अदेवृघ्न्यपतिघ्नीहैधि शिवा पशुभ्यः सुयमा सुवर्चाः । प्रजावती वीरसूर्देवृकामा स्योनेममग्निं गार्हपत्यं सपर्य
देवरांशी वैर नसलेली, पशूंसाठी शुभ, योग्य मार्गदर्शित, तेजस्वी, संततीसहित, पुत्रप्राप्तीची इच्छा असलेली, देवरांची प्रिय, मृदू स्वभावाची स्त्री, या गृह्याग्नीपाशी बसो.
उत्तिष्ठेतः किमिच्छन्तीदमागा अहं त्वेडे अभिभूः स्वाद्गृहात्। शून्यैषी निर्ऋते याजगन्थोत्तिष्ठाराते प्र पत मेह रंस्थाः
तू का उठलीस, तुला येथे येऊन काय हवे आहे? मी तुला तुझ्या घरातून बाहेर काढले आहे. हे निरृती, हे घर आता रिकामे आहे, तू बांधलेस आहेस; आता उठ, इथून जा, येथे थांबू नकोस.
यदा गार्हपत्यमसपर्यैत्पूर्वमग्निं वधूरियम् । अधा सरस्वत्यै नारि पितृभ्यश्च नमस्कुरु
जर वधूने याआधी गृह्याग्नीची पूजा केली नसेल, तर प्रथम तिने सरस्वती आणि पूर्वजांना वंदन करावे.
{८} शर्म वर्मैतदा हरास्यै नार्या उपस्तिरे । सिनीवालि प्र जायतां भगस्य सुमतावसत्
ही रक्षा, हे कवच मी या स्त्रीसाठी पसरवतो. सिनीवाळीचा जन्म होवो आणि भगाच्या कृपेने ती येथे नांदो.
यं बल्बजं न्यस्यथ चर्म चोपस्तृणीथन । तदा रोहतु सुप्रजा या कन्या विन्दते पतिम्
जेव्हा तुम्ही बल्बज घालता आणि चामडी पसरता, तेव्हा पती मिळवणारी ही कन्या उत्तम संततीसह वाढो.
उप स्तृणीहि बल्बजमधि चर्मणि रोहिते । तत्रोपविश्य सुप्रजा इममग्निं सपर्यतु
लाल चामडीवर बल्बज पसर. तिथे बसून, उत्तम संततीसाठी ही स्त्री या अग्नीची पूजा करो.
आ रोह चर्मोप सीदाग्निमेष देवो हन्ति रक्षांसि सर्वा । इह प्रजां जनय पत्ये अस्मै सुज्यैष्ठ्यो भवत्पुत्रस्त एषः
चामडीवर चढ, अग्नीपाशी बस; हा देव सर्व राक्षसांचा नाश करतो. येथे या पतीसाठी संतती जन्मा, तुझा पुत्र श्रेष्ठ होवो.
वि तिष्ठन्तां मातुरस्या उपस्थान् नानारूपाः पशवो जायमानाः । सुमङ्गल्युप सीदेममग्निं संपत्नी प्रति भूषेह देवान्
आईच्या जवळ विविध रूपांची जनावरे जन्म घेत राहो. शुभमंगल घेऊन येथे बस, या अग्नीची पूजा कर, आणि देवांना अलंकार घाल, हे सहपत्नी.
सुमङ्गली प्रतरणी गृहाणां सुशेवा पत्ये श्वशुराय शंभूः । स्योना श्वश्र्वै प्र गृहान् विशेमान्
शुभमंगल घेऊन, सर्व घरात प्रवेश कर. पतीसाठी प्रेमळ, सासऱ्यासाठी दयाळू, आणि सासूसाठी मृदू होऊन, सर्व घरात प्रवेश कर.
स्योना भव श्वशुरेभ्यः स्योना पत्ये गृहेभ्यः । स्योनास्यै सर्वस्यै विशे स्योना पुष्टायैषां भव
सासऱ्यांसाठी, पतीसाठी, घरासाठी तू मृदू हो. सर्व लोकांसाठी आणि त्यांच्या समृद्धीसाठी तू सौम्य हो.
सुमङ्गलीरियं वधूरिमां समेत पश्यत । सौभाग्यमस्यै दत्त्वा दौर्भाग्यैर्विपरेतन
ही वधू शुभ आहे; सर्वजण एकत्र या, तिला पाहा. तिला सौभाग्य द्या आणि तिच्या दुर्दैवाचा नाश करा.
या दुर्हार्दो युवतयो याश्चेह जरतीरपि । वर्चो न्वस्यै सं दत्ताथास्तं विपरेतन
ज्या तरुण स्त्रिया कठीण आहेत किंवा ज्या वृद्ध आहेत, त्यांचे तेज या वधूला मिळो आणि त्यांचे दुर्दैव दूर जावो.
रुक्मप्रस्तरणं वह्यं विश्वा रूपाणि बिभ्रतम् । आरोहत्सूर्या सावित्री बृहते सौभगाय कम्
सर्व रूपे धारण करणारे सुवर्णाच्छादन आणा. सावित्रीची कन्या सूर्ये मोठ्या सौभाग्यासाठी वर चढो.
{९} आ रोह तल्पं सुमनस्यमानेह प्रजां जनय पत्ये अस्मै । इन्द्राणीव सुबुधा बुध्यमाना ज्योतिरग्रा उषसः प्रति जागरासि
आनंदी मनाने पलंगावर चढ, येथे या पतीसाठी संतती जन्मा. इंद्राणीप्रमाणे जागरूक राहून, प्रकाश हातात घेऊन, तू उषेच्या आगमनावेळी जागी हो.
देवा अग्रे न्यपद्यन्त पत्नीः समस्पृशन्त तन्वस्तनूभिः । सूर्येव नारि विश्वरूपा महित्वा प्रजावती पत्या सं भवेह
देवतांनी आधी मागे सरकून घेतलं, आणि स्त्रियांनी एकमेकींना आपल्या शरीराने स्पर्श केला. हे स्त्री, तू सूर्याप्रमाणे अनेक रूपांनी तेजस्वी, मोठ्या कीर्तीची आणि संततीने समृद्ध हो. इथे आपल्या पतीशी एकरूप हो.
उत्तिष्ठेतो विश्वावसो नमसेडामहे त्वा । जामिमिच्छ पितृषदं न्यक्तां स ते भागो जनुषा तस्य विद्धि
उठ विश्वावसु, तुला आम्ही वंदन करतो. पूर्वजांमध्ये आपला नातेवाईक शोध, जो खाली गेला आहे; त्याच्याशी तुझा जन्माचा भाग आहे—हे जाण.
अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च । तास्ते जनित्रमभि ताः परेहि नमस्ते गन्धर्वर्तुना कृणोमि
अप्सरा एकत्र जेवणात आनंद मानतात, हविर्दान आणि सूर्य यांच्या मध्ये. तू तुझ्या मूळाकडे जा; तुला मी वंदन करतो, आणि गंधर्वाच्या संमतीने तुला पुढे पाठवतो.
नमो गन्धर्वस्य नमसे नमो भामाय चक्षुषे च कृण्मः । विश्वावसो ब्रह्मणा ते नमोऽभि जाया अप्सरसः परेहि
गंधर्वाला नमस्कार, तुला नमस्कार; भामा आणि डोळ्याला आम्ही नम्रतेने वंदन करतो. विश्वावसु, पवित्र मंत्राने तुला वंदन करतो; हे वधू, अप्सरांसह पुढे जा.
राया वयं सुमनसः स्यामोदितो गन्धर्वमावीवृताम । अगन्त्स देवः परमं सधस्थमगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः
आपण संपत्तीमुळे प्रसन्न मनाचे होऊ, आनंद मानू; गंधर्वाला बोलावू. देवाने उच्च स्थान गाठले आहे; आपण जिथे आयुष्य पुन्हा मिळते तिथे आलो आहोत.
सं पितरावृत्विये सृजेथां माता पिता च रेतसो भवाथः । मर्य इव योषामधि रोहयैनां प्रजां कृण्वाथामिह पुष्यतं रयिम्
आई-वडील बीजदाते म्हणून वधूला पुढे पाठवोत; जशी पुरुष स्त्रीला विवाहशय्येवर ठेवतो, तशी तिला ठेवा. इथे तुम्ही संतती वाढवा आणि संपत्तीत वाढ करा.
तां पूषं छिवतमामेरयस्व यस्यां बीजं मनुष्या वपन्ति । या न ऊरू उशती विश्रयाति यस्यामुशन्तः प्रहरेम शेपः
पोषण करणाऱ्या पूषा, तिला त्या शुभ जागी ने, जिथे माणसे बीज पेरतात. जिची मांडी कधी दुर्बल होत नाही, जी सैल होत नाही—ती बलवान असो, तिच्यातील बंधन आपण दूर करू.
आ रोहोरुमुप धत्स्व हस्तं परि ष्वजस्व जायां सुमनस्यमानः । प्रजां कृण्वाथामिह मोदमानौ दीर्घं वामायुः सविता कृणोतु
तिचा हात घे, तो आपल्या मांडीवर ठेव; आनंदी मनाने पत्नीला मिठी मार. तुम्ही दोघे इथे संतती निर्माण करा, आनंदात राहा; सविता तुम्हाला दीर्घायुष्य देवो.
आ वां प्रजां जनयतु प्रजापतिरहोरात्राभ्यां समनक्त्वर्यमा । अदुर्मङ्गली पतिलोकमा विशेमं शं नो भव द्विपदे शं चतुष्पदे
प्रजापती तुम्हा दोघांसाठी संतती निर्माण करो; दिवस-रात्र आर्यमनासह तुम्हाला एकत्र करो. आपण कुठलाही अपशकुन न होता पतीच्या लोकात जाऊ; दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या प्राण्यांमध्ये आम्हाला कल्याण मिळो.
{१०} देवैर्दत्तं मनुना साकमेतद्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् । यो ब्रह्मणे चिकितुषे ददाति स इद्रक्षांसि तल्पानि हन्ति
देवतांनी मनूसह दिलेले हे वधूचे वस्त्र, हे वधूचे आणि वराचे वस्त्र आहे. जो कोणी ते विद्वान ब्राह्मणाला देतो, तो सर्व दुष्ट शक्ती आणि अपशकुन शय्येपासून दूर करतो.
यं मे दत्तो ब्रह्मभागं वधूयोर्वाधूयं वासो वध्वश्च वस्त्रम् । युवं ब्रह्मणेऽनुमन्यमानौ बृहस्पते साकमिन्द्रश्च दत्तम्
माझ्यासाठी दिलेला ब्राह्मणाचा भाग, वधूचे वस्त्र, वधूचे आणि वराचे वस्त्र—तुम्ही दोघे, बृहस्पती आणि इंद्रासह, ब्राह्मणाला ते संमतीने द्या.
स्योनाद्योनेरधि बध्यमानौ हसामुदौ महसा मोदमानौ । सुगू सुपुत्रौ सुगृहौ तराथो जीवावुषसो विभातीः
आनंददायक विवाहशय्येवर हसत, एकत्र, मोठ्या आनंदात बांधलेले—तुम्ही दोघे चांगल्या रक्षणात राहा, चांगली मुले व्हा, चांगले गृहस्थ व्हा; सकाळच्या उजेडापर्यंत जगा.
नवं वसानः सुरभिः सुवासा उदागां जीव उषसो विभातीः । आण्डात्पतत्रीवामुक्षि विश्वस्मादेनसस्परि
नवीन वस्त्र घालून, सुगंधित, सुंदर पोशाखात, जिवंतपणे सकाळचे प्रकाश पाहा. जशी पक्षी अंड्यातून बाहेर पडतो, तशी सर्व पापांतून मुक्त व्हा.
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते । आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः
शोभिवंत आकाश आणि पृथ्वी, सौम्य मनाच्या आणि महान व्रताच्या; सात दिव्य नद्या वाहिल्या आहेत—त्या आपल्याला पापांतून मुक्त करो.
सूर्यायै देवेभ्यो मित्राय वरुणाय च । ये भूतस्य प्रचेतसस्तेभ्य इदमकरं नमः
सूर्येला, देवांना, मित्र आणि वरुण यांना; जे सृष्टीचे ज्ञानी आहेत, त्यांना मी हे वंदन अर्पण करतो.
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः
जो विधीशिवायही पूर्वी शरीराला आधार देतो, तोच जोडणारा, बंध करणारा, बहुदान देणारा इंद्र, हरवलेले पुन्हा मिळवून देणारा आहे.