पश्येम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू पाहू.
जीवेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू जगू.
बुध्येम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू जागे राहू.
रोहेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू भरभराटीने वाढू.
पूषेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू पोसले जाऊ.
भवेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू समृद्ध होऊ.
भूषेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू फुलू.
भूयसीः शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतूपेक्षा जास्तही जगू.
अव्यसश्च व्यचसश्च बिलं वि ष्यामि मायया । ताभ्यामुद्धृत्य वेदमथ कर्माणि कृण्महे
मुक्त आणि बांधलेल्या या दोन्हींच्या सहाय्याने मी त्या छिद्राला उघडतो; त्यातून ज्ञान मिळवून मग आपण कर्म करतो.
जीवा स्थ जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम्
तुम्ही जगा, मीही जिवंत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.
उपजीवा स्थोप जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम्
तुम्ही जगत राहा, मीही जगत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.
संजीवा स्थ सं जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम्
आपण सगळे मिळून जिवंत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.
जीवला स्थ जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम्
तुम्ही दीर्घायुष्य लाभा, मीही जिवंत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.
इन्द्र जीव सूर्य जीव देवा जीवा जीव्यासमहम् । सर्वमायुर्जीव्यासम्
इंद्रा, तू जिवंत राहा; सूर्य, तू जिवंत राहा; देवांनो, तुम्ही जगा; मीही जिवंत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.
स्तुता मया वरदा वेदमाता प्र चोदयन्तां पावमानी द्विजानाम् । आयुः प्राणं प्रजां पशुं कीर्तिं द्रविणं ब्रह्मवर्चसम् । मह्यं दत्त्वा व्रजत ब्रह्मलोकम्
माझ्या स्तुतीने पूजिलेली, वर देणारी वेदांची जननी, ही पावन देवी ब्राह्मणांना प्रेरणा देवो. ती मला आयुष्य, श्वास, संतती, जनावरे, कीर्ती, संपत्ती आणि वेदज्ञानाची प्रभा देऊन मग ब्रह्मलोकात जावो.
यस्मात्कोशादुदभराम वेदं तस्मिन्न् अन्तरव दध्म एनम् । कृतमिष्टं ब्रह्मणो वीर्येण तेन मा देवास्तपसावतेह
ज्या पात्रातून आपण वेद घेतला, त्याच पात्रात तो पुन्हा ठेवू या. ब्रह्मज्ञानाच्या सामर्थ्याने यज्ञ पूर्ण झाला आहे. या तपामुळे देवता आमच्यावर रागावू नयेत.
इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे । स पाहि मध्वो अन्धसः
इंद्रा, आम्ही सोमरसाच्या पिळणीवेळी तुला, वृषभस्वरूप, हाक मारतो. हे प्रभो, या मधुर सोमाने आम्हाला रक्षण कर.
मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः । स सुगोपातमो जनः
ज्याच्या घरात विशाल आकाशातील बलाढ्य मरुत राहतात, तो माणूस सर्वात सुरक्षित असतो.
उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे । स्तोमैर्विधेमाग्नये
जो बैलाचे किंवा गायीचे मांस खातो, जो सोमाने पावला आहे अशा ज्ञानीसाठी, आपण अग्नीचे स्तुतीगीत गाऊ या.
20.2 मरुतः पोत्रात्सुष्टुभः स्वर्कादृतुना सोमं पिबन्तु
मरुतांनी ऋतूनुसार, तेजस्वीपणे, सुष्टुभ् छंदात, पात्रातून सोम प्यावा.
अग्निराग्नीध्रात्सुष्टुभः स्वर्कादृतुना सोमं पिबतु
अग्नीने, अग्नीध्राच्या पात्रातून, ऋतूनुसार, तेजस्वीपणे, सुष्टुभ् छंदात सोम प्यावा.
इन्द्रो ब्रह्मा ब्राह्मणात्सुष्टुभः स्वर्कादृतुना सोमं पिबतु
इंद्राने, ब्राह्मणाच्या पात्रातून, ऋतूनुसार, तेजस्वीपणे, सुष्टुभ् छंदात सोम प्यावा.
देवो द्रविणोदाः पोत्रात्सुष्टुभः स्वर्कादृतुना सोमं पिबतु
द्रविणोदा या देवाने, पात्रधारकाच्या पात्रातून, ऋतूनुसार, तेजस्वीपणे, सुष्टुभ् छंदात सोम प्यावा.
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् । एदं बर्हिः सदो मम
इंद्रा, तू उत्कट मनाने येथे ये. हा सोम प्या. हे कुशाचे आसन खास तुझ्यासाठी तयार केले आहे.
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु
इंद्रा, प्रार्थनेने जुंपलेल्या तुझ्या दोन पिंगट घोड्यांनी तुला येथे आणावे. आमच्या स्तोत्रांचे ऐक.
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे
इंद्रा, सोमपान करणारा, आम्ही प्रार्थनेने तुला आणि सोम अर्पण करणाऱ्यांना, सोम पिळताना बोलावतो.
आ नो याहि सुतावतोऽस्माकं सुष्टुतीरुप । पिबा सु शिप्रिन्न् अन्धसः
हे सोमपान करणारा, आमच्या सुंदर स्तुत्य यज्ञाकडे ये. सुंदर केशराशीसह, हा गोड सोम प्या.
आ ते सिञ्चामि कुक्ष्योरनु गात्रा वि धावतु । गृभाय जिह्वया मधु
मी तुझ्या पोटात ते ओततो; ते तुझ्या सर्व अंगांत जाऊ दे. तुझ्या जिभेने ते मधुरपणे घे.
स्वादुष्टे अस्तु संसुदे मधुमान् तन्वे तव । सोमः शमस्तु ते हृदे
हा गोड, नीट गाळलेला, मधुर सोम तुझ्या देहाला आनंद देओ. सोम तुझ्या हृदयाला शांती देवो.
अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः । प्र सोम इन्द्र सर्पतु
हे बुद्धिमान, हा सोम तुझ्यासाठी पिळला आहे, जशी आई मुलांनी वेढलेली असते तसा. इंद्रा, हा सोम तुझ्याकडे वाहू दे.