सप्त जातान् न्यर्बुद उदाराणां समीक्षयन् । तेभिष्ट्वमाज्ये हुते सर्वैरुत्तिष्ठ सेनया
न्यर्बुदात जन्मलेले सात महान वीर पाहतात; त्यांच्यासह, जेव्हा तुपाची आहुती दिली जाते, तेव्हा सैन्यासह उठा.
प्रतिघ्नानाश्रुमुखी कृधुकर्णी च क्रोशतु । विकेशी पुरुषे हते रदिते अर्बुदे तव
शत्रूंच्या बायका रडत्या, कानांत आक्रोश भरलेले, केस विस्कटलेले — तुझ्या अर्बुदात पुरुष मारला आणि फाडला गेला की, अशा होवोत.
संकर्षन्ती करूकरं मनसा पुत्रमिच्छन्ती । पतिं भ्रातरमात्स्वान् रदिते अर्बुदे तव
प्रेत ओढताना, मनात मुलाची, नवऱ्याची, भावाची किंवा नात्याची ओढ बाळगून, ती तुझ्या अर्बुदात फाडलेली रडो.
अलिक्लवा जाष्कमदा गृध्राः श्येनाः पतत्रिणः । ध्वाङ्क्षाः शकुनयस्तृप्यन्त्वमित्रेषु समीक्षयन् रदिते अर्बुदे तव
गिधाडे, कावळे, गरुड, शिकारे, इतर मांसाहारी पक्षी, कोल्हे आणि लोभी — हे सर्व तुझ्या अर्बुदात शत्रू फाडले गेलेले पाहून तृप्त होवोत.
अथो सर्वं श्वापदं मक्षिका तृप्यतु क्रिमिः । पौरुषेयेऽधि कुणपे रदिते अर्बुदे तव
सर्व जंगली जनावरं, माशा, किडे — हे सगळे या मृतदेहावर, मलावर, कुजलेल्या शरीरावर, चावलेल्या भागावर आणि तुझ्या फुगलेल्या जागेवर तृप्त व्हावेत.
{२५} आ गृह्णीतं सं बृहतं प्राणापानान् न्यर्बुदे । निवाशा घोषाः सं यन्त्वमित्रेषु समीक्षयन् रदिते अर्बुदे तव
श्वासोच्छ्वास या फुगलेल्या जागेत एकत्र खेचले जावोत. घरं, वस्त्या — हे सगळे शत्रूंत पाहत असताना, तुझ्या फुगलेल्या जागेतून निघून जावोत.
उद्वेपय सं विजन्तां भियामित्रान्त्सं सृज । उरुग्राहैर्बाह्वङ्कैर्विध्यामित्रान् न्यर्बुदे
शत्रूंना भीतीने हलव आणि पांगव. मोठ्या जबड्यांनी, मजबूत हातांनी, फुगलेल्या जागेत शत्रूंना भेद.
मुह्यन्त्वेषां बाहवश्चित्ताकूतं च यद्धृदि । मैषामुच्छेषि किं चन रदिते अर्बुदे तव
त्यांचे हात आणि मनातील कपट गोंधळून जावो. तुझ्या फुगलेल्या जागेत त्यांचं काहीच उरू नये.
प्रतिघ्नानाः सं धावन्तूरः पटौरावाघ्नानाः । अघारिणीर्विकेश्यो रुदत्यः पुरुषे हते रदिते अर्बुदे तव
नाश करणारे, बलवान, मोठ्याने ओरडणारे, मारणारे एकत्र धावोत. वाईट, विस्कटलेले केस असलेल्या, रडणाऱ्या स्त्रिया मारलेल्या पुरुषावर तुझ्या फुगलेल्या जागेत जमाव्यात.
श्वन्वतीरप्सरसो रूपका उतार्बुदे । अन्तःपात्रे रेरिहतीं रिशां दुर्णिहितैषिणीम् । सर्वास्ता अर्बुदे त्वममित्रेभ्यो दृशे कुरूदारांश्च प्र दर्शय
कुत्रीसारख्या अप्सरा, वेगवेगळी रूपं, आणि फुगलेली जागा; भांड्यात हालचाल करणारी, चावणारी, वाईट शोधणारी — हे सगळे तू फुगलेल्या जागेत शत्रूंना दिसू दे, आणि बलवानांना प्रकट कर.
खडूरेऽधिचङ्क्रमां खर्विकां खर्ववासिनीम् । य उदारा अन्तर्हिता गन्धर्वाप्सरसश्च ये । सर्पा इतरजना रक्षांसि
खडुरी, फिरणारी चंकर्मा, बुटक्या घरात राहणारी खरविका; जे बलवान आत लपलेले आहेत, गंधर्व, अप्सरा, साप आणि इतर जीव, राक्षस —
चतुर्दंष्ट्रां छ्यावदतः कुम्भमुष्कामसृङ्मुखान् । स्वभ्यसा ये चोद्भ्यसाः
चार दात असणारे, कुरतडणारे, सुजलेली अंडकोष असणारे, रक्ताने माखलेले तोंड असणारे, आपल्याकडचे आणि परकिय —
उद्वेपय त्वमर्बुदेऽमित्राणाममूः सिचः । जयंश्च जिष्णुश्चामित्रां जयतामिन्द्रमेदिनौ
फुगलेल्या जागेत शत्रू आणि त्यांची मुळे हलवून टाक. विजयी आणि जिंकणारे, हे इंद्रा आणि पृथ्वी, शत्रूंना जिंकू द्या.
प्रब्लीनो मृदितः शयां हतोऽमित्रो न्यर्बुदे । अग्निजिह्वा धूमशिखा जयन्तीर्यन्तु सेनया
शत्रू, पूर्णपणे हरलेला, चिरडलेला, फुगलेल्या जागेत पडलेला आहे. जिंकणारे, ज्वाळेच्या जिभेसारखे, धुराच्या शिखेसारखे, आपल्या सैन्यासह येवोत.
तयार्बुदे प्रणुत्तानामिन्द्रो हन्तु वरंवरम् । अमित्राणां शचीपतिर्मामीषां मोचि कश्चन
या फुगलेल्या जागेने इंद्राने पुन्हा पुन्हा उभे राहणारे शत्रू मारावेत. शक्तीच्या स्वामीने मला या शत्रूंमध्ये सोडू नये.
{२६} उत्कसन्तु हृदयान्यूर्ध्वः प्राण उदीषतु । शौष्कास्यमनु वर्तताममित्रान् मोत मित्रिणः
त्यांची हृदयं उडू द्या, श्वास वर जाऊ द्या. तोंड कोरडं पडू द्या — हे सगळं शत्रूंना होवो, मित्रांना नाही.
ये च धीरा ये चाधीराः पराञ्चो बधिराश्च ये । तमसा ये च तूपरा अथो बस्ताभिवासिनः । सर्वांस्तामर्बुदे त्वममित्रेभ्यो दृशे कुरूदारांश्च प्र दर्शय
जे धीराचे, जे अधीर, मागे वळणारे, बहिरे, अंधारात गुंतलेले, मूत्राशयात राहणारे — हे सगळे तू फुगलेल्या जागेत शत्रूंना दिसू दे, आणि बलवानांना प्रकट कर.
अर्बुदिश्च त्रिषन्धिश्चामित्रान् नो वि विध्यताम् । यथैषामिन्द्र वृत्रहन् हनाम शचीपतेऽमित्राणां सहस्रशः
फुगलेली जागा आणि त्रिसंधी आमच्या शत्रूंना भेदो. जसा तू, वज्रधारी इंद्रा, हजारो शत्रूंना मारतोस, तसा शक्तीच्या स्वामीसारखा कर.
वनस्पतीन् वानस्पत्यान् ओषधीरुत वीरुधः । गन्धर्वाप्सरसः सर्पान् देवान् पुण्यजनान् पितॄन् । सर्वांस्तामर्बुदे त्वममित्रेभ्यो दृशे कुरूदारांश्च प्र दर्शय
वनातील झाडं, वनस्पती, औषधी, गवत, गंधर्व, अप्सरा, साप, देव, पुण्यवान, पितर — हे सगळे तू फुगलेल्या जागेत शत्रूंना दिसू दे, आणि बलवानांना प्रकट कर.
ईशां वो मरुतो देव आदित्यो ब्रह्मणस्पतिः । ईशां व इन्द्रश्चाग्निश्च धाता मित्रः प्रजापतिः । ईशां व ऋषयश्चक्रुरमित्रेषु समीक्षयन् रदिते अर्बुदे तव
त्यांचे स्वामित्व तुझ्याकडे आहे, हे मरुत, देव, आदित्य, बृहस्पती; इंद्र, अग्नी, धाता, मित्र, प्रजापती; ऋषी — हे सगळे शत्रूंमध्ये पाहत आहेत, तुझ्या फुगलेल्या जागेत.
तेषां सर्वेषामीशाना उत्तिष्ठत सं नह्यध्वम् । मित्रा देवजना यूयमिमं संग्रामं संजित्य यथालोकं वि तिष्ठध्वम्
तुम्ही सगळे त्यातले स्वामी, उभे राहा, एकत्र व्हा. हे मित्रत्व असणारे देवजन, हा संग्राम जिंकून, आपल्या जागी ठाम उभे रहा.
11.10(११.१२) उत्तिष्ठत सं नह्यध्वमुदाराः केतुभिः सह । सर्पा इतरजना रक्षांस्यमित्रान् अनु धावत
उठा, एकत्र व्हा, हे बलवानांनो, आपल्या ध्वजांसह. साप, इतर जीव, राक्षस — शत्रूंचा पाठलाग करा.
ईशां वो वेद राज्यं त्रिषन्धे अरुणैः केतुभिः सह । ये अन्तरिक्षे ये दिवि पृथिव्यां ये च मानवाः । त्रिषन्धेस्ते चेतसि दुर्णामान उपासताम्
त्रिसंधी, तुझ्या लाल पताकांसह तुझे राज्य, तुझे अधिपत्य, तो जाणतो. जे आकाशात, स्वर्गात, पृथ्वीवर आणि माणसांत आहेत — हे सर्वजण, त्रिसंधी तुझ्या मनात ठेवून, आमच्याकडे वळावेत आणि वाईट बोलणे दूर करावे.
अयोमुखाः सूचीमुखा अथो विकङ्कतीमुखाः । क्रव्यादो वातरंहस आ सजन्त्वमित्रान् वज्रेण त्रिषन्धिना
लोखंडासारखे तोंड असलेले, सुईसारखे तोंड असलेले, आणि वाकडे तोंड असलेले शस्त्र घेऊन, मांसभक्षक, वाऱ्यासारखे वेगवान, शत्रूंना त्रिसंधीच्या वज्राने बांधून टाकोत.
अन्तर्धेहि जातवेद आदित्य कुणपं बहु । त्रिषन्धेरियं सेना सुहितास्तु मे वशे
जतवेद, सूर्य, तू मृतदेह आणि गर्दी अदृश्य कर. त्रिसंधीची ही सेना माझ्या वशात आणि माझ्यासाठी हितकर असो.
उत्तिष्ठ त्वं देवजनार्बुदे सेनया सह । अयं बलिर्व आहुतस्त्रिषन्धेराहुतिः प्रिया
देवतांचा समुदाय आणि सेनासह तू उठ. ही आहुती तुझ्यासाठी दिली आहे, त्रिसंधीची प्रिय आहुती.
शितिपदी सं द्यतु शरव्येयं चतुष्पदी । कृत्येऽमित्रेभ्यो भव त्रिषन्धेः सह सेनया
चार पाय असलेले आणि धारदार दात असलेले, तसेच बाण लागलेले एकत्र येवोत. शत्रूंवर जादू करण्याच्या वेळी, त्रिसंधी आणि त्याच्या सेनासह तू माझ्या सोबत रहा.
धूमाक्षी सं पततु कृधुकर्णी च क्रोशतु । त्रिषन्धेः सेनया जिते अरुणाः सन्तु केतवः
धुरकट डोळ्याची एकत्र उडो, आणि तीक्ष्ण कानाची जोरात ओरडो. त्रिसंधीच्या विजयी सेनासह लाल पताका फडकू देत.
अवायन्तां पक्षिणो ये वयांस्यन्तरिक्षे दिवि ये चरन्ति । श्वापदो मक्षिकाः सं रभन्तामामादो गृध्राः कुणपे रदन्ताम्
आकाशात आणि स्वर्गात उडणारे पक्षी खाली उतरू देत. वन्य प्राणी आणि माशी एकत्र जावोत, गिधाडे मृतदेह खावोत.
यामिन्द्रेण संधां समधत्था ब्रह्मणा च बृहस्पते । तयाहमिन्द्रसंधया सर्वान् देवान् इह हुव इतो जयत मामुतः
इंद्रा, ब्रह्मण बृहस्पती, तुम्ही जी मैत्री केली आहेस, त्या इंद्राच्या मैत्रीने मी सर्व देवांना येथे बोलावतो — तुम्ही येथे आणि पुढे माझ्यासाठी विजय मिळवा.