अत्रिवद्वः क्रिमयो हन्मि कण्ववज्जमदग्निवत्। अगस्त्यस्य ब्रह्मणा सं पिनष्म्यहं क्रिमीन्
इथे मी कण्वासारखा, मदग्नीप्रमाणे, किडे नष्ट करतो; अगस्त्याच्या मंत्राने मी हे किडे चिरडतो.
हतो राजा क्रिमीणामुतैषां स्थपतिर्हतः । हतो हतमाता क्रिमिर्हतभ्राता हतस्वसा
किड्यांचा राजा मारला गेला, त्यांचा प्रमुखही मारला गेला; आई किडा, भाऊ किडा, बहीण किडा—हे सर्व मारले गेले.
हतासो अस्य वेशसो हतासः परिवेशसः । अथो ये क्षुल्लका इव सर्वे ते क्रिमयो हताः
त्याच्या घरातील लोक मारले गेले, सभोवतालचेही मारले गेले; आणि अगदी लहान असलेले सर्व किडेही नष्ट झाले.
प्र ते शृणामि शृङ्गे याभ्यां वितुदायसि । भिनद्मि ते कुषुम्भं यस्ते विषधानः
तुझी शिंगे, ज्याने तू टोचतोस, ती मी तोडतो; तुझ्या विषाच्या पिशवीला मी फोडतो, कारण तू विष बाळगतोस.
अक्षीभ्यां ते नासिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकादधि । यक्ष्मं शीर्षण्यं मस्तिष्काज्जिह्वाया वि वृहामि ते
तुझ्या डोळ्यांतून, नाकातून, कानातून, हनुवटीखालून—मी तुझ्या डोक्यातील, मेंदूतून, जीभेतील आजार काढून टाकतो.
ग्रीवाभ्यस्त उष्णिहाभ्यः कीकसाभ्यो अनूक्यात्। यक्ष्मं दोषण्यमंसाभ्यां बाहुभ्यां वि वृहामि ते
तुझ्या मानेतून, खांद्यांतून, हाडांमधून, वरच्या बाहूंमधून—मी तुझ्या मांसातील, स्नायूंमधील, हातांतील आजार दूर करतो.
हृदयात्ते परि क्लोम्नो हलीक्ष्णात्पार्श्वाभ्याम् । यक्ष्मं मतस्नाभ्यां प्लीह्नो यक्नस्ते वि वृहामसि
तुझ्या हृदयातून, फुफ्फुसातून, बरगड्यांतून—मी तुझ्या प्लीहातून, यकृतातून आजार काढतो.
आन्त्रेभ्यस्ते गुदाभ्यो वनिष्ठोरुदरादधि । यक्ष्मं कुक्षिभ्यां प्लाशेर्नाभ्या वि वृहामि ते
तुझ्या आतड्यांतून, गुदद्वारातून, पोटातील आतून, पोटातून—मी तुझ्या कंबरेतून, नाभीतून आजार काढतो.
ऊरुभ्यां ते अष्ठीवद्भ्यां पार्ष्णिभ्यां प्रपदाभ्याम् । यक्ष्मं भसद्यं श्रोणिभ्यां भासदं भंससो वि वृहामि ते
तुझ्या मांडींमधून, हाडांमधून, टाचांमधून, पायांमधून—मी तुझ्या कंबरेतील, नितंबातील जळजळ दूर करतो.
अस्थिभ्यस्ते मज्जभ्यः स्नावभ्यो धमनिभ्यः । यक्ष्मं पाणिभ्यामङ्गुलिभ्यो नखेभ्यो वि वृहामि ते
तुझ्या हाडांमधून, मज्जेमधून, स्नायूंमधून, रक्तवाहिन्यांतून—मी तुझ्या हातांतील, बोटांतील, नखांतील आजार काढतो.
अङ्गेअङ्गे लोम्निलोम्नि यस्ते पर्वणिपर्वणि । यक्ष्मं त्वचस्यं ते वयं कश्यपस्य वीबर्हेण विष्वञ्चं वि वृहामसि
तुझ्या प्रत्येक अवयवातून, प्रत्येक केसातून, प्रत्येक सांध्यातून—त्वचेतील आजार आम्ही कश्यपाच्या औषधाने पूर्णपणे दूर करतो.
य ईशे पशुपतिः पशूनां चतुष्पदामुत यो द्विपदाम् । निष्क्रीतः स यज्ञियं भागमेतु रायस्पोषा यजमानं सचन्ताम्
जो पशुपती सर्व पशूंचा, चार पायांच्या आणि दोन पायांच्या प्राण्यांचा स्वामी आहे—तो वेगळा होऊन यज्ञातील भाग घ्यावा; समृद्धी आणि भरभराट यजमानाकडे याव्यात.
प्रमुञ्चन्तो भुवनस्य रेतो गातुं धत्त यजमानाय देवाः । उपाकृतं शशमानं यदस्थात्प्रियं देवानामप्येतु पाथः
देवतांनो, या जगाचा बीज सोडत आहात, यजमानाला मार्ग द्या. देवांना प्रिय असलेली जी तयार केलेली आणि शांत असलेली वस्तू आहे, तीही त्या मार्गावर पोहोचू दे.
ये बध्यमानमनु दीध्याना अन्वैक्षन्त मनसा चक्षुषा च । अग्निष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवो विश्वकर्मा प्रजया संरराणः
जे बांधला जातोय त्याच्याकडे मनाने आणि डोळ्यांनी विचार करून पाहणारे आहेत, त्याला समोर उभा असलेला अग्नी, सर्वांचा रचणारा देव, संततीसह आनंदी होऊन सोडू दे.
ये ग्राम्याः पशवो विश्वरूपा विरूपाः सन्तो बहुधैकरूपाः । वायुष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संरराणः
गावातील जी जनावरे आहेत, विविध रूपांची, वेगवेगळ्या दिसणाऱ्या, पण अनेक असूनही एकसारख्या, त्यांना समोर उभा असलेला वायू, प्रजापती देव, संततीसह आनंदी होऊन सोडू दे.
प्रजानन्तः प्रति गृह्णन्तु पूर्वे प्राणमङ्गेभ्यः पर्याचरन्तम् । दिवं गच्छ प्रति तिष्ठा शरीरैः स्वर्गं याहि पथिभिर्देवयानैः
पूर्वजांनी, आपल्या संततीला ओळखून, श्वासाने अंगाभोवती फिरणाऱ्याला स्वीकारावे. स्वर्गात जा, आपल्या देहाने स्थिर राहा, देवांच्या मार्गाने स्वर्गलोकात पोहोच.
ये भक्षयन्तो न वसून्यानृधुर्यान् अग्नयो अन्वतप्यन्त धिष्ण्याः । या तेषामवया दुरिष्टिः स्विष्टिं नस्तां कृणवद्विश्वकर्मा
जे खाऊनही अन्याय करत नाहीत, ज्यांना अग्नी आणि वेदिका अनुसरतात, त्यांच्यातील वाईट भावना आणि मतभेद सर्वांचा रचणारा देव आमच्यासाठी दूर करो.
यज्ञपतिमृषयः एनसाहुर्निर्भक्तं प्रजा अनुतप्यमानम् । मथव्यान्त्स्तोकान् अप यान् रराध सं नष्टेभिः सृजतु विश्वकर्मा
ऋषींनी यज्ञपतीला पापी म्हटले, लोकांनी त्याला सोडून दिला असे समजले. त्याने मुलांना जो त्रास दिला, तो सर्वांचा रचणारा देव हरवलेल्यांसह आम्हाला पुन्हा मिळवून देओ.
अदान्यान्त्सोमपान् मन्यमानो यज्ञस्य विद्वान्त्समये न धीरः । यदेनश्चकृवान् बद्ध एष तं विश्वकर्मन् प्र मुञ्चा स्वस्तये
जो स्वतःला दाता नाही असे समजतो, सोमपान करणारा, यज्ञ जाणणारा, पण योग्य वेळी स्थिर नसणारा, त्याने काही पाप केले असेल आणि तो बांधला असेल, तर सर्वांचा रचणारा देव, त्याला कल्याणासाठी सोड.
घोरा ऋषयो नमो अस्त्वेभ्यश्चक्षुर्यदेषां मनसश्च सत्यम् । बृहस्पतये महिष द्युमन्न् नमो विश्वकर्मन् नमस्ते पाह्यस्मान्
हे भयंकर ऋषींनो, तुम्हांस वंदन असो! तुमचे डोळे आणि मन सत्य असो. बृहस्पती, बलवान आणि तेजस्वी, तुला वंदन! सर्वांचा रचणारा देव, तुला वंदन! आम्हाला रक्षण कर.
यज्ञस्य चक्षुः प्रभृतिर्मुखं च वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । इमं यज्ञं विततं विश्वकर्मणा देवा यन्तु सुमनस्यमानाः
यज्ञाचे डोळे, त्याचा आरंभ आणि तोंड मी वाणीने, श्रवणाने आणि मनाने अर्पण करतो. सर्वांचा रचणारा देव ज्याने विस्तारलेला हा यज्ञ आहे, त्या यज्ञात देव आनंदाने येवोत.
आ नो अग्ने सुमतिं संभलो गमेदिमां कुमारीं सह नो भगेन । जुष्टा वरेषु समनेषु वल्गुरोषं पत्या सौभगमस्तु अस्यै
अग्नी, तू आमच्याकडे शुभभावनेने आणि सहाय्य घेऊन ये. ही कन्या आमच्याकडे भाग्य घेऊन येवो. वर निवडताना, सभेत आणि आनंदात तिला मान मिळो, तिच्या विवाहात तिला सौख्य लाभो.
सोमजुष्टं ब्रह्मजुष्टमर्यम्णा संभृतं भगम् । धातुर्देवस्य सत्येन कृणोमि पतिवेदनम्
सोमाने प्रिय केलेले, वेदवचनांनी प्रिय केलेले, अर्यमान आणि भगाने एकत्र केलेले, देवधात्याच्या सत्याने मी विवाहाची घोषणा करतो.
इयमग्ने नारी पतिं विदेष्ट सोमो हि राजा सुभगां कृणोति । सुवाना पुत्रान् महिषी भवाति गत्वा पतिं सुभगा वि राजतु
अग्नी, ही स्त्री पती शोधू दे. कारण सोमराजा तिला भाग्यवान करतो. तिने पुत्रांना जन्म द्यावा, ती राणी व्हावी, पतीकडे जाऊन भाग्याने उजळू दे.
यथाखरो मघवंश्चारुरेष प्रियो मृगाणां सुषदा बभूव । एवा भगस्य जुष्टेयमस्तु नारी संप्रिया पत्याविराधयन्ती
जसा इंद्राला प्रिय गाढव वन्य प्राण्यांना आवडता आणि बसायला सोपा झाला, तशी ही भगाने प्रिय केलेली स्त्री पतीला प्रिय होवो आणि त्याला दुखावू नये.
भगस्य नावमा रोह पूर्णामनुपदस्वतीम् । तयोपप्रतारय यो वरः प्रतिकाम्यः
भगाची ही भरलेली आणि नेहमी वाहणारी नाव चढ. या नावेतून, भेटायच्या असलेल्या वराकडे जा.
आ क्रन्दय धनपते वरमामनसं कृणु । सर्वं प्रदक्षिणं कृणु यो वरः प्रतिकाम्यः
धनाधिपती, तू मोठ्याने बोल आणि वराला उत्सुक कर. भेटायच्या असलेल्या वरासाठी सर्व काही अनुकूल कर.
इदं हिरण्यं गुल्गुल्वयमौक्षो अथो भगः । एते पतिभ्यस्त्वामदुः प्रतिकामाय वेत्तवे ॥७ आ ते नयतु सविता नयतु पतिर्यः प्रतिकाम्यः । त्वमस्यै धेह्योषधे
हे सोने, हे ताईत, हा बैल आणि भग — हे सर्व वरांना, भेटायच्या असलेल्या वराला ओळखण्यासाठी देतात. सविता तुला घेऊन जावो, तुझा पती, जो भेटायचा आहे, तो तुला घेऊन जावो. औषधे, तू तिला त्याच्याजवळ ठेव.
अग्निर्नः शत्रून् प्रत्येतु विद्वान् प्रतिदहन्न् अभिशस्तिमरातिम् । स सेनां मोहयतु परेषां निर्हस्तांश्च कृणवज्जातवेदाः
अग्नी, जाणणारा, आमच्या शत्रूंना सामोरा जाऊन त्यांना जाळो, शाप आणि वैर नष्ट करो. जातवेद, दुसऱ्यांच्या सैन्याला गोंधळात पाडो आणि त्यांचे हात शक्तिहीन करो.
यूयमुग्रा मरुत ईदृशे स्थाभि प्रेत मृणत सहध्वम् । अमीमृणन् वसवो नाथिता इमे अग्निर्ह्येषां दूतः प्रत्येतु विद्वान्
हे भयंकर मरुतांनो, अशा प्रकारे या, येथे या, मारून मदत करा. हे वसु, बोलावल्यावर मदतीला आले आहेत; कारण अग्नी त्यांचा दूत आहे, जाणणारा, जो त्यांना सामोरा जातो.