कर्णाभ्यां ते कङ्कूषेभ्यः कर्णशूलं विसल्पकम् । सर्वं शीर्षन्यं ते रोगं बहिर्निर्मन्त्रयामहे
तुझ्या कानांतून, कानाच्या छिद्रांतून, फाटणारी कानातील वेदना—तुझे डोक्याशी संबंधित सगळे आजार आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
यस्य हेतोः प्रच्यवते यक्ष्मः कर्णतो आस्यतः । सर्वं शीर्षन्यं ते रोगं बहिर्निर्मन्त्रयामहे
कुठल्याही कारणाने कानातून किंवा तोंडातून जी क्षयाची लक्षणे निघून जातात—तुझे डोक्याशी संबंधित सगळे आजार आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
यः कृणोति प्रमोतमन्धं कृणोति पूरुषम् । सर्वं शीर्षन्यं ते रोगं बहिर्निर्मन्त्रयामहे
जे खूप पू येणे किंवा माणसाला आंधळेपणा आणते—तुझे डोक्याशी संबंधित सगळे आजार आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
अङ्गभेदमङ्गज्वरं विश्वाङ्ग्यं विसल्पकम् । सर्वं शीर्षन्यं ते रोगं बहिर्निर्मन्त्रयामहे
अंगदुखी, अंगावर ताप येणे, सर्व अंगातील वेदना, फाटणारी वेदना—तुझे डोक्याशी संबंधित सगळे आजार आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
यस्य भीमः प्रतीकाश उद्वेपयति पूरुषम् । तक्मानं विश्वशारदं बहिर्निर्मन्त्रयामहे
जे भीतीदायक रूप घेऊन माणसाला थरथरवते—सर्व प्रकारच्या तापाचे विकार आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
य ऊरू अनुसर्पत्यथो एति गवीनिके । यक्ष्मं ते अन्तरङ्गेभ्यो बहिर्निर्मन्त्रयामहे
जे तुझ्या मांड्यांवरून सरकत जाऊन गुप्त भागात शिरते—तुझ्या अंगातील क्षय आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
यदि कामादपकामाद्धृदयाज्जायते परि । हृदो बलासमङ्गेभ्यो बहिर्निर्मन्त्रयामहे
इच्छेने किंवा अनिच्छेने, हृदयातून जे उत्पन्न होते, हृदयाची आणि अंगांची सर्व अशक्तता आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
हरिमाणं ते अङ्गेभ्योऽप्वामन्तरोदरात्। यक्ष्मोधामन्तरात्मनो बहिर्निर्मन्त्रयामहे
तुझ्या अंगांतील, पाण्यातील, पोटातील पिवळ्या रंगाचा आजार—तुझ्या आतल्या क्षयाचे विष आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.
आसो बलासो भवतु मूत्रं भवत्वामयत्। यक्ष्माणां सर्वेषां विषं निरवोचमहं त्वत्
अशक्तता लघवीत जाऊ दे, आजार लघवीत जाऊ दे; सर्व क्षयाचे विष मी तुझ्यापासून दूर केले आहे.
{२२} बहिर्बिलं निर्द्रवतु काहाबाहं तवोदरात्। यक्ष्माणां सर्वेषां विषं निरवोचमहं त्वत्
तुझ्या पोटातील खोकला आणि वेदना बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ दे; सर्व क्षयाचे विष मी तुझ्यापासून दूर केले आहे.
उदरात्ते क्लोम्नो नाभ्या हृदयादधि । यक्ष्माणां सर्वेषां विषं निरवोचमहं त्वत्
तुझ्या पोटातून, प्लीहापासून, नाभीपासून, हृदयाच्या वरच्या भागातून—सर्व क्षयाचे विष मी तुझ्यापासून दूर केले आहे.
याः सीमानं विरुजन्ति मूर्धानं प्रत्यर्षनीः । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या टाके दुखावतात, डोक्याच्या शिरा त्रास देतात—त्या अहित न करता, आजाररहित होऊन बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ देत.
या हृदयमुपर्षन्त्यनुतन्वन्ति कीकसाः । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या हृदयावर आघात करतात, वाढतात, खोकला निर्माण करतात—त्या अहित न करता, आजाररहित होऊन बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ देत.
याः पार्श्वे उपर्षन्त्यनुनिक्षन्ति पृष्टीः । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या बाजूला त्रास देतात, पाठीत टोचतात—त्या अहित न करता, आजाररहित होऊन बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ देत.
यास्तिरश्चीः उपर्षन्त्यर्षणीर्वक्षणासु ते । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या आडव्या जातात, तुझ्या कुशीतल्या शिरांना टोचतात—त्या अहित न करता, आजाररहित होऊन बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ देत.
या गुदा अनुसर्पन्त्यान्त्राणि मोहयन्ति च । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या गुदद्वारात सरकतात आणि आतड्यांना त्रास देतात—त्या अहित न करता, आजाररहित होऊन बाहेरच्या छिद्रातून वाहून जाऊ देत.
या मज्ज्ञो निर्धयन्ति परूंषि विरुजन्ति च । अहिंसन्तीरनामया निर्द्रवन्तु बहिर्बिलम्
ज्या मुसळी दाणे दळतात आणि फोडतात, पण कुणालाही इजा न करता, आजार न करता, त्या आजाराला त्याच्या लपलेल्या जागेतून बाहेर काढून टाकोत.
ये अङ्गानि मदयन्ति यक्ष्मासो रोपणास्तव । यक्ष्माणां सर्वेषां विषं निरवोचमहं त्वत्
हे रोपणा, ज्या रोगांनी तुझ्या अंगांना त्रास दिला आहे, अशा सगळ्या रोगांचं विष मी तुझ्यापासून दूर केलं आहे.
विसल्पस्य विद्रधस्य वातीकारस्य वालजेः । यक्ष्माणां सर्वेषां विषं निरवोचमहं त्वत्
फोड, गाठी, वातामुळे होणारे विकार आणि केसांचे आजार, या सगळ्या रोगांचं विष मी तुझ्यापासून दूर केलं आहे.
पादाभ्यां ते जानुभ्यां श्रोणिभ्यां परि भंससः । अनूकादर्षणीरुष्णिहाभ्यः शीर्ष्णो रोगमनीनशम्
तुझ्या पायांपासून, गुडघ्यांपासून, कंबरेपासून आणि सांध्यांपासून, ज्या जळजळ आणि वेदना होतात, त्या दूर होवोत आणि डोक्याचा रोग व अंगदुखी नाहीशी होवो.
सं ते शीर्ष्णः कपालानि हृदयस्य च यो विधुः । उद्यन्न् आदित्य रश्मिभिः शीर्ष्णो रोगमनीनशोऽङ्गभेदमशीशमः
तुझ्या डोक्याच्या कवट्या आणि हृदयातील अस्वस्थता, जशी उगवत्या सूर्याच्या किरणांनी दूर होते, तशी डोक्याचा रोग आणि अंगदुखी नाहीशी होवो.
अस्य वामस्य पलितस्य होतुस्तस्य भ्राता मध्यमो अस्त्यश्नः ।9.14 तृतीयो भ्राता घृतपृष्ठो अस्यात्रापश्यं विश्पतिं सप्तपुत्रम्
या राखाडी, डाव्या बाजूच्या यज्ञ करणाऱ्याचा मधला भाऊ खाणारा आहे; तिसरा भाऊ तुपाने माखलेला आहे. इथे मी सात मुलांचा घराचा प्रमुख पाहिला.
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा । त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः
सातजण एकच चाक असलेल्या रथाला जुळवतात; एक घोडा, ज्याचं नाव 'सात' आहे, तो तो रथ ओढतो. त्या चाकाला तीन नाभी आहेत, ते कधीही जुने होत नाही किंवा तुटत नाही, आणि त्यावर सगळ्या जगांची स्थापना आहे.
इमं रथमधि ये सप्त तस्थुः सप्तचक्रं सप्त वहन्त्यश्वाः । सप्त स्वसारो अभि सं नवन्त यत्र गवां निहिता सप्त नाम
या रथावर सातजण उभे आहेत; त्याला सात चाकं आहेत आणि सात घोडे ओढतात. सात बहिणी एकत्र येतात, जिथे गायींची सात नावे ठेवलेली आहेत.
को ददर्श प्रथमं जायमानमस्थन्वन्तं यदनस्था बिभर्ति । भूम्या असुरसृगात्मा क्व स्वित्को विद्वांसमुप गात्प्रष्टुमेतत्
कोण पहिल्यांदा जन्मणाऱ्याला पाहिलं, ज्याला हाडं नाहीत पण जो हाडं उचलतो? पृथ्वीचा आत्मा, सृष्टी करणारा, तो कुठे आहे? हे जाणणारा कोण आहे, ज्याने हे विचारायला धाडस केलं?
इह ब्रवीतु य ईमङ्ग वेदास्य वामस्य निहितं पदं वेः । शीर्ष्णः क्षीरं दुह्रते गावो अस्य वव्रिं वसाना उदकं पदाऽपुः
जो जाणतो, या डाव्या बाजूचं पाऊल कुठे ठेवलेलं आहे, तो इथे सांगावा. गायी त्याच्या डोक्यातून दूध काढतात; झाकण घालून त्या पावलांनी पाणी गाठतात.
पाकः पृछामि मनसाऽविजानन् देवानामेना निहिता पदानि । वत्से बष्कयेऽधि सप्त तन्तून् वि तत्निरे कवय ओतवा उ
माझ्या मनाने मी विचारतो, कारण मला माहीत नाही, देवांसाठी ठेवलेल्या जागा कुठे आहेत. वासरावर, काळपट असलेल्या गायीवर, ऋषींनी सात धागे ओढले आणि विणले.
अचिकित्वांस्चिकितुषश्चिदत्र कवीन् पृछामि विद्वनो न विद्वान् । वि यस्तस्तम्भ षटिमा रजांस्यजस्य रूपे किमपि स्विदेकम्
मला माहीत नसतानाही, मी इथे ज्ञानी आणि जाणकारांना विचारतो. ज्याने अजन्म्याच्या रूपात सहा दिशा सांभाळल्या, ते एक नेमकं काय आहे?
माता पितरमृत आ बभाजऽधीत्यग्रे मनसा सं हि जग्मे । सा बीभत्सुर्गर्भरसा निविद्धा नमस्वन्त इदुपवाकमीयुः
आईने वडिलांबरोबर अमृत वाटून घेतलं; सुरुवातीला तिने मनाने जवळ गेली. ती कठोर, गर्भातील साराने भरलेली, ज्या नम्रतेने वाकतात, ते वाणीपर्यंत पोहोचले.
युक्ता मातासिद्धुरि दक्षिणाया अतिष्ठद्गर्भो वृजनीष्वन्तः । अमीमेद्वत्सो अनु गामपश्यद्विश्वरूप्यं त्रिषु योगनेषु
आई जुळवली गेली आणि उजव्या बाजूला उभी राहिली; गर्भ पोटात होता. वासराने मोजलं, गायी पाहिल्या, आणि तीन एकत्र येण्यांत सर्वत्र रूप पाहिलं.