यत्किं चेदं पतयति यत्किं चेदं सरीसृपम् । यत्किं च पर्वतायासत्वं तस्मात्त्वं रात्रि पाहि नः
इथे जे काही उडतं, जे काही सरपटतं, पर्वतातील जंगली प्राणी—त्यापासून, हे रात्र, आम्हाला जप.
सा पश्चात्पाहि सा पुरः सोत्तरादधरादुत । गोपाय नो विभावरि स्तोतारस्त इह स्मसि
मागून जप, पुढून जप, उत्तरेतून आणि खाली जप; हे उजळणारी, आम्ही तुझे स्तोत्र गातो, आम्हाला जप.
ये रात्रिमनुतिष्ठन्ति ये च भूतेषु जाग्रति । पशून् ये सर्वान् रक्षन्ति ते न आत्मसु जाग्रति ते नः पशुषु जाग्रति
जे रात्रभर जागतात, जे सर्व प्राण्यांमध्ये जागे असतात, जे सर्व जनावरांचं रक्षण करतात—ते आमच्या जीवांसाठी, आमच्या जनावरांसाठी जागे असतात.
वेद वै रात्रि ते नाम घृताची नाम वा असि । तां त्वां भरद्वाजो वेद सा नो वित्तेऽधि जाग्रति
खरंच, हे रात्र, तुझं नाव सर्वांना माहीत आहे—तुपाने अभिषेक केलेली हे तुझं नाव; भरद्वाज तुला ओळखतो—ती जाणणारी आमच्या संपत्तीवर जागी राहो.
इषिरा योषा युवतिर्दमूना रात्री देवस्य सवितुर्भगस्य । अश्वक्षभा सुहवा संभृतश्रीरा पप्रौ द्यावापृथिवी महित्वा
जीवंत, तरुण, संयमी रात्र, देवता सविता आणि भागा यांच्या आहे. घोड्यासारखी तेजस्वी, दयाळू आणि संपन्न अशी ही रात्र आकाश आणि पृथ्वीचे मोठेपण भरून टाकते.
अति विश्वान्यरुहद्गम्भिरो वर्षिष्ठमरुहन्त श्रविष्ठाः । उशती रात्र्यनु सा भद्राभि तिष्ठते मित्र इव स्वधाभिः
ती सर्व गोष्टींना मागे टाकते, खोल आणि उंच आहे, ज्यांना प्रसिद्ध लोकही गाठू शकले नाहीत. उजळणारी रात्र, तिच्या मागे येणारी, शुभेच्छांसह उभी राहते, जणू मित्रासारखी आपल्या नियमांसह.
वर्ये वन्दे सुभगे सुजात आजगन् रात्रि सुमना इह स्याम् । अस्मांस्त्रायस्व नर्याणि जाता अथो यानि गव्यानि पुष्ट्या
मी या उत्तम, भाग्यवान आणि सुंदर जन्मलेल्या रात्रीचे स्तुती करतो; येथे माझा मन शांत राहो. मानवांपासून आणि गुरे व संपत्तीमुळे होणाऱ्या संकटांपासून आम्हाला वाचव.
सिंहस्य रात्र्युशती पींषस्य व्याघ्रस्य द्वीपिनो वर्च आ ददे । अश्वस्य ब्रध्नं पुरुषस्य मायुं पुरु रूपाणि कृणुषे विभाती
रात्र, उजळणारी, सिंहाची ताकद, बिबट्याची शक्ती, वाघ आणि चित्याचे तेज घेते; ती घोड्याचा शुभ्रपणा, माणसाची ताकद घेते आणि पहाटेला तू अनेक रूपे निर्माण करतोस.
शिवां रात्रिमनुसूर्यं च हिमस्य माता सुहवा नो अस्तु । अस्य स्तोमस्य सुभगे नि बोध येन त्वा वन्दे विश्वासु दिक्षु
सूर्याचा पाठलाग करणारी, हिमाची आई असलेली, शुभ रात्र आमच्यासाठी दयाळू असो. हे भाग्यवती, मी सर्व दिशांना तुझी स्तुती करतो, ती स्तुती तू जाण.
स्तोमस्य नो विभावरि रात्रि राजेव जोषसे । असाम सर्ववीरा भवाम सर्ववेदसो व्युच्छन्तीरनूषसः
हे तेजस्वी रात्री, तू आमच्या स्तोत्रात राजासारखी आनंद मानतेस; आम्ही सर्वत्र विजयी आणि सर्वज्ञानी होऊ, जशी तू, उजळणारी, पहाटे निघून जातेस.
शम्या ह नाम दधिषे मम दिप्सन्ति ये धना । रात्रीहि तान् असुतपा य स्तेनो न विद्यते यत्पुनर्न विद्यते
तू माझ्यासाठी 'शांत' हे नाव घेतलेस, जे माझ्या संपत्तीचे इच्छुक आहेत त्यांच्यापासून. हे रात्र, त्यांना दूर लोट, झोप न लागणारी, जिथे चोर सापडत नाही, पुन्हा कधीच सापडत नाही.
भद्रासि रात्रि चमसो न विष्टो विष्वङ्गोरूपं युवतिर्बिभर्षि । चक्षुष्मती मे उशती वपूम्षि प्रति त्वं दिव्या न क्षाममुक्थाः
तू शुभ आहेस, रात्र, जणू उलथवलेला पेला नाहीस; तू, तरुणी, सर्व प्रकारच्या गाईंची रूपे धारण करतेस. उजळणारी, डोळस, तू सुंदर रूपे घेतेस; आकाशासारखी, तू कधीही पृथ्वीला सोडत नाहीस.
यो अद्य स्तेन आयत्यघायुर्मर्त्यो रिपुः । रात्री तस्य प्रतीत्य प्र ग्रीवाः प्र शिरो हनत्
जो आज चोर, पाप करणारा, शत्रू आहे—रात्र, त्याला भेटून, त्याची मान आणि डोके फोडो.
प्र पादौ न यथायति प्र हस्तौ न यथाशिषत्। यो मलिम्लुरुपायति स संपिष्टो अपायति । अपायति स्वपायति शुष्के स्थाणावपायति
त्याचे पाय योग्य चालू नयेत, त्याचे हात इच्छेप्रमाणे पोहोचू नयेत; जो घाणीत वावरतो, तो चिरडला जावा आणि नष्ट व्हावा; तो नष्ट व्हावा, नष्ट व्हावा, कोरड्या लाकडावर उभा राहूनही नष्ट व्हावा.
अध रात्रि तृष्टधूममशीर्षाणमहिं कृणु । अक्षौ वृकस्य निर्जह्यास्तेन तं द्रुपदे जहि
आता, हे रात्र, तीन धुरांनी वेढलेला, डोके नसलेला सर्प अशक्त कर; लांडग्याचे पासे फोड आणि चोराला झाडीत ठार कर.
ये ते रात्र्यनड्वाहस्तीक्ष्णशृङ्गाः स्वाशवः । तेभिर्नो अद्य पारयाति दुर्गाणि विश्वहा
तुझे जे बैल, तीक्ष्ण शिंगे आणि मजबूत दात असलेले आहेत—त्यांच्यामुळे आज आम्हाला सर्व संकटांतून पार ने, हे सर्वत्र जिंकणारी.
रात्रिंरात्रिमरिष्यन्तस्तरेम तन्वा वयम् । गम्भीरमप्लवा इव न तरेयुररातयः
रात्र नंतर रात्र, वाचत राहून, आम्ही आमच्या शरीराने पार जाऊ; जसे खोल पाण्यात न बुडणारे लोक जातात, तसे शत्रू आम्हाला ओलांडू शकू नयेत.
यथा शाम्याकः प्रपतन्न् अपवान् नानुविद्यते । एवा रात्रि प्र पातय यो अस्मामभ्यघायति
जसा वाळलेला काडी खाली पडल्यावर वारा त्याचा पाठलाग करत नाही, तशी, हे रात्र, जो आम्हाला इजा करतो त्याला तू खाली पाड.
अप स्तेनं वासयो गोअजमुत तस्करम् । अथो यो अर्वतः शिरोऽभिधाय निनीषति
चोर, गायी चोरणारा आणि लुटारू यांना दूर हाकल; आणि जो घोड्याच्या डोक्यावर डोळा ठेवून ते घेऊ पाहतो त्यालाही.
यदद्य रात्रि सुभगे विभजन्त्ययो वसु । यदेतदस्मान् भोजय यथेदन्यान् उपायसि
आज, हे शुभ रात्री, जे काही धन वाटले जाते, जे काही तू आम्हाला देतेस, जसे इतरांना देतेस—
उषसे नः परि देहि सर्वान् रात्र्यनागसः । उषा नो अह्ने आ भजादहस्तुभ्यं विभावरि
उषेला आम्हाला पूर्णपणे सुरक्षितपणे पोहोचव, हे रात्र; उषा आमच्यासाठी दिवस वाटो, हे तेजस्विनी, कारण तुझे हात नाहीत.
अयुतोऽहमयुतो म आत्मायुतं मे चक्षुरयुतं मे श्रोत्रम् । अयुतो मे प्राणोऽयुतो मेऽपानोऽयुतो मे व्यानोऽयुतोऽहं सर्वः
मी दहा हजार आहे, माझे आत्मा दहा हजार आहे, माझे डोळे दहा हजार आहेत, माझे कान दहा हजार आहेत; माझा श्वास दहा हजार आहे, माझा बाहेरचा श्वास दहा हजार आहे, माझा सर्वत्र पसरलेला श्वास दहा हजार आहे; मी सर्व आहे, दहा हजार.
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवेऽश्विनोर्बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्यां प्रसूत आ रभे
मी तुला धरतो, तू देव सावितृच्या प्रेरणेने, अश्विनांच्या बाहूंनी आणि पूषणाच्या हातांनी जन्मलेली आहेस.
कामस्तदग्रे समवर्तत मनसो रेतः प्रथमं यदासीत्। स काम कामेन बृहता सयोनी रायस्पोषं यजमानाय धेहि
सृष्टीच्या आरंभी इच्छा उत्पन्न झाली, ती मनाची पहिली बीज होती. हे इच्छा, तू मोठ्या इच्छेशी एकरूप आहेस, एकाच पोटी जन्मलेल्या, यजमानाला समृद्धी आणि धन दे.
त्वं काम सहसासि प्रतिष्ठितो विभुर्विभावा सख आ सखीयते । त्वमुग्रः पृतनासु ससहिः सह ओजो यजमानाय धेहि
हे इच्छा, तू सामर्थ्याने स्थिर आहेस, सर्वत्र व्यापलेली आणि अनेक रूपांनी प्रकट होतेस, मित्रांसाठी खरी मैत्रीण आहेस. तू युद्धात बलशाली आहेस, यजमानाला बळ दे.
दूराच्चकमानाय प्रतिपाणायाक्षये । आस्मा अशृण्वन्न् आशाः कामेनाजनयन्त्स्वः
जो दूरवरून इच्छितो, शोधतो आणि कधीही कमी न होणारा आहे, त्याच्या आशांनी ऐकले; इच्छेने त्यांनी स्वतःचे तेज निर्माण केले.
कामेन मा काम आगन् हृदयाद्धृदयं परि । यदमीषामदो मनस्तदैतूप मामिह
इच्छा हृदयातून हृदयात माझ्याकडे येवो. या लोकांमध्ये जी उमंग किंवा विचार आहे, ते सर्व माझ्याकडे इथे येवो.
यत्काम कामयमाना इदं कृण्मसि ते हविः । तन् नः सर्वं समृध्यतामथैतस्य हविषो वीहि स्वाहा
हे इच्छा, आम्ही येथे जी कृती करतो, ती तुझ्यासाठी अर्पण आहे. ते सर्व आमच्यासाठी फळदायी होवो आणि हे अर्पण तू स्वीकारो—स्वाहा.
कालो अश्वो वहति सप्तरश्मिः सहस्राक्षो अजरो भूरिरेताः । तमा रोहन्ति कवयो विपश्चितस्तस्य चक्रा भुवनानि विश्वा
काळ हा सात किरणांचा घोडा सर्वांना वाहून नेतो; हजार डोळ्यांचा, वृद्ध न होणारा, बलवान असा तो सर्व जीवांना पेलतो. ज्ञानी आणि समजूतदार त्याच्यावर आरूढ होतात; त्याची चाके म्हणजे सर्व जग.
सप्त चक्रान् वहति काल एष सप्तास्य नाभीरमृतं न्वक्षः । स इमा विश्वा भुवनान्यञ्जत्कालः स ईयते प्रथमो नु देवः
हा काळ सात चाकं वाहतो, त्याला सात तोंडं आहेत, त्याचे नाभी अमर आहे, अक्ष अचल आहे; तो सर्व जग हलवतो, काळ हा पहिला देव पुढे जातो.