यस्यां वेदिं परिगृह्णन्ति भूम्यां यस्यां यज्ञं तन्वते विश्वकर्माणः । यस्यां मीयन्ते स्वरवः पृथिव्यामूर्ध्वाः शुक्रा आहुत्याः पुरस्तात्। सा नो भूमिर्वर्धयद्वर्धमाना
ज्या पृथ्वीवर वेदी उभारली जाते, ज्या पृथ्वीवर सर्व कर्म करणारे यज्ञ करतात, ज्या पृथ्वीवर गायक आपली स्तोत्रे मोजतात, जिथे तेजस्वी आहुती वर जातात—ती वाढणारी पृथ्वी आम्हाला वाढवो.
यो नो द्वेषत्पृथिवि यः पृतन्याद्योऽभिदासान् मनसा यो वधेन । तं नो भूमे रन्धय पूर्वकृत्वरि
हे पृथ्वी, जो कोणी आमच्यावर द्वेष करतो, जो आमच्याशी लढतो, जो मनाने किंवा हिंसेने आमच्यावर आक्रमण करतो—त्या शत्रूला तू आमच्यासाठी बांधून ठेव, जसे पूर्वी केले होतेस.
त्वज्जातास्त्वयि चरन्ति मर्त्यास्त्वं बिभर्षि द्विपदस्त्वं चतुष्पदः । तवेमे पृथिवि पञ्च मानवा येभ्यो ज्योतिरमृतं मर्त्येभ्य उद्यन्त्सूर्यो रश्मिभिरातनोति
तुझ्यापासून जन्मलेले माणसं तुझ्यावर वावरतात; तू दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राणी पोटात धरतेस. हे पृथ्वी, हे पाच मानवजाती तुझ्याच आहेत, ज्यांच्यासाठी अमर तेज, सूर्य, मर्त्यांमध्ये आपले किरण पसरतो.
ता नः प्रजाः सं दुह्रतां समग्रा वाचो मधु पृथिवि धेहि मह्यम्
आमची संतती एकत्र आणि पूर्ण राहो; हे पृथ्वी, माझ्या वाणीमध्ये गोडवा ठेव.
विश्वस्वं मातरमोषधीनां ध्रुवां भूमिं पृथिवीं धर्मणा धृताम् । शिवां स्योनामनु चरेम विश्वहा
तू सर्व औषधींची माता आहेस, अढळ पृथ्वी, धर्माने धरलेली. हे सर्वांचा आधार असणाऱ्या, आम्ही तुझ्यावर सुखाने आणि सुरक्षितपणे वावरू दे.
महत्सधस्थं महती बभूविथ महान् वेग एजथुर्वेपथुष्टे । महांस्त्वेन्द्रो रक्षत्यप्रमादम् । सा नो भूमे प्र रोचय हिरण्यस्येव संदृशि मा नो द्विक्षत कश्चन
तू आपल्या विशाल निवासात मोठी झाली आहेस, तू महान आहेस, तू मोठ्या वेगाने हालचाल करतेस, कधी कधी थरथरतेस; महान इंद्र तुझं रक्षण करतो. हे पृथ्वी, तू आमच्यासाठी सोन्यासारखी चमक दाखव; कोणीही आम्हाला इजा करू नये.
अग्निर्भूम्यामोषधीष्वग्निमापो बिभ्रत्यग्निरश्मसु । अग्निरन्तः पुरुषेषु गोष्वश्वेष्वग्नयः
अग्नी पृथ्वीमध्ये आहे, औषधींमध्ये आहे; पाणी अग्नीला धरते, अग्नी किरणांत आहे; अग्नी माणसांमध्ये, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये आहे—अग्नी सर्वत्र आहे.
अग्निर्दिव आ तपत्यग्नेर्देवस्योर्वन्तरिक्षम् । अग्निं मर्तास इन्धते हव्यवाहं घृतप्रियम्
अग्नी आकाशातून प्रज्वलित होतो; अग्नीमुळे, त्या देवामुळे, आकाशमध्यभाग मोठा आहे. माणसं अग्नी पेटवतात, जो हव्य वाहणारा आणि तुपाला प्रिय आहे.
{२} अग्निवासाः पृथिव्यसितज्ञूस्त्विषीमन्तं संशितं मा कृणोतु
अग्नीचे वस्त्र परिधान केलेली, पृथ्वीच्या काळ्या रंगाची जाण असलेली ही पृथ्वी, तिच्या तेजाने आम्हाला त्रासदायक होऊ नये.
भूम्यां देवेभ्यो ददति यज्ञं हव्यमरंकृतम् । भूम्यां मनुष्या जीवन्ति स्वधयान्नेन मर्त्याः । सा नो भूमिः प्राणमायुर्दधातु जरदष्टिं मा पृथिवी कृणोतु
पृथ्वीवर देवांसाठी यज्ञ केले जातात, शुद्ध आहुती अर्पण केली जाते; पृथ्वीवर माणसं जगतात, मर्त्य स्वतःच्या अन्नावर जगतात. ही पृथ्वी आम्हाला श्वास आणि आयुष्य देवो; ती आम्हाला वृद्ध, अशक्त करू नये.
यस्ते गन्धः पृथिवि संबभूव यं बिभ्रत्योषधयो यमापः । यं गन्धर्वा अप्सरसश्च भेजिरे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन
हे पृथ्वी, तुझा जो सुगंध निर्माण झाला आहे, जो औषधींमध्ये, पाण्यात, गंधर्व आणि अप्सरांनी वाटून घेतला आहे—त्या सुगंधाने मला सुगंधित कर, आणि कोणीही आम्हाला इजा करू नये.
यस्ते गन्धः पुष्करमाविवेश यं संजभ्रुः सूर्याया विवाहे । अमर्त्याः पृथिवि गन्धमग्रे तेन मा सुरभिं कृणु मा नो द्विक्षत कश्चन
तुझा जो सुगंध कमळात गेला, जो सूर्येच्या विवाहावेळी गोळा केला, तो अमर सुगंध—त्या सुगंधाने मला सुगंधित कर, आणि कोणीही आम्हाला इजा करू नये.
यस्ते गन्धः पुरुषेषु स्त्रीषु पुंसु भगो रुचिः । यो अश्वेषु वीरेषु यो मृगेषूत हस्तिषु । कन्यायां वर्चो यद्भूमे तेनास्माँ अपि सं सृज मा नो द्विक्षत कश्चन
तुझा जो सुगंध पुरुषांमध्ये, स्त्रियांमध्ये, पुरुषत्वात, भाग्य आणि तेज आहे; जो घोड्यांमध्ये, वीरांमध्ये, वन्य प्राण्यांमध्ये, हत्तीमध्ये आहे; कन्येमधील तेज—त्या पृथ्वीच्या तेजाने ते आमच्यात येऊ दे, आणि कोणीही आम्हाला इजा करू नये.
शिला भूमिरश्मा पांसुः सा भूमिः संधृता धृता । तस्यै हिरण्यवक्षसे पृथिव्या अकरं नमः
शिळा म्हणजे पृथ्वी, दगड, माती—ती पृथ्वी एकत्र धरली आहे, स्थिर आहे. त्या सोन्यासारख्या वक्षस्थळी असलेल्या पृथ्वीला मी नमस्कार करतो.
यस्यां वृक्षा वानस्पत्या ध्रुवास्तिष्ठन्ति विश्वहा । पृथिवीं विश्वधायसं धृतामछावदामसि
ज्या पृथ्वीवर वृक्ष, वनस्पती, नेहमी अढळपणे उभे राहतात, ती सर्वांचा आधार असलेली, स्थिर पृथ्वी—तिच्याकडे आम्ही आदराने जातो.
उदीराणा उतासीनास्तिष्ठन्तः प्रक्रामन्तः । पद्भ्यां दक्षिणसव्याभ्यां मा व्यथिष्महि भूम्याम्
उठताना, बसताना, उभे राहताना, पुढे चालताना—आपल्या उजव्या किंवा डाव्या पायाने पृथ्वीवर आम्ही कधीही ठेचकाळू नये.
विमृग्वरीं पृथिवीमा वदामि क्षमां भूमिं ब्रह्मणा वावृधानाम् । ऊर्जं पुष्टं बिभ्रतीमन्नभागं घृतं त्वाभि नि षीदेम भूमे
मी या पृथ्वीचे वर्णन करतो — ही सर्वदूर पसरलेली, सहनशील, आणि ब्रह्माच्या सामर्थ्याने वाढलेली आहे. ही पृथ्वी पोषण आणि अन्नाचा भाग आपल्याकडे ठेवते. गायीच्या तुपासारखी समृद्ध असलेल्या या भूमीवर आम्ही सुखाने व सुरक्षितपणे वसावे, अशी माझी प्रार्थना आहे.
शुद्धा न आपस्तन्वे क्षरन्तु यो नः सेदुरप्रिये तं नि दध्मः । पवित्रेण पृथिवि मोत्पुनामि
शुद्ध पाणी माझ्या अंगावर वाहू दे. जे काही आपल्याला अप्रिय किंवा हानिकारक आहे, ते बाजूला ठेवू. शुद्धतेने, हे पृथ्वीमाते, मी तुला शुद्ध करतो.
{३} यास्ते प्राचीः प्रदिशो या उदीचीर्यास्ते भूमे अधराद्याश्च पश्चात्। स्योनास्ता मह्यं चरते भवन्तु मा नि पप्तं भुवने शिश्रियाणः
तुझे पूर्वेकडील, उत्तरेकडील, खालच्या आणि पश्चिमेकडील दिशाही, हे पृथ्वीमाते, माझ्यासाठी सुखद असू देत. आम्ही या जगावर राहतो तेव्हा कधीही खाली पडू नये.
मा नः पश्चान् मा पुरस्तान् नुदिष्ठा मोत्तरादधरादुत । स्वस्ति भूमे नो भव मा विदन् परिपन्थिनो वरीयो यावया वधम्
आम्हाला मागून किंवा पुढून, वरून किंवा खाली, दूर लोटू नकोस. हे पृथ्वीमाते, आमच्यासाठी शुभ हो. जे वाटेत अडथळा आणतात, त्यांनी आम्हाला इजा करू नये; संकट दूर कर.
यावत्तेऽभि विपश्यामि भूमे सूर्येण मेदिना । तावन् मे चक्षुर्मा मेष्टोत्तरामुत्तरां समाम्
हे पृथ्वीमाते, सूर्य आणि या भूमीवर मी जिथपर्यंत पाहू शकतो, तिथपर्यंत माझी दृष्टी पोहोचू दे. माझी नजर कधीच कमी होऊ नये, आणि मी माझ्या उंचीपर्यंत पाहू शकू दे.
यच्छयानः पर्यावर्ते दक्षिणं सख्यमभि भूमे पार्श्वमुत्तानास्त्वा प्रतीचीं यत्पृष्टीभिरधिशेमहे । मा हिंसीस्तत्र नो भूमे सर्वस्य प्रतिशीवरि
जेव्हा आम्ही दक्षिणेकडे वळून झोपतो, मैत्री शोधतो, किंवा तुझ्या पश्चिम बाजूला झोपतो, किंवा तुझ्या पाठीवर विश्रांती घेतो — तेव्हा, हे पृथ्वीमाते, तुझ्या कोणत्याही भागात आम्हाला इजा करू नकोस.
यत्ते भूमे विखनामि क्षिप्रं तदपि रोहतु । मा ते मर्म विमृग्वरि मा ते हृदयमर्पिपम्
हे पृथ्वीमाते, मी तुझ्यातून जे काही खणतो, ते लवकर पुन्हा उगवू दे. तू सर्वदूर पसरलेली आहेस; मी तुझे संवेदनशील भाग किंवा हृदय दुखावू नये.
ग्रीष्मस्ते भूमे वर्षाणि शरद्धेमन्तः शिशिरो वसन्तः । ऋतवस्ते विहिता हायनीरहोरात्रे पृथिवि नो दुहाताम्
तुझे ऋतू — उन्हाळा, पावसाळा, शरद, हिवाळा, थंडी आणि वसंत — हे सर्व ठरलेले आहेत. तुझे वर्ष, दिवस आणि रात्री — हे पृथ्वीमाते, आम्हाला तुझे दूध मिळू दे.
याप सर्पं विजमाना विमृग्वरी यस्यामासन्न् अग्नयो ये अप्स्वन्तः । परा दस्यून् ददती देवपीयून् इन्द्रं वृणाना पृथिवी न वृत्रं शक्राय दध्रे वृषभाय वृष्णे
ही पृथ्वी, जी सर्पाला पोटात धरते, जिच्यात अग्नी प्रज्वलित होतात, आणि जिच्यात पाणी आहे; जी शत्रूंना दूर करते, दैवी कृपा देते, आणि इंद्राला निवडते — तिने वज्रधारी इंद्रासाठी वृत्स्राचा नाश केला.
यस्यां सदोहविर्धाने यूपो यस्यां निमीयते । ब्रह्माणो यस्यामर्चन्त्यृग्भिः साम्ना यजुर्विदः युज्यन्ते यस्यामृत्विजः सोममिन्द्राय पातवे
जिच्यावर यज्ञासाठी यूप उभारला जातो, जिच्यावर वेदी बांधली जाते; जिच्यावर ब्राह्मण स्तोत्र, गीते आणि यज्ञकर्म करतात, आणि जिथे ऋत्विज सोमरस तयार करतात इंद्रासाठी — ती पृथ्वी.
यस्यां पूर्वे भूतकृत ऋषयो गा उदानृचुः । सप्त सत्रेण वेधसो यज्ञेन तपसा सह
जिच्यावर प्राचीन ऋषी, सृष्टीचे कर्ते, गायींसह स्तुती गायले; सात ऋषींनी यज्ञ आणि तपाने, सृष्टीकर्त्यासह, तिची पूजा केली.
सा नो भूमिरा दिशतु यद्धनं कामयामहे । भगो अनुप्रयुङ्क्तामिन्द्र एतु पुरोगवः
ती पृथ्वी आम्हाला हवी असलेली संपत्ती देवो. भाग्य आम्हाला ती मिळवू दे, आणि इंद्र, सर्वांत पुढे, आमच्यासमोर येवो.
{४} यस्यां गायन्ति नृत्यन्ति भूम्यां मर्त्या व्यैलबाः । युध्यन्ते यस्यामाक्रन्दो यस्यां वदति दुन्दुभिः । सा नो भूमिः प्र णुदतां सपत्नान् असपत्नं मा पृथिवी कृणोतु
जिच्यावर लोक गातात, नाचतात, जिथे माणसे राहतात; जिथे लढाई होते, गोंधळ होतो, आणि ढोल वाजतो — ती पृथ्वी आमचे शत्रू दूर करो, आणि आम्हाला शत्रुरहित बनवो.
यस्यामन्नं व्रीहियवौ यस्या इमाः पञ्च कृष्टयः । भूम्यै पर्जन्यपत्न्यै नमोऽस्तु वर्षमेदसे
जिच्यावर अन्न, तांदूळ, ज्वारी उगवते, आणि जिथे या पाच जाती राहतात — त्या पर्जन्यपत्नी, पावसाने समृद्ध पृथ्वीला नमस्कार असो.