अथर्ववेदः

वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः । अथेदमग्ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम्

जे दुष्ट आणि विषारी लोक आमच्यावर द्वेष करतात, त्यांना दूर कर; मग अग्नी आणि इंद्रा, तुम्ही दोघेही आमचे हे नैवेद्य स्वीकारा.

अग्निः पूर्व आ रभतां प्रेन्द्रो नुदतु बाहुमान् । ब्रवीतु सर्वो यातुमान् अयमस्मीत्येत्य

अग्नीने पुढे जावे आणि बलवान इंद्राने शत्रू दूर करावा; प्रत्येक जादूगार पुढे येऊन 'मी इथे आहे' असे सांगो.

पश्याम ते वीर्यं जातवेदः प्र णो ब्रूहि यातुधानान् नृचक्षः । त्वया सर्वे परितप्ताः पुरस्तात्त आ यन्तु प्रब्रुवाणा उपेदम्

हे जातवेद, तुझे सामर्थ्य आम्हाला पाहू दे; हे सर्वज्ञ, आम्हाला दुष्टांविषयी सांग. तू त्यांना आमच्या समोर जाळत असताना, ते इथे येऊन कबूल करू देत.

आ रभस्व जातवेदोऽस्माकार्थाय जज्ञिषे । दूतो नो अग्ने भूत्वा यातुधानान् वि लापय

हे जातवेद, तू आमच्या कार्यासाठी जन्मला आहेस, आता पुढे ये; अग्नी, आमचा दूत हो आणि दुष्टांना दूर कर.

त्वमग्ने यातुधानान् उपबद्धामिहा वह । अथैषामिन्द्रो वज्रेणापि शीर्षाणि वृश्चतु

हे अग्नी, बांधलेले दुष्ट इथे घेऊन ये; मग इंद्राने आपल्या वज्राने त्यांची माने छाटावी.

इदं हविर्यातुधानान् नदी फेनमिवा वहत्। य इदं स्त्री पुमान् अकरिह स स्तुवतां जनः

हे हविर्द्रव्य यातुधानांना नदी जशी फेस वाहून नेते तसं दूर घेऊन जावो. ज्याने हे स्त्री किंवा पुरुष केलं, तो स्तुती करणाऱ्यांमध्ये सामील होवो.

अयं स्तुवान आगमदिमं स्म प्रति हर्यत । बृहस्पते वशे लब्ध्वाग्नीषोमा वि विध्यतम्

हा स्तुती करणारा येथे आला आहे; त्याचे स्वागत होवो. बृहस्पती, तुझ्या सामर्थ्याने अग्नी आणि सोम यांनी त्यांना वेगळं करावं.

यातुधानस्य सोमप जहि प्रजां नयस्व च । नि स्तुवानस्य पातय परमक्ष्युतावरम्

सोमपान करणाऱ्या, यातुधानांची संतती नष्ट कर आणि त्यांना दूर ने. जो स्तुती करतो त्याला वरून खालपर्यंत पाड.

यत्रैषामग्ने जनिमानि वेत्थ गुहा सतामत्त्रिणां जातवेदः । तांस्त्वं ब्रह्मणा वावृधानो जह्येषां शततर्हमग्ने

अग्नी, जिथे त्यांची मूळं तुला माहीत आहेत, जिथे ते खऱ्यांमध्ये लपलेले आहेत, जाठवेद, तिथे प्रार्थनेने बळकट होऊन त्यांना शंभरपट नष्ट कर.

अस्मिन् वसु वसवो धारयन्त्विन्द्रः पूषा वरुणो मित्रो अग्निः । इममादित्या उत विश्वे च देवा उत्तरस्मिन् ज्योतिषि धारयन्तु

या संपत्तीवर वसु, इंद्र, पूषण, वरुण, मित्र आणि अग्नी यांनी आधार द्यावा. आदित्य आणि सर्व देवांनीही या उच्च तेजात त्याचे रक्षण करावे.

अस्य देवाः प्रदिशि ज्योतिरस्तु सूर्यो अग्निरुत वा हिरण्यम् । सपत्ना अस्मदधरे भवन्तूत्तमं नाकमधि रोहयेमम्

या दिशेला देवांनी प्रकाश द्यावा—तो सूर्य असो, अग्नी असो किंवा सोनं असो. आपले शत्रू आपल्याखाली असावेत; आपण याला उच्च स्वर्गात पोहोचवूया.

येनेन्द्राय समभरः पयांस्युत्तमेन ब्रह्मणा जातवेदः । तेन त्वमग्न इह वर्धयेमं सजातानां श्रैष्ठ्य आ धेह्येनम्

जाठवेद, ज्या प्रार्थनेने तू इंद्राला पोषण दिलं, त्याच श्रेष्ठ प्रार्थनेने, अग्नी, आपण याला वाढवूया; त्याला त्याच्या नातलगांत श्रेष्ठ स्थान मिळू दे.

ऐषां यज्ञमुत वर्चो ददेऽहं रायस्पोषमुत चित्तान्यग्ने । सपत्ना अस्मदधरे भवन्तूत्तमं नाकमधि रोहयेमम्

मी त्यांना यज्ञ, तेज, संपत्ती, समृद्धी आणि विचार देतो, अग्नी. आपले शत्रू आपल्याखाली असावेत; आपण याला उच्च स्वर्गात पोहोचवूया.

अयं देवानामसुरो वि राजति वशा हि सत्या वरुणस्य राज्ञः । ततस्परि ब्रह्मणा शाशदान उग्रस्य मन्योरुदिमं नयामि

हा देवांचा अधिपती तेजाने चमकतो, कारण सत्यराजा वरुणाचे आदेश सर्वश्रेष्ठ आहेत. म्हणून प्रार्थनेने कृपा मागून, मी याला बलवानाच्या रागापासून दूर नेतो.

नमस्ते रजन् वरुणास्तु मन्यवे विश्वं ह्युग्र निचिकेषि द्रुग्धम् । सहस्रमन्यान् प्र सुवामि साकं शतं जीवाति शरदस्तवायम्

रात्री, तुला नमस्कार असो, वरुणाचा राग शांत होवो. हे बलाढ्य, तू सर्व पाप ओळखतोस. मी हजारो भक्तीचे कर्म अर्पण करतो; हा शंभर शरद जगो.

यदुवक्थानृतं जिह्वया वृजिनं बहु । राज्ञस्त्वा सत्यधर्मणो मुञ्चामि वरुणादहम्

जर मी जिभेने असत्य किंवा फार पाप बोललो असेल, तर मी तुला सत्यधर्म असलेल्या राज्या वरुणाच्या बंधनातून मुक्त करतो.

मुञ्चामि त्वा वैश्वानरादर्णवान् महतस्परि । सजातान् उग्रेहा वद ब्रह्म चाप चिकीहि नः

मी तुला वैश्वानर आणि मोठ्या खोल दडपणातून मुक्त करतो. हे बलाढ्य, आपल्या नातलगांत बोल, प्रार्थना सांग आणि आमच्यासाठी कृती कर.

वषट्ते पूषन्न् अस्मिन्त्सूतावर्यमा होता कृणोतु वेधाः । सिस्रतां नार्यृतप्रजाता वि पर्वाणि जिहतां सूतवा उ

या सुतात पूषण 'वषट्' म्हणो, अर्यमान होतारूपाने कार्य करो, विधाता सर्व काही ठरवो. सत्यजन्म स्त्रिया पुढे जावोत, त्या सर्व टप्पे पार करोत, पुढे सरसावोत.

चतस्रो दिवः प्रदिशश्चतस्रो भूम्या उत । देवा गर्भं समैरयन् तं व्यूर्णुवन्तु सूतवे

आकाशाच्या चार दिशा आणि पृथ्वीच्या चार दिशा—देवांनी गर्भ एकत्र केला आहे; त्यांनी तो सुतासाठी गुंडाळावा.

सूषा व्यूर्णोतु वि योनिं हापयामसि । श्रथया सूषणे त्वमव त्वं बिष्कले सृज

गुंडाळणाऱ्याने त्याला पूर्णपणे वेढावं; आपण त्याला गर्भाशयात ठेवतो. हे गुंडाळणारे, त्याला सैल कर; तुकड्यांमध्ये सोड.

नेव मांसे न पीवसि नेव मज्जस्वाहतम् । अवैतु पृश्नि शेवलं शुने जराय्वत्तवेऽव जरायु पद्यताम्

तो मांसात नाही, चरबीत नाही, मज्जेतही नाही. पांढऱ्या डागाचा, म्हणजेच झिल्लीचा, भाग कुत्र्याजवळ जावो; झिल्ली खाली पडो.

वि ते भिनद्मि मेहनं वि योनिं वि गवीनिके । वि मातरं च पुत्रं च वि कुमारं जरायुणाव जरायु पद्यताम्

मी तुझे मूत्र, गर्भाशय, गायीचं वास यांचं विभाजन करतो. आई आणि मुलगा वेगळे होवोत, मुलगा आणि झिल्ली वेगळे होवोत; झिल्ली खाली पडो.

यथा वातो यथा मनो यथा पतन्ति पक्षिणः । एवा त्वं दशमास्य साकं जरायुणा पताव जरायु पद्यताम्

जसं वारा, जसं मन, जसं पक्षी उडतात, तसं तू, दहा महिन्यांचा बालक, झिल्लीसह खाली पड; झिल्ली खाली पडो.

जरायुजः प्रथम उस्रियो वृषा वाताभ्रजा स्तनयन्न् एति वृष्ट्या । स नो मृडाति तन्व ऋजुगो रुजन् य एकमोजस्त्रेधा विचक्रमे

गर्भात जन्मलेला पहिला वृषभ, वाऱ्याने व ढगांनी वेढलेला, वीजेसारखा गडगडणारा, पावसासह येणारा — तो सरळ व वाकडे दोन्ही मोडणारा, एकाच शक्तीने तीन पावलांत चालणारा, आमच्यावर कृपा करो.

अङ्गेअङ्गे शोचिषा शिश्रियाणं नमस्यन्तस्त्वा हविषा विधेम । अङ्कान्त्समङ्कान् हविषा विधेम यो अग्रभीत्पर्वास्या ग्रभीता

तुझ्या प्रत्येक अंगात चमकणाऱ्या तेजाला आम्ही नमस्कार करतो, तुझी पूजा करतो. तुझ्या सर्व अंगांना आम्ही अर्पण करतो, तू ऋतूंच्या सांध्यांना प्रथम पकडणारा आहेस.

मुञ्च शीर्षक्त्या उत कास एनं परुष्परुराविवेशा यो अस्य । यो अभ्रजा वातजा यश्च शुष्मो वनस्पतीन्त्सचतां पर्वतांश्च

त्याला डोकेदुखी व खोकल्यापासून, आत शिरलेल्या कडू वेदनेपासून मुक्त कर. वाऱ्यापासून, ढगांपासून, तापापासून, तसेच झाडे व पर्वत यांच्यापासून त्याची सुटका होवो.

शं मे परस्मै गात्राय शमस्त्ववराय मे । शं मे चतुर्भ्यो अङ्गेभ्यः शमस्तु तन्वे मम

माझ्या बाह्य अंगांना शांती मिळो, खालच्या अंगांना शांती मिळो; माझ्या चारही अंगांना शांती मिळो, माझ्या देहाला शांती मिळो.

नमस्ते अस्तु विद्युते नमस्ते स्तनयित्नवे । नमस्ते अस्त्वश्मने येना दूडाशे अस्यसि

वीजेला नमस्कार असो, गडगडाटाला नमस्कार असो; ज्याने तू प्रहार करतोस त्या दगडालाही नमस्कार असो.

नमस्ते प्रवतो नपाद्यतस्तपः समूहसि । मृडया नस्तनूभ्यो मयस्तोकेभ्यस्कृधि

पर्वताच्या पोटी जन्मलेल्या, ज्याच्या उष्णतेने तू सर्व गोष्टी एकत्र करतोस, तुला नमस्कार. आमच्या शरीरावर कृपा कर, आमच्या मुलांना सुख दे.