इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् । क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ
इथेच रहा, वेगळं होऊ नका, संपूर्ण आयुष्य उपभोगा; मुलं आणि नातवंडांसोबत खेळा, आनंदी रहा, आणि सदैव सुखी राहा.
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् । विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः
भूतकाळ आणि भविष्यकाळात फिरत, हे दोन मुलं खेळत खेळत समुद्रापर्यंत पोहोचले; एक सर्व जग पाहतो, दुसरा ऋतू ठरवतो, तू नवा जन्म घेतोस.
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् । भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः
तू प्रत्येक वेळी नवा जन्म घेतो, दिवसांचा चिन्ह बनतोस, आणि पहाटे सर्वांत आधी येतोस. देवांना त्यांचा भाग देतोस, आणि तेजस्वी एक, तुझं आयुष्य उज्ज्वल आणि दीर्घ असो.
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु । कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम्
भांडणाचं मूळ दूर कर, ब्राह्मणांना संपत्ती वाटून दे. ही स्त्री विधीच्या मार्गावर चालत पतीकडे प्रवेश करते.
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते । एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते
वाईट कृत्यांशी आसक्ती काळी-तांबडी होते, ती उघड होते. तिच्या नातलगांची संख्या वाढते, आणि पती बंधनात अडकतो.
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया । पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते
पापामुळे तिचं शरीर अशोभनीय आणि डागाळलेलं होतं; जेव्हा पती आपल्या अंगावर पत्नीचं वस्त्र घालतो, तेव्हा असं होतं.
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् । सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति
अपेक्षा, शिक्षा आणि कठोर छेद — हे सूर्येचे रूप आहेत, त्यांना ब्राह्मण शुद्ध करतो.
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे । सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति
हे कोरडं, कडू, मज्जाविरहित हाडासारखं आणि विषासारखं आहे — हे द्यायचं नसतं. सूर्येचा विधी जाणणारा ब्राह्मणच वधूसाठी योग्य आहे.
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् । प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति
जो ब्राह्मण शुभ वस्त्राचं ज्ञान ठेवतो, तोच हे दुर्दैव दूर करतो. जो प्रायश्चित्त शिकतो, त्याच्या पत्नीला कधीच दुःख होत नाही.
{३} युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु । ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम्
तुम्ही दोघांनी एकत्र भाग्य, समृद्धी आणि अमरत्व आणा, जसं विवाहात म्हणतात. वाणीच्या अधिपती, तिचा पती तिला प्रिय होऊ दे, आणि सुंदर सोबती ही वाणी बोलू दे.
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ । शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि
इथेच रहा, दुसरीकडे जाऊ नका. या गायी पिल्लांसह वाढू देत. सूर्येतील जे काही शुभ आहे, सोमाचं तेज, सर्व देवांची मनं इथे तुमच्याकडे वळू देत.
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् । अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति
या गायी पिल्लांसह एकत्र प्रवेश करू देत, आणि तो देवांचा भाग कमी करू नये. त्याला पूषा आणि सर्व मरुत, त्याला धाता आणि सविता समृद्धी देऊ देत.
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् । सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा
ज्या मार्गांनी मित्र आपल्याला निवडायला येतात, ते मार्ग सरळ आणि खरे असू देत. भाग, अर्यमन् आणि धाता एकत्र तेज देऊ देत.
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् । यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम्
फासे किंवा मद्यपानात जे तेज आहे, किंवा गायींमध्ये जे तेज आहे, अश्विनीद्वय, त्या तेजाने तुम्ही हिला राखा.
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा । येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम्
ज्याने महापवित्रा स्त्रीला मारलं, अश्विनीद्वय, किंवा मद्यपानाने, किंवा फास्यांनी जे अभिषेक केलं, त्या तेजाने तुम्ही हिला राखा.
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु । अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान्
जो इंधनाशिवाय पाण्यात चमकतो, ज्याची ज्ञानी यज्ञात स्तुती करतात, पाण्याचा पुत्रा, ती मधुर पाणी दे, ज्यामुळे इंद्र सामर्थ्यवान झाला.
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि । यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि
हे तेजस्वी स्पर्श, जो शरीराला अपवित्र करतो, मी पाण्याने धुतो. जे काही शुभ्र आणि तेजस्वी आहे, ते मी उंचावतो.
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः । अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च
ब्राह्मणांनी तिला स्नानासाठी पाणी आणावं, ते पाणी वंध्यत्व दूर करू देत. पूषा अर्यमनाच्या अग्नीभोवती जाऊ दे, सासरा आणि देवर तिची वाट पाहतात.
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म । शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व
सोने तुझ्यासाठी शुभ असो, पाणी तुझ्यासाठी शुभ असो, एकत्र येणं शुभ असो, जूआ सौम्य असो. शंभर वेळा शुद्ध झालेलं पाणी तुझ्यासाठी शुभ असो, आणि पतीच्या शरीराचा स्पर्श सौख्यदायक असो.
{४} खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो । अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम्
आकाशात रथ, आकाशात अक्ष, आकाशात जू, शतशक्ती इंद्रा, तू सूर्येचं त्वचा निर्दोष केलंस.
आशासाना सौमनसं प्रजां सौभाग्यं रयिम् । पत्युरनुव्रता भूत्वा सं नह्यस्वामृताय कम्
आशावादी मनाने, आपल्या लोकांसाठी सुख, समृद्धी आणि भरभराट मागणारी, पतीशी निष्ठावान राहून, अमरत्वासाठी आमच्यात सामील हो.
यथा सिन्धुर्नदीनां साम्राज्यं सुषुवे वृषा । एवा त्वं सम्राज्ञ्येधि पत्युरस्तं परेत्य
जसा सिंधू नदीने इतर नद्यांमध्ये श्रेष्ठता मिळवली, तशीच तूही आपल्या पतीच्या घरी जाऊन सर्वांची राणी हो.
सम्राज्ञ्येधि श्वशुरेषु सम्राज्ञ्युत देवृषु । ननान्दुः सम्राज्ञ्येधि सम्राज्ञ्युत श्वश्र्वाः
पतीच्या वडिलांमध्ये तू राणी हो, पतीच्या भावांमध्येही राणी हो. नणंदांमध्ये आणि सासूंपुढेही तू राणीच राहा.
या अकृन्तन्न् अवयन् याश्च तत्निरे या देवीरन्तामभितोऽददन्त । तास्त्वा जरसे सं व्ययन्त्वायुष्मतीदं परि धत्स्व वासः
ज्या स्त्रियांनी फाडले नाही, विभागले नाही, ज्या विणत होत्या आणि ज्या सर्व बाजूंनी वस्त्र देत होत्या, त्या सर्व तुझ्या दीर्घायुष्यासाठी तुला जोडू देत. हे जीवनदायी वस्त्र अंगावर घाल.
जीवं रुदन्ति वि नयन्त्यध्वरं दीर्घामनु प्रसितिं दीध्युर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समीरिरे मयः पतिभ्यो जनये परिष्वजे
जीवंत वधूला विधीसाठी नेताना लोक रडतात, पुरुष दीर्घ परंपरेनुसार उजळतात; जे पितरांना प्रिय आहे, ते पतींना आनंद देऊ दे—मी वधूला आलिंगन करतो.
स्योनं ध्रुवं प्रजायै धारयामि तेऽश्मानं देव्याः पृथिव्या उपस्थे । तमा तिष्ठानुमाद्या सुवर्चा दीर्घं त आयुः सविता कृणोतु
तुझ्या संततीसाठी मी या दिव्य पृथ्वीच्या कुशीत स्थिर आणि मजबूत दगड ठेवतो. त्यावर उभी राहा, तेजस्वी हो, आणि सविता तुला दीर्घायुष्य देवो.
येनाग्निरस्या भूम्या हस्तं जग्राह दक्षिणम् । तेन गृह्णामि ते हस्तं मा व्यथिष्ठा मया सह प्रजया च धनेन च
ज्याने अग्नीने या पृथ्वीचा उजवा हात धरला, त्याच्याच शक्तीने मी तुझा हात धरतो; घाबरू नकोस—माझ्यासोबत, संतती आणि संपत्तीसह राहा.
देवस्ते सविता हस्तं गृह्णातु सोमो राजा सुप्रजसं कृणोतु । अग्निः सुभगां जतवेदाः पत्ये पत्नीं जरदष्टिं कृणोतु
सविता देव तुझा हात धरू दे, सोमराजा तुला संततीसंपन्न करो; अग्नी, सर्वज्ञ, तुझ्या पतीसाठी तुला सौभाग्यवती आणि दीर्घायुषी करो.
गृह्णामि ते सौभगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदष्टिर्यथासः । भगो अर्यमा सविता पुरंधिर्मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय देवाः
सौभाग्यासाठी मी तुझा हात धरतो, जेणेकरून तू माझ्यासोबत, पती म्हणून, दीर्घायुष्य जगावं; भाग, अर्यमान, सविता आणि पुरंधी, हे सर्व देव मला तुला गृहलक्ष्मी म्हणून देवोत.
{५} भगस्ते हस्तमग्रहीत्सविता हस्तमग्रहीत्। पत्नी त्वमसि धर्मणाहं गृहपतिस्तव
भागाने तुझा हात धरला, सवितानेही तुझा हात धरला; तू धर्माने माझी पत्नी आहेस, मी तुझा गृहस्थ आहे.