आपो यद्वस्तेजस्तेन तमतेजसं कृणुत योऽस्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः
पाण्यांनो, तुमचं तेज वापरून आमच्यावर द्वेष करणाऱ्याचं तेज कमी करा, किंवा ज्याच्यावर आम्ही रागावलो आहोत त्याचं तेजही कमी करा.
शेरभक शेरभ पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
शेरभक, शेरभा, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
शेवृधक शेवृध पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
शेवृधक, शेवृधा, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
म्रोकानुम्रोक पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
म्रोका, अनु-म्रोका, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
सर्पानुसर्प पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
सर्प, अनुसर्प, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
जूर्णि पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
जूर्णि, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
उपब्दे पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
उपब्दे, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
अर्जुनि पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
अर्जुनी, तुमचं जाणं परत फिरू दे, जादूटोण्याचं अस्त्र परत जाऊ दे; ज्या माणसात तुम्ही राहता, ज्याला तुमच्या पाठवणाऱ्याने पाठवलं, त्याला संपवा, त्याचं स्वतःचं मांसच खा.
भरूजि पुनर्वो यन्तु यातवः पुनर्हेतिः किमीदिनः । यस्य स्थ तमत्त यो वो प्राहैत्तमत्त स्वा मांसान्यत्त
भरूजी, जे परत येणारे आहेत ते पुन्हा तुझ्याकडे येऊ देत. शत्रूची शस्त्रे, वाईट गोष्टी, त्या परत जाऊ देत. ज्याचा तू आहेस, ज्याला तू मारले आहेस, त्याला घे, तुझे स्वतःचे मांस घे, माझे घेऊ नकोस.
शं नो देवी पृश्निपर्ण्यशं निर्ऋत्या अकः । उग्रा हि कण्वजम्भनी तामभक्षि सहस्वतीम्
देवी पृष्णिपर्णी, आमच्यावर कृपा कर, आम्हाला दुःख आणि संकटांपासून मुक्त कर. कण्वांची जादू फार तीव्र आहे; ती शक्तिशाली गोष्ट तू खाऊ नकोस.
सहमानेयं प्रथमा पृश्निपर्ण्यजायत । तयाहं दुर्णाम्नां शिरो वृश्चामि शकुनेरिव
ही पृष्णिपर्णी, जी पहिली जन्मली, ती सामर्थ्यासह निर्माण झाली. तिच्या सहाय्याने मी वाईट नाव असणाऱ्यांचे डोके पक्ष्याचे डोके कापल्यासारखे कापतो.
अरायमसृक्पावानं यश्च स्फातिं जिहीर्षति । गर्भादं कण्वं नाशय पृश्निपर्णि सहस्व च
जो शत्रुत्व करतो, रक्त काढतो, किंवा सूज आणू पाहतो, अशा कण्वाचा गर्भातून नाश कर, पृष्णिपर्णी, आणि तू बलवान हो.
गिरिमेनामा वेशय कण्वान् जीवितयोपनान् । तांस्त्वं देवि पृश्निपर्ण्यग्निरिवानुदहन्न् इहि
तिला पर्वतात टाक, ज्या कण्वांनी जीवनाच्या जवळ येण्याचा प्रयत्न केला आहे. देवी पृष्णिपर्णी, तू अग्नीप्रमाणे त्यांच्यामागे जाऊन त्यांना जाळ.
पराच एनान् प्र णुद कण्वान् जीवितयोपनान् । तमांसि यत्र गच्छन्ति तत्क्रव्यादो अजीगमम्
त्या कण्वांना दूर हाकल, जे जीवनाच्या जवळ आले आहेत. जिथे अंधार जातो, तिथेच मांसभक्षक पोहोचतो.
एह यन्तु पशवो ये परेयुर्वायुर्येषां सहचारं जुजोष । त्वष्टा येषां रूपधेयानि वेदास्मिन् तान् गोष्ठे सविता नि यच्छतु
ज्या जनावरे दूर गेली आहेत, ती इथे परत येऊ देत. त्यांचा सोबती वारा त्यांना आनंद देऊ दे. त्वष्टा त्यांची रूपे ओळखतो; सविता त्यांना या गोठ्यात एकत्र आणो.
इमं गोष्ठं पशवः सं स्रवन्तु बृहस्पतिरा नयतु प्रजानन् । सिनीवाली नयत्वाग्रमेषामाजग्मुषो अनुमते नि यच्छ
ही जनावरे या गोठ्यात एकत्र येऊ देत. जाणणारा बृहस्पती त्यांना आत नेवो. सिनीवाळी पुढच्या जनावरांना नेवो; अनुमती, आलेल्यांना थांबव.
सं सं स्रवन्तु पशवः समश्वाः समु पूरुषाः । सं धान्यस्य या स्फातिः संस्राव्येण हविषा जुहोमि
जनावरे एकत्र येऊ देत, घोडे एकत्र येऊ देत, माणसे एकत्र येऊ देत. धान्याची जी समृद्धी आहे, ती वाहत्या नैवेद्याने मी एकत्र करतो.
सं सिञ्चामि गवां क्षीरं समाज्येन बलं रसम् । संसिक्ता अस्माकं वीरा ध्रुवा गावो मयि गोपतौ
गायींचे दूध, तूपासह बळ आणि सार मी एकत्र ओततो. असे शिंपडलेले आमचे वीर ठाम राहोत; आमच्या गायी माझ्या देखरेखीखाली सुरक्षित राहोत.
आ हरामि गवां क्षीरमाहार्षं धान्यं रसम् । आहृता अस्माकं वीरा आ पत्नीरिदमस्तकम्
मी गायींचे दूध आणतो, मी धान्याचा सार आणतो. आमचे वीर आणले गेले आहेत, ते इथे आहेत; घरातील पत्नी या घराचे मुख्य आहे.
नेच्छत्रुः प्राशं जयाति सहमानाभिभूरसि । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
शत्रू कधीच घास जिंकू शकत नाही; तू नेहमी जिंकणारी, सहन करणारी आणि बलवान आहेस. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
सुपर्णस्त्वान्वविन्दत्सूकरस्त्वाखनन् नसा । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
गरुडाने तुला शोधले, डुकराने तुला आमच्यासाठी खोदले. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
इन्द्रो ह चक्रे त्वा बाहावसुरेभ्य स्तरीतवे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
इंद्राने तुला बाहूंसाठी, असुरांवर विजय मिळवण्यासाठी तयार केले. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
पाटामिन्द्रो व्याश्नादसुरेभ्य स्तरीतवे । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
इंद्राने असुरांवर विजय मिळवण्यासाठी पाटा वनस्पती खाल्ली. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
तयाहं शत्रून्त्साक्ष इन्द्रः सालावृकामिव । प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
तुझ्या सहाय्याने मी शत्रूंना तसेच इंद्राने सालावृक राक्षसांना जसे हरवले, तसे हरवतो. औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
रुद्र जलाषभेषज नीलशिखण्ड कर्मकृत्। प्राशं प्रतिप्राशो जह्यरसान् कृण्वोषधे
रुद्र, पाण्याने उपचार करणारा, निळ्या पिसाचा, कर्म करणारा, औषधी, प्रतिघासाने खरा घास नष्ट होऊ दे आणि रस काढून टाक.
तस्य प्राशं त्वं जहि यो न इन्द्राभिदासति । अधि नो ब्रूहि शक्तिभिः प्राशि मामुत्तरं कृधि
जो आपल्यावर हल्ला करतो, त्याचा घास तू नष्ट कर; तो इंद्र नाही. तुझ्या शक्तीने आमच्याशी बोल; हे घास, मला श्रेष्ठ बनव.
तुभ्यमेव जरिमन् वर्धतामयं मेममन्ये मृत्यवो हिंसिषुः शतं ये । मातेव पुत्रं प्रमना उपस्थे मित्र एनं मित्रियात्पात्वंहसः
तुझ्यासाठी फक्त वार्धक्य वाढो; हा आजार दुसऱ्यांना होऊ दे, कारण ते मृत्यू देणारे आहेत, शंभरजण. जशी आई आपल्या मुलाला मांडीवर घेऊन जपते, तशीच मित्राने त्याला संकटांपासून वाचवावे, शत्रू नव्हे.
मित्र एनं वरुणो वा रिशादा जरामृत्युं कृणुतां संविदानौ । तदग्निर्होता वयुनानि विद्वान् विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति
मित्र, वरुण किंवा ऋषद देवांनी, एकत्र येऊन, त्याच्यासाठी वार्धक्य आणि मृत्यू निर्माण करावेत. अग्नी, यज्ञकर्ता, विधी जाणणारा, सर्व देवतांचे मूळ ओळखतो.
त्वमीशिषे पशूनां पार्थिवानां ये जाता उत वा ये जनित्राः । मेमं प्राणो हासीन् मो अपानो मेमं मित्रा वधिषुर्मो अमित्राः
तू पृथ्वीवरील सर्व जीवांचे, जन्मलेल्यांचे आणि निर्माण करणाऱ्यांचे अधिपती आहेस. माझा श्वास राहू दे, माझा प्राण जाऊ नको; मला मित्रांनी मारू नये, शत्रूंनीही नाही.
द्यौष्ट्वा पिता पृथिवी माता जरामृत्युं कृणुतां संविदाने । यथा जीवा अदितेरुपस्थे प्राणापानाभ्यां गुपितः शतं हिमाः
आकाश तुझा पिता, पृथ्वी तुझी माता; त्यांनी एकत्र येऊन वार्धक्य आणि मृत्यू निर्माण करावेत. जसा मनुष्य अदितीच्या मांडीवर, श्वास आणि प्राण यांच्या संरक्षणाखाली, शंभर हिवाळे जगतो.