शुची ते चक्रे यात्या व्यानो अक्ष आहतः । अनो मनस्मयं सूर्यारोहत्प्रयती पतिम्
तुझे तेजस्वी चाक फिरते, धुरा घट्ट बसलेली आहे; सूर्ये मनाने बनवलेल्या रथावर चढली, नवऱ्याकडे जाण्यासाठी प्रयत्नशील होती.
सूर्याया वहतुः प्रागात्सविता यमवासृजत्। मघासु हन्यन्ते गावः फल्गुनीषु व्युह्यते
सविता सूर्येसाठी जोडीला बैल सोडला; मघा नक्षत्रात गायी कापल्या जातात, फाल्गुनीत त्या जुळवल्या जातात.
यदश्विना पृच्छमानावयातं त्रिचक्रेण वहतुं सूर्यायाः । क्वैकं चक्रं वामासीत्क्व देष्ट्राय तस्थथुः
जेव्हा तुम्ही दोघे अश्विन, विचारता विचारता, सूर्येसाठी तीन चाकांच्या रथावर आलात, तेव्हा एक चाक कुठे होतं, आणि जू कुठे ठेवला?
यदयातं शुभस्पती वरेयं सूर्यामुप । विश्वे देवा अनु तद्वामजानन् पुत्रः पितरमवृणीत पूषा
जेव्हा तुम्ही सुंदरतेचे स्वामी सूर्येला निवडायला आलात, तेव्हा सर्व देवांना ते माहीत होतं; पूषण, पुत्र, वडिलांना निवडतो.
द्वे ते चक्रे सूर्ये ब्रह्माण ऋतुथा विदुः । अथैकं चक्रं यद्गुहा तदद्धातय इद्विदुः
सूर्ये, तुझे दोन चाकं ब्राह्मण ऋतूनुसार ओळखतात; पण एक चाक जे लपलेलं आहे, ते फक्त ज्ञानी लोक जाणतात.
अर्यमणं यजामहे सुबन्धुं पतिवेदनम् । उर्वारुकमिव बन्धनात्प्रेतो मुञ्चामि नामुतः
आपण अर्यमा या स्नेही, विवाह जाणणाऱ्या देवाची पूजा करतो; जसं काकडी आपल्या बंधनातून सुटते, तसं मी तुला इथून मुक्त करतो, तिथून नाही.
प्रेतो मुञ्चामि नामुतः सुबद्धाममुतस्करम् । यथेयमिन्द्र मीढ्वः सुपुत्रा सुभगासति
मी तुला इथून, नीट बांधलेली, हरवू नये म्हणून सोडतो; जसं इंद्रा, दयाळू, तू चांगल्या मुलांनी धन्य आहेस.
प्र त्वा मुञ्चामि वरुणस्य पाशाद्येन त्वाबध्नात्सविता सुशेवाः । ऋतस्य योनौ सुकृतस्य लोके स्योनं ते अस्तु सहसंभलायै
मी तुला वरुणाच्या फासातून सोडतो, ज्याने सविता, कृपाळू, तुला बांधलं होतं; सत्याच्या गर्भात, चांगल्या कर्मांच्या जगात, तुझं सुख आणि बळ वाढो.
भगस्त्वेतो नयतु हस्तगृह्याश्विना त्वा प्र वहतां रथेन । गृहान् गच्छ गृहपत्नी यथासो वशिनी त्वं विदथमा वदासि
भग तुला हात धरून इथे घेऊन येवो; अश्विन तुला रथावरून पुढे नेत जावोत; घरात जा, गृहलक्ष्मी म्हणून राहा, आणि सभेत शहाणपणाने बोल.
{२} इह प्रियं प्रजायै ते समृध्यतामस्मिन् गृहे गार्हपत्याय जागृहि । एना पत्या तन्वं सं स्पृशस्वाथ जिर्विर्विदथमा वदासि
इथेच तुझी प्रिय संतती वाढो, या घरात गृह्याग्नी सांभाळ; नवऱ्यासोबत आपलं शरीर स्पर्श कर, आणि मग वयस्कर झाल्यावर सभेत शहाणपणाने बोल.
इहैव स्तं मा वि यौष्टं विश्वमायुर्व्यश्नुतम् । क्रीडन्तौ पुत्रैर्नप्तृभिर्मोदमानौ स्वस्तकौ
इथेच रहा, वेगळं होऊ नका, संपूर्ण आयुष्य उपभोगा; मुलं आणि नातवंडांसोबत खेळा, आनंदी रहा, आणि सदैव सुखी राहा.
पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातोऽर्णवम् । विश्वान्यो भुवना विचष्ट ऋतूंरन्यो विदधज्जायसे नवः
भूतकाळ आणि भविष्यकाळात फिरत, हे दोन मुलं खेळत खेळत समुद्रापर्यंत पोहोचले; एक सर्व जग पाहतो, दुसरा ऋतू ठरवतो, तू नवा जन्म घेतोस.
नवोनवो भवसि जायमानोऽह्नां केतुरुषसामेष्यग्रम् । भागं देवेभ्यो वि दधास्यायन् प्र चन्द्रमस्तिरसे दीर्घमायुः
तू प्रत्येक वेळी नवा जन्म घेतो, दिवसांचा चिन्ह बनतोस, आणि पहाटे सर्वांत आधी येतोस. देवांना त्यांचा भाग देतोस, आणि तेजस्वी एक, तुझं आयुष्य उज्ज्वल आणि दीर्घ असो.
परा देहि शामुल्यं ब्रह्मभ्यो वि भजा वसु । कृत्यैषा पद्वती भूत्वा जाया विशते पतिम्
भांडणाचं मूळ दूर कर, ब्राह्मणांना संपत्ती वाटून दे. ही स्त्री विधीच्या मार्गावर चालत पतीकडे प्रवेश करते.
नीललोहितं भवति कृत्यासक्तिर्व्यज्यते । एधन्ते अस्या ज्ञातयः पतिर्बन्धेषु बध्यते
वाईट कृत्यांशी आसक्ती काळी-तांबडी होते, ती उघड होते. तिच्या नातलगांची संख्या वाढते, आणि पती बंधनात अडकतो.
अश्लीला तनूर्भवति रुशती पापयामुया । पतिर्यद्वध्वो वाससः स्वमङ्गमभ्यूर्णुते
पापामुळे तिचं शरीर अशोभनीय आणि डागाळलेलं होतं; जेव्हा पती आपल्या अंगावर पत्नीचं वस्त्र घालतो, तेव्हा असं होतं.
आशसनं विशसनमथो अधिविकर्तनम् । सूर्यायाः पश्य रूपाणि तानि ब्रह्मोत शुम्भति
अपेक्षा, शिक्षा आणि कठोर छेद — हे सूर्येचे रूप आहेत, त्यांना ब्राह्मण शुद्ध करतो.
तृष्टमेतत्कटुकमपाष्ठवद्विषवन् नैतदत्तवे । सूर्यां यो ब्रह्मा वेद स इद्वाधूयमर्हति
हे कोरडं, कडू, मज्जाविरहित हाडासारखं आणि विषासारखं आहे — हे द्यायचं नसतं. सूर्येचा विधी जाणणारा ब्राह्मणच वधूसाठी योग्य आहे.
स इत्तत्स्योनं हरति ब्रह्मा वासः सुमङ्गलम् । प्रायश्चित्तिं यो अध्येति येन जाया न रिष्यति
जो ब्राह्मण शुभ वस्त्राचं ज्ञान ठेवतो, तोच हे दुर्दैव दूर करतो. जो प्रायश्चित्त शिकतो, त्याच्या पत्नीला कधीच दुःख होत नाही.
{३} युवं भगं सं भरतं समृद्धमृतं वदन्तावृतोद्येषु । ब्रह्मणस्पते पतिमस्यै रोचय चारु संभलो वदतु वाचमेताम्
तुम्ही दोघांनी एकत्र भाग्य, समृद्धी आणि अमरत्व आणा, जसं विवाहात म्हणतात. वाणीच्या अधिपती, तिचा पती तिला प्रिय होऊ दे, आणि सुंदर सोबती ही वाणी बोलू दे.
इहेदसाथ न परो गमाथेमं गावः प्रजया वर्धयाथ । शुभं यतीरुस्रियाः सोमवर्चसो विश्वे देवाः क्रन्न् इह वो मनांसि
इथेच रहा, दुसरीकडे जाऊ नका. या गायी पिल्लांसह वाढू देत. सूर्येतील जे काही शुभ आहे, सोमाचं तेज, सर्व देवांची मनं इथे तुमच्याकडे वळू देत.
इमं गावः प्रजया सं विशाथायं देवानां न मिनाति भागम् । अस्मै वः पूषा मरुतश्च सर्वे अस्मै वो धाता सविता सुवाति
या गायी पिल्लांसह एकत्र प्रवेश करू देत, आणि तो देवांचा भाग कमी करू नये. त्याला पूषा आणि सर्व मरुत, त्याला धाता आणि सविता समृद्धी देऊ देत.
अनृक्षरा ऋजवः सन्तु पन्थानो येभिः सखायो यन्ति नो वरेयम् । सं भगेन समर्यम्णा सं धाता सृजतु वर्चसा
ज्या मार्गांनी मित्र आपल्याला निवडायला येतात, ते मार्ग सरळ आणि खरे असू देत. भाग, अर्यमन् आणि धाता एकत्र तेज देऊ देत.
यच्च वर्चो अक्षेषु सुरायां च यदाहितम् । यद्गोष्वश्विना वर्चस्तेनेमां वर्चसावतम्
फासे किंवा मद्यपानात जे तेज आहे, किंवा गायींमध्ये जे तेज आहे, अश्विनीद्वय, त्या तेजाने तुम्ही हिला राखा.
येन महानघ्न्या जघनमश्विना येन वा सुरा । येनाक्षा अभ्यषिच्यन्त तेनेमां वर्चसावतम्
ज्याने महापवित्रा स्त्रीला मारलं, अश्विनीद्वय, किंवा मद्यपानाने, किंवा फास्यांनी जे अभिषेक केलं, त्या तेजाने तुम्ही हिला राखा.
यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईडते अध्वरेषु । अपां नपान् मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्यावान्
जो इंधनाशिवाय पाण्यात चमकतो, ज्याची ज्ञानी यज्ञात स्तुती करतात, पाण्याचा पुत्रा, ती मधुर पाणी दे, ज्यामुळे इंद्र सामर्थ्यवान झाला.
इदमहं रुशन्तं ग्राभं तनूदूषिमपोहामि । यो भद्रो रोचनस्तमुदचामि
हे तेजस्वी स्पर्श, जो शरीराला अपवित्र करतो, मी पाण्याने धुतो. जे काही शुभ्र आणि तेजस्वी आहे, ते मी उंचावतो.
आस्यै ब्राह्मणाः स्नपनीर्हरन्त्ववीरघ्नीरुदजन्त्वापः । अर्यम्णो अग्निं पर्येतु पूषन् प्रतीक्षन्ते श्वशुरो देवरश्च
ब्राह्मणांनी तिला स्नानासाठी पाणी आणावं, ते पाणी वंध्यत्व दूर करू देत. पूषा अर्यमनाच्या अग्नीभोवती जाऊ दे, सासरा आणि देवर तिची वाट पाहतात.
शं ते हिरण्यं शमु सन्त्वापः शं मेथिर्भवतु शं युगस्य तर्द्म । शं त आपः शतपवित्रा भवन्तु शमु पत्या तन्वं सं स्पृशस्व
सोने तुझ्यासाठी शुभ असो, पाणी तुझ्यासाठी शुभ असो, एकत्र येणं शुभ असो, जूआ सौम्य असो. शंभर वेळा शुद्ध झालेलं पाणी तुझ्यासाठी शुभ असो, आणि पतीच्या शरीराचा स्पर्श सौख्यदायक असो.
{४} खे रथस्य खेऽनसः खे युगस्य शतक्रतो । अपालामिन्द्र त्रिष्पूत्वाकृणोः सूर्यत्वचम्
आकाशात रथ, आकाशात अक्ष, आकाशात जू, शतशक्ती इंद्रा, तू सूर्येचं त्वचा निर्दोष केलंस.