अग्निरेनं क्रव्यात्पृथिव्या नुदतामुदोषतु वायुरन्तरिक्षान् महतो वरिम्णः
अग्नीने या मांसाहारीला पृथ्वीवरून हाकलावे; वायूने त्याला या विशाल आकाशातून दूर लोटावे.
सूर्य एनं दिवः प्र णुदतां न्योषतु
सूर्याने त्याला आकाशातून दूर करावे; तो खाली फेकला जावा.
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत्। यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु
पाण्यात असलेल्या बलवान परमेश्वरा, उठ आणि या मधुर वाणीने भरलेल्या राज्यात प्रवेश कर. ज्याने हे सर्व निर्माण केले तो लाल रंगाचा देव तुझ्या राज्याला भक्कमपणे आधार देओ.
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः । सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह
पाण्यात असलेल्या तेजस्वी परमेश्वरा, बाहेर ये, आणि आपल्या जागी येऊन वस. मी सोम घेऊन येथे पाणी, वनस्पती, गुरे, चार पायांचे आणि दोन पायांचे जीव वसवतो.
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् । आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः
प्रश्नीपासून जन्मलेले उग्र मरुतांनो, इंद्रासोबत शत्रूंचा नाश करा. दानशूर लाल देव तुमचे ऐकू देओ; गोडतेने एकत्र असलेले एकवीस मरुत तुमच्यासोबत असोत.
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् । ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः
तो लाल देव वर गेला, वाढला, आणि पुन्हा वर गेला; गर्भाने सर्व सृष्टीच्या जननात पोहोचले. त्या तेजस्वी शक्तींनी त्याला शोधले; सहा रुंद मार्गदर्शकांनी हे राज्य येथे स्थापन केले.
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत्। तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः
इथे लाल देवाने तुझे राज्य आणले; त्याने शत्रूंना दूर केले आणि तू सुरक्षित झालास. त्याच्यासाठी, संपत्तीने परिपूर्ण असलेल्या आकाश आणि पृथ्वी येथे त्याच्या इच्छेची पूर्तता भरपूर देणग्यांनी करो.
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान । तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन
लाल देवाने आकाश आणि पृथ्वी निर्माण केली; तिथे श्रेष्ठाने सूत्र पसरले. तिथे अजन्मा, एक पाय असलेला, बसला; त्याच्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी मजबूत झाली.
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः । तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन्
लाल देवाने आकाश आणि पृथ्वी मजबूत केल्या; त्याच्यामुळे हे आधार उभे आहे, त्याच्यामुळे आकाश टिकले आहे. त्याच्यामुळे अंतराळ आणि मोजलेली दिशा आहेत; त्याच्यामुळे देवांना अमरत्व मिळाले.
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च । दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन
लाल देवाने सर्व रूपांत प्रवेश केला, वाढला आणि इतरांना वाढवले. मोठ्या तेजाने आकाश गाठून, तुझे राज्य दूध आणि तुपाने एकरूप होवो.
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् । तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य
तुझे हे उगवणे, हे मोठे वाढणे, ज्यांनी तू आकाश आणि अंतराळ भरलेस—त्या वेळी, मंत्रशक्ती आणि दूध याने पोसले जाऊन, लाल देवाच्या राज्यात जागृत हो.
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः । तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः
तुझ्या त्या कुळांनी, जे तपाने निर्माण झाले आणि गायत्रीच्या वासरासारखे इथे आले, ते शांत मनाने तुझ्यात सामावो; चांगल्या कुळात जन्मलेला लाल देव वासरासारखा तुझ्याजवळ येवो.
{१} ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः । तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि
लाल देव आकाशात उभा आहे, सर्व रूपे निर्माण करणारा, तरुण आणि ज्ञानी. तीक्ष्ण अग्नीने तो तेजाने चमकतो; तिसऱ्या प्रदेशात त्याने प्रिय वस्तू निर्माण केल्या.
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः । मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि
हजार शिंगांचा, सर्व जन्मांचा जाणणारा, तुपाने अर्पण केलेला, सोमाच्या पाठबळाने बलवान असा वृषभा—तू मला कधीही सोडू नकोस, मीही तुला कधी सोडणार नाही; मला गुरांचे आणि वीरांचे पोषण दे.
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु
रोहित हा यज्ञाचा जन्मदाता आणि तोंड आहे; मी रोहिताला माझ्या वाणीने, कानाने आणि मनाने अर्पण करतो. देवता आनंदाने रोहिताजवळ येतात; त्या रोहिताने मला गाण्याच्या हेतूने उन्नत करावे.
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः । वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि
रोहिताने विश्वकर्म्यासाठी यज्ञाची स्थापना केली; त्याच्याकडून तेजे माझ्याकडे आली आहेत. मी तुझ्या नाभीचे वर्णन या जगाच्या आसनावर करतो.
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः । आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह
तुझ्याकडे बृहती आणि पंक्ति छंद पोहोचले आहेत, तेजस्वी जातवेदास. तुझ्याकडे उष्णिक् छंद, 'वषट्' अक्षर, आणि रोहित बीजासह पोहोचले आहेत.
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् । अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे
हा पृथ्वीचा गर्भ धारण करतो, हा आकाश धारण करतो, हा अंतरिक्ष धारण करतो. हा ब्रध्नाच्या आसनात स्वर्गलोक विस्तारतो.
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु
वाणीच्या अधिपती, पृथ्वी आमच्यासाठी सुखदायक असो, गर्भ आणि शय्याही आमच्यासाठी मंगलमय असोत. प्राण इथेच आमच्या मैत्रीत राहो; परमेश्वर तुझ्या आजूबाजूला आयुष्य आणि तेजाने वेढो.
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु
वाणीच्या अधिपती, विश्वकर्म्याने आम्हाला दिलेली पाच ऋतु एकत्र आली आहेत. प्राण इथेच आमच्या मैत्रीत राहो; परमेश्वर, रोहित, तुला आयुष्य आणि तेजाने वेढो.
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु
वाणीच्या अधिपती, आम्हाला आनंदी मन आणि विचार दे; गोठ्यात गायी वाढव, गर्भात संतती वाढव. प्राण इथेच आमच्या मैत्रीत राहो; परमेश्वर तुला अखंड आयुष्य आणि तेजाने वेढो.
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा । सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत्
सविता देव तुला वेढतो, अग्नी तेजाने तुला आधार देतो, मित्र आणि वरुण तुला सांभाळतात. सर्व वैर दूर जावोत; ये, हे राज्य शुभ वाणीने स्थापन कर.
{२} यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित । शुभा यासि रिणन्न् अपः
ज्याला पांढरी असलेली रथात ओढते, हे रोहित, तू तेजाने प्रवास करतोस, पाणी दूर करतोस.
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः । तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम
रोहिताच्या रोहिणीने त्याला निष्ठा दाखवली आहे, ती सुवर्ण, महान आणि तेजस्वी आहे. तिच्यामुळे आपण सर्व प्रकारचे ऐश्वर्य जिंकू; तिच्यामुळे आपण सर्व लढाया जिंकू.
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति । तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम्
हे रोहिणीचे आसन आहे, रोहिताचा मार्ग आहे, ज्यावर पांढरी जाते. गंधर्व आणि कश्यप तिला पुढे नेतात; ऋषी तिला चुकांपासून जपतात.
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् । घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश
सूर्याचे घोडे, ध्वजासह, नेहमी अमृतमय, सुखद रथ ओढतात. घृताने तेजस्वी असलेला रोहित, देव म्हणून, आकाशातील पांढरीमध्ये प्रवेश करतो.
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव । यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते
रोहित हा तीक्ष्ण शिंगांचा वृषभ, अग्नी आणि सूर्य झाला. तो पृथ्वी आणि आकाश धारण करतो; त्याच्यापासून देवता आपली सृष्टी निर्माण करतात.
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात्। सर्वो रुरोह रोहितो रुहः
रोहिताने मोठ्या समुद्रातून आकाशात प्रवेश केला; सर्वत्र रोहित उगवला आहे, रोहित उगवतो आहे.
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा । इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व
देवतांची पोषक, घृतयुक्त, अस्पर्शित गाय मोजून घे. इंद्र सोम पिऊ दे, सुरक्षितता असो; अग्नी स्तुती करो, शत्रू दूर कर.
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः । अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम
अग्नी प्रज्वलित झाला आहे, समिधेने पेटवला आहे, घृताने वाढला आहे, घृताने हवन केला आहे. सर्व विजयी अग्नी माझे विरोधक, माझे शत्रू नष्ट करो.