आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् । पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम्
आशावादी मनाने, आपल्या लोकांसाठी सुख, समृद्धी आणि भरभराट मागणारी, पतीशी निष्ठावान राहून, अमरत्वासाठी आमच्यात सामील हो.
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा । एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य
जसा सिंधू नदीने इतर नद्यांमध्ये श्रेष्ठता मिळवली, तशीच तूही आपल्या पतीच्या घरी जाऊन सर्वांची राणी हो.
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु । ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः
पतीच्या वडिलांमध्ये तू राणी हो, पतीच्या भावांमध्येही राणी हो. नणंदांमध्ये आणि सासूंपुढेही तू राणीच राहा.
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त । तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः
ज्या स्त्रियांनी फाडले नाही, विभागले नाही, ज्या विणत होत्या आणि ज्या सर्व बाजूंनी वस्त्र देत होत्या, त्या सर्व तुझ्या दीर्घायुष्यासाठी तुला जोडू देत. हे जीवनदायी वस्त्र अंगावर घाल.
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे
जीवंत वधूला विधीसाठी नेताना लोक रडतात, पुरुष दीर्घ परंपरेनुसार उजळतात; जे पितरांना प्रिय आहे, ते पतींना आनंद देऊ दे—मी वधूला आलिंगन करतो.
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे । तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु
तुझ्या संततीसाठी मी या दिव्य पृथ्वीच्या कुशीत स्थिर आणि मजबूत दगड ठेवतो. त्यावर उभी राहा, तेजस्वी हो, आणि सविता तुला दीर्घायुष्य देवो.
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् । तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च
ज्याने अग्नीने या पृथ्वीचा उजवा हात धरला, त्याच्याच शक्तीने मी तुझा हात धरतो; घाबरू नकोस—माझ्यासोबत, संतती आणि संपत्तीसह राहा.
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु । अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु
सविता देव तुझा हात धरू दे, सोमराजा तुला संततीसंपन्न करो; अग्नी, सर्वज्ञ, तुझ्या पतीसाठी तुला सौभाग्यवती आणि दीर्घायुषी करो.
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः । भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः
सौभाग्यासाठी मी तुझा हात धरतो, जेणेकरून तू माझ्यासोबत, पती म्हणून, दीर्घायुष्य जगावं; भाग, अर्यमान, सविता आणि पुरंधी, हे सर्व देव मला तुला गृहलक्ष्मी म्हणून देवोत.
{५} भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत्। पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव
भागाने तुझा हात धरला, सवितानेही तुझा हात धरला; तू धर्माने माझी पत्नी आहेस, मी तुझा गृहस्थ आहे.
ममेयमस्तु पोष्या मह्यं त्वादाद्बृहस्पतिः । मया पत्या प्रजावति सं जीव शरदः शतम्
ही स्त्री माझ्यासाठी समृद्ध होवो, बृहस्पतीने मला ती दिली आहे; माझ्यासोबत, पती म्हणून, संततीसह, शंभर वर्षे एकत्र जगा.
त्वष्टा वासो व्यदधाच्छुभे कं बृहस्पतेः प्रशिषा कवीनाम् । तेनेमां नारीं सविता भगश्च सूर्यामिव परि धत्तां प्रजया
त्वष्ट्याने बृहस्पतीच्या मार्गदर्शनाखाली सुंदर वस्त्र तयार केले; त्याच वस्त्राने सविता आणि भाग यांनी या स्त्रीला संततीसह सूर्येसारखे अलंकृत करो.
इन्द्राग्नी द्यावापृथिवी मातरिश्वा मित्रावरुणा भगो अश्विनोभा । बृहस्पतिर्मरुतो ब्रह्म सोम इमां नारिं प्रजया वर्धयन्तु
इंद्र, अग्नी, द्यावा-पृथ्वी, मातरिश्वान, मित्र, वरुण, भाग, अश्विन, बृहस्पती, मरुत, ब्रह्मा, सोम—हे सर्व या स्त्रीला संततीसह वाढवो.
बृहस्पतिः प्रथमः सूर्यायाः शीर्षे केशाँ अकल्पयत्। तेनेमामश्विना नारीं पत्ये सं शोभयामसि
बृहस्पतीने प्रथम सूर्येच्या डोक्यावर केसांची रचना केली; त्या सौंदर्याने, हे अश्विन, आम्ही या स्त्रीला तिच्या पतीसाठी सजवतो.
इदं तद्रूपं यदवस्त योषा जायां जिज्ञासे मनसा चरन्तीम् । तामन्वर्तिष्ये सखिभिर्नवग्वैः क इमान् विद्वान् वि चचर्त पाशान्
हीच स्त्रीची प्रकृती आहे: पत्नी मनाने पतीला जाणून घेण्याचा प्रयत्न करते; मी नवीन सख्यांसह तिच्या मागे जाईन—हे जाणणारा कोण आहे, ज्याने हे बंधन सोडवले?
अहं वि ष्यामि मयि रूपमस्या वेददित्पश्यन् मनसः कुलायम् । न स्तेयमद्मि मनसोदमुच्ये स्वयं श्रथ्नानो वरुणस्य पाशान्
मी हे बंधन सोडवीन; तिचं रूप माझ्यात आहे, मी ते ओळखतो, मनाच्या घरट्याकडे पाहतो; मी चोरी केलेली नाही, मनाने मुक्त झालो नाही, मीच स्वतः वरुणाच्या बंधनातून मुक्त होतो.
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः । उरुं लोकं सुगमत्र पन्थां कृणोमि तुभ्यं सहपत्न्यै वधु
सविताने ज्या शुभ बंधनांनी तुला बांधले, त्या वरुणाच्या बंधनातून मी तुला मुक्त करतो; वधू, मी तुझ्यासाठी, पतीसह, विस्तीर्ण आणि सुखकर मार्ग तयार करतो.
उद्यच्छध्वमप रक्षो हनाथेमं नारीं सुकृते दधात । धाता विपश्चित्पतिमस्यै विवेद भगो राजा पुर एतु प्रजानन्
उठा, वाईट शक्तींना दूर करा, या स्त्रीला सत्पुरुषांमध्ये ठेवा; बुद्धिमान सृष्टीकर्त्याने हिला पती शोधून दिला आहे, भागराजा येथे येवो आणि संततीसाठी मार्गदर्शन करो.
भगस्ततक्ष चतुरः पादान् भगस्ततक्ष चत्वार्युष्पलानि । त्वष्टा पिपेश मध्यतोऽनु वर्ध्रान्त्सा नो अस्तु सुमङ्गली
भगाने या रथाचे चार चाकं घडवली आहेत, चार पायही त्यानेच बनवले आहेत. त्वष्ट्याने मधला भाग आणि त्याचे आरे नीट बसवले आहेत. ही रथिका आमच्यासाठी मंगलमय होवो.
सुकिंशुकं वहतुं विश्वरूपं हिरण्यवर्णं सुवृतं सुचक्रम् । आ रोह सूर्ये अमृतस्य लोकं स्योनं पतिभ्यो वहतुं कृणु त्वम्
ही सुंदर, विविध रूपांची, सोन्यासारखी तेजस्वी, नीट बांधलेली आणि उत्तम चाकांची रथिका आहे. हे वधू, तू सूर्याच्या अमर लोकात प्रवेश कर; पतींसाठी तुझा मार्ग सुखाचा होवो.
अभ्रातृघ्नीं वरुणापशुघ्नीं बृहस्पते । इन्द्रापतिघ्नीं पुत्रिणीमास्मभ्यं सवितर्वह
हे सविता, आम्हाला अशी पत्नी दे, जी भावाला किंवा पतीला त्रास देत नाही, वरुणाचा आशीर्वाद लाभलेली, बृहस्पतीच्या कृपेने पुत्रवती, आणि इंद्राच्या कृपेने पतीला सुखी ठेवणारी असो.
मा हिंसिष्टं कुमार्यं स्थूणे देवकृते पथि । शालाया देव्या द्वारं स्योनं कृण्मो वधूपथम्
देवतांनी घडवलेल्या या मार्गावर, हे खांब, तू या कुमारिकेला काहीही इजा करू नकोस. या दिव्य गृहाच्या उंबरठ्यावर आम्ही वधूचा मार्ग सुखाचा करतो.
ब्रह्मापरं युज्यतां ब्रह्म पूर्वं ब्रह्मान्ततो मध्यतो ब्रह्म सर्वतः । अनाव्याधां देवपुरां प्रपद्य शिवा स्योना पतिलोके वि राज
सर्वत्र, सुरुवातीला, मधे आणि शेवटी, ब्रह्मवचन जोडले जावो. देवांच्या नगरीत सुखरूप प्रवेश करून, पतीच्या संसारात तू मंगलमय आणि सुखी होवून तेजस्वी रहा.
14.2 (विवाह प्रकरणम्) तुभ्यमग्रे पर्यवहन्त्सूर्यां वहतुना सह । स नः पतिभ्यो जायां दा अग्ने प्रजया सह
तुझ्यासाठी पुढे सूर्येला वधूच्या रथासोबत जोडलं आहे. हे अग्नी, आम्हाला संततीसह समृद्धी देणारी पत्नी पतींसाठी दे.
पुनः पत्नीमग्निरदादायुषा सह वर्चसा । दीर्घायुरस्या यः पतिर्जीवाति शरदः शतम्
अग्नीने दीर्घायुष्य आणि तेजासह पत्नी परत दिली आहे. तिचा पती शंभर शरद जगो आणि दीर्घायुषी असो.
सोमस्य जाया प्रथमं गन्धर्वस्तेऽपरः पतिः । तृतीयो अग्निष्टे पतिस्तुरीयस्ते मनुष्यजाः
सोम तुझा पहिला पती होता, गंधर्व दुसरा, अग्नी तिसरा, आणि चौथे म्हणजे मानवजन्माचे पुरुष.
सोमो ददद्गन्धर्वाय गन्धर्वो दददग्नये । रयिं च पुत्रांश्चादादग्निर्मह्यमथो इमाम्
सोमाने तिला गंधर्वाला दिलं, गंधर्वाने अग्नीला दिलं; अग्नीने मला संपत्ती, मुले आणि ही स्त्री दिली.
आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अरंसत । अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्यामशीमहि
हे अश्विनीकुमारांनो, तुम्ही दोघेही शुभ विचारांसह, घोड्यांनी समृद्ध होऊन या; तुमच्या हृदयात इच्छांचा वास असो. तुम्ही दोघे सौंदर्याचे रक्षक व्हा; आम्हाला अर्यमणाचा प्रेमळ आशिर्वाद मिळो.
सा मन्दसाना मनसा शिवेन रयिं धेहि सर्ववीरं वचस्यम् । सुगं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथिष्ठामप दुर्मतिं हतम्
तू आनंदी आणि शुभ मनाने सर्व वीर आणि कीर्ती मिळवून देणारे धन दे. सुंदर मार्ग, उत्तम पाणी, सौंदर्याचे रक्षण, स्थिरता आणि वाईट विचार दूर कर.
या ओषधयो या नद्यो यानि क्षेत्राणि या वना । तास्त्वा वधु प्रजावतीं पत्ये रक्षन्तु रक्षसः
ज्या औषधी, नद्या, शेतं आणि जंगलं आहेत, त्या सर्व वधूला पतीसाठी संततीसह राक्षसांपासून रक्षण करो.