ते देवेभ्य आ वृश्चन्ते पापं जीवन्ति सर्वदा । क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादश्व इवानुवपते नडम्
ते देवांपासून वेगळे झाले, पण नेहमी पापात जगतात; अग्नी, घोड्यासारखा, मांसाहारींना जवळून हाकलतो, जसा एखादा गवताच्या काड्या हाकतो.
{११} येऽश्रद्धा धनकाम्या क्रव्यादा समासते । ते वा अन्येषां कुम्भीं पर्यादधति सर्वदा
जे श्रद्धाहीन, धनलोभी व मांसाहारी एकत्र येतात, ते नेहमी दुसऱ्यांच्या भांड्यात भर घालतात.
प्रेव पिपतिषति मनसा मुहुरा वर्तते पुनः । क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति
मन जणू पडते, पण पुन्हा पुन्हा परत येते; ज्ञानी माणूस, मांसाहारींची ओळख ठेवून, त्यांना अग्नीपासून दूर ठेवतो.
अविः कृष्णा भागधेयं पशूनां सीसं क्रव्यादपि चन्द्रं त आहुः । माषाः पिष्टा भागधेयं ते हव्यमरण्यान्या गह्वरं सचस्व
काळी मेंढी ही जनावरांची वाटणी, शिसं मांसाहारींची वाटणी, आणि चंद्र त्यांचा म्हणतात; दळलेली मटकी तुझ्या हव्यासाठी—ती अर्पण कर आणि अरण्याशी एकरूप हो.
इषीकां जरतीमिष्ट्वा तिल्पिञ्जं दण्डनं नडम् । तमिन्द्र इध्मं कृत्वा यमस्याग्निं निरादधौ
इषीक, तीळाच्या साले, काठी व नळ याने पूजा करून, इंद्राने ते इंधन केले आणि यमाचा अग्नी त्याने प्रज्वलित केला.
प्रत्यञ्चमर्कं प्रत्यर्पयित्वा प्रविद्वान् पन्थां वि ह्याविवेश । परामीषामसून् दिदेश दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि
सूर्य पश्चिमेकडे वळवून, ज्ञानी माणूस योग्य मार्गात प्रवेश करतो; त्याने त्यांचे प्राण दुसरीकडे पाठवले, आणि दीर्घायुष्य देऊन, मी यांना मुक्त करतो.
12.3 पुमान् पुंसोऽधि तिष्ठ चर्मेहि तत्र ह्वयस्व यतमा प्रिया ते । यावन्तावग्रे प्रथमं समेयथुस्तद्वां वयो यमराज्ये समानम्
माणूस माणसावर चामांनी उभा असतो; तिथे, तुझ्यासाठी प्रयत्न करणाऱ्या प्रिय व्यक्तीला बोलाव. ज्या वेळी तुम्ही दोघं पहिल्यांदा भेटलात, तितकंच आयुष्य यमाच्या राज्यात तुम्हा दोघांना मिळो.
तावद्वां चक्षुस्तति वीर्याणि तावत्तेजस्ततिधा वाजिनानि । अग्निः शरीरं सचते यदैधोऽधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः
तुमचं दृष्टी, बळ, तेज आणि सामर्थ्य तितकंच असो; अग्नी पेटवला की शरीराशी एकरूप होतो, आणि मग जेवण शिजल्यावर तुम्ही दोघं एकत्र व्हा.
समस्मिंल्लोके समु देवयाने सं स्मा समेतं यमराज्येषु । पूतौ पवित्रैरुप तद्ध्वयेथां यद्यद्रेतो अधि वां संबभूव
या जगात एकत्र, देवांच्या मार्गावर एकत्र, आणि यमाच्या राज्यातही एकत्र भेटा. शुद्ध करणाऱ्यांनी शुद्ध झाल्यावर, जर तुमच्यात बीज उत्पन्न झालं असेल, तर त्याला पुकारा.
आपस्पुत्रासो अभि सं विशध्वमिमं जीवं जीवधन्याः समेत्य । तासां भजध्वममृतं यमाहुरोदनं पचति वां जनित्री
पाण्याची मुलं, एकत्र या, या जिवंत व्यक्तीला वेढा घाला, तुम्ही जे जीवनदायी आहात. एकत्र जमून, अमृतासारखं जेवण वाटा, जे तुमची आई शिजवते असं म्हणतात.
यं वां पिता पचति यं च माता रिप्रान् निर्मुक्त्यै शमलाच्च वाचः । स ओदनः शतधारः स्वर्ग उभे व्याप नभसी महित्वा
तुमच्यासाठी वडील जे जेवण शिजवतात, आणि आईही, शत्रूंपासून आणि वाईट बोलण्यापासून मुक्त होण्यासाठी— ते जेवण, शंभर प्रवाहांनी वाहणारं, स्वर्गीय आहे, आकाशाच्या दोन्ही बाजूंना व्यापणारं.
उभे नभसी उभयांश्च लोकान् ये यज्वनामभिजिताः स्वर्गाः । तेषां ज्योतिष्मान् मधुमान् यो अग्रे तस्मिन् पुत्रैर्जरसि सं श्रयेथाम्
दोन्ही आकाशं आणि दोन्ही लोकं, जे यज्ञ करणाऱ्यांनी जिंकले आहेत— त्यात जो तेजस्वी, मधुर आहे तो पुढे आहे; तिथे, वृद्धपणी मुलांसह आश्रय घ्या.
प्राचींप्राचीं प्रदिशमा रभेथामेतं लोकं श्रद्दधानाः सचन्ते । यद्वां पक्वं परिविष्टमग्नौ तस्य गुप्तये दंपती सं श्रयेथाम्
पूर्व दिशेला धरून पुढे चला; श्रद्धावान लोक हाच लोक मिळवतात. अग्नीत तुमच्यासाठी जे काही शिजवून वाढलं जातं, त्याच्या रक्षणासाठी दांपत्याने तिथे आश्रय घ्या.
दक्षिणां दिशमभि नक्षमाणौ पर्यावर्तेथामभि पात्रमेतत्। तस्मिन् वां यमः पितृभिः संविदानः पक्वाय शर्म बहुलं नि यच्छात्
दक्षिण दिशेकडे वळा, फिरा, आणि या पात्राजवळ या. तिथे, यम पितरांसह, शिजवलेल्या जेवणासाठी तुम्हाला भरपूर आश्रय देतो.
प्रतीची दिशामियमिद्वरं यस्यां सोमो अधिपा मृडिता च । तस्यां श्रयेथां सुकृतः सचेथामधा पक्वान् मिथुना सं भवाथः
पश्चिम दिशेकडे जा, जी श्रेष्ठ आहे, जिथे सोम अधिपती आहे आणि कृपा देतो. तिथे, चांगल्या लोकांसोबत आश्रय घ्या; तिथे, जेवण शिजल्यावर दांपत्याने एकत्र व्हा.
उत्तरं राष्ट्रं प्रजयोत्तरावद्दिशामुदीची कृणवन् नो अग्रम् । पाङ्क्तं छन्दः पुरुषो बभूव विश्वैर्विश्वाङ्गैः सह सं भवेम
उत्तर प्रदेश संततीमध्ये श्रेष्ठ आहे; उत्तरेकडील दिशा आपली सुरुवात करो. पंक्ति छंदाने मनुष्य झाला, सर्व जीवांसह; आपण सर्व अंगांसह एकत्र होऊ.
{१३} ध्रुवेयं विराण्नमो अस्त्वस्यै शिवा पुत्रेभ्य उत मह्यमस्तु । सा नो देव्यदिते विश्ववार इर्य इव गोपा अभि रक्ष पक्वम्
ही विराज स्थिर आणि सन्मानित असो; ती मुलांसाठी आणि माझ्यासाठी शुभ असो. हे देवी अदिती, सर्व काही निवडणारी, गायी राखणाऱ्यासारखी शिजवलेलं अन्न आमचं रक्षण कर.
पितेव पुत्रान् अभि सं स्वजस्व नः शिवा नो वाता इह वान्तु भूमौ । यमोदनं पचतो देवते इह तं नस्तप उत सत्यं च वेत्तु
वडिलांनी मुलांना जवळ घेतल्यासारखं, आमच्याशी एकरूप हो; पृथ्वीवर आमच्यासाठी सौम्य वारे वाहू देत. हे देवी, जसं तू यमाचं अन्न शिजवतेस, तसं ते ताप आणि सत्य इथे आमचं होऊ दे.
यद्यद्कृष्णः शकुन एह गत्वा त्सरन् विषक्तं बिल आससाद । यद्वा दास्यार्द्रहस्ता समङ्क्त उलूखलं मुसलं शुम्भतापः
जो काळा पक्षी इथे आला, इकडे तिकडे फिरला आणि खड्ड्यात अडकलं काही सापडलं; किंवा जी दासी ओलसर हातांनी स्पर्श करते, किंवा उखळ-मुसळ स्वच्छ करते—
अयं ग्रावा पृथुबुध्नो वयोधाः पूतः पवित्रैरप हन्तु रक्षः । आ रोह चर्म महि शर्म यच्छ मा दंपती पौत्रमघं नि गाताम्
हा रुंद तळाचा दगड, जीवन देणारा, शुद्ध करणाऱ्यांनी शुद्ध झालेला, वाईट दूर करो. चामड्यावर चढ, मोठं रक्षण दे; दांपत्याने नातवंडांचं दु:ख अनुभवू नये.
वनस्पतिः सह देवैर्न आगन् रक्षः पिशाचामपबाधमानः । स उच्छ्रयातै प्र वदाति वाचं तेन लोकामभि सर्वान् जयेम
वनस्पतीसह देव आले आहेत, राक्षस आणि पिशाच्च दूर करत. तो उंच होतो आणि बोलतो; त्याच्या जोरावर आपण सर्व लोक जिंकू.
सप्त मेधान् पशवः पर्यगृह्णन् य एषां ज्योतिष्माँ उत यश्चकर्श । त्रयस्त्रिंशद्देवतास्तान्त्सचन्ते स नः स्वर्गमभि नेष लोकम्
प्राण्यांनी सात वेदिका वेढल्या, जे तेजस्वी आहेत आणि जे ओढतात असेही. त्र्यत्रीश देवता त्यांच्यात सामील होतात; तो आपल्याला स्वर्गीय लोकात नेवो.
स्वर्गं लोकमभि नो नयासि सं जायया सह पुत्रैः स्याम । गृह्णामि हस्तमनु मैत्वत्र मा नस्तारीन् निर्ऋतिर्मो अरातिः
तू आम्हाला स्वर्गीय लोकात ने; आपण पत्नी आणि मुलांसह एकत्र असू. मी तुझा हात सुखासाठी धरतो; आपल्याला दु:ख, नाश किंवा वैर्य येऊ नये.
ग्राहिं पाप्मानमति तामयाम तमो व्यस्य प्र वदासि वल्गु । वानस्पत्य उद्यतो मा जिहिंसीर्मा तण्डुलं वि शरीर्देवयन्तम्
आम्ही पकडणाऱ्या पापाला दूर करतो, अंधार घालवतो, तू गोड बोलतोस. हे लाकडी साधन, उचललेलं, कृपया इजा करू नकोस; देवांसाठी अर्पण केलेला तांदूळ विखुरू नकोस.
विश्वव्यचा घृतपृष्ठो भविष्यन्त्सयोनिर्लोकमुप याह्येतम् । वर्षवृद्धमुप यच्छ शूर्पं तुषं पलावान् अप तद्विनक्तु
सर्वत्र पसरलेला, ज्याचा पाठ तुपासारखा आहे, आणि जो पुन्हा जन्म घेणार आहे, तू या जगात ये. पावसाने जुना झालेला सुप उचल, त्याने तांदळातून साले वेगळे करु दे.
त्रयो लोकाः संमिता ब्राह्मणेन द्यौरेवासौ पृथिव्यन्तरिक्षम् । अंशून् गृभीत्वान्वारभेथामा प्यायन्तां पुनरा यन्तु शूर्पम्
तीन जग ब्राह्मणाने मोजली आहेत — हेच स्वर्ग, पृथ्वी आणि आकाश. त्यांचे किरण गोळा करून, ते वाढू देत आणि पुन्हा सुपात परत येऊ देत.
{१४} पृथग्रूपाणि बहुधा पशूनामेकरूपो भवसि सं समृद्ध्या । एतां त्वचं लोहिनीं तां नुदस्व ग्रावा शुम्भाति मलग इव वस्त्रा
प्राण्यांमध्ये तुझे अनेक रूपे असली तरी, समृद्धीमध्ये तू एकच रूप घेतोस. ही लाल त्वचा दूर कर; जसा दगड वस्त्र स्वच्छ करतो, तसाच ती स्वच्छ कर.
पृथिवीं त्वा पृथिव्यामा वेशयामि तनूः समानी विकृता त एषा । यद्यद्द्युत्तं लिखितमर्पणेन तेन मा सुस्रोर्ब्रह्मणापि तद्वपामि
पृथ्वीवर तुला पृथ्वीमध्ये स्थिर करतो; हे शरीर जरी बदलले असले तरी ते सारखेच आहे. जो काही अर्पणाने वरील लिहिले गेले आहे, ते माझ्यापासून वाहून जाऊ नये; ब्राह्मणाच्या शक्तीने ते दूर करतो.
जनित्रीव प्रति हर्यासि सूनुं सं त्वा दधामि पृथिवीं पृथिव्या । उखा कुम्भी वेद्यां मा व्यथिष्ठा यज्ञायुधैराज्येनातिषक्ता
जशी आई आपल्या मुलावर आनंदी होते, तशी मी तुला पृथ्वीवर पृथ्वीमध्ये ठेवतो. ओवी, मडके, वेदी — यज्ञाच्या साधनांनी आणि तुपाने बळकट झालेली, तू घाबरू नकोस.
अग्निः पचन् रक्षतु त्वा पुरस्तादिन्द्रो रक्षतु दक्षिणतो मरुत्वान् । वरुणस्त्वा दृंहाद्धरुणे प्रतीच्या उत्तरात्त्वा सोमः सं ददातै
पुढून अग्नी तुला राखो; दक्षिणेकडून इंद्र आणि मरुतगण राखो; पश्चिम दिशेला वरुण तुला स्थिर करो; उत्तर दिशेने सोम तुला एकत्र करो.