नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान् मिमीह्युप स्तीन् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे इंद्रा, शूरवीरा, आमच्या स्तुतीने आणि तुझ्या सामर्थ्याने तू अधिक बळकट हो. आम्हाला संपत्ती आणि अन्न मिळू दे. तुम्ही सर्वजण नेहमी आमचे कल्याण राखा.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
हे इंद्रा, आनंदाने इथे ये, हा सोमपान कर. हे माझे आसन, माझे पवित्र कुश आहे.
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
हे इंद्रा, प्रार्थनेने जुंपलेल्या तुझ्या पिंगट घोड्यांनी तुला इथे आणू दे. आमच्या स्तुतिस्वरूप प्रार्थना ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
हे सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, आम्ही सोमरस काढताना, प्रार्थनेने तुला हाक मारतो.
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत
गायक मोठ्या स्वरात इंद्राची गाणी गातात; स्तुतिकर्ते आपल्या गीतांनी इंद्राची स्तुती करतात; सर्वांचे स्वर इंद्राला पुकारतात.
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
इंद्रा, दोन पिंगट घोड्यांसह, वाणीने जोडलेला, तू सुवर्ण वज्रधारी आहेस.
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्
दूरदृष्टी असलेल्या इंद्राने आकाशात सूर्य उगवला; गायींसह त्याने डोंगर फोडला.
इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः । अस्माकमस्तु केवलः
आम्ही सर्व दिशांनी इंद्राला लोकांसाठी हाक मारतो; तो फक्त आमचाच असू दे.
व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्
सोमाच्या तेजाने भारलेला तो मध्यकाशात गेला, जेव्हा इंद्राने अडथळा फोडला.
उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन् गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्
तो अंगिरसांसह वर गेला, लपलेल्यांना उघड केले; त्याने अडथळा पुढे ढकलला.
इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे
इंद्रामुळे आकाशातील तेजस्वी लोक, जे स्थिर आणि दृढ आहेत, ते हलत नाहीत.
अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः
पाण्याच्या आनंदासारखी स्तुती इंद्राकडे विजयासाठी धावते; तुझे आनंद सर्वत्र पसरले आहेत.
इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्चसा
इंद्रासोबत तुम्ही एकत्र पाहता, निर्भयपणे एकत्र येता; तुम्ही सारख्या तेजाने एकत्र आहात.
अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । गणैरिन्द्रस्य काम्यैः
निर्दोष आणि तेजस्वी सोबत्यांसह, उत्सव सामर्थ्याने झळकतो, इंद्राच्या प्रिय समूहांसह.
आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम्
आपल्या स्वभावानुसार त्या पुन्हा गर्भात प्रवेश करतात आणि यज्ञाचे नाव टिकवतात.
इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी, कोणीही जिंकू न शकणारा, नव्वद नऊ शत्रूंना ठार केले.
इच्छन् अश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति
घोड्याचे डोके, जे पर्वतात लपले होते, ते शोधण्याची इच्छा त्याने केली आणि त्या अद्भुत स्थळी ते मिळवले.
अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे
इथे त्यांनी गाईचे नाव, त्वष्ट्याचा नीच रूप, शोधले; असे चंद्राच्या घरात घडले.
वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे
आठ पावलांची, नवीन फुलांनी सजलेली, अमरत्वाला स्पर्श करणारी वाणी मी उचलतो, इंद्राकडून माझे रूप घेतो.
अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः
हे इंद्रा, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झाला, तेव्हा दोन्ही जगांनी तुझ्या मागे चालत आले.
उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम्
तू सामर्थ्याने उभा राहिलास, तुझ्या दोन्ही जबड्यांनी कंपन केलेस आणि सोमरस प्यायलास, हे इंद्रा.
भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर
सर्व द्वेष फोडून टाक, शत्रूंना दूर लोट आणि नष्ट कर; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यद्वीलाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे सैल आहे, जे मजबूत आहे, जे दगडात लपले आहे, ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे तू दिलेस, ते सर्व मानवांना माहीत आहे; ते हवेहवेसे धन आम्हाला दे.
प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम्
जनांचा राजा इंद्र, पुरुषांचा संहारक आणि सर्वात सामर्थ्यवान, त्याचे गायक नवीन गीतांनी स्तुती करो.
यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य । अपामवो न समुद्रे
ज्याच्यात सर्व स्तोत्रे आणि कीर्ती नाद करतात, जसे पाण्याचे लाटा समुद्रात मिसळतात.
तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् । महो वाजिनं सनिभ्यः
त्याची मी उत्तम स्तुतीने आवाहन करतो, तो ज्येष्ठ राजा, सर्व कार्य करणारा, मोठ्या दानाचा दाता.
अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन् न ओहसे
हे तुझे, कपोतासारखे गर्भात लपलेले आहे; तरीही तू हे वचन दुर्लक्ष करत नाहीस.
स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता
हे दानांच्या अधिपती, गीतांचे वाहक, वीर, तुझी कीर्ती वाढो आणि सत्य तुझ्या ठिकाणी नांदो.
ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन् वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै
हे शतक्रीतो, आमच्या मदतीसाठी सरळ उभा रहा, या स्पर्धेत; आपण सभांमध्ये बोलूया.