यत्सुपर्णा विवक्षवो अनमीवा विवक्षवः । तत्र मे गच्छताद्धवं शल्य इव कुल्मलं यथा
जिथे पक्षी निरोगीपणे उडतात, तिथे माझं प्रेम जावो, जसं काटा कोमल जागेत शिरतो तसं.
यदन्तरं तद्बाह्यं यद्बाह्यं तदन्तरम् । कन्यानां विश्वरूपाणां मनो गृभायौषधे
जे आत आहे ते बाहेर आहे, जे बाहेर आहे ते आत आहे. औषधे, मी सर्व प्रकारच्या कन्यांचे मन जिंकतो.
एयमगन् पतिकामा जनिकामोऽहमागमम् । अश्वः कनिक्रदद्यथा भगेनाहं सहागमम्
ही स्त्री पतीची इच्छुक आहे, मी तिची इच्छा करतो; मी आलो आहे. जसा घोडा हंबरतो, तसा मी भाग्याने तिच्याजवळ आलो आहे.
इन्द्रस्य या मही दृषत्क्रिमेर्विश्वस्य तर्हणी । तया पिनष्मि सं क्रिमीन् दृषदा खल्वामिव
इंद्राच्या महान दगडाने, जो कृमी नष्ट करणारा आणि सर्व दूर करणारा आहे, मी कृमींना दळतो, जसं मुसळाने धान्य दळतात.
दृष्टमदृष्टमतृहमथो कुरूरुमतृहम् । अल्गण्डून्त्सर्वान् छलुनान् क्रिमीन् वचसा जम्भयामसि
दिसणारे आणि न दिसणारे, तोंड असलेले किंवा नसलेले, कुरू लोकांमध्ये तोंड नसलेले, हे सर्व रेंगाळणारे किडे, सर्व प्रकारचे किडे, आपण आपल्या शब्दांनी नष्ट करतो.
अल्गण्डून् हन्मि महता वधेन दूना अदूना अरसा अभूवन् । शिष्टान् अशिष्टान् नि तिरामि वाचा यथा क्रिमीणां नकिरुच्छिषातै
मी मोठ्या ताकदीने हे रेंगाळणारे किडे मारतो; जे कमकुवत आहेत, जे बळकट आहेत, ज्यांना काहीच उरले नाही, ते नष्ट झाले. उरलेले आणि न उरलेले, मी शब्दांनी दूर करतो, म्हणजे एकही किडा मागे राहू नये.
अन्वान्त्र्यं शीर्षण्यमथो पार्ष्टेयं क्रिमीन् । अवस्कवं व्यध्वरं क्रिमीन् वचसा जम्भयामसि
पोटातील, डोक्यातील, बाजूच्या, विष्ठेतले आणि आजार करणारे किडे, हे सर्व किडे मी शब्दांनी नष्ट करतो.
ये क्रिमयः पर्वतेशु वनेष्वोषधीषु पशुष्वप्स्वन्तः । ये अस्माकं तन्वमाविविशुः सर्वं तद्धन्मि जनिम क्रिमीणाम्
जे किडे पर्वतात, जंगलात, औषधांमध्ये, जनावरांमध्ये, पाण्यात आहेत, आणि जे आपल्या शरीरात शिरले आहेत, हे सर्व किडे, त्यांच्या सगळ्या पिढ्या मी नष्ट करतो.
उद्यन्न् आदित्यः क्रिमीन् हन्तु निम्रोचन् हन्तु रश्मिभिः । ये अन्तः क्रिमयो गवि
सूर्य उगवताना किडे नष्ट करो, मावळताना आपल्या किरणांनी ते नष्ट करो—गायीच्या अंगातील जे किडे आहेत, तेही नष्ट होवोत.
विश्वरूपं चतुरक्षं क्रिमिं सारङ्गमर्जुनम् । शृणाम्यस्य पृष्टीरपि वृश्चामि यच्छिरः
अनेक रूपांचे, चार डोळ्यांचे, ठिपकेदार आणि पांढरे किडे—त्यांच्या पाठीतून मी फाडतो, त्यांचे डोकेही मी छाटतो.
अत्रिवद्वः क्रिमयो हन्मि कण्ववज्जमदग्निवत्। अगस्त्यस्य ब्रह्मणा सं पिनष्म्यहं क्रिमीन्
इथे मी कण्वासारखा, मदग्नीप्रमाणे, किडे नष्ट करतो; अगस्त्याच्या मंत्राने मी हे किडे चिरडतो.
हतो राजा क्रिमीणामुतैषां स्थपतिर्हतः । हतो हतमाता क्रिमिर्हतभ्राता हतस्वसा
किड्यांचा राजा मारला गेला, त्यांचा प्रमुखही मारला गेला; आई किडा, भाऊ किडा, बहीण किडा—हे सर्व मारले गेले.
हतासो अस्य वेशसो हतासः परिवेशसः । अथो ये क्षुल्लका इव सर्वे ते क्रिमयो हताः
त्याच्या घरातील लोक मारले गेले, सभोवतालचेही मारले गेले; आणि अगदी लहान असलेले सर्व किडेही नष्ट झाले.
प्र ते शृणामि शृङ्गे याभ्यां वितुदायसि । भिनद्मि ते कुषुम्भं यस्ते विषधानः
तुझी शिंगे, ज्याने तू टोचतोस, ती मी तोडतो; तुझ्या विषाच्या पिशवीला मी फोडतो, कारण तू विष बाळगतोस.
अक्षीभ्यां ते नासिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकादधि । यक्ष्मं शीर्षण्यं मस्तिष्काज्जिह्वाया वि वृहामि ते
तुझ्या डोळ्यांतून, नाकातून, कानातून, हनुवटीखालून—मी तुझ्या डोक्यातील, मेंदूतून, जीभेतील आजार काढून टाकतो.
ग्रीवाभ्यस्त उष्णिहाभ्यः कीकसाभ्यो अनूक्यात्। यक्ष्मं दोषण्यमंसाभ्यां बाहुभ्यां वि वृहामि ते
तुझ्या मानेतून, खांद्यांतून, हाडांमधून, वरच्या बाहूंमधून—मी तुझ्या मांसातील, स्नायूंमधील, हातांतील आजार दूर करतो.
हृदयात्ते परि क्लोम्नो हलीक्ष्णात्पार्श्वाभ्याम् । यक्ष्मं मतस्नाभ्यां प्लीह्नो यक्नस्ते वि वृहामसि
तुझ्या हृदयातून, फुफ्फुसातून, बरगड्यांतून—मी तुझ्या प्लीहातून, यकृतातून आजार काढतो.
आन्त्रेभ्यस्ते गुदाभ्यो वनिष्ठोरुदरादधि । यक्ष्मं कुक्षिभ्यां प्लाशेर्नाभ्या वि वृहामि ते
तुझ्या आतड्यांतून, गुदद्वारातून, पोटातील आतून, पोटातून—मी तुझ्या कंबरेतून, नाभीतून आजार काढतो.
ऊरुभ्यां ते अष्ठीवद्भ्यां पार्ष्णिभ्यां प्रपदाभ्याम् । यक्ष्मं भसद्यं श्रोणिभ्यां भासदं भंससो वि वृहामि ते
तुझ्या मांडींमधून, हाडांमधून, टाचांमधून, पायांमधून—मी तुझ्या कंबरेतील, नितंबातील जळजळ दूर करतो.
अस्थिभ्यस्ते मज्जभ्यः स्नावभ्यो धमनिभ्यः । यक्ष्मं पाणिभ्यामङ्गुलिभ्यो नखेभ्यो वि वृहामि ते
तुझ्या हाडांमधून, मज्जेमधून, स्नायूंमधून, रक्तवाहिन्यांतून—मी तुझ्या हातांतील, बोटांतील, नखांतील आजार काढतो.
अङ्गेअङ्गे लोम्निलोम्नि यस्ते पर्वणिपर्वणि । यक्ष्मं त्वचस्यं ते वयं कश्यपस्य वीबर्हेण विष्वञ्चं वि वृहामसि
तुझ्या प्रत्येक अवयवातून, प्रत्येक केसातून, प्रत्येक सांध्यातून—त्वचेतील आजार आम्ही कश्यपाच्या औषधाने पूर्णपणे दूर करतो.
य ईशे पशुपतिः पशूनां चतुष्पदामुत यो द्विपदाम् । निष्क्रीतः स यज्ञियं भागमेतु रायस्पोषा यजमानं सचन्ताम्
जो पशुपती सर्व पशूंचा, चार पायांच्या आणि दोन पायांच्या प्राण्यांचा स्वामी आहे—तो वेगळा होऊन यज्ञातील भाग घ्यावा; समृद्धी आणि भरभराट यजमानाकडे याव्यात.
प्रमुञ्चन्तो भुवनस्य रेतो गातुं धत्त यजमानाय देवाः । उपाकृतं शशमानं यदस्थात्प्रियं देवानामप्येतु पाथः
देवतांनो, या जगाचा बीज सोडत आहात, यजमानाला मार्ग द्या. देवांना प्रिय असलेली जी तयार केलेली आणि शांत असलेली वस्तू आहे, तीही त्या मार्गावर पोहोचू दे.
ये बध्यमानमनु दीध्याना अन्वैक्षन्त मनसा चक्षुषा च । अग्निष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवो विश्वकर्मा प्रजया संरराणः
जे बांधला जातोय त्याच्याकडे मनाने आणि डोळ्यांनी विचार करून पाहणारे आहेत, त्याला समोर उभा असलेला अग्नी, सर्वांचा रचणारा देव, संततीसह आनंदी होऊन सोडू दे.
ये ग्राम्याः पशवो विश्वरूपा विरूपाः सन्तो बहुधैकरूपाः । वायुष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संरराणः
गावातील जी जनावरे आहेत, विविध रूपांची, वेगवेगळ्या दिसणाऱ्या, पण अनेक असूनही एकसारख्या, त्यांना समोर उभा असलेला वायू, प्रजापती देव, संततीसह आनंदी होऊन सोडू दे.
प्रजानन्तः प्रति गृह्णन्तु पूर्वे प्राणमङ्गेभ्यः पर्याचरन्तम् । दिवं गच्छ प्रति तिष्ठा शरीरैः स्वर्गं याहि पथिभिर्देवयानैः
पूर्वजांनी, आपल्या संततीला ओळखून, श्वासाने अंगाभोवती फिरणाऱ्याला स्वीकारावे. स्वर्गात जा, आपल्या देहाने स्थिर राहा, देवांच्या मार्गाने स्वर्गलोकात पोहोच.
ये भक्षयन्तो न वसून्यानृधुर्यान् अग्नयो अन्वतप्यन्त धिष्ण्याः । या तेषामवया दुरिष्टिः स्विष्टिं नस्तां कृणवद्विश्वकर्मा
जे खाऊनही अन्याय करत नाहीत, ज्यांना अग्नी आणि वेदिका अनुसरतात, त्यांच्यातील वाईट भावना आणि मतभेद सर्वांचा रचणारा देव आमच्यासाठी दूर करो.
यज्ञपतिमृषयः एनसाहुर्निर्भक्तं प्रजा अनुतप्यमानम् । मथव्यान्त्स्तोकान् अप यान् रराध सं नष्टेभिः सृजतु विश्वकर्मा
ऋषींनी यज्ञपतीला पापी म्हटले, लोकांनी त्याला सोडून दिला असे समजले. त्याने मुलांना जो त्रास दिला, तो सर्वांचा रचणारा देव हरवलेल्यांसह आम्हाला पुन्हा मिळवून देओ.
अदान्यान्त्सोमपान् मन्यमानो यज्ञस्य विद्वान्त्समये न धीरः । यदेनश्चकृवान् बद्ध एष तं विश्वकर्मन् प्र मुञ्चा स्वस्तये
जो स्वतःला दाता नाही असे समजतो, सोमपान करणारा, यज्ञ जाणणारा, पण योग्य वेळी स्थिर नसणारा, त्याने काही पाप केले असेल आणि तो बांधला असेल, तर सर्वांचा रचणारा देव, त्याला कल्याणासाठी सोड.
घोरा ऋषयो नमो अस्त्वेभ्यश्चक्षुर्यदेषां मनसश्च सत्यम् । बृहस्पतये महिष द्युमन्न् नमो विश्वकर्मन् नमस्ते पाह्यस्मान्
हे भयंकर ऋषींनो, तुम्हांस वंदन असो! तुमचे डोळे आणि मन सत्य असो. बृहस्पती, बलवान आणि तेजस्वी, तुला वंदन! सर्वांचा रचणारा देव, तुला वंदन! आम्हाला रक्षण कर.