स य एवं विद्वान् मधूपसिच्योपहरति । यावद्सत्त्रसद्येनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे
जो हे जाणून मध अर्पण करतो, त्याला सत्रसत्य यज्ञाने मिळणारी समृद्धी तितकीच मिळते.
स य एवं विद्वान् मांसमुपसिच्योपहरति । यावद्द्वादशाहेनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे
जो हे जाणून मांस अर्पण करतो, त्याला द्वादशाह यज्ञाने मिळणारी समृद्धी तितकीच मिळते.
स य एवं विद्वान् उदकमुपसिच्योपहरति । प्रजानां प्रजननाय गच्छति प्रतिष्ठां प्रियः प्रजानां भवति य एवं विद्वान् उपसिच्योपहरति
जो हे जाणून पाणी अर्पण करतो, तो संततीच्या वाढीस पोहोचतो, स्थिर होतो आणि संततीला प्रिय होतो.
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद
जो हे जाणतो, तो धन, संतती आणि जनावरे यांचा आधारस्थान होतो.
तस्मा उद्यन्त्सूर्यो हिङ्कृणोति संगवः प्र स्तौति । मध्यन्दिन उद्गायत्यपराह्णः प्रति हरत्यस्तंयन् निधनम् । निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद
म्हणून सूर्य उगवल्यावर तो हिङ्कार करतो; सकाळी स्तुती करतो; मध्यान्ही गातो; दुपारी पठण करतो; सूर्यास्ती विश्रांती घेतो. जो हे जाणतो, तो धन, संतती आणि जनावरे यांचा आधारस्थान होतो.
तस्मा अभ्रो भवन् हिङ्कृणोति स्तनयन् प्र स्तौति । विद्योतमानः प्रति हरति वर्षन्न् उद्गायत्युद्गृह्णन् निधनम् । निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद
म्हणून मेघ तयार झाला की हिङ्कार करतो; गडगडाट करत स्तुती करतो; चमकत पठण करतो; पाऊस पडताना गातो; मेघ एकत्र येताना विश्रांती घेतो. जो हे जाणतो, तो धन, संतती आणि जनावरे यांचा आधारस्थान होतो.
अतिथीन् प्रति पश्यति हिङ्कृणोत्यभि वदति प्र स्तौत्युदकं याचत्युद्गायति । उप हरति प्रति हरत्युच्छिष्टं निधनम् । निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद
तो पाहुण्यांकडे पाहतो, हिंगारतो, त्यांना बोलतो, त्यांची स्तुती करतो, पाणी मागतो, गाणं गातो; तो आणतो, परत करतो, उरलेलं काढतो. हे उरलेलं त्याच्यासाठी समृद्धी, संतती आणि जनावरांचं धन होतं, जो असं जाणतो.
{१९} यत्क्षत्तारं ह्वयत्या श्रावयत्येव तत्
तो ज्या सेवकाला बोलावतो, त्यालाच तो ऐकवतो.
यत्प्रतिशृणोति प्रत्याश्रावयत्येव तत्
तो जे ऐकतो, तेच तो परत ऐकवतो.
यत्परिवेष्टारः पात्रहस्ताः पूर्वे चापरे च प्रपद्यन्ते चमसाध्वर्यव एव ते
जे जे भांडी हातात घेऊन, आधीचे किंवा नंतरचे, सेवा करायला येतात, ते सर्व अध्वर्यूचे चमसेच आहेत.
तेषां न कश्चनाहोता
त्यांच्यात कुणीही होतृ नाही.
यद्वा अतिथिपतिरतिथीन् परिविष्य गृहान् उपोदैत्यवभृथमेव तदुपावैति
किंवा, पाहुण्यांचा स्वामी पाहुण्यांना जेवू घालून घरात जातो, तेव्हा तो अवभृथाच्या जवळ जातो.
यत्सभागयति दक्षिणाः सभागयति यदनुतिष्ठत उदवस्यत्येव तत्
तो जे वाटतो, तेच दान वाटतो; तो जे करतो, तेच पूर्ण करतो.
स उपहूतः पृथिव्यां भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यत्पृथिव्यां विश्वरूपम्
तो बोलावला की पृथ्वीवर जेवतो; बोलावला की पृथ्वीवरची सर्व रूपं त्याच्यात सामावतात.
स उपहूतोऽन्तरिक्षे भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम्
तो बोलावला की आकाशात जेवतो; बोलावला की आकाशातली सर्व रूपं त्याच्यात सामावतात.
स उपहूतो दिवि भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम्
तो बोलावला की दिव्यात जेवतो; बोलावला की दिव्यातली सर्व रूपं त्याच्यात सामावतात.
स उपहूतो देवेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम्
तो बोलावला की देवांमध्ये जेवतो; बोलावला की दिव्यातली सर्व रूपं त्याच्यात सामावतात.
स उपहूतो लोकेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम्
तो बोलावला की लोकांमध्ये जेवतो; बोलावला की दिव्यातली सर्व रूपं त्याच्यात सामावतात.
स उपहूत उपहूतः
तो सतत बोलावला जातो, बोलावला जातो.
आप्नोतीमं लोकमाप्नोत्यमुम्
तो हा जग मिळवतो, तो तो जगही मिळवतो.
ज्योतिष्मतो लोकान् जयति य एवं वेद
जो असं जाणतो, तो तेजस्वी लोकांचा विजय मिळवतो.
यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति
यजमान किंवा ब्राह्मण, पाहुण्यांचा स्वामी, जेव्हा अन्नाकडे पाहतो आणि 'हे अधिक व्हावं, हे अधिक व्हावं' असं म्हणतो, तेव्हा तो त्यांना स्वतःसारखं करतो.
यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते
तो जेव्हा म्हणतो, 'अजून आणा', तेव्हा त्याने प्राण अधिक बलवान करतो.
उप हरति हवींष्या सादयति
तो हविर्द्रव्यं आणतो आणि त्यांना स्थिर करतो.
तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति
जे जवळ आहेत, त्यांच्यासाठी पाहुणा स्वतःला अर्पण करतो.
स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण
हातात समिधा घेऊन, श्वासात, यज्ञस्तंभावर, चमच्याने आणि 'वषट्' म्हणत अर्पण करतो.
एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः
हे ऋत्विज, प्रिय असोत किंवा अप्रिय, पाहुण्यांना स्वर्गलोकात पोहोचवतात.
स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य
जो हे जाणतो, त्याने द्वेषाने जेवू नये, द्वेष करणाऱ्याचे अन्न खाऊ नये, न तपासलेल्या किंवा तपासणाऱ्याचे अन्न खाऊ नये.
सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति
ज्याचे अन्न इतर खातात, त्याच्यावर सर्व पाप येते.
सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति
ज्याचे अन्न इतर खात नाहीत, त्याच्यावर कोणतेही पाप राहत नाही.