तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति । या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः
पोषण करणाऱ्या पूषा, तिला त्या शुभ जागी ने, जिथे माणसे बीज पेरतात. जिची मांडी कधी दुर्बल होत नाही, जी सैल होत नाही—ती बलवान असो, तिच्यातील बंधन आपण दूर करू.
आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः । प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु
तिचा हात घे, तो आपल्या मांडीवर ठेव; आनंदी मनाने पत्नीला मिठी मार. तुम्ही दोघे इथे संतती निर्माण करा, आनंदात राहा; सविता तुम्हाला दीर्घायुष्य देवो.
आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा । अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे
प्रजापती तुम्हा दोघांसाठी संतती निर्माण करो; दिवस-रात्र आर्यमनासह तुम्हाला एकत्र करो. आपण कुठलाही अपशकुन न होता पतीच्या लोकात जाऊ; दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या प्राण्यांमध्ये आम्हाला कल्याण मिळो.
{१०} देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् । यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति
देवतांनी मनूसह दिलेले हे वधूचे वस्त्र, हे वधूचे आणि वराचे वस्त्र आहे. जो कोणी ते विद्वान ब्राह्मणाला देतो, तो सर्व दुष्ट शक्ती आणि अपशकुन शय्येपासून दूर करतो.
यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् । युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम्
माझ्यासाठी दिलेला ब्राह्मणाचा भाग, वधूचे वस्त्र, वधूचे आणि वराचे वस्त्र—तुम्ही दोघे, बृहस्पती आणि इंद्रासह, ब्राह्मणाला ते संमतीने द्या.
स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ । सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः
आनंददायक विवाहशय्येवर हसत, एकत्र, मोठ्या आनंदात बांधलेले—तुम्ही दोघे चांगल्या रक्षणात राहा, चांगली मुले व्हा, चांगले गृहस्थ व्हा; सकाळच्या उजेडापर्यंत जगा.
नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः । आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि
नवीन वस्त्र घालून, सुगंधित, सुंदर पोशाखात, जिवंतपणे सकाळचे प्रकाश पाहा. जशी पक्षी अंड्यातून बाहेर पडतो, तशी सर्व पापांतून मुक्त व्हा.
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते । आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः
शोभिवंत आकाश आणि पृथ्वी, सौम्य मनाच्या आणि महान व्रताच्या; सात दिव्य नद्या वाहिल्या आहेत—त्या आपल्याला पापांतून मुक्त करो.
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च । ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः
सूर्येला, देवांना, मित्र आणि वरुण यांना; जे सृष्टीचे ज्ञानी आहेत, त्यांना मी हे वंदन अर्पण करतो.
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः
जो विधीशिवायही पूर्वी शरीराला आधार देतो, तोच जोडणारा, बंध करणारा, बहुदान देणारा इंद्र, हरवलेले पुन्हा मिळवून देणारा आहे.
अपास्मत्तम उच्छतु नीलं पिशङ्गमुत लोहितं यत्। निर्दहनी या पृषातक्यस्मिन् तां स्थाणावध्या सजामि
आपल्याकडून काळोख दूर जावो—काळा, पिवळसर, आणि लाल. ज्या जळजळत्या वेदना इथे आहेत, त्या मी या खांबावर बांधतो.
यावतीः कृत्या उपवासने यावन्तो राज्ञो वरुणस्य पाशाः । व्यृद्धयो या असमृद्धयो या अस्मिन् ता स्थाणावधि सादयामि
विवाहस्थळी जितक्या वाईट कृती आहेत, जितक्या राजा वरुणाच्या फास आहेत, जितक्या अपयश आणि असफलता इथे आहेत, त्या सर्व मी या खांबावर बांधतो.
या मे प्रियतमा तनूः सा मे बिभाय वाससः । तस्याग्रे त्वं वनस्पते नीविं कृणुष्व मा वयं रिषाम
माझ्या जीवलग असलेल्या देहावर सुंदर वस्त्र असू दे. हे वृक्षा, तिच्यासमोर खाली घालायचं वस्त्र तयार कर, म्हणजे आम्हाला काही अपाय होऊ नये.
{११} ये अन्ता यावतीः सिचो य ओतवो ये च तन्तवः । वासो यत्पत्नीभिरुतं तन् न स्योनमुप स्पृशात्
पत्नींनी विणलेलं वस्त्र, त्यातले सगळे टोक, धागे, ताना आणि पोत, हे सर्व शुभ लाभो आणि ते तिच्या अंगाला लागो.
उशतीः कन्यला इमाः पितृलोकात्पतिं यतीः । अव दीक्षामसृक्षत स्वाहा
या तेजस्वी कन्या पितृलोकातून आपल्या पतीकडे जात आहेत, त्यांनी दीक्षा सोडली आहे. स्वाहा.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । वर्चो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेली तेजस्विता — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । तेजो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेली कांती — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । भजो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेली ताकद — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । यशो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेली कीर्ती — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । पयो गोषु प्रविष्टं यत्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेलं दूध — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
बृहस्पतिनावसृष्टां विश्वे देवा अधारयन् । रसो गोषु प्रविष्टो यस्तेनेमां सं सृजामसि
बृहस्पतीने निर्माण केलेली, सर्व देवांनी सांभाळलेली, गायींमध्ये आलेला सार — त्याच्यामुळे आपण हिला घडवतो.
यदीमे केशिनो जना गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वन्तोऽघम् । अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम्
घरात जर हे केस वाढवलेले लोक रडून काही दोष घडवतात, तर अग्नी आणि सविता तुला त्या पापातून मुक्त करो.
यदीयं दुहिता तव विकेश्यरुदद्गृहे रोदेन कृण्वत्यघम् । अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम्
जर तुझी मुलगी विस्कटलेल्या केसांनी घरात रडून काही दोष घडवते, तर अग्नी आणि सविता तुला त्या पापातून मुक्त करो.
{१२} यज्जामयो यद्युवतयो गृहे ते समनर्तिषू रोदेन कृण्वतीरघम् । अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम्
जर घरात जावई किंवा तरुणी रडून काही दोष घडवतात, तर अग्नी आणि सविता तुला त्या पापातून मुक्त करो.
यत्ते प्रजायां पशुषु यद्वा गृहेषु निष्ठितमघकृद्भिरघं कृतम् । अग्निष्ट्वा तस्मादेनसः सविता च प्र मुञ्चताम्
तुझ्या संततीत, गायींत किंवा घरात वाईट लोकांनी जो काही दोष केला असेल, त्यातून अग्नी आणि सविता तुला मुक्त करो.
इयं नार्युप ब्रूते पूल्यान्यावपन्तिका । दीर्घायुरस्तु मे पतिर्जीवाति शरदः शतम्
ही स्त्री, वडिलांच्या घरातून निघताना म्हणते — माझा पती दीर्घायुषी होवो, तो शंभर वर्षे जगो.
इहेमाविन्द्र सं नुद चक्रवाकेव दंपती । प्रजयैनौ स्वस्तकौ विश्वमायुर्व्यश्नुताम्
इथे, हे इंद्रा, या दांपत्यातील भांडण दूर कर, जसं चक्रवाक पक्ष्यांमध्ये असतं. त्यांना संतती लाभो आणि ते सर्व आयुष्य सुखाने जगो.
यदासन्द्यामुपधाने यद्वोपवासने कृतम् । विवाहे कृत्यां यां चक्रुरास्नाने तां नि दध्मसि
पसरण्यावर, आसनावर किंवा विवाहाच्या वेळी, स्नानाच्या वेळी जे काही चुकलं असेल, ते सर्व आपण बाजूला ठेवतो.
यद्दुष्कृतं यच्छमलं विवाहे वहतौ च यत्। तत्संभलस्य कम्बले मृज्महे दुरितं वयम्
विवाहात किंवा वधूला घेऊन जाताना जे काही पाप किंवा डाग लागले, ते आपण संबलाच्या गोधडीवर स्वच्छ करतो; वाईट दूर करतो.
संभले मलं सादयित्वा कम्बले दुरितं वयम् । अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत्
संबलाच्या गोधडीवरचा डाग काढून, वाईट दूर करून, आपण यज्ञासाठी पात्र आणि शुद्ध झालो आहोत; आपण दीर्घायुष्य मिळवू या.