20.20 शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् । इन्द्र सोमं शतक्रतो
आमच्या मदतीसाठी सर्वात ताजेतवाने, तेजस्वी आणि जागृत सोमाचं रक्षण कर, हे शतशक्तिमान इन्द्रा.
इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे
हे शतशक्तिमान इन्द्रा, पाच लोकांमध्ये तुझ्याकडे असलेली सामर्थ्यं, ती मी तुझ्यासाठी मागतो.
अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् । उत्ते शुष्मं तिरामसि
हे इन्द्रा, मोठी कीर्ती आणि जिंकता न येणारा यश स्वीकार, तुझ्या सामर्थ्याने आम्ही सर्व अडथळे पार करू.
अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि
जवळून किंवा दूरून, हे बलवान, आमच्याकडे ये. जिथे तुझं राज्य आहे, त्या ठिकाणाहून, हे वज्रधारी इन्द्रा, इथे ये.
इन्द्रो अङ्गं महद्भयमभि षदप चुच्यवत्। स हि स्थिरो विचर्षणिः
इन्द्रा मोठ्या भीतीवर बसतो आणि कधीही डगमगत नाही; कारण तो लोकांमध्ये नेहमी स्थिर असतो.
इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत्। भद्रं भवाति नः पुरः
इन्द्रा आमच्यावर कृपा करो; मागून कोणतंही संकट आमच्यावर येऊ नये; आणि आमच्या पुढे नेहमी शुभ घडो.
इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत्। जेता शत्रून् विचर्षणिः
इन्द्रा सर्व दिशांनी आम्हाला निर्भय करो; आणि तो, लोकांमध्ये नेहमी जागरूक, आमचे शत्रू जिंकू दे.
न्यू षु वाचं प्र महे भरामहे गिर इन्द्राय सदने विवस्वतः । नू चिद्धि रत्नं ससतामिवाविदन् न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते
आम्ही मोठ्यांसाठी वाणी आणि इन्द्रासाठी स्तोत्र सूर्याच्या घरात अर्पण करतो; कारण जसं शोधणाऱ्यांना धन सापडतं, तसं उदार लोकांमध्ये स्तुती फलदायी ठरते, निंदकांमध्ये नाही.
दुरो अश्वस्य दुर इन्द्र गोरसि दुरो यवस्य वसुन इनस्पतिः । शिक्षानरः प्रदिवो अकामकर्शनः सखा सखिभ्यस्तमिदं गृणीमसि
घोडा दूर आहे, गायीही तुझ्यासाठी दूर आहेत, हे इन्द्रा; जवसही दूर आहे, हे धनाच्या अधिपती; हे पुरुषार्थी, आम्हाला सर्वोच्च स्थानावरून शिकव, बंधनरहित मित्रा, हे आम्ही तुझ्या मित्रांसाठी गातो.
शचीव इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम तवेदिदमभितश्चेकिते वसु । अतः संगृभ्याभिभूत आ भर मा त्वायतो जरितुः काममूनयीः
शक्तीसारखा, हे इन्द्रा, अनेक कृती करणारा, सर्वात तेजस्वी, तुझं धन सर्व बाजूंनी जपलं जातं; म्हणून, ते सगळं एकत्र करून इथे आण, जिंकून घे, आणि गाणाऱ्याची इच्छा तुझ्यामुळे अपूर्ण राहू नये.
एभिर्द्युभिर्सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना । इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि
या तेजस्वी दिवसांनी, या मधुर रसांनी, अश्विनीद्वारा आणि गायींनी अज्ञान दूर कर. इंद्रासोबत, या मधुर रसांनी शत्रूवर विजय मिळवू दे. आपण सर्वजण एकत्र, द्वेषरहित राहून, समृद्धी मिळवू या.
समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः । सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि
इंद्रासोबत, संपत्ती आणि भरभराटी मिळवू या; अनेक आनंद आणि बक्षिसांसह, तेजस्वी लोकांसह मिळवू या. दैवी शक्ती, पराक्रमी वीरता, श्रेष्ठ गायी आणि घोडे यांसह आपण समृद्धी मिळवू या.
ते त्वा मदा अमदन् तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते । यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः
त्या आनंदांनी तुला प्रफुल्लित केले; त्या बळकट शक्तींनी, त्या सोमांनी, हे सत्पती, वृत्रांचा नाश करताना तुला आनंद दिला. जेव्हा भक्तासाठी तू दहा अपराजेय वृत्रांचा नाश केला, तेव्हा यज्ञ करणाऱ्यासाठी हजारो शत्रू पाडलेस.
युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा । नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम्
लढाईनंतर लढाई तू धैर्याने सामोरा गेला; शहरानंतर शहर तू आपल्या सामर्थ्याने उद्ध्वस्त केलेस. हे इंद्रा, दूरच्या प्रदेशात योग्य मैत्रीने, तू नमुची या मायावी शत्रूचा नाश केलास.
त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी । त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना
तू करंज आणि पर्णय यांचा अतिशय शक्तिशाली शस्त्राने, अतिथिग्वाच्या मार्गावर वध केला. वंगृदसच्या शंभर नगरींना तू उद्ध्वस्त केलेस, रक्षण करणाऱ्यांना दूर केलेस, ऋजिश्वानसाठी मार्ग मोकळा केलास.
त्वमेतां जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः । षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक्
तू त्या दोन लोकांच्या राजांना, त्यांच्या दहा भावांसह, सुश्रवस या प्रसिद्ध पुरुषासह भेटलास. साठ हजार नव्याण्णव प्रसिद्ध वीरांना, रथाच्या चाकाने, कठीण शत्रूंना तू पाडलेस.
त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् । त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः
तू सुश्रवसाला आपल्या रक्षणाने मदत केलीस, आपल्या आश्रयाने तू तुर्वयानाला मदत केलीस, हे इंद्रा. तू कुत्स, अतिथिग्व आणि त्या महान तरुण राजाला, जो युद्धात कधीही मागे हटत नाही, त्याला जीवन दिलेस.
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः
हे इंद्रा, जे तुझे मित्र, दैवी रक्षक आहेत, ते सर्वात मंगलमय आणि एकरूप आहेत. आम्ही तुझी स्तुती करू; तुझ्या सहवासाने, वीर पुत्र असलेले आम्ही, दीर्घायुष्य आणि सुरक्षित मार्ग मिळवू.
अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम्
हे वृषभा, द्रव्यात मिसळलेल्या सोमरसातून मी तुझ्यासाठी पिण्यासाठी अर्पण करतो. तृप्त हो, आणि या आनंदाचा आस्वाद घे.
मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः
मूर्ख किंवा मत्सरी लोक तुला इजा पोहोचवू नये; उपहास करणारे तुला त्रास देऊ नयेत. वेदद्वेष्टे तुझ्यावर विजय मिळवू नयेत.
इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब
इथे, गायींच्या रक्षणकर्त्यांसह, ते तुला मोठ्या बक्षिसासाठी आनंदित करू देत. वृषभ जसा सरोवरातून पितो, तसा तू प्या.
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे । सूनुं सत्यस्य सत्पतिम्
गायींच्या स्वामी इंद्राची योग्य प्रकारे, जाणकाराप्रमाणे स्तुती कर. सत्याचा पुत्र, सत्याचा स्वामी याची स्तुती कर.
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि । यत्राभि संनवामहे
रक्तवर्णी घोडे, बार्हिसावर सोडले गेले आहेत, जिथे आपण सर्वजण एकत्र आलो आहोत.
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु । यत्सीमुपह्वरे विदत्
इंद्रासाठी, गायींनी वज्रधारीसाठी शुद्ध मधुरता दूधातून काढली, जेव्हा त्याने ती लपलेल्या ठिकाणी शोधली.
आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः
हे इंद्रा, सोमरसासाठी उत्सुक असलेला, आम्ही तुला बोलावतो, सोमरस पिण्यासाठी ये. आपल्या दोन घोड्यांवर ये, हे पर्वत फोडणारा.
सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक्। अयुज्रन् प्रातरद्रयः
पुरोहित, ऋत्विकाप्रमाणे, बार्हिस नीट पसरून बसला आहे. सकाळच्या सोमरसाची द्रव्यात मिसळणी झाली आहे.
इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोलाशम्
ही स्तोत्रे, प्रार्थना वाहून नेणारी, रचली जात आहेत; बार्हिसावर बस. हे वीर, श्रेष्ठ नैवेद्याचा आनंद घे.
रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः
सोमपानात आमच्यासोबत आनंद मान, हे वृत्रसंहारक; या स्तोत्रांमध्ये, हे गानप्रिय इंद्रा, या ऋचांमध्ये आनंद मान.
मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः
सोमपान करणाऱ्या बलशाली इंद्राला त्याच्या मातांनी जशी वासराला जपावं तशी जपलं.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
हे इंद्रा, तुझ्या मोठेपणासाठी आणि तुझ्या देहासाठी, सोमपान करून आनंद घे. भक्ताला कधीही दूर करू नकोस.