जहि त्वं काम मम ये सपत्ना अन्धा तमांस्यव पादयैनान् । निरिन्द्रिया अरसाः सन्तु सर्वे मा ते जीविषुः कतमच्चनाहः
हे कामा, माझ्या जे प्रतिस्पर्धी आहेत त्यांना तू नष्ट कर, त्यांना अंधाऱ्या गर्तेत टाक. ते सर्व शक्तिहीन, रसहीन होवोत; त्यातील एकही जिवंत राहू नये, एक दिवसही नाही.
{३} अवधीत्कामो मम ये सपत्ना उरुं लोकमकरन् मह्यमेधतुम् । मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रो मह्यं षडुर्वीर्घृतमा वहन्तु
माझ्या जे प्रतिस्पर्धी आहेत त्यांना कामा तू नष्ट कर. माझ्यासाठी मोठे, ज्ञानास योग्य जग निर्माण कर. चारही दिशा माझ्यासमोर नतमस्तक होवोत आणि सहा मोठ्या तुपाच्या धारा माझ्याकडे वाहू देत.
तेऽधराञ्चः प्र प्लवन्तां छिन्ना नौरिव बन्धनात्। न सायकप्रणुत्तानां पुनरस्ति निवर्तनम्
जे खाली पाडले गेले आहेत, ते बांधणीतून सुटलेल्या बोटीप्रमाणे वाहून जावोत. बाणांनी घायाळ झालेल्यांना परत येण्याचा मार्ग नसतो.
अग्निर्यव इन्द्रो यवः सोमो यवः । यवयावानो देवा यवयन्त्वेनम्
अग्नी म्हणजे ज्वारी, इंद्र म्हणजे ज्वारी, सोम म्हणजे ज्वारी. ज्वारीवर आनंद घेणारे देव हे माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना दूर लोटू देत.
असर्ववीरश्चरतु प्रणुत्तो द्वेष्यो मित्रानां परिवर्ग्यः स्वानाम् । उत पृथिव्यामव स्यन्ति विद्युत उग्रो वो देवः प्र मृणत्सपत्नान्
जो खाली पाडला गेला आहे, तो संततीविना भटकू दे, मित्र आणि नातेवाईक त्याचा तिरस्कार करू देत. तो वीजेसारखा पृथ्वीमध्ये सामावून जावो; बलवान देव माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना नष्ट करो.
च्युता चेयं बृहत्यच्युता च विद्युद्बिभर्ति स्तनयित्नूंश्च सर्वान् । उद्यन्न् आदित्यो द्रविणेन तेजसा नीचैः सपत्नान् नुदतां मे सहस्वान्
ही मोठी वीज कोसळली आहे, आणि जी वीज कोसळत नाही ती सर्व गडगडाट घेऊन जाते. जसा सूर्य तेज आणि संपत्तीने उगवतो, तसा बलवान माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना खाली लोटो.
यत्ते काम शर्म त्रिवरूथमुद्भु ब्रह्म वर्म विततमनतिव्याध्यं कृतम् । तेन सपत्नान् परि वृङ्ग्धि ये मम पर्येनान् प्राणः पशवो जीवनं वृणक्तु
हे कामा, तुझे जे त्रिकट कवच आहे, जे ब्रह्मणांनी विणलेले आणि अडथळा न होणारे आहे, त्या कवचाने माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना वेढून टाक, जेणेकरून प्राण, पशू आणि जीवन माझ्या बाजूने निवडले जावोत.
येन देवा असुरान् प्राणुदन्त येनेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो निनाय । तेन त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम्
ज्याने देवांनी असुरांना दूर केले, ज्याने इंद्राने दस्यूंना अंधाऱ्या गर्तेत टाकले, त्या शक्तीने, हे कामा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना या जगापासून दूर लोट.
यथा देवा असुरान् प्राणुदन्त यथेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो बबाधे । तथा त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम्
जसे देवांनी असुरांना दूर केले, जसे इंद्राने दस्यूंना आणि अंधाऱ्या गर्तेला हरवले, तसेच, हे कामा, माझ्या प्रतिस्पर्ध्यांना या जगापासून दूर लोट.
कामो जज्ञे प्रथमो नैनं देवा आपुः पितरो न मर्त्याः । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृनोमि
काम सर्वप्रथम जन्मला; त्याला ना देव, ना पितर, ना माणसे प्राप्त करू शकली. म्हणून तू मोठा, सर्वांवर विजय मिळवणारा आहेस; तुझ्या चरणी मी नम्रतेने वंदन करतो.
यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावदापः सिष्यदुर्यावदग्निः । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि
जितकी आकाश आणि पृथ्वी यांची व्याप्ती आहे, जितके पाणी पसरले आहे, जितके अग्नी पोहोचतो, त्याहूनही तू मोठा, सर्वांवर विजय मिळवणारा आहेस; तुझ्या चरणी मी नम्रतेने वंदन करतो.
{४} यावतीर्दिशः प्रदिशो विषूचीर्यावतीराशा अभिचक्षणा दिवः । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि
जितक्या दिशा, उपदिशा आणि मार्ग आहेत, जितक्या आकाशात तेजस्वी दिशा दिसतात, त्याहूनही तू मोठा, सर्वांवर विजय मिळवणारा आहेस; तुझ्या चरणी मी नम्रतेने वंदन करतो.
यावतीर्भृङ्गा जत्वः कुरूरवो यावतीर्वघा वृक्षसर्प्यो बभूवुः । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि
जितक्या भृंग, कीटक, कुरूर आणि झाडांवर राहणाऱ्या सर्पांची संख्या आहे, त्याहूनही तू, हे कामदेवा, सर्वांचा संहार करणारा, महान आहेस. म्हणून तुला मी वंदन करतो.
ज्यायान् निमिषतोऽसि तिष्ठतो ज्यायान्त्समुद्रादसि काम मन्यो । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि
डोळे मिचकावणाऱ्यांपेक्षा, स्थिर उभ्या असणाऱ्यांपेक्षा, समुद्रापेक्षाही तू, हे कामदेवा, क्रोधस्वरूपा, अधिक महान आहेस. म्हणून तुला मी वंदन करतो.
न वै वातश्चन काममाप्नोति नाग्निः सूर्यो नोत चन्द्रमाः । ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि
वारा, अग्नी, सूर्य किंवा चंद्र यांपैकी कुणीही कामदेवास गाठू शकत नाही. तू सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, सर्वांचा संहार करणारा, महान आहेस. म्हणून तुला मी वंदन करतो.
यास्ते शिवास्तन्वः काम भद्रा याभिः सत्यं भवति यद्वृणिषे । ताभिष्ट्वमस्मामभिसंविशस्वान्यत्र पापीरप वेशया धियः
हे कामदेवा, तुझ्या ज्या मंगलमय आणि कल्याणकारी रूपांनी सत्य प्रकट होतं, त्या रूपांनी तू आमच्यात प्रवेश कर. आणि दुष्टांची वाईट विचारसरणी दुसरीकडे वळव.
उपमितां प्रतिमितामथो परिमितामुत । शालाया विश्ववाराया नद्धानि वि चृतामसि
मोजलेली, ताडलेली आणि मर्यादित अशी जी काही बंधने या सर्वसमावेशक सभागृहात आहेत, ती आम्ही सोडवतो आणि मुक्त करतो.
यत्ते नद्धं विश्ववारे पाशो ग्रन्थिश्च यः कृतः । बृहस्पतिरिवाहं बलं वाचा वि स्रंसयामि तत्
हे सर्वसमावेशक सभागृह, तुझ्यात जी बंधने, ज्या गाठी बांधल्या आहेत, त्या मी बृहस्पतीप्रमाणे वाणीच्या सामर्थ्याने सोडवतो.
आ ययाम सं बबर्ह ग्रन्थींश्चकार ते दृढान् । परूंषि विद्वां छस्तेवेन्द्रेण वि चृतामसि
आम्ही आलो, आम्ही बळकट झालो, तुझ्या गाठी घट्ट केल्या; अडथळे ओळखून, इंद्राने शस्त्राने जसे बंधने सोडवली, तसे आम्ही बांधने सोडवतो.
वंशानां ते नहनानां प्राणाहस्य तृणस्य च । पक्षाणां विश्ववारे ते नद्धानि वि चृतामसि
तुझ्या बांबूच्या काठ्या, बांधणी, प्राणवायू आणि गवत, तसेच पंख, हे सर्वसमावेशक सभागृह, यातील बांधने आम्ही सोडवतो आणि मुक्त करतो.
संदंशानां पलदानां परिष्वञ्जल्यस्य च । इदं मानस्य पत्न्या नद्धानि वि चृतामसि
कात्री, ताटे आणि आलिंगनाच्या घट्ट पकडीतील, मनाच्या पत्नीच्या या बंधनांना आम्ही सोडवतो आणि मुक्त करतो.
यानि तेऽन्तः शिक्यान्याबेधू रण्याय कम् । प्र ते तानि चृतामसि शिवा मानस्य पत्नी न उद्धिता तन्वे भव
तुझ्या टोपल्यात जे काही आहे, आनंदासाठी छिद्रित केलेले जे काही आहे, ती सर्व बंधने आम्ही सोडवतो. मनाची पत्नी स्वतःच्या रूपाविरुद्ध उभी राहू नये.
हविर्धानमग्निशालं पत्नीनां सदनं सदः । सदो देवानामसि देवि शाले
हवनकुंड, अग्निस्थान, पत्नींचे आसन, सभास्थान—हे सभागृह, तू देवतांचे आसन आहेस, हे दिव्य सभागृह.
अक्षुमोपशं विततं सहस्राक्षं विषूवति । अवनद्धमभिहितं ब्रह्मणा वि चृतामसि
आस, जू, हजार डोळ्यांचे, आडवे लाकूड—ब्रह्म्याने बांधलेली, सांगितलेली जी बंधने आहेत, ती आम्ही सोडवतो आणि मुक्त करतो.
यस्त्वा शाले प्रतिगृह्णाति येन चासि मिता त्वम् । उभौ मानस्य पत्नि तौ जीवतां जरदष्टी
जो तुला, हे सभागृह, स्वीकारतो आणि जो तुला मोजतो, त्यांना—म्हणजे मनाची पत्नी दोघांना—दीर्घायुष्य लाभो, ते दोघेही वृद्ध होवोत.
अमुत्रैनमा गच्छताद्दृढा नद्धा परिष्कृता । यस्यास्ते विचृतामस्यङ्गमङ्गं परुष्परुः
तो दुसऱ्या लोकात जाऊ नये; जी बंधने घट्ट बांधली आहेत, सजवलेली आहेत, त्या व्यक्तीच्या प्रत्येक अवयवातील, सांध्यातील बंधने आम्ही सोडवतो आणि मुक्त करतो.
{६} यस्त्वा शाले निमिमाय संजभार वनस्पतीन् । प्रजायै चक्रे त्वा शाले परमेष्ठी प्रजापतिः
ज्याने तुला, हे सभागृह, मोजले, वृक्ष एकत्र जोडले, त्या परब्रह्म प्रजापतीने तुला संततीसाठी निर्माण केले.
नमस्तस्मै नमो दात्रे शालापतये च कृण्मः । नमोऽग्नये प्रचरते पुरुषाय च ते नमः
त्याला नमस्कार, देणाऱ्याला नमस्कार, सभागृहाच्या अधिपतीला आम्ही वंदन करतो. चालणाऱ्या अग्नीला आणि तुला, हे पुरुष, आमचा नमस्कार.
गोभ्यो अश्वेभ्यो नमो यच्छालायां विजायते । विजावति प्रजावति वि ते पाशांश्चृतामसि
गायींना, घोड्यांना आणि सभागृहात जन्मणाऱ्या सर्वांना वंदन. संततीने समृद्ध अशा सभागृहात तुझी बंधने आम्ही सोडवतो.
अग्निमन्तश्छादयसि पुरुषान् पशुभिः सह । विजावति प्रजावति वि ते पाशांश्चृतामसि
अग्नी असलेल्या पुरुषांना आणि जनावरांसह तू झाकतोस; संततीने समृद्ध अशा सभागृहात तुझी बंधने आम्ही सोडवतो.