सैषा भीमा ब्रह्मगव्यघविषा साक्षात्कृत्या कूल्बजमावृता
हीच भयंकर ब्रह्मगाय आहे, विषारी तोंडाची, प्रत्यक्ष भीतीदायक, आणि काठावरच्या गवताने वेढलेली.
सर्वाण्यस्यां घोराणि सर्वे च मृत्यवः
तिच्यात सर्व भयप्रद गोष्टी आणि सर्व मृत्यू आहेत.
सर्वाण्यस्यां क्रूराणि सर्वे पुरुषवधाः
तिच्या अंगात सगळ्या क्रूर कृत्यांचा आणि माणसाच्या हत्येचा समावेश आहे.
सा ब्रह्मज्यं देवपीयुं ब्रह्मगव्यादीयमाना मृत्योः पड्वीश आ द्यति
ती ब्राह्मणहत्याऱ्याने, देवांना संपवणाऱ्याने जखमी झाल्यावर, मृत्यूनाथाने खाली पाडली जाते.
मेनिः शतवधा हि सा ब्रह्मज्यस्य क्षितिर्हि सा
ती शंभर जखमांनी भरलेला डाग आहे; ती ब्राह्मणहत्याऱ्याची पृथ्वी आहे.
तस्माद्वै ब्राह्मणानां गौर्दुराधर्षा विजानता
म्हणून समजूतदार माणसाने ब्राह्मणांची गाय स्पर्श करू नये.
वज्रो धावन्ती वैश्वानर उद्वीता
वज्र धावत असतो आणि वैश्वानराने पेटवला जातो.
हेतिः शफान् उत्खिदन्ती महादेवोऽपेक्षमाणा
हत्यार खुर उपसतं आणि महादेवाची वाट पाहतं.
क्षुरपविरीक्षमाणा वाश्यमानाभि स्फूर्जति
क्षुरासारखं धारदार, पाहिलं जातं, आणि मारलं की थरथरतं.
मृत्युर्हिङ्कृण्वत्युग्रो देवः पुच्छं पर्यस्यन्ती
मृत्यू, भयंकर देव, आवाज करत शेपटीभोवती फिरतो.
सर्वज्यानिः कर्णौ वरीवर्जयन्ती राजयक्ष्मो मेहन्ती
सर्वांवर विजय मिळवणारी, कान टाळणारी, उत्तम गोष्टींना दूर करणारी, राजरोगाने पीडित, लघवी करणारी आहे.
मेनिर्दुह्यमाना शीर्षक्तिर्दुग्धा
तो डाग, दुध काढला जातो, डोकं कापणारा दूध काढतो.
सेदिरुपतिष्ठन्ती मिथोयोधः परामृष्टा
आसन उभं राहतं, एकमेकांशी लढतं, आणि स्पर्श केलं जातं.
शरव्या मुखेऽपिनह्यमान ऋतिर्हन्यमाना
बाण तोंडाशी दाबला जातो, नियम मारला जातो.
अघविषा निपतन्ती तमो निपतिता
विषारी खाली पडतं, अंधार खालीच पडला आहे.
अनुगच्छन्ती प्राणान् उप दासयति ब्रह्मगवी ब्रह्मज्यस्य
श्वासांचा पाठलाग करत, ती ब्राह्मणहत्याऱ्याच्या ब्राह्मणगायीला जवळ आणते.
वैरं विकृत्यमाना पौत्राद्यं विभाज्यमाना
शत्रुत्व बदलतं, नातवाकडील वारसा वाटला जातो.
देवहेतिर्ह्रियमाणा व्यृद्धिर्हृता
दैवी अस्त्र नेलं जातं, वाढही नेली जाते.
पाप्माधिधीयमाना पारुष्यमवधीयमाना
पाप ठेवले जातं, कठोरता नष्ट केली जाते.
विषं प्रयस्यन्ती तक्मा प्रयस्ता
विष फेकलं जातं, ताप खाली टाकला जातो.
अघं प्रच्यमाना दुष्वप्न्यं पक्वा
दुष्टपणा, विनाश आणि वाईट स्वप्नं पिकायला लागतात.
मूलबर्हणी पर्याक्रियमाणा क्षितिः पर्याकृता
मुळांसकट उपटलेली पृथ्वी उलथवली जाते.
असंज्ञा गन्धेन शुगुद्ध्रियमाणाशीविष उद्धृता
शुद्ध वास हरवलेली, शुद्धी नसलेली विषारी साप बाहेर काढले जातात.
अभूतिरुपह्रियमाणा पराभूतिरुपहृता
नुकसान दूर नेलं जातं, आणि पराभवही दूर होतो.
शर्वः क्रुद्धः पिश्यमाना शिमिदा पिशिता
शर्व रागावून सर्व काही चिरडतो; मांस चिरडून टाकलं जातं.
अवर्तिरश्यमाना निर्ऋतिरशिता
निर्ऋती गिळते आणि तिलाही गिळलं जातं.
अशिता लोकाच्छिनत्ति ब्रह्मगवी ब्रह्मज्यमस्माच्चामुष्माच्च
ती गिळणारी सृष्टी तोडते; ब्रह्मगायी, ब्रह्मपत्नी, इथून आणि तिथून.
तस्या आहननं कृत्या मेनिराशसनं वलग ऊबध्यम्
तिचं मारण जादूने होतं; मेनीराची आज्ञा घट्ट बांधते.
अस्वगता परिह्णुता
तिच्या जवळचं सर्व हिरावलं जातं, ती टाकली जाते.
अग्निः क्रव्याद्भूत्वा ब्रह्मगवी ब्रह्मज्यं प्रविश्यात्ति
अग्नी मांसाहारी होऊन ब्रह्मगायी, ब्रह्मपत्नीमध्ये शिरून तिला गिळतो.