सपत्नक्षयणं दर्भ द्विषतस्तपनं हृदः । मणिं क्षत्रस्य वर्धनं तनूपानं कृणोमि ते
दर्भा, तू शत्रूंचा नाश करणारा, वैर्याच्या मनाला जाळणारा, राज्यवृद्धी करणारा रत्न आहेस; मी तुला शरीरासाठी अमृतासारखे करतो.
यत्समुद्रो अभ्यक्रन्दत्पर्जन्यो विद्युता सह । ततो हिरण्ययो बिन्दुस्ततो दर्भो अजायत
समुद्र वादळ आणि विजेसह गर्जला तेव्हा त्यातून एक सोन्याचा थेंब निर्माण झाला, आणि त्यातूनच दर्भा उत्पन्न झाला.
औदुम्बरेण मणिना पुष्टिकामाय वेधसा । पशूनां सर्वेषां स्फातिं गोष्ठे मे सविता करत्
औदुंबर रत्नाच्या कृपेने, समृद्धीसाठी, सर्व जनावरांची वाढ माझ्या गोठ्यात सृष्टीकर्ता देव मला देवो.
यो नो अग्निर्गार्हपत्यः पशूनामधिपा असत्। औदुम्बरो वृषा मणिः सं मा सृजतु पुष्ट्या
आपल्या घरातील अग्नी, जो पशूंचा स्वामी आहे, तो आमच्याकडे असो; औदुंबर हे रत्नांचे वृषभ आमच्यासाठी समृद्धी सोडो.
करीषिणीं फलवतीं स्वधामिरां च नो गृहे । औदुम्बरस्य तेजसा धाता पुष्टिं दधातु मे
फळ देणारी, पोषण करणारी, आणि घरात सुख देणारी देवी माझ्या घरी वास करो; औदुंबराच्या तेजाने सृष्टीकर्ता मला समृद्धी देवो.
यद्द्विपाच्च चतुष्पाच्च यान्यन्नानि ये रसाः । गृह्णेऽहं त्वेषां भूमानं बिभ्रदौदुम्बरं मणिम्
दोन पायांचे आणि चार पायांचे प्राणी यांच्याकडून मिळणारे सर्व अन्न आणि रस, मी औदुंबर रत्न धारण करून, त्यांची समृद्धी घेतो.
पुष्टिं पशूनां परि जग्रभाहं चतुष्पदां द्विपदां यच्च धान्यम् । पयः पशूनां रसमोषधीनां बृहस्पतिः सविता मे नि यच्छात्
चार पायांची आणि दोन पायांची जनावरे, तसेच सर्व धान्य यांची समृद्धी मी गोळा केली आहे; बृहस्पती आणि सविता देव मला जनावरांचे दूध आणि वनस्पतींचा सार देवो.
अहं पशूनामधिपा असानि मयि पुष्टं पुष्टपतिर्दधातु । मह्यमौदुम्बरो मणिर्द्रविणानि नि यच्छतु
मी जनावरांचा स्वामी होऊ दे; समृद्धीचा स्वामी माझ्यात समृद्धी नांदवो; औदुंबर रत्न मला संपत्ती देवो.
उप मौदुम्बरो मणिः प्रजया च धनेन च । इन्द्रेण जिन्वितो मणिरा मागन्त्सह वर्चसा
औदुंबर रत्न माझ्याकडे संतती आणि धनासह येवो; इंद्राच्या प्रेरणेने हे रत्न माझ्याकडे बळ आणि तेज घेऊन येवो.
देवो मणिः सपत्नहा धनसा धनसातये । पशोरन्नस्य भूमानं गवां स्फातिं नि यच्छतु
दैवी रत्न, शत्रूंचा नाश करणारे, आम्हाला धनप्राप्तीसाठी संपत्ती देवो; जनावरांचे अन्न आणि गायींची वाढ आम्हाला मिळो.
यथाग्रे त्वं वनस्पते पुष्ट्या सह जज्ञिषे । एवा धनस्य मे स्फातिमा दधातु सरस्वती
जसे तू, हे वृक्ष, सुरुवातीला समृद्धीसह जन्मला होतास, तसेच सरस्वती मला धनवृद्धी देवो.
आ मे धनं सरस्वती पयस्फातिं च धान्यम् । सिनीवाल्युपा वहादयं चौदुम्बरो मणिः
सरस्वती मला धन, दूधाची समृद्धी आणि धान्य देवो; सिनीवाळी हे सर्व जवळ आणो, आणि हे औदुंबर रत्नही.
त्वं मणीणामधिपा वृषासि त्वयि पुष्टं पुष्टपतिर्जजान । त्वयीमे वाजा द्रविणानि सर्वौदुम्बरः स त्वमस्मत्सहस्वारादारादरातिममतिं क्षुधं च
तू रत्नांचा स्वामी, वृषभ आहेस; तुझ्यातच समृद्धीचा स्वामी जन्मला; तुझ्यात सर्व बक्षिसे आणि संपत्ती आहेत, औदुंबर; तू आमच्यासाठी विजय मिळव, दुर्दैव, वैर आणि उपासमारी दूर कर.
ग्रामणीरसि ग्रामणीरुत्थाय अभिषिक्तोऽभि मा सिञ्च वर्चसा । तेजोऽसि तेजो मयि धारयाधि रयिरसि रयिं मे धेहि
तू गावाचा प्रमुख आहेस, प्रमुख म्हणून उगवतोस, अभिषिक्त आहेस—माझ्यावर तेज शिंपड; तू सामर्थ्य आहेस, ते माझ्यात वास करो; तू संपत्ती आहेस, मला संपत्ती देवो.
पुष्टिरसि पुष्ट्या मा समङ्ग्धि गृहमेधी गृहपतिं मा कृणु । औदुम्बरः स त्वमस्मासु धेहि रयिं च नः सर्ववीरं नि यच्छ रायस्पोषाय प्रति मुञ्चे अहं त्वाम्
तू समृद्धी आहेस; मला समृद्धीशी एकरूप कर; गृहस्थ, मला घराचा स्वामी कर; औदुंबर, आमच्यात संपत्ती ठेव, आणि आम्हाला सर्व वीरांची संपत्ती देवो; संपत्ती वाढीसाठी मी तुला मुक्त करतो.
अयमौदुम्बरो मणिर्वीरो वीराय बध्यते । स नः सनिं मधुमतीं कृणोतु रयिं च नः सर्ववीरं नि यच्छात्
हा औदुंबर रत्न, वीर आहे, वीरासाठी बांधला जातो; तो आमच्यासाठी मधुर मैत्री निर्माण करो, आणि आम्हाला सर्व वीरांची संपत्ती देवो.
शतकाण्डो दुश्च्यवनः सहस्रपर्ण उत्तिरः । दर्भो य उग्र ओषधिस्तं ते बध्नाम्यायुषे
शंभर सांध्यांचा, हलवायला कठीण, हजार पानांचा, उंच उगवलेला, औषधींमध्ये तिखट असा हा कुश मी तुझ्या दीर्घायुष्यासाठी बांधतो.
नास्य केशान् प्र वपन्ति नोरसि ताडमा घ्नते । यस्मा अछिन्नपर्णेन दर्भेन शर्म यच्छति
त्याचे केस कधीच कापले जात नाहीत, छातीवर कधीच मार बसत नाही; कारण अखंड पानांनी युक्त असणारा हा कुश नेहमीच रक्षण देतो.
दिवि ते तूलमोषधे पृथिव्यामसि निष्ठितः । त्वया सहस्रकाण्डेनायुः प्र वर्धयामहे
हे औषधे, तुझा तुरा आकाशात आहे आणि तू पृथ्वीवर स्थिर आहेस; हजार सांध्यांनी युक्त असलेल्या तुझ्यामुळे आम्ही आयुष्य वाढवतो.
तिस्रो दिवो अत्यतृणत्तिस्र इमाः पृथिवीरुत । त्वयाहं दुर्हार्दो जिह्वां नि तृणद्मि वचांसि
स्वर्गात तू तिघांवर विजय मिळवला आहेस, पृथ्वीवरही तिघांवर; तुझ्या सहाय्याने मी वाईट मनाच्या लोकांची जिभ आणि त्यांची वाणी दडपतो.
त्वमसि सहमानोऽहमस्मि सहस्वान् । उभौ सहस्वन्तौ भूत्वा सपत्नान् सहिषीवहि
तू सहन करणारा आहेस, मी सामर्थ्यवान आहे; आपण दोघेही बळकट होऊन आपल्या शत्रूंवर विजय मिळवूया.
सहस्व नो अभिमातिं सहस्व पृतनायतः । सहस्व सर्वान् दुर्हार्दः सुहार्दो मे बहून् कृधि
आमच्यासाठी शत्रुत्व सहन कर, युद्धातील आक्रमण सहन कर; सर्व वाईट मनाच्या लोकांना सहन कर आणि मला बरेच मित्र बनव.
दर्भेण देवजातेन दिवि ष्टम्भेन शश्वदित्। तेनाहं शश्वतो जनामसनं सनवानि च
देवतांकडून जन्मलेला, स्वर्गातील शाश्वत आधार असणारा हा कुश — त्याच्या सहाय्याने मी नेहमी लोकांसाठी अन्न आणि पोषण मिळवू दे.
प्रियं मा दर्भ कृणु ब्रह्मराजन्याभ्यां शूद्राय चार्याय च । यस्मै च कामयामहे सर्वस्मै च विपश्यते
हे कुशा, मला ब्राह्मण, क्षत्रिय, शूद्र आणि आर्य यांना प्रिय कर; ज्याला आम्ही इच्छितो आणि सर्व पाहणाऱ्यांना देखील.
यो जायमानः पृथिवीमदृंहद्यो अस्तभ्नादन्तरिक्षं दिवं च । यं बिभ्रतं ननु पाप्मा विवेद स नोऽयं दर्भो वरुणो दिवा कः
जो जन्मताना पृथ्वीला स्थिर ठेवतो, आकाश आणि स्वर्गाला आधार देतो, ज्याला वाहून नेताना पाप स्पर्श करत नाही — तो कुश, वरुण आणि तेजस्वी देव आमचे रक्षण करो.
सपत्नहा शतकाण्डः सहस्वान् ओषधीनां प्रथमः सं बभूव । स नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतस्तेन साक्षीय पृतनाः पृतन्यतः
शत्रूंचा नाश करणारा, शंभर सांध्यांचा, बलवान, औषधींमध्ये पहिला — हा कुश सर्व बाजूंनी आमचे रक्षण करो; त्याच्या सहाय्याने आपण युद्धात आणि संघर्षात जिंकू.
सहस्रार्घः शतकाण्डः पयस्वान् अपामग्निर्वीरुधां राजसूयम् । स नोऽयं दर्भः परि पातु विश्वतो देवो मणिरायुषा सं सृजाति नः
हजार किंमतीचा, शंभर सांध्यांचा, दुधाळ, पाण्याचा अग्नि, वनस्पतींचा राजा — हा कुश सर्व बाजूंनी आमचे रक्षण करो; हा दैवी रत्न आम्हाला दीर्घायुष्य देतो.
घृतादुल्लुप्तो मधुमान् पयस्वान् भूमिदृंहोऽच्युतश्च्यावयिष्णुः । नुदन्त्सपत्नान् अधरांश्च कृण्वन् दर्भा रोह महतामिन्द्रियेण
तुपाने लिंपलेला, मधुर, दुधाळ, पृथ्वीला आधार देणारा, कधीही न ढळणारा, न हलणारा — शत्रूंना दूर लावणारा, नीचांना खाली पाडणारा — हे कुशा, मोठ्या सामर्थ्याने उभा राहा.
त्वं भूमिमत्येष्योजसा त्वं वेद्यां सीदसि चारुरध्वरे । त्वां पवित्रमृषयोऽभरन्त त्वं पुनीहि दुरितान्यस्मत्
तू सामर्थ्याने पृथ्वीत शिरतोस, यज्ञवेदीवर सुंदरपणे बसतोस; ऋषींनी तुला शुद्ध करणारा म्हणून धरले — तू आमची पापे दूर कर.
तीक्ष्णो राजा विषासही रक्षोहा विश्वचर्षणिः । ओजो देवानां बलमुग्रमेतत्तं ते बध्नामि जरसे स्वस्तये
तिखट राजा, विषावर विजय मिळवणारा, राक्षसांचा नाश करणारा, सर्वांना प्रिय — हे देवांचे तिखट बळ मी तुझ्या दीर्घायुष्य आणि कल्याणासाठी बांधतो.