सहमानेयं प्रथमा पृश्निपर्ण्यजायत । तयाहं दुर्णाम्नां शिरो वृश्चामि शकुनेरिव
ही पृष्णिपर्णी, जी पहिली जन्मली, ती सामर्थ्यासह निर्माण झाली. तिच्या सहाय्याने मी वाईट नाव असणाऱ्यांचे डोके पक्ष्याचे डोके कापल्यासारखे कापतो.
अरायमसृक्पावानं यश्च स्फातिं जिहीर्षति । गर्भादं कण्वं नाशय पृश्निपर्णि सहस्व च
जो शत्रुत्व करतो, रक्त काढतो, किंवा सूज आणू पाहतो, अशा कण्वाचा गर्भातून नाश कर, पृष्णिपर्णी, आणि तू बलवान हो.
गिरिमेनामा वेशय कण्वान् जीवितयोपनान् । तांस्त्वं देवि पृश्निपर्ण्यग्निरिवानुदहन्न् इहि
तिला पर्वतात टाक, ज्या कण्वांनी जीवनाच्या जवळ येण्याचा प्रयत्न केला आहे. देवी पृष्णिपर्णी, तू अग्नीप्रमाणे त्यांच्यामागे जाऊन त्यांना जाळ.
पराच एनान् प्र णुद कण्वान् जीवितयोपनान् । तमांसि यत्र गच्छन्ति तत्क्रव्यादो अजीगमम्
त्या कण्वांना दूर हाकल, जे जीवनाच्या जवळ आले आहेत. जिथे अंधार जातो, तिथेच मांसभक्षक पोहोचतो.
एह यन्तु पशवो ये परेयुर्वायुर्येषां सहचारं जुजोष । त्वष्टा येषां रूपधेयानि वेदास्मिन् तान् गोष्ठे सविता नि यच्छतु
ज्या जनावरे दूर गेली आहेत, ती इथे परत येऊ देत. त्यांचा सोबती वारा त्यांना आनंद देऊ दे. त्वष्टा त्यांची रूपे ओळखतो; सविता त्यांना या गोठ्यात एकत्र आणो.
इमं गोष्ठं पशवः सं स्रवन्तु बृहस्पतिरा नयतु प्रजानन् । सिनीवाली नयत्वाग्रमेषामाजग्मुषो अनुमते नि यच्छ
ही जनावरे या गोठ्यात एकत्र येऊ देत. जाणणारा बृहस्पती त्यांना आत नेवो. सिनीवाळी पुढच्या जनावरांना नेवो; अनुमती, आलेल्यांना थांबव.
सं सं स्रवन्तु पशवः समश्वाः समु पूरुषाः । सं धान्यस्य या स्फातिः संस्राव्येण हविषा जुहोमि
जनावरे एकत्र येऊ देत, घोडे एकत्र येऊ देत, माणसे एकत्र येऊ देत. धान्याची जी समृद्धी आहे, ती वाहत्या नैवेद्याने मी एकत्र करतो.
सं सिञ्चामि गवां क्षीरं समाज्येन बलं रसम् । संसिक्ता अस्माकं वीरा ध्रुवा गावो मयि गोपतौ
गायींचे दूध, तूपासह बळ आणि सार मी एकत्र ओततो. असे शिंपडलेले आमचे वीर ठाम राहोत; आमच्या गायी माझ्या देखरेखीखाली सुरक्षित राहोत.
आ हरामि गवां क्षीरमाहार्षं धान्यं रसम् । आहृता अस्माकं वीरा आ पत्नीरिदमस्तकम्
मी गायींचे दूध आणतो, मी धान्याचा सार आणतो. आमचे वीर आणले गेले आहेत, ते इथे आहेत; घरातील पत्नी या घराचे मुख्य आहे.
नेच्छत्रुः प्राशं जयाति सहमानाभिभूरसि । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
शत्रू कधीच घास जिंकू शकत नाही; तू नेहमी जिंकणारी, सहन करणारी आणि बलवान आहेस. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन् नसा । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
गरुडाने तुला शोधले, डुकराने तुला आमच्यासाठी खोदले. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
इन्द्रो ह चक्रे त्वा बाहावसुरेभ्य स्तरीतवे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
इंद्राने तुला बाहूंसाठी, असुरांवर विजय मिळवण्यासाठी तयार केले. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
पाटामिन्द्रो व्याश्नादसुरेभ्य स्तरीतवे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
इंद्राने असुरांवर विजय मिळवण्यासाठी पाटा वनस्पती खाल्ली. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
तयाहं शत्रून्त्साक्ष इन्द्रः सालावृकामिव । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
तुझ्या सहाय्याने मी शत्रूंना तसेच इंद्राने सालावृक राक्षसांना जसे हरवले, तसे हरवतो. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
रुद्र जलाषभेषज नीलशिखण्ड कर्मकृत्। प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
रुद्र, पाण्याने उपचार करणारा, निळ्या पिसाचा, कर्म करणारा, औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
तस्य प्राशं त्वं जहि यो न इन्द्राभिदासति । अधि नो ब्रूहि शक्तिभिः प्राशि मामुत्तरं कृधि
जो आपल्यावर हल्ला करतो, त्याचा घास तू नष्ट कर; तो इंद्र नाही. तुझ्या शक्तीने आमच्याशी बोल; हे घास, मला श्रेष्ठ बनव.
तुभ्यमेव जरिमन् वर्धतामयं मेममन्ये मृत्यवो हिंसिषुः शतं ये । मातेव पुत्रं प्रमना उपस्थे मित्र एनं मित्रियात्पात्वंहसः
तुझ्यासाठी फक्त वार्धक्य वाढो; हा आजार दुसऱ्यांना होऊ दे, कारण ते मृत्यू देणारे आहेत, शंभरजण. जशी आई आपल्या मुलाला मांडीवर घेऊन जपते, तशीच मित्राने त्याला संकटांपासून वाचवावे, शत्रू नव्हे.
मित्र एनं वरुणो वा रिशादा जरामृत्युं कृणुतां संविदानौ । तदग्निर्होता वयुनानि विद्वान् विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति
मित्र, वरुण किंवा ऋषद देवांनी, एकत्र येऊन, त्याच्यासाठी वार्धक्य आणि मृत्यू निर्माण करावेत. अग्नी, यज्ञकर्ता, विधी जाणणारा, सर्व देवतांचे मूळ ओळखतो.
त्वमीशिषे पशूनां पार्थिवानां ये जाता उत वा ये जनित्राः । मेमं प्राणो हासीन् मो अपानो मेमं मित्रा वधिषुर्मो अमित्राः
तू पृथ्वीवरील सर्व जीवांचे, जन्मलेल्यांचे आणि निर्माण करणाऱ्यांचे अधिपती आहेस. माझा श्वास राहू दे, माझा प्राण जाऊ नको; मला मित्रांनी मारू नये, शत्रूंनीही नाही.
द्यौष्ट्वा पिता पृथिवी माता जरामृत्युं कृणुतां संविदाने । यथा जीवा अदितेरुपस्थे प्राणापानाभ्यां गुपितः शतं हिमाः
आकाश तुझा पिता, पृथ्वी तुझी माता; त्यांनी एकत्र येऊन वार्धक्य आणि मृत्यू निर्माण करावेत. जसा मनुष्य अदितीच्या मांडीवर, श्वास आणि प्राण यांच्या संरक्षणाखाली, शंभर हिवाळे जगतो.
इममग्ने आयुषे वर्चसे नय प्रियं रेतो वरुण मित्र राजन् । मातेवास्मा अदिते शर्म यच्छ विश्वे देवा जरदष्टिर्यथासत्
अग्नी, या प्रिय बीजाला आयुष्य आणि तेज मिळवून दे; वरुण, मित्र, राजन, त्याचे रक्षण कर. अदितीसारखी त्याला आश्रय दे; सर्व देवांनी त्याला योग्यप्रमाणे वार्धक्य गाठू दे.
पार्थिवस्य रसे देवा भगस्य तन्वो बले । आयुष्यमस्मा अग्निः सूर्यो वर्च आ धाद्बृहस्पतिः
पृथ्वीच्या सारातून, भगाच्या शरीराच्या बळातून, अग्नी, सूर्य आणि बृहस्पती आम्हाला दीर्घायुष्य आणि तेज देवो.
आयुरस्मै धेहि जातवेदः प्रजां त्वष्टरधिनिधेहि अस्मै । रायस्पोषं सवितरा सुवास्मै शतं जीवाति शरदस्तवायम्
जातवेद, त्याला दीर्घायुष्य दे; त्वष्टा, त्याला संतती दे. सविता, त्याला संपत्ती आणि पोषण दे; तो शंभर शरद जगो.
आशीर्ण ऊर्जमुत सौप्रजास्त्वं दक्षं धत्तं द्रविणं सचेतसौ । जयं क्षेत्राणि सहसायमिन्द्र कृण्वानो अन्यान् अधरान्त्सपत्नान्
तुम्ही त्याला पोषण, उत्तम संतती, बुद्धी, धन आणि समजूत द्या. इंद्रा, सामर्थ्याने शेतांवर विजय मिळव, आणि इतर स्पर्धकांना तुझ्यापेक्षा कमी कर.
इन्द्रेण दत्तो वरुणेन शिष्टो मरुद्भिरुग्रः प्रहितो नो आगन् । एष वां द्यावापृथिवी उपस्थे मा क्षुधन् मा तृषत्
इंद्राने दिलेला, वरुणाने शिकवलेला, आणि प्रचंड मरुतांनी पाठवलेला तो आमच्याकडे येवो. आकाश आणि पृथ्वीच्या मांडीवर त्याला भूक किंवा तहान लागू नये.
ऊर्जमस्मा ऊर्जस्वती धत्तं पयो अस्मै पयस्वती धत्तम् । ऊर्जमस्मै द्यावपृथिवी अधातां विश्वे देवा मरुत ऊर्जमापः
पोषक, त्याला पोषण दे; दूध देणारी, त्याला दूध दे. आकाश आणि पृथ्वी त्याला पोषण देवोत; सर्व देव, मरुत आणि पाणी त्याला पोषण देवोत.
शिवाभिष्टे हृदयं तर्पयाम्यनमीवो मोदिषीष्ठाः सुवर्चाः । सवासिनौ पिबतां मन्थमेतमश्विनो रूपं परिधाय मायाम्
शुभेच्छांनी मी हृदय तृप्त करतो; तुम्ही रोगमुक्त, आनंदी आणि तेजस्वी व्हा. अश्विनी, जादूई रूप धारण करून, हे मंथन केलेले पेय प्या.
इन्द्र एतां ससृजे विद्धो अग्र ऊर्जां स्वधामजरां सा त एषा । तया त्वं जीव शरदः सुवर्चा मा त आ सुस्रोद्भिषजस्ते अक्रन्
इंद्राने हे निर्माण केले, श्रेष्ठ पोषण जाणून, जे वृद्धत्वरहित आणि स्वयंभू आहे; हेच ते आहे. त्याच्या सहाय्याने, तू शरद ऋतू जग, तेजस्वी राहा; वाईट वैद्यांनी तुला इजा करू नये.
यथेदं भूम्या अधि तृणं वातो मथायति । एवा मथ्नामि ते मनो यथा मां कामिन्यसो यथा मन् नापगा असः
जसा वारा पृथ्वीवरील गवत हलवतो, तसाच मी तुझं मन हलवतो, जसे मला इच्छिणारे लोक, आणि जसे माझं मन कधीच दूर जात नाही.
सं चेन् नयाथो अश्विना कामिना सं च वक्षथः । सं वां भगासो अग्मत सं चित्तानि समु व्रता
अश्विनी, तुम्ही इच्छुकांना एकत्र आणा, त्यांना एकत्र बांधा. तुमच्याकडे भाग्य येवो, विचार आणि संकल्प एकत्र येवोत.