क्रव्यादमग्निं शशमानमुक्थ्यं प्र हिणोमि पथिभिः पितृयाणैः । मा देवयानैः पुनरा गा अत्रैवैधि पितृषु जागृहि त्वम्
मी शांत झालेला आणि स्तुती केलेला मांसभक्षक अग्नी पितरांच्या मार्गाने दूर पाठवतो; तो देवांच्या मार्गाने परत येऊ नये. तू इथेच राहा, पितरांमध्ये जागृत रहा.
{७} समिन्धते संकसुकं स्वस्तये शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः । जहाति रिप्रमत्येन एति समिद्धो अग्निः सुपुना पुनाति
ते तेजस्वी, शुद्ध, उजळ अग्नी एकत्र प्रज्वलित करतात, कल्याणासाठी; शुद्ध, प्रकाशमान, पवित्र करणारे. प्रज्वलित अग्नी शत्रू मागे टाकतो, पुढे जातो आणि पुन्हा उजेडाने शुद्ध करतो.
देवो अग्निः संकसुको दिवस्पृष्ठान्यारुहत्। मुच्यमानो निरेणसोऽमोगस्मामशस्त्याः
तेजस्वी देव अग्नी आकाशाच्या उंचीवर पोहोचला; अपवित्रतेपासून मुक्त होऊन, आपणही अनिष्ट आणि संकटांपासून मुक्त होवो.
अस्मिन् वयं संकसुके अग्नौ रिप्राणि मृज्महे । अभूम यज्ञियाः शुद्धाः प्र ण आयूंषि तारिषत्
या तेजस्वी अग्नीत आपण वैर धुऊन टाकतो; आपण यज्ञास पात्र, शुद्ध झालो आहोत; तो आपल्याला दीर्घायुष्यासाठी पुढे नेवो.
संकसुको विकसुको निर्ऋथो यश्च निस्वरः । ते ते यक्ष्मं सवेदसो दूराद्दूरमनीनशन्
ते तेजस्वी, प्रकाशमान, नाश करणारे आणि मूक—हे सर्व जाणून आजार दूर, फार दूर लोटतात.
यो नो अश्वेषु वीरेषु यो नो गोष्वजाविषु । क्रव्यादं निर्णुदामसि यो अग्निर्जनयोपनः
आपल्या घोड्यांमध्ये, वीरांमध्ये, गायींमध्ये किंवा मेंढ्यांमध्ये—जर मांसभक्षक अग्नी, माणसापासून जन्मलेला, असेल तर आपण त्याला दूर करतो.
अन्येभ्यस्त्वा पुरुषेभ्यो गोभ्यो अश्वेभ्यस्त्वा । निः क्रव्यादं नुदामसि यो अग्निर्जीवितयोपनः
इतर माणसांपासून, गायींपासून, घोड्यांपासून, आपण ज्या अग्नीचा जन्म जीवनासाठी झाला आहे, त्या मांसभक्षक अग्नीला दूर करतो.
यस्मिन् देवा अमृजत यस्मिन् मनुष्या उत । तस्मिन् घृतस्तावो मृष्ट्वा त्वमग्ने दिवं रुह
ज्यामध्ये देवांनी स्वतःला शुद्ध केले, ज्यामध्ये माणसांनीही तसे केले—त्याला तुपाने अभिषेक करून, अग्ने, तू आकाशात जा.
समिद्धो अग्न आहुत स नो माभ्यपक्रमीः । अत्रैव दीदिहि द्यवि ज्योक्च सूर्यं दृशे
प्रज्वलित आणि आहूत अग्ने, तू आमच्यापासून दूर जाऊ नकोस; इथेच तेज दे, जेणेकरून आपण दिवसा सूर्य पाहू शकू.
सीसे मृड्ढ्वं नडे मृड्ढ्वमग्नौ संकसुके च यत्। अथो अव्यां रामायां शीर्षक्तिमुपबर्हणे
सिसेमध्ये, नाडेमध्ये, अग्नीमध्ये आणि तेजस्वी अग्नीमध्ये तू कृपावंत हो; तसेच न कापलेल्या फांदीत, शिरोभागात आणि आधारातही.
सीसे मलं सादयित्वा शीर्षक्तिमुपबर्हणे । अव्यामसिक्न्यां मृष्ट्वा शुद्धा भवत यज्ञियाः
डोक्यातील मल काढून टाकून, शिराची ताकद वाढवून, अमाप नदीने स्वच्छ धुवून, तुम्ही शुद्ध होतात आणि यज्ञासाठी योग्य होता.
{८} परं मृत्यो अनु परेहि पन्थां यस्त एष इतरो देवयानात्। चक्षुष्मते शृण्वते ते ब्रवीमीहेमे वीरा बहवो भवन्तु
हे मृत्यू, तू देवांच्या मार्गापेक्षा वेगळ्या वाटेने पुढे जा. ज्यांना डोळे आणि कान आहेत, त्यांना मी सांगतो—तुझ्यासोबत अनेक वीर असू देत.
इमे जीवा वि मृतैराववृत्रन्न् अभूद्भद्रा देवहूतिर्नो अद्य । प्राञ्चो अगाम नृतये हसाय सुवीरासो विदथमा वदेम
हे जिवंत लोक मृतांपासून दूर झाले आहेत; आज देवांना बोलावणे आपल्यासाठी शुभ झाले आहे. आपण नृत्य आणि हास्यासाठी पुढे आलो आहोत; बलवान राहून, आपण सभेत बोलूया.
इमं जीवेभ्यः परिधिं दधामि मैषां नु गादपरो अर्थमेतम् । शतं जीवन्तः शरदः पुरूचीस्तिरो मृत्युं दधतां पर्वतेन
मी हा सीमारेषा जिवंतांसाठी ठेवीत आहे; दुसऱ्यांनी या हेतूसाठी ती ओलांडू नये. ते शंभर वर्षे, अनेकजण, मृत्यू आणि आपल्या मध्ये पर्वत ठेवून जगोत.
आ रोहतायुर्जरसं वृणाना अनुपूर्वं यतमाना यति स्थ । तान् वस्त्वष्टा सुजनिमा सजोषाः सर्वमायुर्नयतु जीवनाय
उठा, दीर्घायुष्य आणि वार्धक्य निवडा; एकामागोमाग प्रयत्न करत राहा. उत्तम संतती आणि ऐक्याने, वास्तुकार तुमचे संपूर्ण आयुष्य दीर्घायुष्यासाठी नेवो.
यथाहान्यनुपूर्वं भवन्ति यथ र्तव ऋतुभिर्यन्ति साकम् । यथा न पूर्वमपरो जहात्येवा धातरायूंषि कल्पयैषाम्
जसे दिवस एकामागोमाग येतात, ऋतू आपल्या काळानुसार पुढे जातात, तसेच मागील पिढीला पुढील पिढी सोडू नये; हे सृष्टीकर्त्या, त्यांचे आयुष्य असेच ठरव.
अश्मन्वती रीयते सं रभध्वं वीरयध्वं प्र तरता सखायः । अत्रा जहीत ये असन् दुरेवा अनमीवान् उत्तरेमाभि वाजान्
खडकाळ नदी ओलांडायची आहे—सर्वांनी एकत्र धरा, बळकट व्हा, मित्रांनो, पुढे जा. जे दुष्ट आहेत त्यांना इथेच सोडा; रोगरहित राहून, आपण पारच्या किनाऱ्यावर आपल्या विजयासह पोहोचूया.
उत्तिष्ठता प्र तरता सखायोऽश्मन्वती नदी स्यन्दत इयम् । अत्रा जहीत ये असन्न् अशिवाः शिवान्त्स्योनान् उत्तरेमाभि वाजान्
उठा, मित्रांनो, पुढे चला; ही खडकाळ नदी वाहते आहे. जे अशुभ आहेत त्यांना इथेच सोडा; शुभांसोबत आपण पारच्या किनाऱ्यावर आपल्या यशासह पोहोचूया.
वैश्वदेवीं वर्चसा आ रभध्वं शुद्धा भवन्तः शुचयः पावकाः । अतिक्रामन्तो दुरिता पदानि शतं हिमाः सर्ववीरा मदेम
सर्व देवांचा तेजस्वीपणा स्वीकारा, शुद्ध, निर्मळ आणि प्रकाशमान व्हा. वाईटाचे पाऊल टाळून, आपण सर्वजण शंभर हिवाळे आनंदाने जिंकूया.
उदीचीनैः पथिभिर्वायुमद्भिरतिक्रामन्तोऽवरान् परेभिः । त्रिः सप्त कृत्व ऋषयः परेता मृत्युं प्रत्यौहन् पदयोपनेन
उत्तर दिशेच्या वाऱ्याने भरलेल्या वाटांनी पुढे जात, खालील मार्ग मागे टाकून, सप्तऋषींनी एकोणवीस वेळा पावलांनी मृत्यू ओलांडून दूर केला.
मृत्योः पदं योपयन्त एत द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः । आसीना मृत्युं नुदता सधस्थेऽथ जीवासो विदथमा वदेम
जे मृत्यूचे स्थान ओलांडतात, दीर्घायुष्य मिळवतात—एकत्र बसून, सभेतून मृत्यू दूर लावा; मग जिवंत राहून आपण एकत्र बोलूया.
{९} इमा नारीरविधवाः सुपत्नीराञ्जनेन सर्पिषा सं स्पृशन्ताम् । अनश्रवो अनमीवाः सुरत्ना आ रोहन्तु जनयो योनिमग्रे
ही स्त्रिया विधवा नसाव्यात, चांगल्या पत्नी असाव्यात, त्या अंगाला सुगंध आणि तूप लावोत; अश्रू आणि रोगांशिवाय, संपत्तीने समृद्ध, त्या जन्माच्या गर्भात प्रथम चढोत.
व्याकरोमि हविषाहमेतौ तौ ब्रह्मणा व्यहं कल्पयामि । स्वधां पितृभ्यो अजरां कृणोमि दीर्घेणायुषा समिमान्त्सृजामि
हवनाने मी हे दोघे वेगळे करतो; मंत्राने त्यांची व्यवस्था करतो. पितरांसाठी स्वधा अखंड ठेवतो; दीर्घायुष्य देऊन त्यांना एकत्र सोडतो.
यो नो अग्निः पितरो हृत्स्वन्तराविवेशामृतो मर्त्येषु । मय्यहं तं परि गृह्णामि देवं मा सो अस्मान् द्विक्षत मा वयं तम्
आपल्या पित्यांनी हृदयात ठेवलेली, मृत्युलोकात अमर असलेली जी अग्नी आहे, ती मी माझ्यात स्वीकारतो; तो देव आपल्याला त्रास देऊ नये, आपणही त्याला त्रास देऊ नये.
अपावृत्य गार्हपत्यात्क्रव्यादा प्रेत दक्षिणा । प्रियं पितृभ्य आत्मने ब्रह्मभ्यः कृणुता प्रियम्
गृह्याग्नीतून मांसाहारी दूर करून, हे प्रेतात्म्यांनो, उजवीकडे जा; पितरांसाठी, स्वतःसाठी आणि ब्राह्मणांसाठी प्रिय असं करा.
द्विभागधनमादाय प्र क्षिणात्यवर्त्या । अग्निः पुत्रस्य ज्येष्ठस्य यः क्रव्यादनिराहितः
दुहेरी हिस्सा घेऊन, उरलेले तो भस्मसात करतो; ज्येष्ठ पुत्राची अग्नी, जर मांसाहार दूर केला नसेल तर.
यत्कृषते यद्वनुते यच्च वस्नेन विन्दते । सर्वं मर्त्यस्य तन् नास्ति क्रव्याच्चेदनिराहितः
तो जे काही नांगरतो, जिंकतो, संपत्तीने मिळवतो—हे सर्व मर्त्याचे राहत नाही, जर मांसाहारी दूर केला नसेल तर.
अयज्ञियो हतवर्चा भवति नैनेन हविरत्तवे । छिनत्ति कृष्या गोर्धनाद्यं क्रव्यादनुवर्तते
तो यज्ञासाठी अयोग्य होतो, त्याचे तेज नष्ट होते, त्याला हवन मिळत नाही; जो मांसाहारीच्या मागे जातो, तो शेतातील उत्पन्न आणि गायीचे दूध गमावतो.
मुहुर्गृध्यैः प्र वदत्यार्तिं मर्त्यो नीत्य । क्रव्याद्यान् अग्निरन्तिकादनुविद्वान् वितावति
माणूस वारंवार लोभाच्या इच्छांनी दुःख बोलत राहतो; पण ज्ञानी माणूस, मांसाहारींची ओळख ठेवून, त्यांना अग्नीपासून दूर ठेवतो.
ग्राह्या गृहाः सं सृज्यन्ते स्त्रिया यन् म्रियते पतिः । ब्रह्मैव विद्वान् एष्यो यः क्रव्यादं निरादधत्
जेव्हा स्त्रीचा पती मरण पावतो, तेव्हा घरं ताब्यात घेऊन पुन्हा उभारावीत; जो वेदज्ञ मांसाहारींना दूर करतो, तोच इथे यावा.