यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण मेदिना । तावन् मे चक्षुर्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समाम्
हे पृथ्वीमाते, सूर्य आणि या भूमीवर मी जिथपर्यंत पाहू शकतो, तिथपर्यंत माझी दृष्टी पोहोचू दे. माझी नजर कधीच कमी होऊ नये, आणि मी माझ्या उंचीपर्यंत पाहू शकू दे.
यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि भूमे पार्श्वमुत्तानास्त्वा प्रतीचीं यत्पृष्टीभिरधिशेमहे । मा हिंसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिशीवरि
जेव्हा आम्ही दक्षिणेकडे वळून झोपतो, मैत्री शोधतो, किंवा तुझ्या पश्चिम बाजूला झोपतो, किंवा तुझ्या पाठीवर विश्रांती घेतो — तेव्हा, हे पृथ्वीमाते, तुझ्या कोणत्याही भागात आम्हाला इजा करू नकोस.
यत्ते भूमे विखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु । मा ते मर्म विमृग्वरि मा ते हृदयमर्पिपम्
हे पृथ्वीमाते, मी तुझ्यातून जे काही खणतो, ते लवकर पुन्हा उगवू दे. तू सर्वदूर पसरलेली आहेस; मी तुझे संवेदनशील भाग किंवा हृदय दुखावू नये.
ग्रीष्मस्ते भूमे वर्षाणि शरद्धेमन्तः शिशिरो वसन्तः । ऋतवस्ते विहिता हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो दुहाताम्
तुझे ऋतू — उन्हाळा, पावसाळा, शरद, हिवाळा, थंडी आणि वसंत — हे सर्व ठरलेले आहेत. तुझे वर्ष, दिवस आणि रात्री — हे पृथ्वीमाते, आम्हाला तुझे दूध मिळू दे.
याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामासन्न् अग्नयो ये अप्स्वन्तः । परा दस्यून् ददती देवपीयून् इन्द्रं वृणाना पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्णे
ही पृथ्वी, जी सर्पाला पोटात धरते, जिच्यात अग्नी प्रज्वलित होतात, आणि जिच्यात पाणी आहे; जी शत्रूंना दूर करते, दैवी कृपा देते, आणि इंद्राला निवडते — तिने वज्रधारी इंद्रासाठी वृत्स्राचा नाश केला.
यस्यां सदोहविर्धाने यूपो यस्यां निमीयते । ब्रह्माणो यस्यामर्चन्त्यृग्भिः साम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्राय पातवे
जिच्यावर यज्ञासाठी यूप उभारला जातो, जिच्यावर वेदी बांधली जाते; जिच्यावर ब्राह्मण स्तोत्र, गीते आणि यज्ञकर्म करतात, आणि जिथे ऋत्विज सोमरस तयार करतात इंद्रासाठी — ती पृथ्वी.
यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचुः । सप्त सत्रेण वेधसो यज्ञेन तपसा सह
जिच्यावर प्राचीन ऋषी, सृष्टीचे कर्ते, गायींसह स्तुती गायले; सात ऋषींनी यज्ञ आणि तपाने, सृष्टीकर्त्यासह, तिची पूजा केली.
सा नो भूमिरा दिशतु यद्धनं कामयामहे । भगो अनुप्रयुङ्क्तामिन्द्र एतु पुरोगवः
ती पृथ्वी आम्हाला हवी असलेली संपत्ती देवो. भाग्य आम्हाला ती मिळवू दे, आणि इंद्र, सर्वांत पुढे, आमच्यासमोर येवो.
{४} यस्यां गायन्ति नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः । युध्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः । सा नो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान् असपत्नं मा पृथिवी कृणोतु
जिच्यावर लोक गातात, नाचतात, जिथे माणसे राहतात; जिथे लढाई होते, गोंधळ होतो, आणि ढोल वाजतो — ती पृथ्वी आमचे शत्रू दूर करो, आणि आम्हाला शत्रुरहित बनवो.
यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष्टयः । भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे
जिच्यावर अन्न, तांदूळ, ज्वारी उगवते, आणि जिथे या पाच जाती राहतात — त्या पर्जन्यपत्नी, पावसाने समृद्ध पृथ्वीला नमस्कार असो.
यस्याः पुरो देवकृताः क्षेत्रे यस्या विकुर्वते । प्रजापतिः पृथिवीं विश्वगर्भामाशामाशां रण्यां नः कृणोतु
जिच्या शेतात देवांनी बांधलेल्या नगरी आहेत, जिच्यावर ते आपली कामे करतात; ती पृथ्वी, सर्वांची जननी, प्रजापतीने प्रत्येक दिशेला आमच्यासाठी फलद्रुप करावी.
निधिं बिभ्रती बहुधा गुहा वसु मणिं हिरण्यं पृथिवी ददातु मे । वसूनि नो वसुदा रासमाना देवी दधातु सुमनस्यमाना
अनेक प्रकारचे, गुप्त धन बाळगणारी ही पृथ्वी मला रत्ने आणि सोने देवो. संपत्ती देणारी ही देवी आमच्यावर कृपा करून धन आणि सौख्य देवो.
जनं बिभ्रती बहुधा विवाचसं नानाधर्माणं पृथिवी यथौकसम् । सहस्रं धारा द्रविणस्य मे दुहां ध्रुवेव धेनुरनपस्फुरन्ती
अनेक जाती, अनेक भाषा, विविध चालीरीती असलेले लोक जिच्यावर राहतात, ती पृथ्वी मला हजारो संपत्तीच्या धारा देवो, जशी एक स्थिर, न हलणारी गाय दूध देते.
यस्ते सर्पो वृश्चिकस्तृष्टदंश्मा हेमन्तजब्धो भृमलो गुहा शये । क्रिमिर्जिन्वत्पृथिवि यद्यदेजति प्रावृषि तन् नः सर्पन् मोप सृपद्यच्छिवं तेन नो मृड
हे पृथ्वीमाते, तुझ्यात जो सर्प, विंचू, दंश करणारे कीटक, हिवाळ्यात जन्मलेले किंवा लपलेले प्राणी आहेत, पावसाळ्यात जे काही सरपटते — ते आमच्याजवळ येऊ नये; जे शुभ आहे, त्याने आम्हांवर कृपा कर.
ये ते पन्थानो बहवो जनायना रथस्य वर्त्मानसश्च यातवे । यैः संचरन्त्युभये भद्रपापास्तं पन्थानं जयेमानमित्रमतस्करं यच्छिवं तेन नो मृड
हे अनेक रस्ते, जे लोकांसाठी बनवले आहेत, रथाच्या आणि प्रवासाच्या वाटा, ज्यावरून चांगले आणि वाईट दोन्ही जातात — आम्ही त्या मार्गावर विजय मिळवू, जो शत्रू आणि चोर यांच्यापासून मुक्त आहे, शुभ आहे; त्या मार्गाने तू आम्हांवर कृपा कर.
मल्वं बिभ्रती गुरुभृद्भद्रपापस्य निधनं तितिक्षुः । वराहेण पृथिवी संविदाना सूकराय वि जिहीते मृगाय
माती वाहणारी, जडपणा सहन करणारी, चांगल्या-वाइटाचा शेवट शांतपणे सहन करणारी पृथ्वी, वराहासोबत एकरूप झाली आहे; ती स्वतःला त्या वराहाला, त्या पशुला अर्पण करते.
ये त आरण्याः पशवो मृगा वने हिताः सिंहा व्याघ्राः पुरुषादश्चरन्ति । उलं वृकं पृथिवि दुछुनामित ऋक्षीकां रक्षो अप बाधयास्मत्
हे जंगली जनावरे, वनातील पशू, सिंह, वाघ, नरभक्षक जे फिरतात — पृथ्वी, तू त्या लांडग्याला, वाईटाला, अस्वलाला, राक्षसाला आमच्यापासून दूर ठेव.
ये गन्धर्वा अप्सरसो ये चारायाः किमीदिनः । पिशाचान्त्सर्वा रक्षांसि तान् अस्मद्भूमे यावय
गंधर्व, अप्सरा, गुप्तहेर, किमीदिन, सर्व पिशाच्च आणि राक्षस — हे पृथ्वी, तू त्यांना आमच्यापासून दूर कर.
{५} यां द्विपादः पक्षिणः संपतन्ति हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि । यस्यां वातो मातरिश्वेयते रजांसि कृण्वंश्च्यावयंश्च वृक्षान् । वातस्य प्रवामुपवामनु वात्यर्चिः
ज्यावर दोन पायांचे पक्षी उतरतात — हंस, गरुड, इतर पक्षी, उडणारे जीव — ज्यावर वारा, मातरिश्वान, धूळ उडवत, झाडे हलवत फिरतो; त्या वाऱ्याची ताकद, झपाटा आणि ज्वाला.
यस्यां कृष्णमरुणं च संहिते अहोरात्रे विहिते भूम्यामधि । वर्षेण भूमिः पृथिवी वृतावृता सा नो दधातु भद्रया प्रिये धामनिधामनि
ज्यावर काळा आणि लाल रंग एकत्र आहेत, दिवस-रात्र पृथ्वीवर ठरवले आहेत; वर्षाने वेढलेली ही पृथ्वी आम्हाला तिच्या शुभ निवासस्थानी प्रिय निवारा देवो.
द्यौश्च म इदं पृथिवी चान्तरिक्षं च मे व्यचः । अग्निः सूर्य आपो मेधां विश्वे देवाश्च सं ददुः
आकाश, पृथ्वी आणि आकाशमधील जागा यांनी मला आपली प्रशंसा दिली; अग्नी, सूर्य, पाणी, बुध्दी आणि सर्व देवांनी मिळून हे दिले.
अहमस्मि सहमान उत्तरो नाम भूम्याम् । अभीषाडस्मि विश्वाषाडाशामाशां विषासहिः
मी सहन करणारा आहे, पृथ्वीवर श्रेष्ठ नावाने ओळखला जातो; मी विजयी आहे, सर्वांवर विजय मिळवणारा, इच्छा पूर्ण करणारा, आशा मोडणारा आहे.
अदो यद्देवि प्रथमाना पुरस्ताद्देवैरुक्ता व्यसर्पो महित्वम् । आ त्वा सुभूतमविशत्तदानीमकल्पयथाः प्रदिशश्चतस्रः
हे देवी, ते मोठेपण जे देवांनी प्रथम सांगितले आणि पसरवले — जेव्हा तू शुभ जन्म घेऊन आलीस, तेव्हा तू चार दिशा स्थिर केल्या.
ये ग्रामा यदरण्यं याः सभा अधि भूम्याम् । ये संग्रामाः समितयस्तेषु चारु वदेम ते
जे गाव, ते जंगल, त्या सभा पृथ्वीवर आहेत; ते युद्ध, त्या मेळावे — त्यात आम्ही चांगले बोलू दे.
अश्व इव रजो दुधुवे वि तान् जनान् य आक्षियन् पृथिवीं यादजायत । मन्द्राग्रेत्वरी भुवनस्य गोपा वनस्पतीनां गृभिरोषधीनाम्
घोड्यासारखी धूळ उडते; ज्यांनी पृथ्वी मोजली, ते लोक जन्मले; जगाची रक्षण करणारी, आनंददायी, झाडांची पकड, औषधींचा आधार.
यद्वदामि मधुमत्तद्वदामि यदीक्षे तद्वनन्ति मा । त्विषीमान् अस्मि जूतिमान् अवान्यान् हन्मि दोधतः
मी जे बोलतो ते मधुर आहे, मी जे बोलतो ते विजयी आहे; मी जे पाहतो ते माझे ऐकते; मी तेजस्वी आहे, सामर्थ्यवान आहे, विरोध करणाऱ्यांना मी हरवतो.
शन्तिवा सुरभिः स्योना कीलालोध्नी पयस्वती । भूमिरधि ब्रवीतु मे पृथिवी पयसा सह
शांत, सुगंधी, सुखद, दूधाने भरपूर, पोषणदायी — अशी पृथ्वी माझ्यासाठी बोले, पृथ्वी माझ्यासोबत राहो, तिच्या दूधासह.
यामन्वैच्छद्धविषा विश्वकर्मान्तरर्णवे रजसि प्रविष्टाम् । भुजिष्यं पात्रं निहितं गुहा यदाविर्भोगे अभवन् मातृमद्भ्यः
जिला विश्वकर्म्याने हवनाने शोधले, जी अंतराळाच्या समुद्रात, धुळीत प्रवेशली; जी गुप्तपणे ठेवलेली आनंदाची पात्र होती, ती मातांमध्ये उघडपणे प्रकट झाली.
त्वमस्यावपनी जनानामदितिः कामदुघा पप्रथाना । यत्त ऊनं तत्त आ पूरयाति प्रजापतिः प्रथमजा ऋतस्य
तू लोकांची आधार आहेस, अदिती, इच्छा पूर्ण करणारी, सर्वत्र पसरलेली; जे काही कमी आहे, ते तू भरून काढतेस; प्रजापती, सत्याची प्रथमजन्मा.
उपस्थास्ते अनमीवा अयक्ष्मा अस्मभ्यं सन्तु पृथिवि प्रसूताः । दीर्घं न आयुः प्रतिबुध्यमाना वयं तुभ्यं बलिहृतः स्याम
तुझे कुशीत आम्हाला रोगरहित, निरोगी संतती मिळो, हे पृथ्वी; आम्ही दीर्घायुष्यासाठी जागृत होऊ, तुझे यथायोग्य पूजन करणारे होऊ.