वरणो वारयाता अयं देवो वनस्पतिः । यक्ष्मो यो अस्मिन्न् आविष्टस्तमु देवा अवीवरन्
रक्षण करणारा मणी वाईट दूर करो, हा देव वनस्पतींचा स्वामी आहे; जो आजार इथे आला असेल, तो देवांनी दूर केला आहे.
स्वप्नं सुप्त्वा यदि पश्यासि पापं मृगः सृतिं यति धावादजुष्टाम् । परिक्षवाच्छकुनेः पापवादादयं मणिर्वरणो वारयिष्यते
झोपल्यानंतर वाईट स्वप्न दिसले, एखादे जनावर वाईट वाटेवर गेले, किंवा पक्ष्याचा वाईट आवाज ऐकू आला, तरी हा रक्षण करणारा मणी ते वाईट दूर करील.
अरात्यास्त्वा निर्ऋत्या अभिचारादथो भयात्। मृत्योरोजीयसो वधाद्वरणो वारयिष्यते
शत्रुत्व, नाश, जादूटोणा आणि भीती यापासून मला वराण्याचं कवच वाचवो, आणि मृत्यूच्या प्रचंड आघातापासूनही मला हे रक्षण करो.
यन् मे माता यन् मे पिता भ्रातरो यच्च मे स्वा यदेनश्चकृमा वयम् । ततो नो वारयिष्यतेऽयं देवो वनस्पतिः
माझ्या आईने, वडिलांनी, भावांनी, किंवा मी स्वतः, किंवा आम्ही सर्वांनी जे काही केलं असेल, त्यापासून हा वनस्पतींचा देव मला वाचवो.
वरणेन प्रव्यथिता भ्रातृव्या मे सबन्धवः । असूर्तं रजो अप्यगुस्ते यन्त्वधमं तमः
माझ्या शत्रूंना आणि त्यांच्या नातेवाईकांना वराण्यामुळे जे व्याकुळ झाले आहेत, ते वाईट धुळीत बुडो, आणि सगळ्यात खोल अंधारात जावोत.
अरिष्टोऽहमरिष्टगुरायुष्मान्त्सर्वपूरुषः । तं मायं वरणो मणिः परि पातु दिशोदिशः
मी अखंड, निरोगी आणि दीर्घायुषी आहे; सर्व लोकांमध्ये सुरक्षित आहे. हा वराण्याचा मणी मला सर्व बाजूंनी जपून ठेवो.
{७} अयं मे वरण उरसि राजा देवो वनस्पतिः । स मे शत्रून् वि बाधतामिन्द्रो दस्यून् इवासुरान्
हा वराण्याचा राजा, वनस्पतींचा देव, माझ्या छातीवर आहे; तो माझ्या शत्रूंना तसंच दूर करो, जसं इंद्राने दस्यु आणि असुरांना दूर केलं.
इमं बिभर्मि वरणमायुष्मान् छतशारदः । स मे राष्ट्रं च क्षत्रं च पशून् ओजश्च मे दधत्
मी हा वराण्याचा मणी, शंभर शरद ऋतू जगण्यासाठी, अंगावर घालतो; तो मला राज्य, सामर्थ्य, जनावरे आणि बळ देवो.
यथा वातो वनस्पतीन् वृक्षान् भनक्त्योजसा । एवा सपत्नान् मे भङ्ग्धि पूर्वान् जातामुतापरान् वरणस्त्वाभि रक्षतु
जसं वारा आपल्या जोराने झाडं आणि वनस्पती मोडून टाकतो, तसं तू, वराण्या, माझे जुने आणि नवे प्रतिस्पर्धी मोडून टाक, आणि मला वाचव.
यथा वातश्चाग्निश्च वृक्षान् प्सातो वनस्पतीन् । एवा सपत्नान् मे प्साहि पूर्वान् जातामुतापरान् वरणस्त्वाभि रक्षतु
जसं वारा आणि अग्नी झाडं आणि वनस्पती जाळून टाकतात, तसं तू, वराण्या, माझे जुने आणि नवे प्रतिस्पर्धी जाळून टाक, आणि मला वाचव.
यथा वातेन प्रक्षीणा वृक्षाः शेरे न्यर्पिताः । एवा सपत्नांस्त्वं मम प्र क्षिणीहि न्यर्पय । पूर्वान् जातामुतापरान् वरणस्त्वाभि रक्षतु
जसं वाऱ्याने झाडं कोसळून खाली पडतात, तसं तू, वराण्या, माझे जुने आणि नवे प्रतिस्पर्धी खाली पाड आणि नमव, आणि मला वाचव.
तांस्त्वं प्र छिन्द्धि वरण पुरा दिष्टात्पुरायुषः । य एनं पशुषु दिप्सन्ति ये चास्य राष्ट्रदिप्सवः
हे वराण्या, जे लोक त्याच्या जनावरांमध्ये किंवा राज्यात त्याला इजा करायला पाहतात, त्यांना तू अगोदरच छाटून टाक.
यथा सूर्यो अतिभाति यथास्मिन् तेज आहितम् । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जसं सूर्य तेजाने उजळतो, आणि त्याच्यात हे तेज आहे, तसं हा वराण्याचा मणी मला कीर्ती आणि समृद्धी देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशश्चन्द्रमस्यादित्ये च नृचक्षसि । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती चंद्रात, सूर्यात आणि माणसांमध्ये आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशः पृथिव्यां यथास्मिन् जातवेदसि । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती पृथ्वीवर आणि प्रज्वलित अग्नीत आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशः कन्यायां यथास्मिन्त्संभृते रथे । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती कन्येत आणि सज्ज रथात आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
{८} यथा यशः सोमपीथे मधुपर्के यथा यशः । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती सोमपिठावर आणि मधुपर्कात आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशोऽग्निहोत्रे वषट्कारे यथा यशः । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती अग्निहोत्रात आणि वषट्कारात आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशो यजमाने यथास्मिन् यज्ञ आहितम् । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती यजमानात आणि या यज्ञात आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा यशः प्रजापतौ यथास्मिन् परमेष्ठिनि । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जशी कीर्ती प्रजापतीमध्ये आणि या श्रेष्ठ अधिपतीमध्ये आहे, तशीच कीर्ती आणि समृद्धी हा वराण्याचा मणी मला देवो; माझं तेज कमी होऊ नये, आणि मला यश मिळो.
यथा देवेष्वमृतं यथैषु सत्यमाहितम् । एवा मे वरणो मणिः कीर्तिं भूतिं नि यच्छतु । तेजसा मा समुक्षतु यशसा समनक्तु मा
जसा देवांमध्ये अमृत आहे, जसा त्यांच्यात सत्य ठाम आहे, तसाच हा रक्षणाचा मणी मला कीर्ती आणि समृद्धी देवो; त्याच्या तेजाने मला उजळवो, आणि त्याच्या यशाने मला एकरूप करोत.
इन्द्रस्य प्रथमो रथो देवानामपरो रथो वरुणस्य तृतीय इत्। अहीनामपमा रथ स्थानुमारदथार्षत्
पहिला रथ इंद्राचा आहे, दुसरा देवांचा, तिसरा वरुणाचा; सर्वात खालचा रथ सर्पांचा, आणि स्थिर रथ अरदथाचा आहे.
दर्भः शोचिस्तरूणकमश्वस्य वारः परुषस्य वारः । रथस्य बन्धुरम्
दर्भा म्हणजे जणू ज्वाला, झाड हे झाकण, घोड्याच्या केसांचे आवरण, आणि खरड हे झाकण; रथाचे बांधणारे हेच आहेत.
अव श्वेत पदा जहि पूर्वेण चापरेण च । उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम्
पांढऱ्या पायाच्या दोन्ही, मागच्या आणि पुढच्या, मार; जसा एखादा उडी मारतो, तसा सर्पांचा भयंकर विष, लाकडासारखा, नष्ट होवो.
अरंघुषो निमज्योन्मज पुनरब्रवीत्। उदप्लुतमिव दार्वहीनामरसं विषं वारुग्रम्
जो आवाज न करता बुडतो आणि वर येतो, त्याने पुन्हा सांगितले; जसा एखादा उडी मारतो, तसा सर्पांचा भयंकर विष, लाकडासारखा, नष्ट होवो.
पैद्वो हन्ति कसर्णीलं पैद्वः श्वित्रमुतासितम् । पैद्वो रथर्व्याः शिरः सं बिभेद पृदाक्वाः
पैद्वा काळ्या सर्पाला मारतो, पैद्वा पांढऱ्या आणि करड्या सर्पालाही मारतो; पैद्वा रथाच्या जुव्याचं डोकं फोडतो, विषारींचा नाश करणारा आहे.
पैद्व प्रेहि प्रथमोऽनु त्वा वयमेमसि । अहीन् व्यस्यतात्पथो येन स्मा वयमेमसि
पैद्वा, तू पुढे जा, तूच पहिला आहेस; आम्ही तुझ्या मागे येतो. ज्या वाटेने आम्ही जातो, त्या वाटेवरचे सर्प तू दूर कर.
इदं पैद्वो अजायतेदमस्य परायणम् । इमान्यर्वतः पदाहिघ्न्यो वाजिनीवतः
हा पैद्वा जन्मला आहे; हे त्याचं क्षेत्र आहे. हे घोड्याचे पाऊलखुणा आहेत, सर्पांचा नाश करणारा, बलशाली आहे.
संयतं न वि ष्परद्व्यात्तं न सं यमत्। अस्मिन् क्षेत्रे द्वावही स्त्री च पुमांश्च तावुभावरसा
जे बांधले आहे ते तुटत नाही, जे सुटले आहे ते एकत्र येत नाही; या शेतात दोन सर्प आहेत, एक स्त्री आणि एक पुरुष, दोघेही विषारी.
अरसास इहाहयो ये अन्ति ये च दूरके । घनेन हन्मि वृश्चिकमहिं दण्डेनागतम्
इथे विषारी सर्प आहेत, जवळचे आणि दूरचे; मी गजाने विंचू, सर्प आणि काठीने येणाऱ्याला मारतो.