यथाग्रे त्वं वनस्पते पुष्ट्या सह जज्ञिषे । एवा धनस्य मे स्फातिमा दधातु सरस्वती
जसे तू, हे वृक्ष, सुरुवातीला समृद्धीसह जन्मला होतास, तसेच सरस्वती मला धनवृद्धी देवो.
आ मे धनं सरस्वती पयस्फातिं च धान्यम् । सिनीवाल्युपा वहादयं चौदुम्बरो मणिः
सरस्वती मला धन, दूधाची समृद्धी आणि धान्य देवो; सिनीवाळी हे सर्व जवळ आणो, आणि हे औदुंबर रत्नही.
त्वं मणीणामधिपा वृषासि त्वयि पुष्टं पुष्टपतिर्जजान । त्वयीमे वाजा द्रविणानि सर्वौदुम्बरः स त्वमस्मत्सहस्वारादारादरातिममतिं क्षुधं च
तू रत्नांचा स्वामी, वृषभ आहेस; तुझ्यातच समृद्धीचा स्वामी जन्मला; तुझ्यात सर्व बक्षिसे आणि संपत्ती आहेत, औदुंबर; तू आमच्यासाठी विजय मिळव, दुर्दैव, वैर आणि उपासमारी दूर कर.
ग्रामणीरसि ग्रामणीरुत्थाय अभिषिक्तोऽभि मा सिञ्च वर्चसा । तेजोऽसि तेजो मयि धारयाधि रयिरसि रयिं मे धेहि
तू गावाचा प्रमुख आहेस, प्रमुख म्हणून उगवतोस, अभिषिक्त आहेस—माझ्यावर तेज शिंपड; तू सामर्थ्य आहेस, ते माझ्यात वास करो; तू संपत्ती आहेस, मला संपत्ती देवो.
पुष्टिरसि पुष्ट्या मा समङ्ग्धि गृहमेधी गृहपतिं मा कृणु । औदुम्बरः स त्वमस्मासु धेहि रयिं च नः सर्ववीरं नि यच्छ रायस्पोषाय प्रति मुञ्चे अहं त्वाम्
तू समृद्धी आहेस; मला समृद्धीशी एकरूप कर; गृहस्थ, मला घराचा स्वामी कर; औदुंबर, आमच्यात संपत्ती ठेव, आणि आम्हाला सर्व वीरांची संपत्ती देवो; संपत्ती वाढीसाठी मी तुला मुक्त करतो.
अयमौदुम्बरो मणिर्वीरो वीराय बध्यते । स नः सनिं मधुमतीं कृणोतु रयिं च नः सर्ववीरं नि यच्छात्
हा औदुंबर रत्न, वीर आहे, वीरासाठी बांधला जातो; तो आमच्यासाठी मधुर मैत्री निर्माण करो, आणि आम्हाला सर्व वीरांची संपत्ती देवो.
शतकाण्डो दुश्च्यवनः सहस्रपर्ण उत्तिरः । दर्भो य उग्र ओषधिस्तं ते बध्नाम्यायुषे
शंभर सांध्यांचा, हलवायला कठीण, हजार पानांचा, उंच उगवलेला, औषधींमध्ये तिखट असा हा कुश मी तुझ्या दीर्घायुष्यासाठी बांधतो.
नास्य केशान् प्र वपन्ति नोरसि ताडमा घ्नते । यस्मा अछिन्नपर्णेन दर्भेन शर्म यच्छति
त्याचे केस कधीच कापले जात नाहीत, छातीवर कधीच मार बसत नाही; कारण अखंड पानांनी युक्त असणारा हा कुश नेहमीच रक्षण देतो.
दिवि ते तूलमोषधे पृथिव्यामसि निष्ठितः । त्वया सहस्रकाण्डेनायुः प्र वर्धयामहे
हे औषधे, तुझा तुरा आकाशात आहे आणि तू पृथ्वीवर स्थिर आहेस; हजार सांध्यांनी युक्त असलेल्या तुझ्यामुळे आम्ही आयुष्य वाढवतो.
तिस्रो दिवो अत्यतृणत्तिस्र इमाः पृथिवीरुत । त्वयाहं दुर्हार्दो जिह्वां नि तृणद्मि वचांसि
स्वर्गात तू तिघांवर विजय मिळवला आहेस, पृथ्वीवरही तिघांवर; तुझ्या सहाय्याने मी वाईट मनाच्या लोकांची जिभ आणि त्यांची वाणी दडपतो.
त्वमसि सहमानोऽहमस्मि सहस्वान् । उभौ सहस्वन्तौ भूत्वा सपत्नान् सहिषीवहि
तू सहन करणारा आहेस, मी सामर्थ्यवान आहे; आपण दोघेही बळकट होऊन आपल्या शत्रूंवर विजय मिळवूया.
सहस्व नो अभिमातिं सहस्व पृतनायतः । सहस्व सर्वान् दुर्हार्दः सुहार्दो मे बहून् कृधि
आमच्यासाठी शत्रुत्व सहन कर, युद्धातील आक्रमण सहन कर; सर्व वाईट मनाच्या लोकांना सहन कर आणि मला बरेच मित्र बनव.
दर्भेण देवजातेन दिवि ष्टम्भेन शश्वदित्। तेनाहं शश्वतो जनामसनं सनवानि च
देवतांकडून जन्मलेला, स्वर्गातील शाश्वत आधार असणारा हा कुश — त्याच्या सहाय्याने मी नेहमी लोकांसाठी अन्न आणि पोषण मिळवू दे.
प्रियं मा दर्भ कृणु ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्याय च । यस्मै च कामयामहे सर्वस्मै च विपश्यते
हे कुशा, मला ब्राह्मण, क्षत्रिय, शूद्र आणि आर्य यांना प्रिय कर; ज्याला आम्ही इच्छितो आणि सर्व पाहणाऱ्यांना देखील.
यो जायमानः पृथिवीमदृंहद्यो अस्तभ्नादन्तरिक्षं दिवं च । यं बिभ्रतं ननु पाप्मा विवेद स नोऽयं दर्भो वरुणो दिवा कः
जो जन्मताना पृथ्वीला स्थिर ठेवतो, आकाश आणि स्वर्गाला आधार देतो, ज्याला वाहून नेताना पाप स्पर्श करत नाही — तो कुश, वरुण आणि तेजस्वी देव आमचे रक्षण करो.
सपत्नहा शतकाण्डः सहस्वान् ओषधीनां प्रथमः सं बभूव । स नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतस्तेन साक्षीय पृतनाः पृतन्यतः
शत्रूंचा नाश करणारा, शंभर सांध्यांचा, बलवान, औषधींमध्ये पहिला — हा कुश सर्व बाजूंनी आमचे रक्षण करो; त्याच्या सहाय्याने आपण युद्धात आणि संघर्षात जिंकू.
सहस्रार्घः शतकाण्डः पयस्वान् अपामग्निर्वीरुधां राजसूयम् । स नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतो देवो मणिरायुषा सं सृजाति नः
हजार किंमतीचा, शंभर सांध्यांचा, दुधाळ, पाण्याचा अग्नि, वनस्पतींचा राजा — हा कुश सर्व बाजूंनी आमचे रक्षण करो; हा दैवी रत्न आम्हाला दीर्घायुष्य देतो.
घृतादुल्लुप्तो मधुमान् पयस्वान् भूमिदृंहोऽच्युतश्च्यावयिष्णुः । नुदन्त्सपत्नान् अधरांश्च कृण्वन् दर्भा रोह महतामिन्द्रियेण
तुपाने लिंपलेला, मधुर, दुधाळ, पृथ्वीला आधार देणारा, कधीही न ढळणारा, न हलणारा — शत्रूंना दूर लावणारा, नीचांना खाली पाडणारा — हे कुशा, मोठ्या सामर्थ्याने उभा राहा.
त्वं भूमिमत्येष्योजसा त्वं वेद्यां सीदसि चारुरध्वरे । त्वां पवित्रमृषयोऽभरन्त त्वं पुनीहि दुरितान्यस्मत्
तू सामर्थ्याने पृथ्वीत शिरतोस, यज्ञवेदीवर सुंदरपणे बसतोस; ऋषींनी तुला शुद्ध करणारा म्हणून धरले — तू आमची पापे दूर कर.
तीक्ष्णो राजा विषासही रक्षोहा विश्वचर्षणिः । ओजो देवानां बलमुग्रमेतत्तं ते बध्नामि जरसे स्वस्तये
तिखट राजा, विषावर विजय मिळवणारा, राक्षसांचा नाश करणारा, सर्वांना प्रिय — हे देवांचे तिखट बळ मी तुझ्या दीर्घायुष्य आणि कल्याणासाठी बांधतो.
दर्भेण त्वं कृणवद्वीर्याणि दर्भं बिभ्रदात्मना मा व्यथिष्ठाः । अतिष्ठाय वर्चसाधान्यान्त्सूर्य इवा भाहि प्रदिशश्चतस्रः
कुशाच्या सहाय्याने तू शौर्यकृती करतोस; कुश हातात धरून कधीच घाबरू नकोस; तेजाने इतरांपेक्षा श्रेष्ठ होऊन, सूर्याप्रमाणे चारही दिशांना तुझा प्रकाश पसरू दे.
जाङ्गिडोऽसि जङ्गिडो रक्षितासि जङ्गिडः । द्विपाच्चतुष्पादस्माकं सर्वं रक्षतु जङ्गिडः
तू जांगीड आहेस, रक्षण करणारा जांगीड आहेस; आमच्या दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या सर्व गोष्टींचे जांगीड रक्षण करो.
या गृत्स्यस्त्रिपञ्चाशीः शतं कृत्याकृतश्च ये । सर्वान् विनक्तु तेजसोऽरसां जङ्गिडस्करत्
जे काही लोभी, त्रेपन्न, शंभर, केलेले किंवा न केलेले आहे — जांगीड हे सर्व दूर करो, तेजाचा सार आहेस.
अरसं कृत्रिमं नादमरसाः सप्त विस्रसः । अपेतो जङ्गिडामतिमिषुमस्तेव शातय
सार, कृत्रिम नाद, सात रस — जांगीड, तुझे विष, तुझे अस्त्र, तुझे वाईट हे सर्व दूर कर आणि नष्ट कर.
कृत्यादूषण एवायमथो अरातिदूषणः । अथो सहस्वाञ्जङ्गिडः प्र न आयूंषि तारिषत्
हा जडांगिड जादूटोणा आणि वैर यांचा नाश करणारा आहे. हा बलवान जडांगिड आपल्याला जीवनाच्या सर्व टप्प्यांतून सुखरूपपणे पार नेईल.
स जङ्गिडस्य महिमा परि णः पातु विश्वतः । विष्कन्धं येन सासह संस्कन्धमोज ओजसा
जडांगिडाची ही महानता सर्व बाजूंनी आपली रक्षा करो. त्याच्या बळाने आणि सामर्थ्याने त्याने सर्व संकटे आणि रोगांवर मात केली.
त्रिष्ट्वा देवा अजनयन् निष्ठितं भूम्यामधि । तमु त्वाङ्गिरा इति ब्राह्मणाः पूर्व्या विदुः
देवतांनी तीनदा भेदून हे पृथ्वीवर स्थिर केले. प्राचीन ब्राह्मणांनी त्याला 'अंगिरा' म्हणून ओळखले.
न त्वा पूर्वा ओषधयो न त्वा तरन्ति या नवाः । विबाध उग्रो जङ्गिडः परिपाणः सुमङ्गलः
तुझ्यापेक्षा जुनी किंवा नवीन अशी कोणतीही औषधी श्रेष्ठ नाही. हा कठोर जडांगिड संकटे दूर करतो, रक्षण करतो आणि अत्यंत शुभ आहे.
अथोपदान भगवो जाङ्गिडामितवीर्य । पुरा त उग्रा ग्रसत उपेन्द्रो वीर्यं ददौ
म्हणून, हे पराक्रमी जडांगिडा, कृपा कर. पूर्वी जे भयंकर होते त्यांनी गिळले, आणि उपेंद्राने बळ दिले.
उग्र इत्ते वनस्पत इन्द्र ओज्मानमा दधौ । अमीवाः सर्वाश्चातयं जहि रक्षांस्योषधे
हे वनस्पती, तू कठोर आहेस; इंद्राने तुझ्यात सामर्थ्य दिले आहे. सर्व आजार दूर कर, राक्षसांचा नाश कर, हे औषधे.