घृतस्य जूतिः समना सदेवा संवत्सरं हविषा वर्धयन्ती । श्रोत्रं चक्षुः प्राणोऽछिन्नो नो अस्त्वछिन्ना वयमायुषो वर्चसः
देवतांसोबत एकरूप झालेली तुपाची आहुती वर्षभर वाढत राहो. आमचे कान, डोळे आणि श्वास अखंड राहो; आम्ही आयुष्य आणि तेज यापासून कधीच तुटू नये.
उपास्मान् प्राणो ह्वयतामुप प्राणं हवामहे । वर्चो जग्राह पृथिव्यन्तरिक्षं वर्चः सोमो बृहस्पतिर्विधत्ता
श्वास आमच्याकडे येवो, श्वास आम्हाला हाक मारो. आम्ही श्वासाचे आवाहन करतो. तेज पृथ्वी आणि आकाश व्यापून राहो; सोम आणि बृहस्पती तेज प्रदान करो.
वर्चसो द्यावापृथिवी संग्रहणी बभूवथुर्वर्चो गृहीत्वा पृथिवीमनु सं चरेम । यशसं गावो गोपतिमुप तिष्ठन्त्यायतीर्यशो गृहीत्वा पृथिवीमनु सं चरेम
स्वर्ग आणि पृथ्वी तेज गोळा करणारे झाले आहेत; आम्ही तेज घेऊन पृथ्वीवर वावरू. गायी कीर्ती मिळवण्यासाठी गोपालाकडे जातात; आम्ही कीर्ती घेऊन पृथ्वीवर वावरू.
व्रजं कृणुध्वं स हि वो नृपाणो वर्मा सीव्यध्वं बहुला पृथूनि । पुरः कृणुध्वमायसीरधृष्टा मा वः सुस्रोच्चमसो दृंहत तम्
गोठा बांधा, कारण तुमचे पुढारी पुरुष आहेत; जाड आणि मजबूत कवच शिवा. पुढे लोखंडी मजबूत किल्ले उभे करा; तुमची सुंदर प्यायची भांडी तुटू देऊ नका.
यज्ञस्य चक्षुः प्रभृतिर्मुखं च वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । इमं यज्ञं विततं विश्वकर्मणा देवा यन्तु सुमनस्यमानाः
वाणी हे मुख, ऐकणे हे कान, आणि मन हे साधन करून मी यज्ञाचे नेत्र आणि मूळ अर्पण करतो. विश्वनिर्मात्याने पसरवलेल्या या यज्ञात सर्व देवता प्रसन्न मनाने येवोत.
ये देवानामृत्विजो ये च यज्ञिया येभ्यो हव्यं क्रियते भागधेयम् । इमं यज्ञं सह पत्नीभिरेत्य यावन्तो देवास्तविषा मादयन्ताम्
जे देवांचे ऋत्विज आहेत, जे यज्ञासाठी योग्य आहेत, ज्यांना हविभाग मिळतो—ते सर्व देवता त्यांच्या पत्नींसह या यज्ञात येवोत आणि सामर्थ्याने आनंदित होवोत.
त्वमग्ने व्रतपा असि देव आ मर्त्येष्वा । त्वं यज्ञेष्वीड्यः
अग्निदेव, तू देवांमध्ये आणि माणसांमध्ये व्रतांचा रक्षक आहेस. तू यज्ञात स्तुत्य आहेस.
यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः । अग्निष्टद्विश्वादा पृणातु विद्वान्त्सोमस्य यो ब्राह्मणामाविवेश
देवतांनो, आम्ही जाणूनबुजून किंवा अज्ञानाने तुमची व्रते मोडली असतील, तर सर्वज्ञ अग्नी आम्हाला परत पूर्णत्व देओ, आणि सोम, जो ब्राह्मणात प्रवेशलेला आहे, तोही.
आ देवानामपि पन्थामगन्म यच्छक्नवाम तदनुप्रवोढुम् । अग्निर्विद्वान्त्स यजात्स इद्धोता सोऽध्वरान्त्स ऋतून् कल्पयाति
आम्ही देवतांच्या मार्गावर चाललो आहोत; जे शक्य आहे ते आम्ही करण्याचा प्रयत्न करतो. अग्नी, जो जाणणारा आहे, तोच यज्ञकर्ता, होतार आणि ऋतू ठरवणारा आहे.
वाङ्म आसन् नसोः प्राणश्चक्षुरक्ष्णोः श्रोत्रं कर्णयोः । अपलिताः केशा अशोणा दन्ता बहु बाह्वोर्बलम्
माझ्या तोंडात वाणी, नाकात श्वास, डोळ्यांत दृष्टी, कानांत ऐकू येणे राहो. माझे केस पांढरे होऊ नयेत, दात तुटू नयेत, आणि माझ्या बाहूंना मोठे बळ लाभो.
ऊर्वोरोजो जङ्घयोर्जवः पादयोः । प्रतिष्ठा अरिष्टानि मे सर्वात्मानिभृष्टः
माझ्या मांडींना बळ, पायांना वेग, आणि पावलांना स्थैर्य लाभो. माझ्या सर्व अंगांना कोणतीही इजा होऊ नये, ती अखंड राहो.
तनूस्तन्वा मे सहे दतः सर्वमायुरशीय । स्योनं मे सीद पुरुः पृणस्व पवमानः स्वर्गे
माझे शरीर माझ्या शरीराशी एकरूप राहो; मला पूर्ण आयुष्य मिळो. हे शुद्ध करणारा, माझ्यासाठी आनंदाने बस, आणि स्वर्गात मला भरपूर संपत्ती दे.
प्रियं मा कृणु देवेषु प्रियं राजसु मा कृणु । प्रियं सर्वस्य पश्यत उत शूद्र उतार्ये
देवतांमध्ये मला प्रिय कर, राजांमध्ये मला प्रिय कर. जो कोणी मला पाहतो, तो, मग तो शूद्र असो किंवा आर्य असो, त्याला मी प्रिय वाटू दे.
उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवान् यज्ञेन बोधय । आयुः प्राणं प्रजां पशून् कीर्तिं यजमानं च वर्धय
ब्रह्मणस्पती, उठ, यज्ञाने देवांना जागे कर. आयुष्य, श्वास, संतती, जनावरे, कीर्ती आणि यजमान यांचे वाढ कर.
अग्ने समिधमाहार्षं बृहते जातवेदसे । स मे श्रद्धां च मेधां च जातवेदाः प्र यच्छतु
अग्नी, मी मोठ्या जातवेदासाठी समिधा आणली आहे. हे जातवेद, तू मला श्रद्धा आणि बुद्धी दे.
इध्मेन त्वा जातवेदः समिधा वर्धयामसि । तथा त्वमस्मान् वर्धय प्रजया च धनेन च
समिधा आणि इंधनाने, हे जातवेद, आम्ही तुला वाढवतो. तसेच तू आम्हाला संतती आणि संपत्तीने वाढव.
यदग्ने यानि कानि चिदा ते दारूणि दध्मसि । सर्वं तदस्तु मे शिवं तज्जुषस्व यविष्ठ्य
अग्ने, आम्ही तुझ्यावर जी काही लाकडं ठेवतो, ती सर्व माझ्यासाठी मंगलमय होवोत. हे यविष्ठ, तू ती स्वीकार.
एतास्ते अग्ने समिधस्त्वमिद्धः समिद्भव । आयुरस्मासु धेह्यमृतत्वमाचार्याय
हे अग्ने, ही समिधा तुझ्यासाठीच आहेत; पेटून तूच समिधा हो. आम्हा सर्वांना दीर्घायुष्य दे आणि गुरूला अमरत्व दे.
हरिः सुपर्णो दिवमारुहोऽर्चिषा ये त्वा दिप्सन्ति दिवमुत्पतन्तम् । अव तां जहि हरसा जातवेदोऽबिभ्यदुग्रोऽर्चिषा दिवमा रोह सूर्य
तो हरि, तेजस्वी पक्षी जसा आकाशात आपल्या ज्वाळेने गेला, तसेच जे तुला आकाशात उडताना रोखू पाहतात, त्यांना आपल्या सामर्थ्याने खाली पाड, हे जातवेद. तो भयंकर, प्रज्वलित अग्नी आकाशात गेला, हे सूर्य.
अयोजाला असुरा मायिनोऽयस्मयैः पाशैरङ्किनो ये चरन्ति । तांस्ते रन्धयामि हरसा जातवेदः सहस्रऋष्टिः सपत्नान् प्रमृणन् पाहि वज्रः
जे असुर, मायावी, लोखंडी फासांनी बांधलेले फिरतात, हे जातवेद, मी त्यांना तुझ्या शक्तीने बांधतो. हे सहस्त्रकिरण, हे वज्र, शत्रूंना नष्ट कर आणि आम्हाला रक्षण कर.
पश्येम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू पाहू.
जीवेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू जगू.
बुध्येम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू जागे राहू.
रोहेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू भरभराटीने वाढू.
पूषेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू पोसले जाऊ.
भवेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू समृद्ध होऊ.
भूषेम शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतू फुलू.
भूयसीः शरदः शतम्
आपण शंभर शरद ऋतूपेक्षा जास्तही जगू.
अव्यसश्च व्यचसश्च बिलं वि ष्यामि मायया । ताभ्यामुद्धृत्य वेदमथ कर्माणि कृण्महे
मुक्त आणि बांधलेल्या या दोन्हींच्या सहाय्याने मी त्या छिद्राला उघडतो; त्यातून ज्ञान मिळवून मग आपण कर्म करतो.
जीवा स्थ जीव्यासं सर्वमायुर्जीव्यासम्
तुम्ही जगा, मीही जिवंत राहू; माझं संपूर्ण आयुष्य मी जगू.