजा, ही तुझ्या घराची रक्षण करणारी आहे; तिला आम्ही तुझ्याकडे सोपवतो. ती पूर्वजांमध्ये दीर्घकाळ राहो, तिच्या डोक्यावर शांती नांदो.
असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च । अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम्
असित, कश्यप आणि गयाच्या सामर्थ्याने, जसे स्त्रिया घराच्या आत बांधल्या जातात, तसे मी तुझे भाग्य तुझ्याशी घट्ट बांधतो.
सं सं स्रवन्तु सिन्धवः सं वाताः सं पतत्रिणः । इमं यज्ञं प्रदिवो मे जुषन्तां संस्राव्येण हविषा जुहोमि
नद्या एकत्र वाहोत, वारे एकत्र वाहोत, पक्षी एकत्र जावोत. हे यज्ञ आकाशातून स्वीकारले जावो, मी एकत्र अर्पण करतो.
इहैव हवमा यात म इह संस्रावणा उतेमं वर्धयता गिरः । इहैतु सर्वो यः पशुरस्मिन् तिष्ठतु या रयिः
हे बोलावलेले, इथेच या, एकत्र वाहणाऱ्या प्रवाहांसह या, ही स्तुती वाढवा. येथे सर्व जनावरे आणि सर्व संपत्ती राहो.
ये नदीनां संस्रवन्त्युत्सासः सदमक्षिताः । तेभिर्मे सर्वैः संस्रावैर्धनं सं स्रावयामसि
नद्या ज्या अखंडपणे एकत्र वाहतात, त्या सर्व प्रवाहांसह आम्ही संपत्ती एकत्र आणू.
ये सर्पिषः संस्रवन्ति क्षीरस्य चोदकस्य च तेभिर्मे सर्वैः संस्रावैर्धनं सं स्रावयामसि
तूप, दूध आणि पाण्याचे जे प्रवाह एकत्र वाहतात, त्या सर्व प्रवाहांसह आम्ही संपत्ती एकत्र आणू.
येऽमावास्यां रात्रिमुदस्थुर्व्राजमत्त्रिणः । अग्निस्तुरीयो यातुहा सो अस्मभ्यमधि ब्रवत्
अमावस्येच्या रात्री जे उठले, गायी खाणारे, चोर; अग्नी, चौथा, मार्ग नष्ट करणारा, तो आमच्यासाठी बोले.
सीसायाध्याह वरुणः सीसायाग्निरुपावति । सीसं म इन्द्रः प्रायच्छत्तदङ्ग यातुचातनम्
सीसेसाठी वरुणाला बोलावले जाते, सीसेसाठी अग्नीला हाक मारली जाते; इंद्राने सीसा दूर केले — तेच खरं तर जादूटोण्याचा नाश करो.
इदं विष्कन्धं सहत इदं बाधते अत्त्रिणः । अनेन विश्वा ससहे या जातानि पिशाच्याः
हे वाईट वाढणारे दूर करते, हे आपल्याला त्रास देणाऱ्याला हाकलते; या मंत्राच्या प्रभावाने मी सर्व पिशाच्च स्वरूपातील जीवांना तोंड देतो.
यदि नो गां हंसि यद्यश्वं यदि पूरुषम् । तं त्वा सीसेन विध्यामो यथा नोऽसो अवीरहा
तू जर आमच्या गायीला, घोड्याला किंवा माणसाला इजा केलीस, तर आम्ही तुला शिसाच्या बाणाने मारू, जेणेकरून आमच्या जनावरांना काहीही होऊ नये.
अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः । अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः
त्या स्त्रिया, लाल वस्त्र घालून, नवऱ्यांशिवाय, जणू जाऊबायांसारख्या बाहेर पडतात; त्यांची शक्ती संपलेली असो, त्या तशाच उभ्या राहोत.
तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे । कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही
मोठी बहिण उभी राहो, त्यानंतरची सुद्धा उभी राहो, मधली सुद्धा उभी राहो; सगळ्यात लहान सुद्धा उभी राहो—संपूर्ण रांग ताठ उभी राहो.
शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् । अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत
शंभर नळ्या आणि हजार धनसंपत्तींपैकी या मधल्या उभ्या राहिल्या; दोन्ही टोकांसह त्या नीट मांडल्या गेल्या.
परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत्। तिष्ठतेलयता सु कम्
तुमच्या सभोवताली वाळूने बनवलेला मोठा धनुष्य ताणला आहे; तुम्ही सगळे ताठ उभे राहा, स्थिर राहा, सुखी राहा.
निर्लक्ष्म्यं ललाम्यं निररातिं सुवामसि । अथ या भद्रा तानि नः प्रजाया अरातिं नयामसि
दुर्दैव, वाईट चिन्ह, आणि दारिद्र्य आम्ही दूर करतो; पण जे काही शुभ आहे, ती सर्व शुभेच्छा आमच्या संततीला मिळो, आणि वैर आम्ही दूर नेऊ.
निररणिं सविता साविषक्पदोर्निर्हस्तयोर्वरुणो मित्रो अर्यमा । निरस्मभ्यमनुमती रराणा प्रेमां देवा असाविषुः सौभगाय
सविता देवाने आमच्या पायांतील आणि हातांतील कलह दूर केला; वरुण, मित्र आणि अर्यमान यांनीही तो दूर केला; अनुमती देवी आमच्यावर कृपा करून ते दूर करते—सर्व देवांनी आम्हाला सौभाग्य दिले.