यमबध्नाद्बृहस्पतिर्वाताय मणिमाशवे । तमापो बिभ्रतीर्मणिं सदा धावन्त्यक्षिताः । स आभ्योऽमृतमिद्दुहे भूयोभूयः श्वःश्वस्तेन त्वं द्विषतो जहि
बृहस्पतीने वायू आणि आशवासाठी जो मौल्यवान रत्न बांधला, ते रत्न सदैव वाहणाऱ्या, कधीही न थांबणाऱ्या पाण्यांनी वाहून नेले जाते. त्याच्यापासून अमृत मिळाले; हेच घेऊन, उद्या आणि दररोज, तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्वाताय मणिमाशवे । तं राजा वरुणो मणिं प्रत्यमुञ्चत शंभुवम् । सो अस्मै सत्यमिद्दुहे भूयोभूयः श्वःश्वस्तेन त्वं द्विषतो जहि
बृहस्पतीने वायू आणि आशवासाठी जो मौल्यवान रत्न बांधला, ते शुभ रत्न राजा वरुणाने सोडले. त्यातून सत्य मिळाले; हेच घेऊन, उद्या आणि दररोज, तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्वाताय मणिमाशवे । तं देवा बिभ्रतो मणिं सर्वांल्लोकान् युधाजयन् । स एभ्यो जितिमिद्दुहे भूयोभूयः श्वःश्वस्तेन त्वं द्विषतो जहि
बृहस्पतीने वायू आणि आशवासाठी जो मौल्यवान रत्न बांधला, ते देवांनी धारण केले आणि सर्व लोकांवर विजय मिळवला. त्यातून विजय मिळाला; हेच घेऊन, उद्या आणि दररोज, तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्वाताय मणिमाशवे । तमिमं देवता मणिं प्रत्यमुञ्चन्त शम्भुवम् । स आभ्यो विश्वमिद्दुहे भूयोभूयः श्वःश्वस्तेन त्वं द्विषतो जहि
बृहस्पतीने वायू आणि आशवासाठी जो मौल्यवान रत्न बांधला, ते शुभ रत्न देवतांनी सोडले. त्यातून सर्व काही मिळाले; हेच घेऊन, उद्या आणि दररोज, तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
ऋतवस्तमबध्नतार्तवास्तमबध्नत । संवत्सरस्तं बद्ध्वा सर्वं भूतं वि रक्षति
ऋतूंनी ते बांधले, ऋतुपतींनी ते बांधले. वर्षाने ते बांधून सर्व जीवांचे रक्षण केले.
अन्तर्देशा अबध्नत प्रदिशस्तमबध्नत । प्रजापतिसृष्टो मणिर्द्विषतो मेऽधरामकः
मध्य दिशांनी ते बांधले, चारही दिशांनी ते बांधले. प्रजापतीने निर्माण केलेले हे रत्न माझ्या शत्रूंचा नाश करणारे आणि मला समृद्धी देणारे आहे.
अथर्वाणो अबध्नताथर्वणा अबध्नत । तैर्मेदिनो अङ्गिरसो दस्यूनां बिभिदुः पुरस्तेन त्वं द्विषतो जहि
अथर्वणांनी ते बांधले, पुन्हा अथर्वणांनी ते बांधले. या रत्नाने अंगिरसांनी दस्यूंची किल्ले उद्ध्वस्त केली; हेच घेऊन, तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
{१९} तं धाता प्रत्यमुञ्चत स भूतं व्यकल्पयत्। तेन त्वं द्विषतो जहि
धात्याने ते सोडले; त्याने सर्व जीवांची रचना केली. या रत्नाने तू आपल्या शत्रूंना पराभूत कर.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमद्रसेन सह वर्चसा
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न सामर्थ्य आणि तेजाने माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमत्सह गोभिरजाविभिरन्नेन प्रजया सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न गायी, मेंढ्या, अन्न आणि संतती यांच्यासह माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमत्सह व्रीहियवाभ्यां महसा भूत्या सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न तांदूळ, ज्वारी, मोठेपण आणि समृद्धी यांच्यासह माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमन् मधोर्घृतस्य धारया कीलालेन मणिः सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न मध, तुपाचा प्रवाह आणि सार यांच्यासह माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमदूर्जया पयसा सह द्रविणेन श्रिया सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न दही, दूध, संपत्ती आणि सौंदर्य यांच्यासह माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमत्तेजसा त्विष्या सह यशसा कीर्त्या सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न तेज, प्रकाश, कीर्ती आणि यश यांच्यासह माझ्याकडे आले.
यमबध्नाद्बृहस्पतिर्देवेभ्यो असुरक्षितिम् । स मायं मणिरागमत्सर्वाभिर्भूतिभिः सह
बृहस्पतीने देवांसाठी असुरांपासून संरक्षण म्हणून जे रत्न बांधले, ते अद्भुत रत्न सर्व सामर्थ्यांसह माझ्याकडे आले.
तमिमं देवता मणिं मह्यं ददतु पुष्टये । अभिभुं क्षत्रवर्धनं सपत्नदम्भनं मणिम्
देवतांनी हे रत्न मला पोषणासाठी द्यावे; जे विजय मिळवते, सामर्थ्य वाढवते आणि शत्रूंना नमवते असे हे रत्न.
ब्रह्मणा तेजसा सह प्रति मुञ्चामि मे शिवम् । असपत्नः सपत्नहा सपत्नान् मेऽधरामकः
ब्रह्माच्या तेजाने आणि सामर्थ्याने, मी माझ्यासाठी शुभ गोष्ट सोडतो. मी शत्रुरहित होऊ दे, शत्रूंचा नाश करणारा होऊ दे, माझे शत्रू खाली पडू देत.
{२०} उत्तरं द्विषतो मामयं मणिः कृणोतु देवजाः । यस्य लोका इमे त्रयः पयो दुग्धमुपासते । स मायमधि रोहतु मणिः श्रैष्ठ्याय मूर्धतः
देवतांनी उत्पन्न केलेले हे रत्न मला शत्रूंवर श्रेष्ठत्व मिळवून देऊ दे. ज्याच्या दुधासाठी हे तीनही लोक आसुसले आहेत, ते रत्न माझ्या डोक्यावर श्रेष्ठतेसाठी विराजमान होऊ दे.
यं देवाः पितरो मनुष्या उपजीवन्ति सर्वदा । स मायमधि रोहतु मणिः श्रैष्ठ्याय मूर्धतः
ज्या मणीमुळे देव, पितर आणि माणसं नेहमी जगतात, ती मणी माझ्या डोक्यावर चढो आणि मला श्रेष्ठता मिळो.
यथा बीजमुर्वरायां कृष्टे फालेन रोहति । एवा मयि प्रजा पशवोऽन्नमन्नं वि रोहतु
जसं सुपीक जमिनीत बी पेरलं की नांगरल्यावर ते उगवतं, तसं माझ्यात संतती, जनावरे आणि अन्न वाढो.
यस्मै त्वा यज्ञवर्धन मणे प्रत्यमुचं शिवम् । तं त्वं शतदक्षिण मणे श्रैष्ठ्याय जिन्वतात्
यज्ञ वाढवणाऱ्या मणी, तू ज्याला शुभत्व दिलंस, शंभर दानांची मणी, त्याला तू श्रेष्ठता प्राप्त करून दे.
एतमिध्मं समाहितं जुषणो अग्ने प्रति हर्य होमैः । तस्मिन् विधेम सुमतिं स्वस्ति प्रजां चक्षुः पशून्त्समिद्धे जातवेदसि ब्रह्मणा
अग्निदेव, या नीट लावलेल्या समिधेवर आनंद मान आणि हवनांनी ती स्वीकार. जाठवेद, ब्राह्मणाने पेटवलेल्या तुझ्यातच आम्ही कल्याण, संतती, दृष्टी आणि जनावरे नांदू देऊ.
10.7 कस्मिन्न् अङ्गे तपो अस्याधि तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्ग ऋतमस्याध्याहितम् । क्व व्रतं क्व श्रद्धास्य तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्गे सत्यमस्य प्रतिष्ठितम्
त्याच्या कोणत्या अंगात तप आहे? कोणत्या भागात सत्य आहे? व्रत कुठे आहे, श्रद्धा कुठे आहे, आणि कोणत्या अंगात त्याचं खरं असणं टिकून आहे?
कस्मादङ्गाद्दीप्यते अग्निरस्य कस्मादङ्गात्पवते मातरिश्व । कस्मादङ्गाद्वि मिमीतेऽधि चन्द्रमा मह स्कम्भस्य मिमानो अङ्गम्
त्याच्या कोणत्या भागातून अग्नि प्रकटतो? कोणत्या भागातून वात वाहतो? कोणत्या भागातून चंद्र तयार होतो, जसा स्कंभाचा मोठा भाग मोजला जातो?
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठति भूमिरस्य कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्यन्तरिक्षम् । कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्याहिता द्यौः कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्युत्तरं दिवः
त्याच्या कोणत्या भागावर पृथ्वी आहे? कोणत्या भागावर आकाश आहे? कोणत्या भागावर दिवस आहे? आणि कोणत्या भागावर सर्वात वरचं आकाश आहे?
क्व प्रेप्सन् दीप्यत ऊर्ध्वो अग्निः क्व प्रेप्सन् पवते मातरिश्वा । यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यावृतः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः
कोठे वर जाण्याची इच्छा असलेला अग्नि प्रज्वलित होतो? कोठे वात वाहतो? कोठे वाहणाऱ्या नद्या एकत्र येतात? स्कंभ कोण आहे, तो देव कोण आहे, मला सांग.
क्वार्धमासाः क्व यन्ति मासाः संवत्सरेण सह संविदानाः । यत्र यन्त्यृतवो यत्रार्तवाः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः
अर्धेमहिने कुठे जातात, महिने कुठे जातात, वर्षासोबत एकत्र? ऋतु आणि त्यांच्या काळा कुठे जातात? स्कंभ कोण आहे, तो देव कोण आहे, मला सांग.
क्व प्रेप्सन्ती युवती विरूपे अहोरात्रे द्रवतः संविदाने । यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यापः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः
दिवस आणि रात्र या दोन वेगळ्या, तरुण रूपं एकत्र कुठे धावतात? वाहणाऱ्या पाण्याचं एकत्र येणं कुठे होतं? स्कंभ कोण आहे, तो देव कोण आहे, मला सांग.
यस्मिन्त्स्तब्ध्वा प्रजापतिर्लोकान्त्सर्वामधारयत्। स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः
ज्याच्यात प्रजापतीने सर्व जग स्थिर केलं, स्कंभ कोण आहे, तो देव कोण आहे, मला सांग.
यत्परममवमं यच्च मध्यमं प्रजापतिः ससृजे विश्वरूपम् । कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र यन् न प्राविशत्कियत्तद्बभूव
जे सर्वोच्च, नीच आणि मधले आहे, जे प्रजापतीने सर्व रूपांनी निर्माण केलं, त्यात स्कंभाचा किती भाग गेला आणि किती उरला?