इयं नारी पतिलोकं वृणाना नि पद्यत उप त्वा मर्त्य प्रेतम् । धर्मं पुराणमनुपालयन्ती तस्यै प्रजां द्रविणं चेह धेहि
ही स्त्री, आपल्या पतीच्या लोकाचा स्वीकार करून, तुझ्याकडे पुढे येते, हे मृत मानव. प्राचीन धर्म पाळत, तिच्यासाठी इथे संतती आणि संपत्ती ठेव.
उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकं गतासुमेतमुप शेष एहि । हस्तग्राभस्य दधिषोस्तवेदं पत्युर्जनित्वमभि सं बभूथ
उठ, स्त्री, जिवंतांच्या जगात जा. या प्राण गेलेल्या माणसाजवळ ये. हातात हात घेत, तू आपल्या पतीची माता झालीस; तू त्याच्याशी एकरूप झाली आहेस.
अपश्यं युवतिं नीयमानां जीवां मृतेभ्यः परिणीयमानाम् । अन्धेन यत्तमसा प्रावृतासीत्प्राक्तो अपाचीमनयं तदेनाम्
मी एक तरुणीला जिवंतपणी मृतांपासून वेगळी नेताना पाहिलं; ती अंधाराने वेढलेली होती, पण मी तिला पूर्वीच्या वाटेने परत आणलं.
प्रजानत्यघ्न्ये जीवलोकं देवानां पन्थामनुसंचरन्ती । अयं ते गोपतिस्तं जुषस्व स्वर्गं लोकमधि रोहयैनम्
हे निष्पापे, तुला जिवंतांचा जग माहीत आहे, तू देवांच्या मार्गाने चालली आहेस; हा तुझा रक्षक आहे, त्याला स्वीकार आणि त्याच्यासोबत स्वर्गात जा.
उप द्यामुप वेतसमवत्तरो नदीनाम् । अग्ने पित्तमपामसि
आकाशात जा, कुशावर जा, नद्यांकडे उतर; अग्नी, आम्ही पाण्यातील पित्त दूर करतो.
यं त्वमग्ने समदहस्तमु निर्वापय पुनः । क्याम्बूरत्र रोहतु शाण्डदूर्वा व्यल्कशा
अग्नी, ज्याला तू सारखं जाळलं आहेस, त्याला पुन्हा शांत कर; तो पाण्याने, कुशाने, आणि हिरव्या कोंबांनी इथे पुन्हा उभा राहो.
इदं त एकं पुर ऊ त एकं तृतीयेन ज्योतिषा सं विशस्व । संवेशने तन्वा चारुरेधि प्रियो देवानां परमे सधस्थे
हे तुझं एक जागा आधीच होतं, ते दुसरंही तुझंच आहे; तिसऱ्या प्रकाशाने एकत्र प्रवेश कर; विश्रांतीच्या ठिकाणी शरीरासोबत एकरूप हो, आणि देवांना प्रिय होऊन उच्च स्थानात वास कर.
उत्तिष्ठ प्रेहि प्र द्रवौकः कृणुष्व सलिले सधस्थे । तत्र त्वं पितृभिः संविदानः सं सोमेन मदस्व सं स्वधाभिः
उठ, पुढे जा, पाण्यातील तुझ्या निवासस्थानी पोहोच; तिथे पितरांशी एकरूप हो, सोमासोबत आनंद मान, स्वधेसोबत आनंद घे.
प्र च्यवस्व तन्वं सं भरस्व मा ते गात्रा वि हायि मो शरीरम् । मनो निविष्टमनुसंविशस्व यत्र भूमेर्जुषसे तत्र गच्छ
आपलं शरीर झटकून टाक, स्वतःला एकत्र कर; तुझे अवयव विखुरू नयेत, शरीरही तुटू नये; स्थिर मनाने प्रवेश कर, जिथे तुला पृथ्वीवर स्वागत मिळेल तिथे जा.
वर्चसा मां पितरः सोम्यासो अञ्जन्तु देवा मधुना घृतेन । चक्षुषे मा प्रतरं तारयन्तो जरसे मा जरदष्टिं वर्धन्तु
सोमप्रिय पितरांनी मला तेजाने अभिषेक करावा, देवांनी मध आणि तुपाने मला अभिषेक करावा; त्यांनी मला दृष्टीसाठी पार नेऊ द्यावे, आणि माझं वार्धक्य दात नसलेल्या तोंडाने वाढवावं.
{१३} वर्चसा मां समनक्त्वग्निर्मेधां मे विष्णुर्न्यनक्त्वासन् । रयिं मे विश्वे नि यच्छन्तु देवाः स्योना मापः पवनैः पुनन्तु
अग्नीने मला तेज द्यावं, विष्णूने मला बुद्धी द्यावी; सर्व देवांनी मला संपत्ती द्यावी, आणि पाण्यांनी त्यांच्या प्रवाहांनी मला शुद्ध करावं.
मित्रावरुणा परि मामधातामादित्या मा स्वरवो वर्धयन्तु । वर्चो म इन्द्रो न्यनक्तु हस्तयोर्जरदष्टिं मा सविता कृणोतु
मित्रावरुणांनी माझं रक्षण करावं, आदित्यांनी माझं कीर्ती वाढवावी; इंद्राने मला तेज द्यावं, आणि सवित्याने माझ्या हातांतील वार्धक्य दूर करावं.
यो ममार प्रथमो मर्त्यानां यः प्रेयाय प्रथमो लोकमेतम् । वैवस्वतं संगमनं जनानां यमं राजानं हविषा सपर्यत
जो मर्त्यांमध्ये प्रथम मरण पावला, जो या जगात प्रथम गेला, त्या वैवस्वत यमाकडे, सर्वांचा एकत्र होण्याचा ठिकाणी, राजा यमाला होम अर्पण करा.
परा यात पितर आ च यातायं वो यज्ञो मधुना समक्तः । दत्तो अस्मभ्यं द्रविणेह भद्रं रयिं च नः सर्ववीरं दधात
पितरांनो, पुढे जा आणि पुन्हा या; हा यज्ञ तुमच्यासाठी मधाने सजवला आहे; आम्हाला इथे कल्याण आणि संपत्ती द्या, आणि सर्व वीरांनी युक्त अशी समृद्धी आम्हाला मिळू द्या.
कण्वः कक्षीवान् पुरुमीढो अगस्त्यः श्यावाश्वः सोभर्यर्चनानाः । विश्वामित्रोऽयं जमदग्निरत्रिरवन्तु नः कश्यपो वामदेवः
कण्व, कक्षीवान, पुरुमीढ, अगस्त्य, श्यावाश्व, सोभरी, अर्चनान, विश्वामित्र, जमदग्नी, अत्रि, कश्यप आणि वामदेव — हे सर्व आमचं रक्षण करो.
विश्वामित्र जमदग्ने वसिष्ठ भरद्वाज गोतम वामदेव । शर्दिर्नो अत्रिरग्रभीन् नमोभिः सुसंशासः पितरो मृडता नः
विश्वामित्र, जमदग्नी, वसिष्ठ, भरद्वाज, गौतम, वामदेव, अत्रि — हे आमच्या सैन्याचं पुढे नेत राहो; नम्रतेने वंदन केलेले पितर आमच्यावर कृपा करो.
कस्ये मृजाना अति यन्ति रिप्रमायुर्दधानाः प्रतरं नवीयः । आप्यायमानाः प्रजया धनेनाध स्याम सुरभयो गृहेषु
ज्यांच्या शुद्ध आत्म्यांनी शत्रू ओलांडला, जे नेहमी नव्या आयुष्याने युक्त आहेत, संतती आणि संपत्तीने वाढणारे — आपण घराघरात समृद्ध होऊ.
अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मधुनाभ्यञ्जते । सिन्धोरुच्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृह्नते
ते अभिषेक करतात, सजवतात, एकत्र करतात, संकल्प जागवतात, मधाने अभिषेक करतात; सोन्याच्या खुरांचे बैल, नदीच्या श्वासावर उडणारा, गायींमध्ये पकडतात.
यद्वो मुद्रं पितरः सोम्यं च तेनो सचध्वं स्वयशसो हि भूत । ते अर्वाणः कवय आ शृणोत सुविदत्रा विदथे हुयमानाः
पितरांनो, तुमचं सोमयज्ञ आणि चिन्ह जे काही आहे, त्याच्याशी एकरूप व्हा, कारण तुम्ही स्वतःच तेजस्वी आहात; हे ज्ञानी पितरांनो, इथे आमचं ऐका, सभेत बोलावल्यावर शुभ मार्गदर्शन द्या.
ये अत्रयो अङ्गिरसो नवग्वा इष्टावन्तो रातिषाचो दधानाः । दक्षिणावन्तः सुकृतो य उ स्थासद्यास्मिन् बर्हिषि मादयध्वम्
अत्रि, अङ्गिरस, नवग्व, यज्ञ करणारे, दान करणारे, दक्षिणा असलेले, सत्कर्मी, जे इथे उभे आहेत — हे सर्व या कुशावर आनंद मानोत.
{१४} अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो अग्न ऋतमाशशानाः । शुचीदयन् दीध्यत उक्थशसः क्षामा भिन्दन्तो अरुणीरप व्रन्
जसा आमचे पूर्वज, हे अग्नि, सत्याचा आनंद घेत, शुद्धतेने उजळलेले, स्तोत्रांनी गौरवलेले, पृथ्वी फोडून अंधार दूर करणारे होते, तसंच आम्हीही व्हावं.
सुकर्मानः सुरुचो देवयन्तो अयो न देवा जनिमा धमन्तः । शुचन्तो अग्निं वावृधन्त इन्द्रमुर्वीं गव्यां परिषदं नो अक्रन्
सत्कर्म करणारे, तेजस्वी, देवभक्त, देवांसारखेच, देवत्वात जन्मलेले, शुद्ध, त्यांनी अग्नी आणि इंद्राला बळ दिलं आणि आमच्यासाठी गायींनी समृद्ध असं मोठं संमेलन घडवलं.
आ यूथेव क्षुमति पश्वो अख्यद्देवानां जनिमान्त्युग्रः । मर्तासश्चिदुर्वशीरकृप्रन् वृधे चिदर्य उपरस्यायोः
संपन्न कुरणातल्या कळपासारखा, बलवान देवाने देवांचा जन्म उघड केला; माणसांनीही अमरत्वाची आस धरून, वाढीसाठी, हे श्रेष्ठ, उच्च स्थानात प्रयत्न केला.
अकर्म ते स्वपसो अभूम ऋतमवस्रन्न् उषसो विभातीः । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
आम्ही काहीच केलं नाही, हे स्वावलंबी, पण सत्यात प्रवेश केला; तेजस्वी उषा उजळली. देव ज्या सर्व शुभ गोष्टींचं रक्षण करतात, त्या आमच्याकडे येऊ देत. आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने, चांगल्या संततीसह बोलू देत.
इन्द्रो मा मरुत्वान् प्राच्या दिशः पातु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
इंद्र, मरुतांसह, पूर्व दिशेने मला जपावा; त्याच्या बाहूंनी धरलेली पृथ्वी जशी आकाशाच्या वर आहे तशी. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.
धाता मा निर्ऋत्या दक्षिणाया दिशः पातु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
धाता मला दक्षिण दिशेने जपावा; त्याच्या बाहूंनी धरलेली पृथ्वी जशी आकाशाच्या वर आहे तशी. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.
अदितिर्मादित्यैः प्रतीच्या दिशः पातु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
अदिती आणि आदित्यांसह मला पश्चिम दिशेने जपावं; तिच्या बाहूंनी धरलेली पृथ्वी जशी आकाशाच्या वर आहे तशी. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.
सोमो मा विश्वैर्देवैरुदीच्या दिशः पातु बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
सोम आणि सर्व देवांसह मला उत्तर दिशेने जपावं; त्याच्या बाहूंनी धरलेली पृथ्वी जशी आकाशाच्या वर आहे तशी. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.
धर्ता ह त्वा धरुणो धारयाता ऊर्ध्वं भानुं सविता द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
धारण करणारा, आधार देणारा तुला धरून ठेवो; सविता तुझं तेज आकाशाच्या वर नेवो. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.
प्राच्यां त्वा दिशि पुरा सम्वृतः स्वधायामा दधामि बाहुच्युता पृथिवी द्यामिवोपरि । लोककृतः पथिकृतो यजामहे ये देवानां हुतभागा इह स्थ
पूर्व दिशेला, पूर्वी झाकलेलं, मी तुला तुझ्या स्वतःच्या भागात ठेवतो; पृथ्वी बाहूंनी धरलेली, जशी आकाशाच्या वर आहे तशी. ज्यांनी लोक आणि मार्ग निर्माण केले, जे इथे देवांच्या यज्ञाचा भाग घेतात, अशा देवांची आम्ही पूजा करतो.