तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये । एष रारन्तु ते हृदि
हे इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या निवासात, मी पिण्यासाठी सोम अर्पण करतो; हे तुझ्या हृदयात आनंद निर्माण करो.
त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे । कुशिकासो अवस्यवः
हे इंद्रा, सुत सोम पिण्यासाठी, पूर्वीप्रमाणे आम्ही तुझं आवाहन करतो; कुशिक वंशज तुझ्या मदतीची अपेक्षा करतात.
अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः । तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः
घोड्यांनी संपन्न असा श्रेष्ठ मनुष्य, गायींच्या मध्ये तुझ्या सहाय्याने पुढे जातो, इंद्रा; तू त्याला भरपूर संपत्तीने भरतोस, जशी शहाण्या नद्या समुद्राकडे जातात.
आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः । प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव
देवी नद्या यज्ञकर्म करणाऱ्याजवळ येतात, जशी आकाशाची पसरलेली जागा पाहतात; देवता भक्ताला पुढे नेतात, ब्रह्मवाक्याचा आनंद घेतात, जसे श्रेष्ठजन करतात.
अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः । असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते
दोन सेवकांच्या जोडीवर स्तोत्र आणि वाणी ठेवली जाते; तुझ्या व्रतात बांधील न राहता, तू तिथे राहतोस आणि वाढतोस, यज्ञ करणाऱ्याला शुभ शक्ती मिळते.
आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया । सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः
आद्या अंगिरसांनी मार्ग स्थापन केला; उत्तम कृती करणारे, प्रज्वलित अग्नी; त्यांनी पणीच्या सर्व संपत्ती, अन्न, घोडे, गायी आणि पशू मिळवले.
यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि । आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे
अथर्वा यांनी यज्ञांनी प्रथम मार्ग उघडला; त्याच्यापासून व्रत पाळणारा, वेदन नावाचा सूर्य जन्माला आला. काव्य उशना गायींसह येथे यावा; आपण यमाचा अमर पुत्र भक्तीने पूजतो.
बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि । ग्रावा यत्र वदति करुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति
जेथे समृद्धीसाठी कुशाचं आसन घातलं जातं, किंवा आकाशात स्तोत्राचा गजर होतो, जेथे सोम दाबण्याचा दगड बोलतो आणि प्रेरित कवी गातो—तेथेच इंद्र अर्पणात आनंद मानतो.
प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् । इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः
हे हरयश्व असलेल्या इंद्रा, मी तुझ्यासाठी खरं आणि बलवान सोमरस ओततो; तू येथे गायींसह, सर्व स्तोत्रांसह, आपल्या सामर्थ्याने गौरवला गेलेला आनंद मान.
योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये
प्रत्येक संगतीत आणि स्पर्धेत, सामर्थ्य व संपत्ती मिळवण्यासाठी, आपण मित्र इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.
आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम्
तो ऐकला तर, हजारो मदतींसह, बक्षिसांसह, आपल्या हाकेला तो नक्की यावा.
अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे
मी त्या प्राचीन निवासाला, महान बुद्धिमान पुरुषाला हाक मारतो, ज्याला तुझ्या वडिलांनी पूर्वी हाक दिली होती.
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिवि
ते तेजस्वी, लाल रंगाचा, फिरणारा घोडा जुळवतात, जो स्थिर असणाऱ्यांच्या भोवती फिरतो; आकाशात प्रकाश चमकतात.
युञ्जन्ति अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा
त्याच्या आवडत्या दोन सुंदर, मानेदार, लाल आणि धाडसी अशा घोड्यांना रथाला जुळवतात, जे लोकांना एकत्र आणतात.
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । समुषद्भिरजायथाः
अंधांसाठी चिन्ह, अलंकारहीनांसाठी शोभा निर्माण करत, तू उषांसह एकत्र जन्माला आला.
यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत्। स्तोता मे गोषखा स्यात्
इंद्रा, जर मी तुझ्यासारखा एकटा धनाचा स्वामी असतो, तर माझा स्तोत्र गाणारा गायींचा मित्र असावा.
शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम्
हे शक्तिपती, जर मी गायींचा स्वामी असतो, तर मी त्या बुद्धिमानाला शिकवलं असतं, दिलं असतं.
धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे
इंद्रा, गोड बोलणारी गाय, सोम पिळणाऱ्या यजमानासाठी, दूध, गायी आणि घोडे देते.
न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम्
इंद्रा, तुझ्या दानाला मर्यादा नाही; देव असो वा माणूस, कोणीही नाही. जेव्हा तुझं स्तवन केलं जातं, तेव्हा तू संपत्ती देतोस.
यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत्। चक्राण ओपशं दिवि
यज्ञामुळे इंद्र बळकट झाला, जेव्हा त्याने पृथ्वी वेगळी केली आणि आकाशात आधार ठेवलं.
वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे
सदैव वाढणाऱ्या तुझ्याकडून आम्ही जिंकणाऱ्याचं सर्व धन मागतो; इंद्रा, आम्ही तुझी मदत निवडतो.
व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्
सोमाच्या नशेत, त्याने आकाशमधील जागा, मन आणि तेजस्वी प्रदेश फोडले, जेव्हा इंद्राने अडथळा तोडला.
उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्क्र्ण्वन् गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्
त्याने अंगिरसांसाठी गायी बाहेर काढल्या, लपलेल्या गोष्टी उघड केल्या; त्याने अडथळा पुढे ढकलला.
इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे
इंद्रामुळे आकाशातील तेजस्वी प्रदेश, जे दृढ आणि स्थिर आहेत, ते हलत नाहीत.
अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः
पाण्याच्या लाटांसारखा आमचा स्तोत्र इंद्राकडे जोमाने उचलतो; तुझे आनंद सर्वत्र पसरले आहेत.
त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत्
इंद्रा, तूच स्तोत्र वाढवणारा आहेस, तूच गाण्यांची भर घालणारा आहेस; आणि गायकांसाठी तू नेहमीच कल्याण करतोस.
इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम्
इंद्राचे केसाळ, पिवळसर घोडे त्याला सोमपानासाठी घेऊन जातात; ते दानांनी भरलेल्या यज्ञाजवळ येतात.
अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजय स्पृधः
इंद्राने पाण्याच्या फेसाने नमुचिचे डोके फोडले, जेव्हा त्याने सर्व स्पर्धा जिंकल्या.
मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूंरधूनुथाः
इंद्रा, तुझ्या मायांनी तू आकाशात जाण्याची इच्छा केलीस; आणि तू दस्यूंचा नाश केलास.
असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन्
इंद्रा, ज्यांनी सोम न पिळला अशा लोकांच्या सभा तू फोडून टाकल्या; त्यांना पांगवलेस आणि तू श्रेष्ठ सोमपान करणारा झालास.