आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र । पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन् यज्ञं सधमादे दशोणिम्
इंद्रा, तुझे पिवळसर गालांचे घोडे तुला लोकांमध्ये रथात ओढोत; जसा तुला हवे तसे मधुर पेय प्या, यज्ञात, सभेत, पिवळसर, आनंद लुट.
अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते । ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषं जठर आ वृषस्व
पूर्वी पिळलेल्या सोमांपैकी, आणि आता हा खास सोम तुलाच आहे; मधुर सोम प्यावास, इंद्रा, आपल्या पोटात वृषभाची शक्ती भरून घे.
अप्सु धूतस्य हरिवः पिबेह नृभिः सुतस्य जठरं पृणस्व । मिमिक्षुर्यमद्रय इन्द्र तुभ्यं तेभिर्वर्धस्व मदमुक्थवाहः
इंद्रा, या ठिकाणी पाण्यातून शुद्ध केलेला सोम आमच्यासोबत प्यावा. तुझं पोट या मधुर पेयाने भरावं. तुझ्या आनंदासाठी आम्ही हा सोम तयार केला आहे. हे इंद्रा, या सोमाच्या जोरावर तू अधिक बळकट हो आणि आमच्या स्तुतींनी तृप्त हो.
प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् । इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः
ओ इंद्रा, तुझ्या सुंदर घोड्यांसह, मी तुला हा खराखुरा आणि बलवान सोम अर्पण करतो. या पौष्टिक धारांमध्ये तू आनंद मान, आमच्या सर्व स्तुतींनी आणि तुझ्या सामर्थ्याने तृप्त हो.
ऊती शचीवस्तव वीर्येण वयो दधाना उशिज ऋतज्ञाः । प्रजावदिन्द्र मंसो दुरोणे तस्थुर्गृणन्तः सधमाद्यासः
इंद्रा, तुझ्या संरक्षणाने आणि बळाने, सत्य जाणणारे आणि बुध्दिमान गायक, उत्साह घेऊन घरात स्थिर झाले आहेत. ते तुझी स्तुती करतात आणि एकत्र भोजनाची इच्छा धरतात.
यो जात एव प्रथमो मनस्वान् देवो देवान् क्रतुना पर्यभूषत्। यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः
जो जन्मल्यावर पहिलाच आणि सर्वात बलवान देव झाला, ज्याने आपल्या इच्छेने इतर देवांनाही मागे टाकलं, ज्याच्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी वेगवेगळ्या राहतात — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान् प्रकुपितामरम्णात्। यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः
ज्याने डळमळणाऱ्या पृथ्वीला स्थिर केलं, रागावलेल्या पर्वतांना शांत केलं, ज्याने विशाल आकाशमधील जागा मोजली आणि आकाशाला आधार दिला — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून् यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः
ज्याने सर्पाचा वध करून सात नद्या सोडवल्या, ज्याने वलाने बंद केलेल्या गायी मुक्त केल्या, आणि दोन दगडांतून अग्नी उत्पन्न केला — तोच माणसांत इंद्र आहे.
येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवां लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः
ज्याच्या कृतीने सर्व जग हलते, ज्याने दास जातीला लपवून ठेवले, आणि जसा कुत्र्यांचा शिकारी जिवंतांचं धन मिळवतो, तसा — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः
ज्याबद्दल लोक भीतीने विचारतात, 'तो कुठे आहे?' आणि काही म्हणतात, 'तो नाहीच,' — तोच सज्जन, श्रीमंतांचे धन जणू फाडून टाकतो, आणि ज्याच्यावर श्रद्धा ठेवली जाते — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः
जो दुर्बळाचा, गरीबाचा, आणि आधार नसलेल्या गायकाचा मदतीला येतो, जो जुंपलेल्या दगडांनी सोम पिणाऱ्याचा रक्षण करतो — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः
ज्याचे घोडे सर्व दिशांना आहेत, ज्याच्या गायी, गावं आणि रथ सर्वत्र आहेत, ज्याने सूर्य आणि उषा निर्माण केली, आणि जो पाण्यांचा नेता आहे — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवरे उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः
ज्याला दोन्ही बाजूंचे शत्रू, जवळचे आणि दूरचे, मदतीसाठी हाक मारतात, आणि एकाच रथावर असलेलेही वेगवेगळ्या आवाजात त्याला पुकारतात — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यस्मान् न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः
ज्याशिवाय लोक कधीच जिंकू शकत नाहीत, ज्याला लढणारे मदतीसाठी हाक मारतात, जो सर्व विश्वाचा माप आहे आणि जो अढळही हलवतो — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः शस्वतो मह्येनो दधानान् अमन्यमानां छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः
ज्याने नेहमी गर्विष्ठ आणि स्वतःला अमर्याद समजणाऱ्यांना हरवले, जो शत्रूला सुटू देत नाही, आणि जो दस्यूंचा संहारक आहे — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः शम्भरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत्। ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः
ज्याने पर्वतात चाळीस वर्षे राहणाऱ्या शंबराला शोधून काढले, जो वाढणाऱ्या सर्पाचा वध करतो, आणि झोपलेल्या दानूचा संहार करतो — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः शम्भरं पर्यतरत्कसीभिर्योऽचारुकास्नापिबत्सुतस्य । अन्तर्गिरौ यजमानं बहुं जनं यस्मिन्न् आमूर्छत्स जनास इन्द्रः
ज्याने काशी लोकांसह शंबरावर विजय मिळवला, जो अस्न लोकांचा सोम प्याला, आणि ज्याच्या उपस्थितीत, पर्वतातील यजमान आणि मोठ्या लोकांवर संकट आलं — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मान् अवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः
जो सात किरणांचा, बलवान वृषभ आहे, ज्याने सात नद्या वाहू दिल्या, आणि ज्याने वज्रधारी हाताने आकाश चढणाऱ्या राहिणाचा पराभव केला — तोच माणसांत इंद्र आहे.
द्यावा चिदस्मै पृथिवी ममेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः
ज्याला आकाश आणि पृथ्वीही मानतात, ज्याच्या सामर्थ्याने पर्वत घाबरतात, जो सोमपान करणारा, वज्रबाहू आणि वज्रहस्त आहे — तोच माणसांत इंद्र आहे.
यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः
जो सोम पिणाऱ्याचं, शिजवणाऱ्याचं, स्तुती करणाऱ्याचं आणि मदतीची इच्छा करणाऱ्याचं रक्षण करतो, ज्यासाठी स्तोत्र हे बळ आहे, सोम त्याच्यासाठी आहे, आणि हे सर्व संपत्ती त्याचीच आहे — तोच माणसांत इंद्र आहे.
जातो व्यख्यत्पित्रोरुपस्थे भुवो न वेद जनितुः परस्य । स्तविष्यमाणो नो यो अस्मद्व्रता देवानां स जनास इन्द्रः
जो आपल्या आईवडिलांच्या कुशीत जन्माला आला, पण दुसऱ्याचा जन्म कसा झाला हे त्याला माहीत नाही; जो आपल्याकडून स्तुतीला पात्र आहे, आपली व्रते पाळतो, देवांमध्ये असा जो आहे, तोच इंद्र आहे, हे लोकांनो.
यः सोमकामो हर्यश्वः सूरिर्यस्माद्रेजन्ते भुवनानि विश्वा । यो जघान शम्बरं यश्च शुष्णं य एकवीरः स जनास इन्द्रः
जो सोम मिळवू इच्छितो, ज्याचे घोडे वेगवान आहेत, जो बुद्धिमान आहे, ज्याच्या भीतीने सगळ्या जगातील प्राणी थरथर कापतात; ज्याने शंबर आणि शुष्ण यांना मारले, जो एकटा वीर आहे, तोच इंद्र आहे, हे लोकांनो.
यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम
जो सोम पिळणाऱ्याला आणि शिजवणाऱ्यालाही बक्षीस देतो, तो खरा आहे; हे इंद्रा, आम्ही नेहमी तुझे आवडते, पराक्रमी, आणि सभेत बोलणारे होऊ दे.
अस्मा इदु प्र तवसे तुराय प्रयो न हर्मि स्तोमं माहिनाय । ऋचीषमायाध्रिगव ओहमिन्द्राय ब्रह्माणि राततमा
त्याच्यासाठीच मी हे स्तोत्र, जणू काही अर्पण, त्याच्या सामर्थ्य आणि मोठेपणासाठी वाहतो; ऋचांसारख्या उत्साही घोड्यांनी मी इंद्रासाठी प्रार्थना पुढे नेतो, जो प्रार्थनेत उदार आहे.
अस्मा इदु प्रय इव प्र यंसि भराम्यान्गूषं बाधे सुवृक्ति । इन्द्राय हृदा मनसा मनीषा प्रत्नाय पत्ये धियो मर्जयन्त
त्याच्यासाठीच, जणू काही अर्पणासारखे, मी गाणी वाहतो, माझ्या आवाजाने स्तोत्र पुढे नेतो, सुंदर स्तुती करतो; इंद्रासाठी, मनाने, हृदयाने, विचाराने, त्या प्राचीन स्वामीसाठी, आपली बुद्धी सजवूया.
अस्मा इदु त्यमुपमं स्वर्षां भराम्याङ्गूषमास्येन । मंहिष्ठमछोक्तिभिर्मतीनां सुवृक्तिभिः सूरिं वावृधध्यै
त्याच्यासाठीच मी हे श्रेष्ठ, तेजस्वी गाणे माझ्या आवाजाने वाहतो; सर्व विचारांमध्ये श्रेष्ठ अशा शब्दांनी, सुंदर स्तोत्रांनी आपण त्या उदार देवतेचे मोठेपण वाढवूया.
अस्मा इदु स्तोमं सं हिनोमि रथं न तष्टेव तत्सिनाय । गिरश्च गिर्वाहसे सुवृक्तीन्द्राय विश्वमिन्वं मेधिराय
त्याच्यासाठीच मी हे स्तोत्र एकत्र करतो, जणू काही रथकार रथ तयार करतो; गाणी आणि सुंदर स्तुती इंद्रासाठी, गाणे आवडणाऱ्या, ज्ञानी, सर्व व्यापणाऱ्या देवासाठी.
अस्मा इदु सप्तिमिव श्रवस्येन्द्रायार्कं जुह्वा समञ्जे । वीरं दानौकसं वन्दध्यै पुरां गूर्तश्रवसं दर्माणम्
त्याच्यासाठीच, जणू प्रसिद्धीसाठी रथवान, मी माझ्या जिभेने इंद्रासाठी स्तोत्र जुळवतो; त्या वीर, दानशूर, प्राचीन, अनेक नगरांचा, कीर्तीमान आणि धर्मपालक स्वामीचे आपण गुणगान करूया.
अस्मा इदु त्वष्टा तक्षद्वज्रं स्वपस्तमं स्वर्यं रणाय । वृत्रस्य चिद्विदद्येन मर्म तुजन्न् ईशानस्तुजता कियेधाः
त्याच्यासाठीच त्वष्ट्याने वज्र तयार केला, जो सर्वात कुशल, स्वर्गास पात्र आणि युद्धासाठी योग्य होता; ज्याने वज्रानेही वृत्राच्या मर्मावर वार केला आणि स्वामीने शत्रूंच्या सैन्याचा नाश केला.
अस्येदु मातुः सवनेषु सद्यो महः पितुं पपिवां चार्वन्ना । मुषायद्विष्णुः पचतं सहीयान् विध्यद्वराहं तिरो अद्रिमस्ता
त्याच्यासाठीच, आईच्या सोमपानात, त्याने लगेचच मोठा घोट प्याला आणि वडिलांच्या पोषणद्रव्याचे सेवन केले; विष्णूने मदतीला येऊन, अधिक सामर्थ्याने, शिजवताना, त्याने वराहाला मारले आणि पर्वत दूर केला.