यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीमः एकः कृष्टीश्च्यवयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः
जो तीक्ष्ण शिंगांचा, वृषभासारखा, भयंकर आहे, जो एकटाच सर्व लोकांना हलवतो, तोच नेहमी उत्साही लोकांना जीवनाकडे नेत असतो. तो ज्ञानी, सुखी जीवनासाठी योग्य मार्ग जाणतो.
त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्शुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन्
हे इंद्रा, तू युद्धात कुत्साला मदत केलीस, स्वतःच्या शरीराने त्याचे ऐकलेस. तू दास शुष्ण आणि कुयव यांना पराभूत केलेस, आणि अर्जुनेयाला विजय दिलास.
त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम्
हे धाडसी, तुझ्या धाडसाने, तुझ्या मदतीने, तुझ्या आळवणाऱ्याला, सुदासाला सर्व प्रकारच्या सहाय्याने पुढे नेलेस. पौरुकुत्स, त्रसदस्यु आणि पुरू यांना भूमी जिंकताना आणि वृत्राचा नाश करताना मदत केलीस.
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु
तू, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, देवपूजेत, अनेक वृत्रांचा वध केलास, हे तांबड्या घोड्यांच्या इंद्रा. तू दस्यु, चुमुरी आणि धुनी यांना खाली पाडलेस, मित्रासाठी त्यांना झोपवलेस.
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहं च वृत्रं नमुचिमुताहन्
हे वज्रधारी, तुझे तेच महान कृत्य, ज्याने तू एकाच वेळी नव्वद नऊ नगरे पाडलीस. शंभराव्या नगरीत तू शिरलास आणि वृत्र, नमुचि आणि अहि यांचा वध केलास.
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्
हे इंद्रा, ही तुझी जुनी देणे आहेत, योग्य रीतीने यज्ञ करणाऱ्यासाठी, सुदासासाठी. बलाढ्याला तू तुझे बलवान घोडे जोडतोस. ही स्तोत्रे आपल्याला भरपूर यश मिळवून देओत.
मा ते अस्यां सहसावन् परिष्टावघाय भूम हरिवः परादौ । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम
हे हरिव, या स्पर्धेच्या सुरुवातीलाच कुणी बलवान आपल्यावर अचानक हल्ला करू नये. तुझ्या अखंड रक्षणाने आम्हाला सुरक्षित ठेव. आम्ही दानशूर लोकांना प्रिय होऊ दे.
प्रियास इत्ते मघवन्न् अभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्
हे माघव, तुझ्या कृपेत आम्ही तुला प्रिय होऊ दे. तुझ्या आश्रयात आम्ही मित्रांसह आनंद मानू दे. तू तुरवश आणि यादु यांना जिंक, आणि अतिथिग्वाला योग्य स्तुती मिळू दे.
सद्यश्चिन् नु ते मघवन्न् अभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणींरदाशन्न् अस्मान् वृणीष्व युज्याय तस्मै
हे माघव, तुझ्या कृपेत लोक अजूनही तुझी स्तुती आणि गीते गातात. जे तुझ्या हाकांनी कंजूष माणसाला दूर करतात, त्यांनी आम्हाला आपला सोबती म्हणून निवडावे.
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्
हे श्रेष्ठ पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, ही आमची स्तुती तुझ्यासाठी आहे; हे आम्हाला दान मिळवून देतात. हे इंद्रा, वृत्राचा नाश करताना तू आम्हावर कृपा कर, मित्र, शूरवीर आणि लोकांचा रक्षक हो.
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान् मिमीह्युप स्तीन् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे इंद्रा, शूरवीरा, आमच्या स्तुतीने आणि तुझ्या सामर्थ्याने तू अधिक बळकट हो. आम्हाला संपत्ती आणि अन्न मिळू दे. तुम्ही सर्वजण नेहमी आमचे कल्याण राखा.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
हे इंद्रा, आनंदाने इथे ये, हा सोमपान कर. हे माझे आसन, माझे पवित्र कुश आहे.
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
हे इंद्रा, प्रार्थनेने जुंपलेल्या तुझ्या पिंगट घोड्यांनी तुला इथे आणू दे. आमच्या स्तुतिस्वरूप प्रार्थना ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
हे सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, आम्ही सोमरस काढताना, प्रार्थनेने तुला हाक मारतो.
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत
गायक मोठ्या स्वरात इंद्राची गाणी गातात; स्तुतिकर्ते आपल्या गीतांनी इंद्राची स्तुती करतात; सर्वांचे स्वर इंद्राला पुकारतात.
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
इंद्रा, दोन पिंगट घोड्यांसह, वाणीने जोडलेला, तू सुवर्ण वज्रधारी आहेस.
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्
दूरदृष्टी असलेल्या इंद्राने आकाशात सूर्य उगवला; गायींसह त्याने डोंगर फोडला.
इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः । अस्माकमस्तु केवलः
आम्ही सर्व दिशांनी इंद्राला लोकांसाठी हाक मारतो; तो फक्त आमचाच असू दे.
व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्
सोमाच्या तेजाने भारलेला तो मध्यकाशात गेला, जेव्हा इंद्राने अडथळा फोडला.
उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन् गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्
तो अंगिरसांसह वर गेला, लपलेल्यांना उघड केले; त्याने अडथळा पुढे ढकलला.
इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे
इंद्रामुळे आकाशातील तेजस्वी लोक, जे स्थिर आणि दृढ आहेत, ते हलत नाहीत.
अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः
पाण्याच्या आनंदासारखी स्तुती इंद्राकडे विजयासाठी धावते; तुझे आनंद सर्वत्र पसरले आहेत.
इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्चसा
इंद्रासोबत तुम्ही एकत्र पाहता, निर्भयपणे एकत्र येता; तुम्ही सारख्या तेजाने एकत्र आहात.
अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । गणैरिन्द्रस्य काम्यैः
निर्दोष आणि तेजस्वी सोबत्यांसह, उत्सव सामर्थ्याने झळकतो, इंद्राच्या प्रिय समूहांसह.
आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम्
आपल्या स्वभावानुसार त्या पुन्हा गर्भात प्रवेश करतात आणि यज्ञाचे नाव टिकवतात.
इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी, कोणीही जिंकू न शकणारा, नव्वद नऊ शत्रूंना ठार केले.
इच्छन् अश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति
घोड्याचे डोके, जे पर्वतात लपले होते, ते शोधण्याची इच्छा त्याने केली आणि त्या अद्भुत स्थळी ते मिळवले.
अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे
इथे त्यांनी गाईचे नाव, त्वष्ट्याचा नीच रूप, शोधले; असे चंद्राच्या घरात घडले.
वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे
आठ पावलांची, नवीन फुलांनी सजलेली, अमरत्वाला स्पर्श करणारी वाणी मी उचलतो, इंद्राकडून माझे रूप घेतो.
अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः
हे इंद्रा, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झाला, तेव्हा दोन्ही जगांनी तुझ्या मागे चालत आले.