यद्दुर्भगां प्रस्नपितां मृतवत्सामुपेयिम । अपैतु सर्वं मत्पापं द्रविणं मोप तिष्ठतु
मी जर एखाद्या दुर्दैवी, स्नान केलेल्या किंवा मूल गमावलेल्या स्त्रीजवळ गेलो असेन, तर माझे सर्व पाप दूर होवो आणि संपत्ती माझ्याकडेच राहो.
{१} यत्ते पितृभ्यो ददतो यज्ञे वा नाम जगृहुः । संदेश्यात्सर्वस्मात्पापादिमा मुञ्चन्तु त्वौषधीः
तुझ्याकडून जे नाव पितरांना किंवा यज्ञात दिले गेले असेल, त्यातून किंवा कोणत्याही संदेशातून — त्या सर्व पापांतून आणि संदेशांतून ही औषधे तुला मुक्त करो.
देवैनसात्पित्र्यान् नामग्राहात्संदेश्यादभिनिष्कृतात्। मुञ्चन्तु त्वा वीरुधो वीर्येण ब्रह्मणा ऋग्भिः पयसा ऋषीणाम्
दैवी पाप, पितरांच्या नाव घेण्यापासून, कोणत्याही संदेशातून, प्रायश्चित्तातून — औषधी त्यांच्या सामर्थ्याने, ब्रह्माच्या, ऋचांचा आणि ऋषींच्या दूधाने तुला मुक्त करो.
यथा वातश्च्यावयति भूम्या रेणुमन्तरिक्षाच्चाभ्रम् । एवा मत्सर्वं दुर्भूतं ब्रह्मनुत्तमपायति
जसा वारा पृथ्वीवरील धूळ उडवतो, आकाशातील ढग दूर करतो, तसा, हे ब्रह्मन्, माझे सर्व दुर्दैव दूर कर.
अप क्राम नानदती विनद्धा गर्दभीव । कर्तॄन् नक्षस्वेतो नुत्ता ब्रह्मणा वीर्यावता
रडू नकोस, गाढविणीसारखी बांधलेली, आपल्या करणाऱ्यांकडे जा; ब्रह्माच्या सामर्थ्याने तू मुक्त झाली आहेस.
अयं पन्थाः कृत्येति त्वा नयामोऽभिप्रहितां प्रति त्वा प्र हिण्मः । तेनाभि याहि भञ्जत्यनस्वतीव वाहिनी विश्वरूपा कुरूतिनी
ही जादूची वाट आहे — या मार्गाने आम्ही तुला नेत आहोत; पाठवलेली, आम्ही तुला परत पाठवतो. या मार्गाने जा; जशी वंध्या स्त्रीची मिरवणूक तुटते, तशीच तू तुटून जा, अनेक रूपांची, चलाख.
पराक्ते ज्योतिरपथं ते अर्वागन्यत्रास्मदयना कृणुष्व । परेणेहि नवतिं नाव्या अति दुर्गाः स्रोत्या मा क्षणिष्ठाः परेहि
प्रकाशाच्या मार्गाने दूर निघून जा; आपले घर आमच्यापासून वेगळे कर. जहाजाने पुढे जा, कठीण जागा ओलांड; थांबू नकोस, पुढेच जा.
वात इव वृक्षान् नि मृणीहि पादय मा गामश्वं पुरुषमुच्छिष एषाम् । कर्तॄन् निवृत्येतः कृत्येऽप्रजास्त्वाय बोधय
जसा वारा झाडे मुळासकट उपटतो, तशी त्यांना खाली पाड; या लोकांतील गाय, घोडा किंवा माणसाला स्पर्श करू नकोस. आपल्या करणाऱ्यांकडे परत जा, हे जादू, त्यांना अपत्य नसावे असे जागे कर.
यां ते बर्हिषि यां श्मशाने क्षेत्रे कृत्यां वलगं वा निचख्नुः । अग्नौ वा त्वा गार्हपत्येऽभिचेरुः पाकं सन्तं धीरतरा अनागसम्
तुझ्यासाठी यज्ञाच्या कुशावर, स्मशानात, शेतात किंवा कुठेही जाळं किंवा सापळं लपवले असेल, किंवा घरच्या अग्नीमध्ये तुला बोलावलं असेल—हे सर्व ज्या शहाण्या, निष्पाप लोकांनी ओळखलं, त्यांनी ते सहजपणे पार करावं.
उपाहृतमनुबुद्धं निखातं वैरं त्सार्यन्वविदाम कर्त्रम् । तदेतु यत आभृतं तत्राश्व इव वि वर्ततां हन्तु कृत्याकृतः प्रजाम्
आपल्यावर आणलेलं, जागं केलेलं, आणि गाडलेलं वैर आम्ही शोधलं आणि ओळखलं आहे. ते जसं इथे आलं, तसंच घोड्यासारखं मागे वळावं, आणि ज्या व्यक्तीने ही कृत्य केली, त्याने आपल्या लोकांना इजा करू नये.
स्वायसा असयः सन्ति नो गृहे विद्मा ते कृत्ये यतिधा परूंषि । उत्तिष्ठैव परेहीतोऽज्ञाते किमिहेच्छसि
आपल्या घरात लोखंडी कुऱ्हाडी आहेत; तुझ्या कृत्याचे अनेक प्रकार आम्हाला माहीत आहेत. अज्ञात असलेला, उठ आणि इथून निघून जा—इथे तुला काय हवंय?
{२} ग्रीवास्ते कृत्ये पादौ चापि कर्त्स्यामि निर्द्रव । इन्द्राग्नी अस्मान् रक्षतां यौ प्रजानां प्रजावती
हे कृत्य, मी तुझी मान आणि पाय कापीन, पळून जा! इंद्र आणि अग्नी आमचं रक्षण करो, जे लोकांमध्ये संतती असलेले आहेत.
सोमो राजाधिपा मृडिता च भूतस्य नः पतयो मृडयन्तु
सोम राजा आणि भूतांचे अधिपती आम्हांवर कृपा करो.
भवाशर्वावस्यतां पापकृते कृत्याकृते । दुष्कृते विद्युतं देवहेतिम्
हे भव आणि शर्व, वाईट केलेल्या आणि कृत्य केलेल्या गोष्टींसाठी आमच्यावर दया करा; वाईट कर्मासाठी, दैवी शस्त्र वीजेसारखं असू दे.
यद्येयथ द्विपदी चतुष्पदी कृत्याकृता संभृता विश्वरूपा । सेतोऽष्टापदी भूत्वा पुनः परेहि दुछुने
कृत्य दोन पायाचं असो, चार पायाचं असो, अनेक रूपात असो, किंवा आठ पायाचं असो—ते सीमेसारखं होऊन पुन्हा दूर जाऊन टाक.
अभ्यक्ताक्ता स्वरंकृता सर्वं भरन्ती दुरितं परेहि । जानीहि कृत्ये कर्तारं दुहितेव पितरं स्वम्
लेप लावलेली, रंगवलेली, चिन्हांनी ओळखलेली, सर्व दु:ख वाहणारी—दूर जा! जशी मुलगी आपल्या वडिलांना ओळखते, तशी कृत्य करणाऱ्याला ओळख.
परेहि कृत्ये मा तिष्ठो विद्धस्येव पदं नय । मृगः स मृगयुस्त्वं न त्वा निकर्तुमर्हति
कृत्य, दूर जा, थांबू नकोस; जखमी पावलांचा माग काढत निघून जा. तू शिकार आहेस, आणि शिकारी तुझ्या मागे आहे; तो तुला ठार करू नये.
उत हन्ति पूर्वासिनं प्रत्यादायापर इष्वा । उत पूर्वस्य निघ्नतो नि हन्त्यपरः प्रति
कोणी पूर्वी राहणाऱ्याला, दिलेलं परत घेऊन, मारतो; आणि दुसरा, पहिल्याला मारणारा, पुढच्याने पुन्हा मारला जातो.
एतद्धि शृणु मे वचोऽथेहि यत एयथ । यस्त्वा चकार तं प्रति
माझं हे वचन ऐक; जिथे कुठे असशील तिथून इथे ये. ज्याने तुला केलं त्याच्याकडे परत जा.
अनागोहत्या वै भीमा कृत्ये मा नो गामश्वं पुरुषं वधीः । यत्रयत्रासि निहिता ततस्त्वोत्थापयामसि पर्णाल्लघीयसी भव
निष्पापाचा वध फार भयंकर असतो, हे कृत्य—आमच्या गायीला, घोड्याला किंवा माणसाला मारू नकोस. जिथे कुठे लपली आहेस, तिथून तुला वर काढतो; पानापेक्षाही हलकी हो.
यदि स्थ तमसावृता जालेनभिहिता इव । सर्वाः संलुप्येतः कृत्याः पुनः कर्त्रे प्र हिण्मसि
तू अंधाराने झाकलेली असलीस, जाळ्यात अडकलेली असलीस, तरी अशी सर्व कृत्ये नष्ट व्हावीत; आम्ही तुला पुन्हा कर्त्याकडे पाठवतो.
कृत्याकृतो वलगिनोऽभिनिष्कारिणः प्रजाम् । मृणीहि कृत्ये मोच्छिषोऽमून् कृत्याकृतो जहि
कृत्य, जाळं, आणि जे आमच्या लोकांवर ते लावतात त्यांना नष्ट कर. हे कृत्य, इथे राहू नकोस; कृत्य करणाऱ्यांना ठार कर.
यथा सूर्यो मुच्यते तमसस्परि रात्रिं जहात्युषसश्च केतून् । एवाहं सर्वं दुर्भूतं कर्त्रं कृत्याकृता कृतं हस्तीव रजो दुरितं जहामि
जसा सूर्य अंधारातून मुक्त होतो, जशी रात्र उषेची चिन्हं सोडते, तसंच मी सर्व वाईट आणि केलेली कृत्ये, हत्ती जशी धूळ झटकतो तशी, दूर टाकतो.
केन पार्ष्णी आभृते पूरुषस्य केन मांसं संभृतं केन गुल्फौ । केनाङ्गुलीः पेशनीः केन खानि केनोच्छ्लङ्खौ मध्यतः कः प्रतिष्ठाम्
माणसाची टाच कशाने निर्माण झाली? मांस कशाने एकत्र आलं? टाचा, बोटं, सांधे, पोकळी, पायाचे वाकडे भाग आणि मधला आधार कशाने बनला?
कस्मान् नु गुल्फावधरावकृण्वन्न् अष्ठीवन्तावुत्तरौ पूरुषस्य । जङ्घे निर्ऋत्य न्यदधुः क्व स्विज्जानुनोः संधी क उ तच्चिकेत
माणसाच्या दोन्ही हाडांनी बनलेल्या खालच्या आणि वरच्या टाचा कशापासून केल्या? पोटऱ्या निरृतिकडे ठेवण्यात आल्या; गुडघ्यांचे सांधे कुठे आहेत, आणि ते कोण जाणतो?
चतुष्टयं युजते संहितान्तं जानुभ्यामूर्ध्वं शिथिरं कबन्धम् । श्रोणी यदूरू क उ तज्जजान याभ्यां कुसिन्धं सुदृढं बभूव
चार भाग एकत्र जोडले गेले, गुडघ्यांवरून वर मऊ धड आहे. कंबर आणि मांडी कोणी निर्माण केली, ज्यामुळे मजबूत पाया तयार झाला?
कति देवाः कतमे त आसन् य उरो ग्रीवाश्चिक्युः पुरुषस्य । कति स्तनौ व्यदधुः कः कफोदौ कति स्कन्धान् कति पृष्टीरचिन्वन्
किती देवांनी, आणि त्यातले कोणत्या देवांनी, माणसाची छाती आणि मान घडवली? किती स्तन त्यांनी दिले, कोणत्या देवांनी खांदे बनवले, आणि किती पाठ त्यांनी तयार केल्या?
को अस्य बाहू समभरद्वीर्यां करवादिति । अंसौ को अस्य तद्देवः कुसिन्धे अध्या दधौ
कोणत्या देवाने त्याच्या हातांना एकत्र आणून, 'हे बळकट आणि समर्थ करू या' असे म्हटले? कोणत्या देवाने त्याचे खांदे ठेवले, आणि कोणत्या देवाने ते घट्ट बसवले?
कः सप्त खानि वि ततर्द शीर्षणि कर्णाविमौ नासिके चक्षणी मुखम् । येषां पुरुत्रा विजयस्य मह्ननि चतुष्पादो द्विपदो यन्ति यामम्
कोणत्या देवाने डोक्यातील सात छिद्रे — दोन कान, दोन नाकपुड्या, दोन डोळे आणि तोंड — उघडली? कोणाच्या सामर्थ्यामुळे चार पायांचे आणि दोन पायांचे प्राणी सर्वत्र फिरतात?
हन्वोर्हि जिह्वामदधात्पुरूचीमधा महीमधि शिश्राय वाचम् । स आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तरपो वसानः क उ तच्चिकेत
खरंच, जबड्यांमध्ये जीभ ठेवली, वाणी पृथ्वीवर स्थिर केली. या जगांत राहून, वेगवेगळ्या रूपांत वावरणारा, हे सर्व खरेपणाने कोण जाणतो?