एभिर्द्युभिर्सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना । इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि
या तेजस्वी दिवसांनी, या मधुर रसांनी, अश्विनीद्वारा आणि गायींनी अज्ञान दूर कर. इंद्रासोबत, या मधुर रसांनी शत्रूवर विजय मिळवू दे. आपण सर्वजण एकत्र, द्वेषरहित राहून, समृद्धी मिळवू या.
समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः । सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि
इंद्रासोबत, संपत्ती आणि भरभराटी मिळवू या; अनेक आनंद आणि बक्षिसांसह, तेजस्वी लोकांसह मिळवू या. दैवी शक्ती, पराक्रमी वीरता, श्रेष्ठ गायी आणि घोडे यांसह आपण समृद्धी मिळवू या.
ते त्वा मदा अमदन् तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते । यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः
त्या आनंदांनी तुला प्रफुल्लित केले; त्या बळकट शक्तींनी, त्या सोमांनी, हे सत्पती, वृत्रांचा नाश करताना तुला आनंद दिला. जेव्हा भक्तासाठी तू दहा अपराजेय वृत्रांचा नाश केला, तेव्हा यज्ञ करणाऱ्यासाठी हजारो शत्रू पाडलेस.
युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा । नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम्
लढाईनंतर लढाई तू धैर्याने सामोरा गेला; शहरानंतर शहर तू आपल्या सामर्थ्याने उद्ध्वस्त केलेस. हे इंद्रा, दूरच्या प्रदेशात योग्य मैत्रीने, तू नमुची या मायावी शत्रूचा नाश केलास.
त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी । त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना
तू करंज आणि पर्णय यांचा अतिशय शक्तिशाली शस्त्राने, अतिथिग्वाच्या मार्गावर वध केला. वंगृदसच्या शंभर नगरींना तू उद्ध्वस्त केलेस, रक्षण करणाऱ्यांना दूर केलेस, ऋजिश्वानसाठी मार्ग मोकळा केलास.
त्वमेतां जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः । षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक्
तू त्या दोन लोकांच्या राजांना, त्यांच्या दहा भावांसह, सुश्रवस या प्रसिद्ध पुरुषासह भेटलास. साठ हजार नव्याण्णव प्रसिद्ध वीरांना, रथाच्या चाकाने, कठीण शत्रूंना तू पाडलेस.
त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् । त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः
तू सुश्रवसाला आपल्या रक्षणाने मदत केलीस, आपल्या आश्रयाने तू तुर्वयानाला मदत केलीस, हे इंद्रा. तू कुत्स, अतिथिग्व आणि त्या महान तरुण राजाला, जो युद्धात कधीही मागे हटत नाही, त्याला जीवन दिलेस.
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः
हे इंद्रा, जे तुझे मित्र, दैवी रक्षक आहेत, ते सर्वात मंगलमय आणि एकरूप आहेत. आम्ही तुझी स्तुती करू; तुझ्या सहवासाने, वीर पुत्र असलेले आम्ही, दीर्घायुष्य आणि सुरक्षित मार्ग मिळवू.
अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम्
हे वृषभा, द्रव्यात मिसळलेल्या सोमरसातून मी तुझ्यासाठी पिण्यासाठी अर्पण करतो. तृप्त हो, आणि या आनंदाचा आस्वाद घे.
मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः
मूर्ख किंवा मत्सरी लोक तुला इजा पोहोचवू नये; उपहास करणारे तुला त्रास देऊ नयेत. वेदद्वेष्टे तुझ्यावर विजय मिळवू नयेत.
इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब
इथे, गायींच्या रक्षणकर्त्यांसह, ते तुला मोठ्या बक्षिसासाठी आनंदित करू देत. वृषभ जसा सरोवरातून पितो, तसा तू प्या.
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम्
गायींच्या स्वामी इंद्राची योग्य प्रकारे, जाणकाराप्रमाणे स्तुती कर. सत्याचा पुत्र, सत्याचा स्वामी याची स्तुती कर.
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे
रक्तवर्णी घोडे, बार्हिसावर सोडले गेले आहेत, जिथे आपण सर्वजण एकत्र आलो आहोत.
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत्
इंद्रासाठी, गायींनी वज्रधारीसाठी शुद्ध मधुरता दूधातून काढली, जेव्हा त्याने ती लपलेल्या ठिकाणी शोधली.
आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः
हे इंद्रा, सोमरसासाठी उत्सुक असलेला, आम्ही तुला बोलावतो, सोमरस पिण्यासाठी ये. आपल्या दोन घोड्यांवर ये, हे पर्वत फोडणारा.
सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक्। अयुज्रन् प्रातरद्रयः
पुरोहित, ऋत्विकाप्रमाणे, बार्हिस नीट पसरून बसला आहे. सकाळच्या सोमरसाची द्रव्यात मिसळणी झाली आहे.
इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोलाशम्
ही स्तोत्रे, प्रार्थना वाहून नेणारी, रचली जात आहेत; बार्हिसावर बस. हे वीर, श्रेष्ठ नैवेद्याचा आनंद घे.
रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः
सोमपानात आमच्यासोबत आनंद मान, हे वृत्रसंहारक; या स्तोत्रांमध्ये, हे गानप्रिय इंद्रा, या ऋचांमध्ये आनंद मान.
मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः
सोमपान करणाऱ्या बलशाली इंद्राला त्याच्या मातांनी जशी वासराला जपावं तशी जपलं.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
हे इंद्रा, तुझ्या मोठेपणासाठी आणि तुझ्या देहासाठी, सोमपान करून आनंद घे. भक्ताला कधीही दूर करू नकोस.
वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे । उत त्वमस्मयुर्वसो
हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या भक्तीत हविर्दान देतो आणि तुझ्या सेवेत वृद्ध होतो; आणि तू, दानशूर, आमच्यावर नेहमीच कृपा करतोस.
मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि । इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह
तुझे आवडते घोडे आमच्यापासून जाऊ देऊ नकोस; आपल्या सामर्थ्याने जवळ ये, इंद्रा, आणि आमच्यासोबत येथे आनंद मान.
अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना । घृतस्नू बर्हिरासदे
कुंचल्यांनी युक्त घोडे तुला सुखरूप रथात बसवोत, इंद्रा; तुप लावलेली कुशाची आसन तुझे आसन असो.
उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् । हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः
हे इंद्रा, गायींनी समृद्ध असा हा सुत सोम पिण्यासाठी आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये, तू जो आमचा मित्र आहेस.
तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् । कुविन् न्वस्य तृप्णवः
हे इंद्रा, दगडांनी सुत आणि कुशावर ठेवलेला हा आनंददायक सोम पिण्यास ये; कदाचित तू त्याने तृप्त होशील.
इन्द्रमित्था गिरो ममाछागुरिषिता इतः । आवृते सोमपीतये
माझ्या प्रेरित आणि येथे उच्चारलेल्या या वाणींनी इंद्राला सोमपानासाठी बोलावलं आहे.
इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे । उक्थेभिः कुविदागमत्
इथे आम्ही स्तोत्रांनी आणि प्रार्थनांनी इंद्राला सोमपानासाठी बोलावतो; कदाचित तो आमच्या स्तुत्यांनी येईल.
इन्द्र सोमाः सुता इमे तान् दधिष्व शतक्रतो । जठरे वाजिनीवसो
हे शतशक्ती इंद्रा, हे सुत सोम तुझ्यासाठी आहेत; हे सामर्थ्यप्रिय, ते तुझ्या पोटात ठेव.
विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे । अधा ते सुम्नमीमहे
हे ज्ञानी, आम्ही तुला संपत्ती मिळवणारा, स्पर्धेत खंबीर म्हणून ओळखतो; म्हणूनच तुझी कृपा मागतो.
इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब । आगत्या वृषभिः सुतम्
हे इंद्रा, गायी आणि जवांनी समृद्ध असा हा सोम आमच्यासाठी प्या; आपल्या वृषभासारख्या सामर्थ्याने सुत सोमाकडे ये.