पर्णोऽसि तनूपानः सयोनिर्वीरो वीरेण मया । संवत्सरस्य तेजसा तेन बध्नामि त्वा मणे
तू पर्ण आहेस, शरीराचं रक्षण करणारा, वीरासोबत एकरूप, माझ्यासोबत पराक्रमी. वर्षभराच्या तेजाने मी तुला बांधतो, हे मणी.
पुमान् पुंसः परिजातोऽश्वत्थः खदिरादधि । स हन्तु शत्रून् मामकान् यान् अहं द्वेष्मि ये च माम्
पुरुषाचा पुत्र, अश्वत्थ, खदिराच्या वर उभा आहे. तो माझे शत्रू—जे मी द्वेष करतो आणि जे मला द्वेष करतात—त्यांना नष्ट करो.
तान् अश्वत्थ निः शृणीहि शत्रून् वैबाधदोधतः । इन्द्रेण वृत्रघ्ना मेदी मित्रेण वरुणेन च
अश्वत्था, तू माझे शत्रू दूर लोट, त्यांना लांब पाठव. इंद्र, मित्र आणि वरुण यांच्या सोबत.
यथाश्वत्थ निरभनोऽन्तर्महत्यर्णवे । एवा तान्त्सर्वान् निर्भङ्ग्धि यान् अहं द्वेष्मि ये च माम्
जसा अश्वत्थ झाड मोठ्या समुद्रात टाकला जातो, तसंच तू माझे सर्व शत्रू—जे मी द्वेष करतो आणि जे मला द्वेष करतात—त्यांना टाकून दे.
यः सहमानश्चरसि सासहान इव ऋषभः । तेनाश्वत्थ त्वया वयं सपत्नान्त्सहिषीमहि
तू जो सहनशील आहेस, इतरांमध्ये वाघासारखा वावरतोस—अश्वत्था, तुझ्या बळावर आम्ही शत्रूंवर मात करु.
सिनात्वेनान् निर्ऋतिर्मृत्योः पाशैरमोक्यैः । अश्वत्थ शत्रून् मामकान् यान् अहं द्वेष्मि ये च माम्
तुझ्या बळाने, विनाश आणि मृत्यूच्या फासांपासून सुटका होवो. अश्वत्था, माझे शत्रू—जे मी द्वेष करतो आणि जे मला द्वेष करतात—त्यांना नष्ट कर.
यथाश्वत्थ वानस्पत्यान् आरोहन् कृणुषेऽधरान् । एवा मे शत्रोर्मूर्धानं विष्वग्भिन्द्धि सहस्व च
जसा अश्वत्थ वृक्षाच्या मुळांना वर वाढवतोस, तसाच माझ्या शत्रूच्या डोक्यावर सर्व बाजूंनी प्रहार कर आणि त्याचा नाश कर.
तेऽधराञ्चः प्र प्लवन्तां छिन्ना नौरिव बन्धनात्। न वैबाधप्रणुत्तानां पुनरस्ति निवर्तनम्
जे खाली पडले आहेत, ते जणू दोर तुटलेल्या होडीसारखे वाहून जावोत; संकटाने दूर गेलेल्यांना परत येणे नसते.
प्रैणान् नुदे मनसा प्र चित्तेनोत ब्रह्मणा । प्रैणान् वृक्षस्य शाखयाश्वत्थस्य नुदामहे
मी त्यांना मनाने, विचाराने आणि पवित्र शब्दांनी दूर करतो; अश्वत्थाच्या फांदीनेही आम्ही त्यांना दूर करतो.
हरिणस्य रघुष्यदोऽधि शीर्षणि भेषजम् । स क्षेत्रियं विषाणया विषूचीनमनीनशत्
वेगवान हरिणाच्या डोक्यावर औषध आहे; त्याच्या शिंगाने त्याने क्षेत्रिय रोग आणि वाईट शक्ती नष्ट केली.
अनु त्वा हरिणो वृषा पद्भिश्चतुर्भिरक्रमीत्। विषाणे वि ष्य गुष्पितं यदस्य क्षेत्रियं हृदि
शक्तिशाली हरिणाने तुला चार पायांनी मागे केले; त्याच्या शिंगात त्याच्याच्या हृदयात असलेल्या क्षेत्रिय रोगाचे औषध आहे.
अदो यदवरोचते चतुष्पक्षमिव छदिः । तेना ते सर्वं क्षेत्रियमङ्गेभ्यो नाशयामसि
जे उघड झाले आहे, जणू चार कोपऱ्यांचे आवरण; त्याने आम्ही तुझ्या अंगातील सर्व क्षेत्रिय रोग नष्ट करतो.
अमू ये दिवि सुभगे विचृतौ नाम तारके । वि क्षेत्रियस्य मुञ्चतामधमं पाशमुत्तमम्
हे भाग्यवती, आकाशात जे तारे म्हणून भटकत आहेत, ते तुझ्या अंगातील क्षेत्रिय रोगाची सर्व बंधने सोडवोत.
आप इद्वा उ भेषजीरापो अमीवचातनीः । आपो विश्वस्य भेषजीस्तास्त्वा मुञ्चन्तु क्षेत्रियात्
पाणी हे औषधी आहे, पाणी रोग दूर करणारे आहे, पाणी सर्वांसाठी औषध आहे; ते तुला क्षेत्रिय रोगातून मुक्त करो.
यदासुतेः क्रियमानायाः क्षेत्रियं त्वा व्यानशे । वेदाहं तस्य भेषजं क्षेत्रियं नाशयामि त्वत्
ज्या आघातामुळे तुझ्यात क्षेत्रिय रोग निर्माण झाला आहे, त्याचे औषध मला माहीत आहे; मी तुझ्यातील क्षेत्रिय रोग नष्ट करतो.
अपवासे नक्षत्राणामपवास उषसामुत । अपास्मत्सर्वं दुर्भूतमप क्षेत्रियमुच्छतु
ताऱ्यांच्या आणि उषांचा अस्तासोबत, आमच्यातील सर्व अपयश आणि क्षेत्रिय रोग दूर जावोत.
आ यातु मित्र ऋतुभिः कल्पमानः संवेशयन् पृथिवीमुस्रियाभिः । अथास्मभ्यं वरुणो वायुरग्निर्बृहद्राष्ट्रं संवेश्यं दधातु
मित्र ऋतूंनी सज्ज होऊन, पृथ्वीला किरणांनी सजवून येथे येवो; मग वरुण, वायू आणि अग्नी आम्हाला मोठे आणि सुरक्षित स्थान देवोत.
धाता रातिः सवितेदं जुषन्तामिन्द्रस्त्वष्टा प्रति हर्यन्तु मे वचः । हुवे देवीमदितिं शूरपुत्रां सजातानां मध्यमेष्ठा यथासानि
धाता, राती आणि सविता हे स्वीकारो; इंद्र आणि त्वष्टा माझ्या वचनावर प्रसन्न होवोत; मी देवी अदितीला, वीरांची माता, तिच्या कुटुंबात श्रेष्ठ होण्यासाठी बोलावतो.
हुवे सोमं सवितारं नमोभिर्विश्वान् आदित्यामहमुत्तरत्वे । अयमग्निर्दीदायद्दीर्घमेव सजातैरिद्धोऽप्रतिब्रुवद्भिः
मी सोमाला, प्रेरकाला, नम्रतेने बोलावतो आणि उत्तरेला सर्व आदित्यांना; हा अग्नी आपल्या बांधवांसह दीर्घकाळ प्रज्वलित झाला आहे, विरोध न करणाऱ्यांनी पेटवलेला.
इहेदसाथ न परो गमाथेर्यो गोपाः पुष्टपतिर्व आजत्। अस्मै कामायोप कामिनीर्विश्वे वो देवा उपसंयन्तु
इथेच राहा, दुसरीकडे जाऊ नका—जो गायींचा राखणारा आणि पोषणाचा स्वामी आहे तो आला आहे; त्याच्या इच्छेसाठी, सर्व देवांनी इच्छेने एकत्र यावे.
सं वो मनांसि सं व्रता समाकूतीर्नमामसि । अमी ये विव्रता स्थन तान् वः सं नमयामसि
तुमची मने, संकल्प, आणि इच्छा एकत्र होवोत, मी तुम्हाला वंदन करतो; जे वेगळे आहात, त्यांना मी एकत्र आणतो.
अहं गृभ्णामि मनसा मनांसि मम चित्तमनु चित्तेभिरेत । मम वशेषु हृदयानि वः कृणोमि मम यातमनुवर्त्मान एत
मी माझ्या मनाने तुमची मने धरतो; माझा विचार तुमच्या विचारांमागे चालतो; मी तुमची हृदये माझ्या अधीन करतो, तुमचे मार्ग माझ्या मागे येवोत.
कर्शफस्य विशफस्य द्यौः पिता पृथिवी माता । यथाभिचक्र देवास्तथाप कृणुता पुनः
नांगराच्या फाळाचा पिता आकाश आहे, आई पृथ्वी आहे; जसे देवांनी त्यांना एकत्र आणले, तसेच पाण्यांनो, पुन्हा त्यांना जोडा.
अश्रेष्माणो अधारयन् तथा तन् मनुना कृतम् । कृणोमि वध्रि विष्कन्धं मुष्काबर्हो गवामिव
जे धरू शकत नव्हते, त्यांना आधार मिळाला; ते मनुने केले; मी वंध्य फांदीला गायीच्या थनासारखी फळे येऊ देतो.
पिशङ्गे सूत्रे खृगलं तदा बध्नन्ति वेधसः । श्रवस्युं शुष्मं काबवं वध्रिं कृण्वन्तु बन्धुरः
काळपट रंगाच्या दोऱ्याने खृगलाला बांधतात; कुशल लोक श्रवस्यु, शुष्म, काबव आणि वध्री यांना घट्ट करतात.
येना श्रवस्यवश्चरथ देवा इवासुरमायया । शुनां कपिरिव दूषणो बन्धुरा काबवस्य च
ज्यामुळे श्रवस्यु चालतात, जणू देवता असुरांच्या मायेसारख्या; बंधुरा आणि काबव हे माकडासारखे, दूषित करणारे आहेत.
दुष्ट्यै हि त्वा भत्स्यामि दूषयिष्यामि काबवम् । उदाशवो रथा इव शपथेभिः सरिष्यथ
दुष्ट हेतूने मी तुला निंदेन, काबवाला दूषित करीन; घोडे नसलेल्या रथासारखे, तुम्ही शापांनी पुढे जाल.
एकशतं विष्कन्धानि विष्ठिता पृथिवीमनु । तेषां त्वामग्रे उज्जहरुर्मणिं विष्कन्धदूषणम्
शंभर विष्कंध पृथ्वीवर पसरले आहेत; त्यांच्यात, त्यांनी तुला पुढे उचलले, तूच विष्कंधांचा रत्न, दूषित करणारा आहेस.
प्रथमा ह व्युवास सा धेनुरभवद्यमे । सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम्
ती पहिली जागी झाली, ती यमाची गाय झाली; तीच आमच्यासाठी दूधाने भरपूर, उत्तम आणि श्रेष्ठ समृद्धी देवो.
यां देवाः प्रतिनन्दन्ति रात्रिं धेनुमुपायतीम् । संवत्सरस्य या पत्नी सा नो अस्तु सुमङ्गली
जिला देवता आनंदाने स्वीकारतात, रात्र गायीसारखी येते; तीच वर्षाची पत्नी, ती आमच्यासाठी शुभ होवो.