तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्
आपल्या पूर्वजांनी, नवग्वांनी आणि सात ऋषींनी, विजय मिळवण्यासाठी त्या बलाढ्य इंद्राची स्तुती केली. जे पर्वतावर उभे आहेत, ज्यांचे बोल सत्य आहेत, त्यांची त्यांनी मनापासून स्तुती केली.
तमीमहे इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अष्कृधोयुरजरः स्वर्वान् तमा भर हरिवो मादयध्यै
आपण त्या इंद्राला शोधतो, जो धनाचा स्वामी, अनेक वीरांचा, उदार देणारा आहे, जो नेहमी तरुण, कधीही न वृद्ध होणारा, आणि प्रकाशाचा धनी आहे. हे रथचालका, त्याला इथे आण, आम्हाला आनंद देण्यासाठी.
तन् नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिदुः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः
इंद्रा, सांग आम्हाला, तुझ्या पूर्वीच्या गायकांनी तुला कधी प्रसन्न केले होते का? तुझा वाटा, तुझी ताकद, तुझी ऊर्जा काय आहे, हे अनेक वेळा आळवलेला, दानशूर, असुरांचा संहार करणारा?
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ
ती जी वज्रधारी, रथावर उभ्या असलेल्या इंद्राला विचारते, तिचा आवाज थरथरतो. कारण त्याचा पकड बलवान, रूप प्रचंड, आणि देणगी उदार आहे. ती शक्तिमान इंद्राकडे लाभासाठी येण्याचा प्रयत्न करते.
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीलिता स्वोजो रुजो वि दृल्हा धृषता विरप्शिन्
या सामर्थ्याने, स्वतःच्या मायेमुळे वाढलेला, वेगवान मनाचा, स्वावलंबी, पर्वतासह असलेला तो, अडथळा न येणारेही मोडतो, बलवानांना फोडतो, आणि धाडसाने कठीण गोष्टीही छेदतो.
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्नेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि
त्याच्याकडे, जो सर्वात शक्तिमान, प्राचीन आणि नेहमी नवीन आहे, तुमचे विचार संरक्षणासाठी वळू द्या. तो चांगला मदत करणारा इंद्र, आपल्याला सर्व अडचणींपासून पार नेवो.
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन् विश्वतः शोचिषा तान् ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च
लोकांसाठी, पृथ्वीवरील आणि आकाशातील, तसेच अंतराळातील अग्नी प्रज्वलित कर. हे वृषभा, तुझ्या ज्वाळांनी सर्वत्र जाळ. प्रार्थनेला द्वेष करणाऱ्यांना आणि पृथ्वीला हानी करणाऱ्यांनाही जाळ.
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक्। धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः
तू आकाशातील लोकांचा, पृथ्वीवरील जगाचा, आणि सर्व हालचालींचा राजा आहेस, तुझी दृष्टी तीव्र आहे. वज्र उजव्या हातात घे, हे इंद्रा, सर्व संकटांपासून आम्हाला वाचव, आणि सर्व मायेला हरव.
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्त्सुतुका नाहुषाणि
हे इंद्रा, आम्हाला शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी अखंड कल्याण दे. ज्या शक्तीने तू वज्राने दास, आर्य, वृत्र आणि नहुष यांना जिंकलेस, तीच आम्हाला मिळू दे.
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्
हे अनेकदा आळवलेला, ज्ञानी इंद्रा, तुझ्या सैन्यासह, सर्व प्रकारच्या देणग्यांसह, आमच्याकडे ये. ज्या शक्तीला ना देव, ना अधर्मी थांबवू शकतात, त्या घेऊन त्वरेने ये, सोमपानात आनंद मानत.
यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीमः एकः कृष्टीश्च्यवयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः
जो तीक्ष्ण शिंगांचा, वृषभासारखा, भयंकर आहे, जो एकटाच सर्व लोकांना हलवतो, तोच नेहमी उत्साही लोकांना जीवनाकडे नेत असतो. तो ज्ञानी, सुखी जीवनासाठी योग्य मार्ग जाणतो.
त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्शुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन्
हे इंद्रा, तू युद्धात कुत्साला मदत केलीस, स्वतःच्या शरीराने त्याचे ऐकलेस. तू दास शुष्ण आणि कुयव यांना पराभूत केलेस, आणि अर्जुनेयाला विजय दिलास.
त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम्
हे धाडसी, तुझ्या धाडसाने, तुझ्या मदतीने, तुझ्या आळवणाऱ्याला, सुदासाला सर्व प्रकारच्या सहाय्याने पुढे नेलेस. पौरुकुत्स, त्रसदस्यु आणि पुरू यांना भूमी जिंकताना आणि वृत्राचा नाश करताना मदत केलीस.
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु
तू, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, देवपूजेत, अनेक वृत्रांचा वध केलास, हे तांबड्या घोड्यांच्या इंद्रा. तू दस्यु, चुमुरी आणि धुनी यांना खाली पाडलेस, मित्रासाठी त्यांना झोपवलेस.
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहं च वृत्रं नमुचिमुताहन्
हे वज्रधारी, तुझे तेच महान कृत्य, ज्याने तू एकाच वेळी नव्वद नऊ नगरे पाडलीस. शंभराव्या नगरीत तू शिरलास आणि वृत्र, नमुचि आणि अहि यांचा वध केलास.
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्
हे इंद्रा, ही तुझी जुनी देणे आहेत, योग्य रीतीने यज्ञ करणाऱ्यासाठी, सुदासासाठी. बलाढ्याला तू तुझे बलवान घोडे जोडतोस. ही स्तोत्रे आपल्याला भरपूर यश मिळवून देओत.
मा ते अस्यां सहसावन् परिष्टावघाय भूम हरिवः परादौ । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम
हे हरिव, या स्पर्धेच्या सुरुवातीलाच कुणी बलवान आपल्यावर अचानक हल्ला करू नये. तुझ्या अखंड रक्षणाने आम्हाला सुरक्षित ठेव. आम्ही दानशूर लोकांना प्रिय होऊ दे.
प्रियास इत्ते मघवन्न् अभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्
हे माघव, तुझ्या कृपेत आम्ही तुला प्रिय होऊ दे. तुझ्या आश्रयात आम्ही मित्रांसह आनंद मानू दे. तू तुरवश आणि यादु यांना जिंक, आणि अतिथिग्वाला योग्य स्तुती मिळू दे.
सद्यश्चिन् नु ते मघवन्न् अभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणींरदाशन्न् अस्मान् वृणीष्व युज्याय तस्मै
हे माघव, तुझ्या कृपेत लोक अजूनही तुझी स्तुती आणि गीते गातात. जे तुझ्या हाकांनी कंजूष माणसाला दूर करतात, त्यांनी आम्हाला आपला सोबती म्हणून निवडावे.
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्
हे श्रेष्ठ पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, ही आमची स्तुती तुझ्यासाठी आहे; हे आम्हाला दान मिळवून देतात. हे इंद्रा, वृत्राचा नाश करताना तू आम्हावर कृपा कर, मित्र, शूरवीर आणि लोकांचा रक्षक हो.
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान् मिमीह्युप स्तीन् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे इंद्रा, शूरवीरा, आमच्या स्तुतीने आणि तुझ्या सामर्थ्याने तू अधिक बळकट हो. आम्हाला संपत्ती आणि अन्न मिळू दे. तुम्ही सर्वजण नेहमी आमचे कल्याण राखा.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
हे इंद्रा, आनंदाने इथे ये, हा सोमपान कर. हे माझे आसन, माझे पवित्र कुश आहे.
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
हे इंद्रा, प्रार्थनेने जुंपलेल्या तुझ्या पिंगट घोड्यांनी तुला इथे आणू दे. आमच्या स्तुतिस्वरूप प्रार्थना ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
हे सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, आम्ही सोमरस काढताना, प्रार्थनेने तुला हाक मारतो.
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत
गायक मोठ्या स्वरात इंद्राची गाणी गातात; स्तुतिकर्ते आपल्या गीतांनी इंद्राची स्तुती करतात; सर्वांचे स्वर इंद्राला पुकारतात.
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
इंद्रा, दोन पिंगट घोड्यांसह, वाणीने जोडलेला, तू सुवर्ण वज्रधारी आहेस.
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत्
दूरदृष्टी असलेल्या इंद्राने आकाशात सूर्य उगवला; गायींसह त्याने डोंगर फोडला.
इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः । अस्माकमस्तु केवलः
आम्ही सर्व दिशांनी इंद्राला लोकांसाठी हाक मारतो; तो फक्त आमचाच असू दे.
व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्
सोमाच्या तेजाने भारलेला तो मध्यकाशात गेला, जेव्हा इंद्राने अडथळा फोडला.
उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन् गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्
तो अंगिरसांसह वर गेला, लपलेल्यांना उघड केले; त्याने अडथळा पुढे ढकलला.