सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् । स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
त्या वेगवान हंसाचे हजार दिवस हे पंख आहेत, तो स्वर्गाकडे उडतो; सर्व देवांना हृदयात ठेवून, सर्व जग पाहत तो जातो—तो देव रागावला असता, जो असे जाणणाऱ्या ब्राह्मणाला जिंकतो, त्याचा हा अपराध. रोहित, हलव, दूर कर, ब्रह्महत्येचे बंधन कमी कर, त्याच्या पाशातून मुक्त कर.
अयं स देवो अप्स्वन्तः सहस्रमूलः परुशाको अत्त्रिः । य इदं विश्वं भुवनं जजान । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
हा तो देव आहे, ज्याच्या हजार मुळे आहेत, खरखरीत सालाचा, तांबड्या रंगाचा, ज्याने हे सर्व जग निर्माण केले—तो देव रागावला असता, जो असे जाणणाऱ्या ब्राह्मणाला जिंकतो, त्याचा हा अपराध. रोहित, हलव, दूर कर, ब्रह्महत्येचे बंधन कमी कर, त्याच्या पाशातून मुक्त कर.
शुक्रं वहन्ति हरयो रघुष्यदो देवं दिवि वर्चसा भ्राजमानम् । यस्योर्ध्वा दिवं तन्वस्तपन्त्यर्वाङ्सुवर्णैः पटरैर्वि भाति । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
पिवळ्या रंगाचे घोडे तेजस्वी देवाला आकाशात उजळत नेतात. त्याच्या ताठ किरणांनी स्वर्ग तापतो आणि खाली तो सुवर्णध्वजांनी झळाळतो. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
येनादित्यान् हरितः सम्वहन्ति येन यज्ञेन बहवो यन्ति प्रजानन्तः । यदेकं ज्योतिर्बहुधा विभाति । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
ज्याच्या योगे हिरवे घोडे आदित्यांना नेतात, ज्याच्या यज्ञामुळे अनेकांना ज्ञान मिळते, एकच प्रकाश अनेक रूपांनी चमकतो. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा । त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
सातजण एकच चाक असलेल्या रथाला जुळवतात; एकच घोडा, ज्याची सात नावे आहेत, तो तो रथ ओढतो. त्या चाकाला तीन नाभ्या आहेत, ते नासाधारण आणि अखंड आहे, त्यावर सर्व जग उभे आहे. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
अष्टधा युक्तो वहति वह्निरुग्रः पिता देवानां जनिता मतीनाम् । ऋतस्य तन्तुं मनसा मिमानः सर्वा दिशः पवते मातरिश्वा । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
आठ भागांनी जुळवलेली ती प्रखर ज्वाळा पुढे जाते; तो देवांचा पिता, विचारांचा जन्मदाता आहे. सत्याचा धागा मनाने मोजत, मातरिश्वा सर्व दिशांना फिरतो. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
सम्यञ्चं तन्तुं प्रदिशोऽनु सर्वा अन्तर्गायत्र्याममृतस्य गर्भे । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
सर्व दिशा सरळ धाग्याचा पाठपुरावा करतात, गायत्रीच्या आत, अमरत्वाच्या गर्भात. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
{१३} निम्रुचस्तिस्रो व्युषो ह तिस्रस्त्रीणि रजांसि दिवो अङ्ग तिस्रः । विद्मा ते अग्ने त्रेधा जनित्रं त्रेधा देवानां जनिमानि विद्म । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
वि य और्णोत्पृथिवीं जायमान आ समुद्रमदधातन्तरिक्षे । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
तो जन्माला येऊन आपल्या लोण्यासारख्या केसांनी पृथ्वी पसरतो आणि आकाश समुद्रावर ठेवतो. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
त्वमग्ने क्रतुभिः केतुभिर्हितोऽर्कः समिद्ध उदरोचथा दिवि । किमभ्यार्चन् मरुतः पृश्निमातरो यद्रोहितमजनयन्त देवाः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः । योऽस्येशे द्विपदो यश्चतुष्पदः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
जो आत्मा देतो, जो बळ देतो, ज्याची सर्वजण उपासना करतात, ज्याच्या आज्ञेला देव सुद्धा पाळतात; जो दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या सर्वांचा स्वामी आहे. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
एकपाद्द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात्। चतुष्पाच्चक्रे द्विपदामभिस्वरे संपश्यन् पङ्क्तिमुपतिष्ठमानः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान्
एक पायाने तो दोन पायांच्या पलीकडे जातो; दोन पायांनी तो तीन पायांच्या मागून येतो. चार पायांनी तो दोन पायांच्या मध्ये फिरतो, ओळ पाहतो, रांगेत उभा राहतो. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
कृष्णायाः पुत्रो अर्जुनो रात्र्या वत्सोऽजायत । स ह द्यामधि रोहति रुहो रुरोह रोहितः
काळ्या रात्रीचा पांढरा पुत्र, वासरू जन्माला आला. तो आकाशावर चढतो, चढला, लाल दिव्या उगवला.
१३.४ स एति सविता स्वर्दिवस्पृष्ठेऽवचाकशत्
तो सविता वरच्या आकाशाच्या टोकावर जातो, खाली बोलून.
रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः
किरणांनी आकाश झाकून, मोठा इंद्र लपेटला जसा येतो.
स धाता स विधर्ता स वायुर्नभ उच्छ्रितम्
तो आधार देणारा, व्यवस्था करणारा, वारा, आकाशात उंचावलेला आहे.
सोऽर्यमा स वरुणः स रुद्रः स महादेवः
तोच अर्यमान, तोच वरुण, तोच रुद्र, तोच महादेव.
सो अग्निः स उ सूर्यः स उ एव महायमः
तोच अग्नी, तोच सूर्य, तोच खरा महान यम.
तं वत्सा उप तिष्ठन्त्येकशीर्षाणो युता दश
दहा वासरे, प्रत्येकाचे एकच डोके, त्याच्याकडे जुळवून जातात.
पश्चात्प्राञ्च आ तन्वन्ति यदुदेति वि भासति
तो उगवतो आणि चमकतो तेव्हा, ते पश्चिमेकडे आणि पुढे पसरतात.
तस्यैष मारुतो गणः स एति शिक्याकृतः
हा मरुतांचा समूह आहे; तो एकत्र बांधलेल्या रूपात येतो.
रश्मिभिर्नभ आभृतं महेन्द्र एत्यावृतः
महेंद्र तेजस्वी किरणांनी आकाशातून वेढलेला येतो.
तस्येमे नव कोशा विष्टम्भा नवधा हिताः
त्याचे हे नऊ पात्रे, नऊ प्रकारे आधारलेली आहेत.
स प्रजाभ्यो वि पश्यति यच्च प्राणति यच्च न
तो सर्व सृष्टीकडे पाहतो, जे श्वास घेतात आणि जे घेत नाहीत त्यांच्याकडेही.
तमिदं निगतं सहः स एष एक एकवृदेक एव
ही शक्ती त्याच्यात सामावलेली आहे; तो एकटाच सर्व काही पेलणारा आहे.
एते अस्मिन् देवा एकवृतो भवन्ति
हे सर्व देव त्याच्यात एकरूप होतात.
१३.५ कीर्तिश्च यशश्चाम्भश्च नभश्च ब्राह्मणवर्चसं चान्नं चान्नाद्यं च
कीर्ती, यश, पाणी, आकाश, ब्राह्मणांचे तेज, अन्न आणि जे खाल्ले जाते ते सर्व.
य एतं देवमेकवृतं वेद
जो हा एकटाच सर्व काही पेलणारा देव ओळखतो,
न द्वितीयो न तृतीयश्चतुर्थो नाप्युच्यते
दुसरा नाही, तिसरा नाही, चौथा सुद्धा नाही असं म्हटलं जातं.
न पञ्चमो न षष्ठः सप्तमो नाप्युच्यते
पाचवा नाही, सहावा नाही, सातवा सुद्धा नाही असं म्हटलं जातं.
तीन उषा खाली उतरतात, तीन उषा वर येतात, आकाशाचे तीन स्तर आहेत, आणि खरोखर तीन स्वर्ग आहेत. अग्ने, आम्हाला तुझा तिहेरी जन्म माहीत आहे; आम्हाला देवांचा तिहेरी जन्म माहीत आहे. जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.
अग्ने, तू कृत्यांनी आणि चिन्हांनी स्थिर झालेला आहेस, प्रज्वलित होऊन आकाशात चमकतोस. मरुतगण, पृष्णीचे पुत्र, देवांनी लाल दिव्याला जन्म दिला तेव्हा त्यांनी काय स्तुती केली? जो ब्राह्मण हे जाणतो, अशा विद्वान ब्राह्मणावर जो जिंकतो, तो त्या देवाचा राग ओढवतो. लाल दिव्या, तू हलव, दूर कर, कमी कर आणि ब्रह्मज्ञाच्या बंधनातून सोड.