बभ्रे रक्षः समदमा वपैभ्योऽब्राह्मणा यतमे त्वोपसीदान् । पुरीषिणः प्रथमानाः पुरस्तादार्षेयास्ते मा रिषन् प्राशितारः
हे मेंढ्या, या लोकांसाठी राक्षस दूर कर. हे सुंदर बोलणाऱ्या, तुझ्या कृपेने जवळ ये. प्राचीन पितर, ऋषिपुत्र जे जे खातात, त्यांना काहीही अपाय होऊ नये.
आर्षेयेषु नि दध ओदन त्वा नानार्षेयाणामप्यस्त्यत्र । अग्निर्मे गोप्ता मरुतश्च सर्वे विश्वे देवा अभि रक्षन्तु पक्वम्
हे भात, मी तुला ऋषिपुत्रांमध्ये ठेवतो; इथे इतरही ऋषिपुत्र आहेत. अग्नी माझा रक्षक आहे, सर्व मरुतगण आणि सर्व देव हे शिजवलेलं अन्न जपोत.
यज्ञं दुहानं सदमित्प्रपीनं पुमांसं धेनुं सदनं रयीणाम् । प्रजामृतत्वमुत दीर्घमायू रायश्च पोषैरुप त्वा सदेम
यज्ञ नेहमी दूध देणारा, सदैव समृद्ध, वृषभ, गाय, संपत्तीचं स्थान आहे. संतती, अमरत्व, दीर्घायुष्य आणि भरपूर संपत्ती तुझ्याकडे एकत्र येवोत.
वृषभोऽसि स्वर्ग ऋषीन् आर्षेयान् गच्छ । सुकृतां लोके सीद तत्र नौ संस्कृतम्
तू वृषभ आहेस, स्वर्गीय आहेस; ऋषी आणि त्यांच्या वंशजांकडे जा. सत्कर्म करणाऱ्यांच्या लोकात आमचं हे अर्पण तिथे स्थिर होवो.
समाचिनुष्वानुसंप्रयाह्यग्ने पथः कल्पय देवयानान् । एतैः सुकृतैरनु गच्छेम यज्ञं नाके तिष्ठन्तमधि सप्तरश्मौ
सर्वांना एकत्र कर, योग्य क्रमाने पुढे जा; हे अग्नी, देवांचा मार्ग तयार कर. या सत्कर्मांमुळे आपण यज्ञाच्या मागे जावोत, जिथे सात किरणांचा तेजस्वी वास करतो.
येन देवा ज्योतिषा द्यामुदायन् ब्रह्मौदनं पक्त्वा सुकृतस्य लोकम् । तेन गेष्म सुकृतस्य लोकं स्वरारोहन्तो अभि नाकमुत्तमम्
ज्या मार्गाने देवांनी तेजाने स्वर्ग गाठला, यज्ञभात शिजवून सत्कर्मांच्या लोकात पोहोचले, त्याच मार्गाने आपणही सत्कर्मांच्या लोकात जाऊ, सर्वोच्च स्वर्ग गाठू.
भवाशर्वौ मृडतं माभि यातं भूतपती पशुपती नमो वाम् । प्रतिहितामायतां मा वि स्राष्टं मा नो हिंसिष्टं द्विपदो मा चतुष्पदः
हे भव आणि शर्व, कृपा करा, आमच्यावर रागावू नका. सर्व प्राण्यांचे आणि गाईंचे स्वामी, तुम्हाला नमस्कार. एकदा सोडलेला बाण पुन्हा सुटू देऊ नका; आम्हा दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या प्राण्यांना इजा करू नका.
शुने क्रोष्ट्रे मा शरीराणि कर्तमलिक्लवेभ्यो गृध्रेभ्यो ये च कृष्णा अविष्यवः । मक्षिकास्ते पशुपते वयांसि ते विघसे मा विदन्त
कुत्रा किंवा कोल्हा, अस्पृश्य, गिधाड, किंवा काळ्या मांसाहारी पक्ष्यांचे शरीर तुम्ही इजा करू नका. हे पशुपती, माशी तुझीच पक्षी आहेत; जे खाणारे आहेत त्यांनी आम्हाला सापडू नये.
क्रन्दाय ते प्राणाय याश्च ते भव रोपयः । नमस्ते रुद्र कृण्मः सहस्राक्षायामर्त्य
तुझ्या आक्रोशाला, तुझ्या श्वासाला आणि तुझ्या रुजवलेल्या मुळांना आम्ही वंदन करतो. हजार डोळ्यांच्या, अमर असलेल्या रुद्राला आम्ही नमस्कार करतो.
पुरस्तात्ते नमः कृण्म उत्तरादधरादुत । अभीवर्गाद्दिवस्पर्यन्तरिक्षाय ते नमः
पूर्वेला, उत्तरेला, खाली आणि वर आम्ही तुला वंदन करतो. सर्व दिशांनी, आकाशाला आणि मध्यभागाला आम्ही तुला नमस्कार करतो.
मुखाय ते पशुपते यानि चक्षूंषि ते भव । त्वचे रूपाय संदृशे प्रतीचीनाय ते नमः
तुझ्या मुखाला, पशुपती, तुझ्या डोळ्यांना, भव, तुझ्या त्वचेला, रूपाला, दर्शनाला आणि पश्चिम दिशेला आम्ही वंदन करतो.
अङ्गेभ्यस्त उदराय जिह्वाया आस्याय ते । दद्भ्यो गन्धाय ते नमः
तुझ्या अंगांना, पोटाला, जिभेला, तोंडाला, दातांना आणि तुझ्या सुगंधाला आम्ही नमस्कार करतो.
अस्त्रा नीलशिखण्डेन सहस्राक्षेण वाजिना । रुद्रेणार्धकघातिना तेन मा समरामहि
नीळ केस असलेल्या, हजार डोळ्यांच्या, वेगवान रुद्राच्या शस्त्राने, जो अर्धा घाव घालतो, त्याच्याशी आम्ही वाद घालू नये.
स नो भवः परि वृणक्तु विश्वत आप इवाग्निः परि वृणक्तु नो भवः । मा नोऽभि मांस्त नमो अस्त्वस्मै
भव आम्हाला सर्व बाजूंनी पाण्यासारखा किंवा अग्नीसारखा वेढो. भव आम्हाला रक्षण करो. त्याने आमच्यावर आक्रमण करू नये; त्याला आम्ही नमस्कार करतो.
चतुर्नमो अष्टकृत्वो भवाय दश कृत्वः पशुपते नमस्ते । तवेमे पञ्च पशवो विभक्ता गावो अश्वाः पुरुषा अजावयः
चार वेळा, आठ वेळा, दहा वेळा आम्ही भवाला, तुला, पशुपती, वंदन करतो. तुझे हे पाच प्राणी वेगवेगळे आहेत: गायी, घोडे, माणसे, बकऱ्या.
तव चतस्रः प्रदिशस्तव द्यौस्तव पृथिवी तवेदमुग्रोर्वन्तरिक्षम् । तवेदं सर्वमात्मन्वद्यत्प्राणत्पृथिवीमनु
तुझ्या चार दिशा, तुझे आकाश, तुझी पृथ्वी, तुझे हे भयंकर अंतराळ; पृथ्वीवर जे काही श्वास घेतं, ते सर्व तुझंच आहे.
{५} उरुः कोशो वसुधानस्तवायं यस्मिन्न् इमा विश्वा भुवनान्यन्तः । स नो मृड पशुपते नमस्ते परः क्रोष्टारो अभिभाः श्वानः परो यन्त्वघरुदो विकेश्यः
तुझा विशाल भांडे म्हणजे पृथ्वी, ज्यात सगळी जगं वसतात. हे पशुपती, आम्हांवर कृपा कर. आम्ही तुला वंदन करतो. दूर ओरडणारे, मोठ्याने भुंकणारे, दूर जाणारे, रागीट केस असलेले आमच्यापासून दूर राहो.
धनुर्बिभर्षि हरितं हिरण्ययं सहस्रघ्निं शतवधं शिखण्डिन् । रुद्रस्येषुश्चरति देवहेतिस्तस्यै नमो यतमस्यां दिशीतः
तू हिरवा, सोन्याचा, हजारांना मारणारा, शंभरांना घाव घालणारा, शिरोमणी धनुष्य धरतोस. रुद्राचा बाण, देवाचं शस्त्र, जिथे सोडलं जातं त्या दिशेला आणि त्या बाणाला आम्ही नमस्कार करतो.
योऽभियातो निलयते त्वां रुद्र निचिकीर्षति । पश्चादनुप्रयुङ्क्षे तं विद्धस्य पदनीरिव
जो कोणी तुला, रुद्र, त्रास द्यायला येतो, जो तुला दुखावण्याचा प्रयत्न करतो, त्याला मागून घाव लागू दे, जणू जखमी झालेल्या पावलांसारखा.
भवारुद्रौ सयुजा संविदानावुभावुग्रौ चरतो वीर्याय । ताभ्यां नमो यतमस्यां दिशीतः
भव आणि रुद्र, एकत्र, जाणणारे, दोघेही भयंकर, सामर्थ्यासाठी फिरणारे; त्यांना आणि त्यांच्या शस्त्र जिथे सोडलं जातं त्या दिशेला आम्ही नमस्कार करतो.
नमस्ते अस्त्वायते नमो अस्तु परायते । नमस्ते रुद्र तिष्ठत आसीनायोत ते नमः
जो पुढे जातो त्याला नमस्कार, जो मागे हटतो त्याला नमस्कार. रुद्र, उभा असलेल्याला आणि बसलेल्याला आम्ही नमस्कार करतो.
नमः सायं नमः प्रातर्नमो रात्र्या नमो दिवा । भवाय च शर्वाय चोभाभ्यामकरं नमः
संध्याकाळी नमस्कार, सकाळी नमस्कार, रात्री नमस्कार, दिवसा नमस्कार; भव आणि शर्व, या दोघांना आम्ही वंदन करतो.
सहस्राक्षमतिपश्यं पुरस्ताद्रुद्रमस्यन्तं बहुधा विपश्चितम् । मोपाराम जिह्वयेयमानम्
हजार डोळ्यांचा, सर्वत्र पाहणारा रुद्र समोर उभा आहे, तो अनेक प्रकारे ज्ञानी आहे. माझ्या जिभेने त्याला दुखावू नये.
श्यावाश्वं कृष्णमसितं मृणन्तं भीमं रथं केशिनः पादयन्तम् । पूर्वे प्रतीमो नमो अस्त्वस्मै
काळा घोडा, कृष्ण, हट्टी, भयंकर रथ, केसाळ, पायाने तुडवणारा; प्राचीन आणि पश्चिम दिशेला आम्ही वंदन करतो.
मा नोऽभि स्रा मत्यं देवहेतिं मा नः क्रुधः पशुपते नमस्ते । अन्यत्रास्मद्दिव्यां शाखां वि धूनु
देवाचं शस्त्र आमच्यावर पडू नये, तुझा राग, पशुपती, आमच्यावर येऊ नये. तुझं दैवी फांदी दुसरीकडे वळव.
मा नो हिंसीरधि नो ब्रूहि परि णो वृङ्धि मा क्रुधः । मा त्वया समरामहि
तो आम्हाला इजा करू नये, आमच्याशी गोड बोल, आम्हाला वेढून घे, रागावू नकोस. आम्ही तुझ्याशी वाद घालू नये.
{६} मा नो गोषु पुरुषेषु मा गृधो नो अजाविषु । अन्यत्रोग्र वि वर्तय पियारूणां प्रजां जहि
गायींमध्ये किंवा माणसांमध्ये आमच्यावर लोभ करू नकोस, शेळी-मेंढ्यांमध्येही आमच्यावर इच्छा धरू नकोस. हे उग्र, तुझं लक्ष दुसरीकडे वळव आणि तुझ्या आवडत्या लोकांची संतती नष्ट कर.
यस्य तक्मा कासिका हेतिरेकमश्वस्येव वृषणः क्रन्द एति । अभिपूर्वं निर्णयते नमो अस्त्वस्मै
ज्याला ताप, खोकला आणि शस्त्र, जणू काही अश्वाच्या हंबरासारखे, ओरडतात — तो ते आपल्या पुढून दूर करतो; त्याला नमस्कार असो.
योऽन्तरिक्षे तिष्ठति विष्टभितोऽयज्वनः प्रमृणन् देवपीयून् । तस्मै नमो दशभिः शक्वरीभिः
जो आकाशात ठामपणे उभा आहे, यज्ञ न करणाऱ्यांची देवांसाठी ठेवलेली पेयं नष्ट करतो, त्याला दहा स्तोत्रांनी नमस्कार असो.
तुभ्यमारण्याः पशवो मृगा वने हिता हंसाः सुपर्णाः शकुना वयांसि । तव यक्षं पशुपते अप्स्वन्तस्तुभ्यं क्षरन्ति दिव्या आपो वृधे
तुला वनातील सर्व पशू, रानात राहणारे मृग, हंस, गरुड, पक्षी आणि उडणारी सर्व जीवं यांची मालकी आहे. हे पशुपती, तुझं अद्भुत सामर्थ्य, दिव्य जलं पाण्यात तुझ्या वाढीसाठी ओततात.