वृश्च प्र वृश्च सं वृश्च दह प्र दह सं दह
कापा, पुन्हा कापा, एकत्र कापा; जाळा, पुन्हा जाळा, एकत्र जाळा.
ब्रह्मज्यं देव्यघ्न्य आ मूलादनुसंदह
देवी, ब्रह्महत्याऱ्याला मुळापासून जाळून टाक.
यथायाद्यमसादनात्पापलोकान् परावतः
जसा यमाच्या घरातून, तसा तो पापी लोकांपासून दूर जावो.
एवा त्वं देव्यघ्न्ये ब्रह्मज्यस्य कृतागसो देवपीयोरराधसः
देवी, ब्रह्महत्यारा, पापी, देवद्वेष्टा, दुष्कर्मी याच्यासाठी तू असंच कर.
वज्रेण शतपर्वणा तीक्ष्णेन क्षुरभृष्टिना
शंभर सांध्यांचा वज्र आणि तीक्ष्ण धार असलेली कात्री घे.
प्र स्कन्धान् प्र शिरो जहि
खांदे छाट, डोकं छाट.
लोमान्यस्य सं छिन्धि त्वचमस्य वि वेष्टय
त्याचे केस उपट, त्याची कातडी सोल.
मांसान्यस्य शातय स्नावान्यस्य सं वृह
त्याचे मांस तुकडे कर, त्याच्या नसांना फाडून टाक.
अस्थीन्यस्य पीडय मज्जानमस्य निर्जहि
त्याच्या हाडांना चिरड, त्यातील मज्जा काढून टाक.
सर्वास्याङ्गा पर्वाणि वि श्रथय
त्याचे सगळे अवयव आणि सांधे वेगळे कर.
अग्निरेनं क्रव्यात्पृथिव्या नुदतामुदोषतु वायुरन्तरिक्षान् महतो वरिम्णः
अग्नीने या मांसाहारीला पृथ्वीवरून हाकलावे; वायूने त्याला या विशाल आकाशातून दूर लोटावे.
सूर्य एनं दिवः प्र णुदतां न्योषतु
सूर्याने त्याला आकाशातून दूर करावे; तो खाली फेकला जावा.
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत्। यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु
पाण्यात असलेल्या बलवान परमेश्वरा, उठ आणि या मधुर वाणीने भरलेल्या राज्यात प्रवेश कर. ज्याने हे सर्व निर्माण केले तो लाल रंगाचा देव तुझ्या राज्याला भक्कमपणे आधार देओ.
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः । सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह
पाण्यात असलेल्या तेजस्वी परमेश्वरा, बाहेर ये, आणि आपल्या जागी येऊन वस. मी सोम घेऊन येथे पाणी, वनस्पती, गुरे, चार पायांचे आणि दोन पायांचे जीव वसवतो.
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् । आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः
प्रश्नीपासून जन्मलेले उग्र मरुतांनो, इंद्रासोबत शत्रूंचा नाश करा. दानशूर लाल देव तुमचे ऐकू देओ; गोडतेने एकत्र असलेले एकवीस मरुत तुमच्यासोबत असोत.
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् । ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः
तो लाल देव वर गेला, वाढला, आणि पुन्हा वर गेला; गर्भाने सर्व सृष्टीच्या जननात पोहोचले. त्या तेजस्वी शक्तींनी त्याला शोधले; सहा रुंद मार्गदर्शकांनी हे राज्य येथे स्थापन केले.
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत्। तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः
इथे लाल देवाने तुझे राज्य आणले; त्याने शत्रूंना दूर केले आणि तू सुरक्षित झालास. त्याच्यासाठी, संपत्तीने परिपूर्ण असलेल्या आकाश आणि पृथ्वी येथे त्याच्या इच्छेची पूर्तता भरपूर देणग्यांनी करो.
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान । तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन
लाल देवाने आकाश आणि पृथ्वी निर्माण केली; तिथे श्रेष्ठाने सूत्र पसरले. तिथे अजन्मा, एक पाय असलेला, बसला; त्याच्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी मजबूत झाली.
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः । तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन्
लाल देवाने आकाश आणि पृथ्वी मजबूत केल्या; त्याच्यामुळे हे आधार उभे आहे, त्याच्यामुळे आकाश टिकले आहे. त्याच्यामुळे अंतराळ आणि मोजलेली दिशा आहेत; त्याच्यामुळे देवांना अमरत्व मिळाले.
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च । दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन
लाल देवाने सर्व रूपांत प्रवेश केला, वाढला आणि इतरांना वाढवले. मोठ्या तेजाने आकाश गाठून, तुझे राज्य दूध आणि तुपाने एकरूप होवो.
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् । तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य
तुझे हे उगवणे, हे मोठे वाढणे, ज्यांनी तू आकाश आणि अंतराळ भरलेस—त्या वेळी, मंत्रशक्ती आणि दूध याने पोसले जाऊन, लाल देवाच्या राज्यात जागृत हो.
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः । तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः
तुझ्या त्या कुळांनी, जे तपाने निर्माण झाले आणि गायत्रीच्या वासरासारखे इथे आले, ते शांत मनाने तुझ्यात सामावो; चांगल्या कुळात जन्मलेला लाल देव वासरासारखा तुझ्याजवळ येवो.
{१} ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः । तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि
लाल देव आकाशात उभा आहे, सर्व रूपे निर्माण करणारा, तरुण आणि ज्ञानी. तीक्ष्ण अग्नीने तो तेजाने चमकतो; तिसऱ्या प्रदेशात त्याने प्रिय वस्तू निर्माण केल्या.
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः । मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि
हजार शिंगांचा, सर्व जन्मांचा जाणणारा, तुपाने अर्पण केलेला, सोमाच्या पाठबळाने बलवान असा वृषभा—तू मला कधीही सोडू नकोस, मीही तुला कधी सोडणार नाही; मला गुरांचे आणि वीरांचे पोषण दे.
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु
रोहित हा यज्ञाचा जन्मदाता आणि तोंड आहे; मी रोहिताला माझ्या वाणीने, कानाने आणि मनाने अर्पण करतो. देवता आनंदाने रोहिताजवळ येतात; त्या रोहिताने मला गाण्याच्या हेतूने उन्नत करावे.
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः । वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि
रोहिताने विश्वकर्म्यासाठी यज्ञाची स्थापना केली; त्याच्याकडून तेजे माझ्याकडे आली आहेत. मी तुझ्या नाभीचे वर्णन या जगाच्या आसनावर करतो.
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः । आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह
तुझ्याकडे बृहती आणि पंक्ति छंद पोहोचले आहेत, तेजस्वी जातवेदास. तुझ्याकडे उष्णिक् छंद, 'वषट्' अक्षर, आणि रोहित बीजासह पोहोचले आहेत.
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् । अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे
हा पृथ्वीचा गर्भ धारण करतो, हा आकाश धारण करतो, हा अंतरिक्ष धारण करतो. हा ब्रध्नाच्या आसनात स्वर्गलोक विस्तारतो.
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु
वाणीच्या अधिपती, पृथ्वी आमच्यासाठी सुखदायक असो, गर्भ आणि शय्याही आमच्यासाठी मंगलमय असोत. प्राण इथेच आमच्या मैत्रीत राहो; परमेश्वर तुझ्या आजूबाजूला आयुष्य आणि तेजाने वेढो.
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु
वाणीच्या अधिपती, विश्वकर्म्याने आम्हाला दिलेली पाच ऋतु एकत्र आली आहेत. प्राण इथेच आमच्या मैत्रीत राहो; परमेश्वर, रोहित, तुला आयुष्य आणि तेजाने वेढो.