इन्द्रपुत्रे सोमपुत्रे दुहितासि प्रजापतेः । कामान् अस्माकं पूरय प्रति गृह्णाहि नो हविः
इंद्राचा पुत्र, सोमाचा पुत्र, तू प्रजापतीची कन्या आहेस; आमच्या इच्छा पूर्ण कर आणि आमचे होम स्वीकार.
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात्। ग्राहिर्जग्राह यद्येतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्
मी तुला होमाने, आयुष्यासाठी, ओळखीच्या आणि राजरोगापासून मुक्त करतो; जर ग्रहणाने याला पकडले असेल, तर इंद्र आणि अग्नी त्याला सोडून देओत.
यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकमेव । तमा हरामि निर्ऋतेरुपस्थादस्पार्शमेनं शतशारदाय
त्याचं आयुष्य पृथ्वीवर असो, किंवा तो या जगातून गेला असो, किंवा मृत्यूच्या अगदी जवळ असो, मी त्याला विनाशाच्या कुशीतून, कुठलाही स्पर्श न होता, शंभर शरदांसाठी दूर नेतो.
सहस्राक्षेण शतवीर्येण शतायुषा हविषाहार्षमेनम् । इन्द्रो यथैनं शरदो नयात्यति विश्वस्य दुरितस्य पारम्
सहस्त्र डोळ्यांच्या, शंभर शक्तीच्या, शंभर वर्षांच्या हविर्द्वारे मी त्याला खेचले; जसा इंद्र त्याला शरदांमधून सर्व दुःखाच्या पलीकडे घेऊन जातो.
शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्तान् छतमु वसन्तान् । शतं ते इन्द्रो अग्निः सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषाहार्षमेनम्
शंभर शरदं जग, वाढत रहा; शंभर हिवाळे, शंभर वसंत अनुभव. इंद्र, अग्नी, सविता आणि बृहस्पती, शंभर वर्षांच्या हविर्द्वारे, तुला पुढे घेऊन जावोत.
प्र विशतं प्राणापानावनड्वाहाविव व्रजम् । व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम्
श्वासांनो, गोम्हशी वाड्यात शिरतात तसे, तुम्ही या देहात परत या; इतर जे मृत्यू आहेत, ज्यांना शंभर प्रकारचे म्हणतात, ते दूर जावोत.
इहैव स्तं प्राणापानौ माप गातमितो युवम् । शरीरमस्याङ्गानि जरसे वहतं पुनः
श्वासांनो, इथेच रहा; तुम्ही दोघेही इथून जाऊ नका. या शरीराचे अवयव आणि देह पुन्हा तारुण्यात घ्या.
जरायै त्वा परि ददामि जरायै नि धुवामि त्वा । जरा त्वा भद्रा नेष्ट व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम्
मी तुला वार्धक्यात ठेवतो, वार्धक्यात बसवतो. शुभ वार्धक्य तुला घेऊन जावो; इतर जे मृत्यू आहेत, ज्यांना शंभर प्रकारचे म्हणतात, ते दूर जावोत.
अभि त्वा जरिमाहित गामुक्षणमिव रज्ज्वा । यस्त्वा मृत्युरभ्यधत्त जायमानं सुपाशया । तं ते सत्यस्य हस्ताभ्यामुदमुञ्चद्बृहस्पतिः
वार्धक्याने तुला दोरीने गायीला बांधतात तसे बांधले आहे. जन्मताना मृत्यूने जे घट्ट बंध बांधले होते, ते बृहस्पतीने सत्याच्या हातांनी सोडवले.
इहैव ध्रुवां नि मिनोमि शालां क्षेमे तिष्ठाति घृतमुक्षमाणा । तां त्वा शाले सर्ववीराः सुवीरा अरिष्टवीरा उप सं चरेम
इथे मी एक मजबूत घर उभं करतो, जे सुरक्षित आहे आणि तूप ओतत आहे. या घरात, हे गृह, सर्व वीर, उत्तम आणि सुखरूप, तुझ्यासोबत नांदोत.
इहैव ध्रुवा प्रति तिष्ठ शालेऽश्वावती गोमती सूनृतावती । ऊर्जस्वती घृतवती पयस्वत्युच्छ्रयस्व महते सौभगाय
इथेच ठाम उभं रहा, हे गृह, घोड्यांसह, गायींसह, गोड बोलांसह, बळासह, तूपासह, दुधासह; मोठ्या सौभाग्यासाठी उंच व्हा.
धरुण्यसि शाले बृहच्छन्दाः पूतिधान्या । आ त्वा वत्सो गमेदा कुमार आ धेनवः सायमास्पन्दमानाः
हे गृह, तू विस्तीर्ण छप्पर आणि शुद्ध धान्याने भरले आहेस. वासरू तुझ्याकडे येवो, मुलगा येवो, संध्याकाळी गायी हालचाल करत परत येवोत.
इमां शालां सविता वायुरिन्द्रो बृहस्पतिर्नि मिनोतु प्रजानन् । उक्षन्तूद्ना मरुतो घृतेन भगो नो राजा नि कृषिं तनोतु
सविता, वायू, इंद्र आणि बृहस्पती हे जाणून, हे घर उभं करो. मरुतगण तूपाने शिंपडोत; भागराजा आमची शेती वाढवो.
मानस्य पत्नि शरणा स्योना देवी देवेभिर्निमितास्यग्रे । तृणं वसाना सुमना असस्त्वमथास्मभ्यं सहवीरं रयिं दाः
मनाची पत्नी, आश्रयदायिनी, सौम्य देवी, देवांनी सुरुवातीला निर्माण केलेली, गवत परिधान केलेली, प्रसन्न आणि निर्दोष, आम्हाला पराक्रमी पुत्रांसह संपत्ती दे.
ऋतेन स्थूणामधि रोह वंशोग्रो विराजन्न् अप वृङ्क्ष्व शत्रून् । मा ते रिषन्न् उपसत्तारो गृहाणां शाले शतं जीवेम शरदः सर्ववीराः
सत्याने स्तंभावर चढ, हे बांबू, तेजस्वी, शत्रूंना दूर कर. जे येतात त्यांनी तुला इजा करू नये; हे गृह, आम्ही सर्व वीर शंभर शरदं जगू.
एमां कुमारस्तरुण आ वत्सो जगता सह । एमां परिस्रुतः कुम्भ आ दध्नः कलशैरगुः
इथे तरुण मुलगा, वासरू, सजीवांसह येतो; इथे वाहणारा कुंभ, दह्याच्या कलशांसह आणला जातो.
पूर्णं नारि प्र भर कुम्भमेतं घृतस्य धाराममृतेन संभृताम् । इमां पातॄन् अमृतेन समङ्ग्धीष्टापूर्तमभि रक्षात्येनाम्
हे स्त्री, हा भरलेला कुंभ घेऊन ये, तुपाची धार, अमृताने भरलेली. हे पात्री अमृताने मिसळ; पूर्ण यज्ञ आणि दान याचे रक्षण करो.
इमा आपः प्र भराम्ययक्ष्मा यक्ष्मनाशनीः । गृहान् उप प्र सीदाम्यमृतेन सहाग्निना
या पाण्यांना मी आणतो, रोगरहित, रोग नष्ट करणारी. मी अमृत आणि अग्नीसह घरात प्रवेश करतो.
यददः संप्रयतीरहावनदता हते । तस्मादा नद्यो नाम स्थ ता वो नामानि सिन्धवः
जेव्हा वाहणाऱ्या नद्या एकत्र वाहू लागल्या, आवाज करत, कुठलीही हानी न होता, तेव्हापासून तुम्हाला नद्यांचे नाव मिळाले; हे प्रवाह, ही तुमची नावे.
यत्प्रेषिता वरुणेनाच्छीभं समवल्गत । तदाप्नोदिन्द्रो वो यतीस्तस्मादापो अनु ष्ठन
जेव्हा वरुणाने पाठवले असता, तुम्ही वेगाने वाहिलात, तेव्हा इंद्राने तुम्हाला प्राप्त केले, म्हणूनच, हे पाण्यांनो, तुम्ही पुढे वाहता.
अपकामं स्यन्दमाना अवीवरत वो हि कम् । इन्द्रो वः शक्तिभिर्देवीस्तस्माद्वार्नाम वो हितम्
तुम्ही इच्छा नसताना वाहता, थांबत नाही, कारण यातच तुमचं समाधान आहे. इंद्रानं आपल्या सामर्थ्याने तुम्हा देवींसाठी सीमा घातली; म्हणूनच तुम्हाला 'पाणी' असं नाव पडलं.
एकः वो देवोऽप्यतिष्ठत्स्यन्दमाना यथावशम् । उदानिषुर्महीरिति तस्मादुदकमुच्यते
एक देव तुम्हा वाहणाऱ्या पाण्यांवर आपल्या इच्छेप्रमाणे उभा राहिला. त्यानं तुम्हाला वर उचलून 'ही फार मोठी आहे' असं म्हटलं; म्हणून तुम्हाला 'पाणी' असं म्हणतात.
आपो भद्रा घृतमिदाप आसन्न् अग्नीषोमौ बिभ्रत्याप इत्ताः । तीव्रो रसो मधुपृचामरंगम आ मा प्राणेन सह वर्चसा गमेत्
हे मंगलमय पाण्यांनो, तुम्ही तुपासारख्या पवित्र आहात; तुम्ही अग्नी आणि सोम वाहता, म्हणूनच तुम्हाला पाणी म्हणतात. तुमचा मधुर आणि तिखट रस, माझ्या श्वास आणि तेजासह माझ्याकडे येवो.
आदित्पश्याम्युत वा शृणोम्या मा घोषो गच्छति वाङ्मासाम् । मन्ये भेजानो अमृतस्य तर्हि हिरण्यवर्णा अतृपं यदा वः
तुमच्यामुळे मी पाहतो आणि ऐकतो; तुमचा आवाज माझ्यापर्यंत पोहोचतो, हे पाण्यांच्या वाणी. मला वाटतं, तुम्ही अमृत वाटणाऱ्या, सुवर्णसारख्या, आणि कधीही न थकणाऱ्या आहात.
इदं व आपो हृदयमयं वत्स ऋतावरीः । इहेत्थमेत शक्वरीर्यत्रेदं वेशयामि वः
हे पाण्यांनो, हेच तुमचं हृदय आहे, हे वत्सांनो, सत्य जपणाऱ्या. इथेच, अगदी असंच, हे शक्वरी, मी हे तुमच्यासाठी मांडतो.
सं वो गोष्ठेन सुषदा सं रय्या सं सुभूत्या । अहर्जातस्य यन् नाम तेना वः सं सृजामसि
तुम्ही गोठ्याशी, उत्तम निवासाशी, संपत्तीशी आणि भरभराटीशी एकरूप व्हा. नव्याने उगवलेल्या दिवसाच्या नावाने, आम्ही तुम्हाला एकत्र करतो.
सं वः सृजत्वर्यमा सं पूषा सं बृहस्पतिः । समिन्द्रो यो धनंजयो मयि पुष्यत यद्वसु
अवर्यमा, पूषा आणि बृहस्पती तुम्हाला एकत्र करो; धन मिळवणारा इंद्र माझ्यातील संपत्ती वाढवो.
संजग्माना अबिभ्युषीरस्मिन् गोष्ठे करीषिणीः । बिभ्रतीः सोम्यं मध्वनमीवा उपेतन
या गोठ्यात निर्भयपणे एकत्र जमलेल्या गायींनो, सोमरसासारखी गोडता वाहणाऱ्या, जवळ या.
इहैव गाव एतनेहो शकेव पुष्यत । इहैवोत प्र जायध्वं मयि संज्ञानमस्तु वः
इथेच, गायींनो, शारीशाकासारख्या वाढा; इथेच जन्म घ्या, आणि माझ्यात व तुमच्यात समजूत असो.
शिवो वो गोष्ठो भवतु शारिशाकेव पुष्यत । इहैवोत प्र जायध्वं मया वः सं सृजामसि
तुमचं गोठं शुभ होवो, शारीशाकासारखं फुलो-फांफो; इथेच जन्म घ्या, मी तुमच्याशी एकरूप होतो.