सं वो मनांसि सं व्रता समाकूतीर्नमामसि । अमी ये विव्रता स्थन तान् वः सं नमयामसि
तुमची मने, संकल्प, आणि इच्छा एकत्र होवोत, मी तुम्हाला वंदन करतो; जे वेगळे आहात, त्यांना मी एकत्र आणतो.
अहं गृभ्णामि मनसा मनांसि मम चित्तमनु चित्तेभिरेत । मम वशेषु हृदयानि वः कृणोमि मम यातमनुवर्त्मान एत
मी माझ्या मनाने तुमची मने धरतो; माझा विचार तुमच्या विचारांमागे चालतो; मी तुमची हृदये माझ्या अधीन करतो, तुमचे मार्ग माझ्या मागे येवोत.
कर्शफस्य विशफस्य द्यौः पिता पृथिवी माता । यथाभिचक्र देवास्तथाप कृणुता पुनः
नांगराच्या फाळाचा पिता आकाश आहे, आई पृथ्वी आहे; जसे देवांनी त्यांना एकत्र आणले, तसेच पाण्यांनो, पुन्हा त्यांना जोडा.
अश्रेष्माणो अधारयन् तथा तन् मनुना कृतम् । कृणोमि वध्रि विष्कन्धं मुष्काबर्हो गवामिव
जे धरू शकत नव्हते, त्यांना आधार मिळाला; ते मनुने केले; मी वंध्य फांदीला गायीच्या थनासारखी फळे येऊ देतो.
पिशङ्गे सूत्रे खृगलं तदा बध्नन्ति वेधसः । श्रवस्युं शुष्मं काबवं वध्रिं कृण्वन्तु बन्धुरः
काळपट रंगाच्या दोऱ्याने खृगलाला बांधतात; कुशल लोक श्रवस्यु, शुष्म, काबव आणि वध्री यांना घट्ट करतात.
येना श्रवस्यवश्चरथ देवा इवासुरमायया । शुनां कपिरिव दूषणो बन्धुरा काबवस्य च
ज्यामुळे श्रवस्यु चालतात, जणू देवता असुरांच्या मायेसारख्या; बंधुरा आणि काबव हे माकडासारखे, दूषित करणारे आहेत.
दुष्ट्यै हि त्वा भत्स्यामि दूषयिष्यामि काबवम् । उदाशवो रथा इव शपथेभिः सरिष्यथ
दुष्ट हेतूने मी तुला निंदेन, काबवाला दूषित करीन; घोडे नसलेल्या रथासारखे, तुम्ही शापांनी पुढे जाल.
एकशतं विष्कन्धानि विष्ठिता पृथिवीमनु । तेषां त्वामग्रे उज्जहरुर्मणिं विष्कन्धदूषणम्
शंभर विष्कंध पृथ्वीवर पसरले आहेत; त्यांच्यात, त्यांनी तुला पुढे उचलले, तूच विष्कंधांचा रत्न, दूषित करणारा आहेस.
प्रथमा ह व्युवास सा धेनुरभवद्यमे । सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम्
ती पहिली जागी झाली, ती यमाची गाय झाली; तीच आमच्यासाठी दूधाने भरपूर, उत्तम आणि श्रेष्ठ समृद्धी देवो.
यां देवाः प्रतिनन्दन्ति रात्रिं धेनुमुपायतीम् । संवत्सरस्य या पत्नी सा नो अस्तु सुमङ्गली
जिला देवता आनंदाने स्वीकारतात, रात्र गायीसारखी येते; तीच वर्षाची पत्नी, ती आमच्यासाठी शुभ होवो.
संवत्सरस्य प्रतिमां यां त्वा रात्र्युपास्महे । सा न आयुष्मतीं प्रजां रायस्पोषेण सं सृज
रात्र, जी वर्षाची रूप आहे, तुझी आम्ही पूजा करतो; तू आम्हाला दीर्घायुष्याची संतती दे आणि संपत्ती, पोषण यांच्याशी एकत्र कर.
इयमेव सा या प्रथमा व्यौच्छदास्वितरासु चरति प्रविष्टा । महान्तो अस्यां महिमानो अन्तर्वधूर्जिगाय नवगज्जनित्री
हीच ती, जी पहिल्यांदा उषांमध्ये फिरते, त्यात प्रवेश करते; तिच्यात महान शक्ती आहेत, वधू जिंकली आहे, नव संततीची जननी आहे.
वानस्पत्या ग्रावाणो घोषमक्रत हविष्कृण्वन्तः परिवत्सरीणम् । एकाष्टके सुप्रजसः सुवीरा वयं स्याम पतयो रयीणाम्
वनातील दगडांनी आवाज करत वर्षासाठी होम तयार केला; आठव्या रात्री आम्ही चांगली संतती, बलवान पुत्र आणि संपत्तीचे स्वामी होवो.
इडायास्पदं घृतवत्सरीसृपं जातवेदः प्रति हव्या गृभाय । ये ग्राम्याः पशवो विश्वरूपास्तेषां सप्तानां मयि रन्तिरस्तु
इळेच्या घरात, तुपाने भरलेल्या प्रवाहात, जातवेदास, तुझ्यासाठी होम स्वीकार; गावातील सात प्रकारच्या जनावरांमध्ये, त्यांचा आनंद माझ्यात असो.
आ मा पुष्टे च पोषे च रात्रि देवानां सुमतौ स्याम । पूर्णा दर्वे परा पत सुपूर्णा पुनरा पत । सर्वान् यज्ञान्त्संभुञ्जतीषमूर्जं न आ भर
पुष्टी आणि पोषणात, हे रात्र, आम्ही देवांच्या कृपेने राहो; भरलेल्या चमच्यातून उडी मार, पुन्हा पूर्ण झालेल्यातून उडी मार; सर्व यज्ञांचा आस्वाद घेऊन, आम्हाला अन्न आणि बळ दे.
आयमगन्त्संवत्सरः पतिरेकाष्टके तव । सा न आयुष्मतीं प्रजां रायस्पोषेण सं सृज
हे वर्ष आले आहे, तुझ्यासाठी आठव्या रात्रीचा स्वामी; आम्हाला दीर्घायुष्याची संतती दे आणि संपत्ती, पोषण यांच्याशी एकत्र कर.
ऋतून् यज ऋतुपतीन् आर्तवान् उत हायनान् । समाः संवत्सरान् मासान् भूतस्य पतये यजे
मी ऋतू, ऋतुपती, ऋतुकाळ आणि वर्षे यांची पूजा करतो; मी मासे, वर्षे आणि भूतांचा स्वामी यांची पूजा करतो.
ऋतुभ्यष्ट्वार्तवेभ्यो माद्भ्यः संवत्सरेभ्यः । धात्रे विधात्रे समृधे भूतस्य पतये यजे
ऋतू, ऋतुकाळ, मासे आणि वर्षे यांना; धारक, व्यवस्थापक, समृद्ध, भूतांचा स्वामी यांना मी पूजा करतो.
इडया जुह्वतो वयं देवान् घृतवता यजे । गृहान् अलुभ्यतो वयं सं विशेमोप गोमतः
इळेसह, तुपाने युक्त होम देऊन आम्ही देवांची पूजा करतो; आम्ही लोभाशिवाय घरात जाऊ, गायींनी समृद्ध घरात प्रवेश करु.
एकाष्टका तपसा तप्यमाना जजान गर्भं महिमानमिन्द्रम् । तेन देवा व्यसहन्त शत्रून् हन्ता दस्यूनामभवच्छचीपतिः
आठवी रात्र तपाने तापून, तिने मोठा गर्भ, म्हणजे इंद्र जन्माला घातला; त्याच्यामुळे देवांनी शत्रूंवर विजय मिळवला, तो दस्यूंचा संहारक आणि शक्तीचा स्वामी झाला.
इन्द्रपुत्रे सोमपुत्रे दुहितासि प्रजापतेः । कामान् अस्माकं पूरय प्रति गृह्णाहि नो हविः
इंद्राचा पुत्र, सोमाचा पुत्र, तू प्रजापतीची कन्या आहेस; आमच्या इच्छा पूर्ण कर आणि आमचे होम स्वीकार.
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात्। ग्राहिर्जग्राह यद्येतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्
मी तुला होमाने, आयुष्यासाठी, ओळखीच्या आणि राजरोगापासून मुक्त करतो; जर ग्रहणाने याला पकडले असेल, तर इंद्र आणि अग्नी त्याला सोडून देओत.
यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकमेव । तमा हरामि निर्ऋतेरुपस्थादस्पार्शमेनं शतशारदाय
त्याचं आयुष्य पृथ्वीवर असो, किंवा तो या जगातून गेला असो, किंवा मृत्यूच्या अगदी जवळ असो, मी त्याला विनाशाच्या कुशीतून, कुठलाही स्पर्श न होता, शंभर शरदांसाठी दूर नेतो.
सहस्राक्षेण शतवीर्येण शतायुषा हविषाहार्षमेनम् । इन्द्रो यथैनं शरदो नयात्यति विश्वस्य दुरितस्य पारम्
सहस्त्र डोळ्यांच्या, शंभर शक्तीच्या, शंभर वर्षांच्या हविर्द्वारे मी त्याला खेचले; जसा इंद्र त्याला शरदांमधून सर्व दुःखाच्या पलीकडे घेऊन जातो.
शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्तान् छतमु वसन्तान् । शतं ते इन्द्रो अग्निः सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषाहार्षमेनम्
शंभर शरदं जग, वाढत रहा; शंभर हिवाळे, शंभर वसंत अनुभव. इंद्र, अग्नी, सविता आणि बृहस्पती, शंभर वर्षांच्या हविर्द्वारे, तुला पुढे घेऊन जावोत.
प्र विशतं प्राणापानावनड्वाहाविव व्रजम् । व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम्
श्वासांनो, गोम्हशी वाड्यात शिरतात तसे, तुम्ही या देहात परत या; इतर जे मृत्यू आहेत, ज्यांना शंभर प्रकारचे म्हणतात, ते दूर जावोत.
इहैव स्तं प्राणापानौ माप गातमितो युवम् । शरीरमस्याङ्गानि जरसे वहतं पुनः
श्वासांनो, इथेच रहा; तुम्ही दोघेही इथून जाऊ नका. या शरीराचे अवयव आणि देह पुन्हा तारुण्यात घ्या.
जरायै त्वा परि ददामि जरायै नि धुवामि त्वा । जरा त्वा भद्रा नेष्ट व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम्
मी तुला वार्धक्यात ठेवतो, वार्धक्यात बसवतो. शुभ वार्धक्य तुला घेऊन जावो; इतर जे मृत्यू आहेत, ज्यांना शंभर प्रकारचे म्हणतात, ते दूर जावोत.
अभि त्वा जरिमाहित गामुक्षणमिव रज्ज्वा । यस्त्वा मृत्युरभ्यधत्त जायमानं सुपाशया । तं ते सत्यस्य हस्ताभ्यामुदमुञ्चद्बृहस्पतिः
वार्धक्याने तुला दोरीने गायीला बांधतात तसे बांधले आहे. जन्मताना मृत्यूने जे घट्ट बंध बांधले होते, ते बृहस्पतीने सत्याच्या हातांनी सोडवले.
इहैव ध्रुवां नि मिनोमि शालां क्षेमे तिष्ठाति घृतमुक्षमाणा । तां त्वा शाले सर्ववीराः सुवीरा अरिष्टवीरा उप सं चरेम
इथे मी एक मजबूत घर उभं करतो, जे सुरक्षित आहे आणि तूप ओतत आहे. या घरात, हे गृह, सर्व वीर, उत्तम आणि सुखरूप, तुझ्यासोबत नांदोत.