स्राक्त्येन मणिना ऋषिणेव मनीषिणा । अजैषं सर्वाः पृतना वि मृधो हन्मि रक्षसः
स्राक्त्य मणी आणि ऋषींच्या बुद्धीने मी सर्व सैन्यांचा पराभव केला; मी शत्रूंना चिरडतो आणि राक्षसांचा नाश करतो.
याः कृत्या आङ्गिरसीर्याः कृत्या आसुरीर्याः । कृत्याः स्वयंकृता या उ चान्येभिराभृताः । उभयीस्ताः परा यन्तु परावतो नवतिं नाव्या अति
आंगिरसांची जी शत्रुत्वाची कृत्ये आहेत, असुरांची जी कृत्ये आहेत, स्वतः केलेली आणि इतरांनी आणलेली जी कृत्ये आहेत, ती सर्व नव्वद होड्यांपलीकडे दूर जाऊ देत.
अस्मै मणिं वर्म बध्नन्तु देवा इन्द्रो विष्णुः सविता रुद्रो अग्निः । प्रजापतिः परमेष्ठी विराड्वैश्वानर ऋषयश्च सर्वे
देवांनी हा मणी त्याच्या अंगावर कवचासारखा बांधावा: इंद्र, विष्णु, सविता, रुद्र, अग्नी, प्रजापती, परमेष्ठी, विराट, वैश्वानर आणि सर्व ऋषी.
{१२} उत्तमो अस्योषधीनामनड्वान् जगतामिव व्याघ्रः श्वपदामिव । यमैछामाविदाम तं प्रतिस्पाशनमन्तितम्
हा वनस्पतींमध्ये श्रेष्ठ आहे, कोणालाही न झुकणारा, प्राण्यांमध्ये वाघासारखा, पशूंमध्ये रानटी जनावरासारखा. मी त्याला शोधून मिळवला, तो अंतिम रक्षक आहे.
स इद्व्याघ्रो भवत्यथो सिंहो अथो वृषा । अथो सपत्नकर्शनो यो बिभर्तीमं मणिम्
जो हा मणी धारण करतो, तो वाघ होतो, सिंह होतो, वृषभ होतो आणि शत्रूंना त्रास देणारा होतो.
नैनं घ्नन्त्यप्सरसो न गन्धर्वा न मर्त्याः । सर्वा दिशो वि राजति यो बिभर्तीमं मणिम्
त्याला अप्सरा, गंधर्व किंवा माणसेही इजा करू शकत नाहीत. जो हा मणी धारण करतो, तो सर्व दिशांना तेजाने उजळतो.
कश्यपस्त्वामसृजत कश्यपस्त्वा समैरयत्। अबिभस्त्वेन्द्रो मानुषे बिभ्रत्संश्रेषिणेऽजयत्। मणिं सहस्रवीर्यं वर्म देवा अकृण्वत
कश्यपाने तुला निर्माण केले, कश्यपाने तुला स्थिर केले. इंद्राने, माणसांमध्ये निर्भय राहून, तुला धारण केले आणि विजय मिळवला. देवांनी हजार शक्ती असलेला हा मणी कवच म्हणून तयार केला.
यस्त्वा कृत्याभिर्यस्त्वा दीक्षाभिर्यज्ञैर्यस्त्वा जिघांसति । प्रत्यक्त्वमिन्द्र तं जहि वज्रेण शतपर्वणा
जो कोणी तुला शत्रुत्वाच्या कृत्यांनी, दीक्षांनी किंवा यज्ञांनी मारण्याचा प्रयत्न करतो, इंद्रा, त्याला तुझ्या शंभर कड्यांच्या वज्राने परत फेक.
अयमिद्वै प्रतीवर्त ओजस्वान् संजयो मणिः । प्रजां धनं च रक्षतु परिपाणः सुमङ्गलः
हा मणी खरोखर वळणारा, बलवान आणि विजयशाली आहे. तो आपली संतती आणि संपत्ती यांचे रक्षण करो आणि सर्व बाजूंनी शुभ घडवो.
असपत्नं नो अधरादसपत्नं न उत्तरात्। इन्द्रासपत्नं नः पश्चाज्ज्योतिः शूर पुरस्कृधि
आपल्याला खाली किंवा वरून कुठूनही शत्रू नको. इंद्रा, मागूनही शत्रू नको; हे वीर, समोर प्रकाश ठेव.
वर्म मे द्यावापृथिवी वर्माहर्वर्म सूर्यः । वर्म म इन्द्रश्चाग्निश्च वर्म धाता दधातु मे
आकाश आणि पृथ्वी हे माझे कवच आहेत, सूर्य माझे कवच आहे, इंद्र आणि अग्नी माझे कवच आहेत, धाता माझ्यासाठी कवच निर्माण करो.
ऐन्द्राग्नं वर्म बहुलं यदुग्रं विश्वे देवा नातिविध्यन्ति सर्वे । तन् मे तन्वं त्रायतां सर्वतो बृहदायुष्मां जरदष्टिर्यथासानि
इंद्र-अग्नीचे हे भरपूर आणि तडफदार कवच, जे सर्व देवही भेदू शकत नाहीत, ते माझ्या शरीराचे सर्व बाजूंनी रक्षण करो, नेहमीप्रमाणे दीर्घायुष्य आणि बळ दे.
आ मारुक्षद्देवमणिर्मह्या अरिष्टतातये । इमं मेथिमभिसंविशध्वं तनूपानं त्रिवरूथमोजसे
देवतांचा तेजस्वी रत्न आमच्यावर कृपा करून वाईटापासून सुरक्षितता देवो. या स्त्रीजवळ एकत्र या, तिच्या शरीराच्या तिहेरी रक्षणासाठी, बळ मिळवण्यासाठी.
अस्मिन्न् इन्द्रो नि दधातु नृम्णमिमं देवासो अभिसंविशध्वम् । दीर्घायुत्वाय शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर्यथासत्
इंद्राने या स्त्रीमध्ये धैर्य स्थिर करावं. सर्व देवांनो, तिच्या रक्षणासाठी एकत्र या. ती दीर्घायुषी होवो, शंभर शरद ऋतू जगो, आणि वृद्धपणातही तिचे दात टिकून राहो.
यौ ते मातोन्ममार्ज जातायाः पतिवेदनौ । दुर्णामा तत्र मा गृधदलिंश उत वत्सपः
आई, तू या नवजात बाळावरून जन्माची खूण पुसलीस, त्या ठिकाणी कोणतंही वाईट नाव लागू नये, ना चिकट पदार्थामुळे, ना जन्मानंतरच्या उरलेल्या वस्तूंमुळे.
पलालानुपलालौ शर्कुं कोकं मलिम्लुचं पलीजकम् । आश्रेषं वव्रिवाससमृक्षग्रीवं प्रमीलिनम्
गवताचे तुकडे, भुसा, साली, कवच, चिकट पदार्थ, झिल्ली, आवरण, सुरकुतलेली त्वचा, अपरा याचा गळा आणि डोळे मिटणारा हे सर्व—
मा सं वृतो मोप सृप ऊरू माव सृपोऽन्तरा । कृणोम्यस्यै भेषजं बजं दुर्णामचातनम्
हे काहीही तुझ्या जवळ येऊ नये, तुझ्या शरीराला स्पर्श करू नये, तुझ्या मांडीला किंवा मध्ये येऊ नये. मी तिच्यासाठी औषध तयार करतो, जे वाईट नाव दूर करील.
दुर्णामा च सुनामा चोभा सम्वृतमिच्छतः । अरायान् अप हन्मः सुनामा स्त्रैणमिच्छताम्
वाईट नाव असो वा चांगलं नाव, जे काही चिकटवण्याचा प्रयत्न करतील, अशा शत्रूंना आम्ही दूर करतो. चांगलं नाव त्या स्त्रीला मिळो जिला पतीची इच्छा आहे.
यः कृष्णः केश्यसुर स्तम्बज उत तुण्डिकः । अरायान् अस्या मुष्काभ्यां भंससोऽप हन्मसि
जो काळा आहे, केसाळ आहे, राक्षस आहे, झाडाच्या बुंध्यात राहणारा आहे किंवा टोकदार नाकाचा आहे—अशा शत्रूंना आम्ही तिच्या जननेंद्रियांनी आणि तोंडाने दूर करतो.
अनुजिघ्रं प्रमृशन्तं क्रव्यादमुत रेरिहम् । अरायां छ्वकिष्किणो बजः पिङ्गो अनीनशत्
जो हुंगतो, स्पर्श करतो, मांस खातो किंवा चाटतो—अशा शत्रूंना, भुंकणाऱ्यांना, पिवळ्या रंगाच्या, दात नसलेल्या यांना आम्ही दूर करतो.
यस्त्वा स्वप्ने निपद्यते भ्राता भूत्वा पितेव च । बजस्तान्त्सहतामितः क्लीबरूपांस्तिरीटिनः
जो स्वप्नात तुझ्याजवळ येतो, भाऊ किंवा वडिलांसारखा, त्या विरुद्ध हे औषध तग धरू दे—ते नपुंसक, शेंग असलेले असोत.
यस्त्वा स्वपन्तीं त्सरति यस्त्वा दिप्सति जाग्रतीम् । छायामिव प्र तान्त्सूर्यः परिक्रामन्न् अनीनशत्
जो तु झोपलेली असताना तुला पाठलाग करतो, किंवा जागेपणी तुला इच्छितो—सूर्याने, जसा सावली नष्ट होते तसा, त्यांना दूर लोटावं.
यः कृणोति मृतवत्सामवतोकामिमां स्त्रियम् । तमोषधे त्वं नाशयास्याः कमलमञ्जिवम्
जो या स्त्रीला मृत बाळ असलेल्या किंवा विधवेप्रमाणे करतो—हे औषधे, तिच्यातील तो अंधकार, कोमेजलेपण नष्ट कर.
ये शालाः परिनृत्यन्ति सायं गर्दभनादिनः । कुसूला ये च कुक्षिलाः ककुभाः करुमाः स्रिमाः । तान् ओषधे त्वं गन्धेन विषूचीनान् वि नाशय
जे संध्याकाळी घराभोवती गाढवासारखे ओरडत नाचतात, जे कुबड, मोठ्या पोटाचे, वाकडे, काळे, सुकलेले आहेत—हे औषधे, तुझ्या सुवासाने हे रोग पसरवणारे नष्ट कर.
{१४} ये कुकुन्धाः कुकिरभाः कृत्तीर्दूर्शानि बिभ्रति । क्लीबा इव प्रनृत्यन्तो वने ये कुर्वते घोषं तान् इतो नाशयामसि
जे कुबड, वाकडे, फाटकी वस्त्रे घालणारे, नपुंसकांसारखे नाचणारे, जंगलात गोंगाट करणारे आहेत—त्यांना आम्ही इथून दूर करतो.
ये सूर्यं न तितिक्षन्त आतपन्तममुं दिवः । अरायान् बस्तवासिनो दुर्गन्धींल्लोहितास्यान् मककान् नाशयामसि
जे सूर्यप्रकाश सहन करू शकत नाहीत, जे शत्रू बकर्याच्या कातड्यात राहतात, दुर्गंधी येणारे, लाल तोंडाचे, माशीप्रमाणे—त्यांना आम्ही दूर करतो.
य आत्मानमतिमात्रमंस आधाय बिभ्रति । स्त्रीणां श्रोणिप्रतोदिन इन्द्र रक्षांसि नाशय
जे स्वतःवर जास्त मांस बाळगतात, जे स्त्रियांच्या कमरेवर वार करतात—हे इंद्रा, असे राक्षस नष्ट कर.
ये पूर्वे बध्वो यन्ति हस्ते शृङ्गानि बिभ्रतः । आपाकेस्थाः प्रहासिन स्तम्बे ये कुर्वते ज्योतिस्तान् इतो नाशयामसि
जे पूर्वीचे लोक हातात शिंग घेऊन फिरतात, घाणीत राहतात, मोठ्याने हसतात, बुंध्यात प्रकाश करतात—त्यांना आम्ही इथून दूर करतो.
येषां पश्चात्प्रपदानि पुरः पार्ष्णीः पुरो मुखा । खलजाः शकधूमजा उरुण्डा ये च मट्मटाः कुम्भमुष्का अयाशवः । तान् अस्या ब्रह्मणस्पते प्रतीबोधेन नाशय
ज्यांचे पाय मागे, टाच पुढे, तोंड पुढे असते; जे टक्कल, धुरात जन्मलेले, फुगलेले, बडबड करणारे, मोठ्या पोटाचे, लोखंडी जननेंद्रियांचे, फार खाणारे आहेत—हे ब्रह्मणस्पती, तिच्यासाठी जागरूकतेने त्यांना नष्ट कर.
पर्यस्ताक्षा अप्रचङ्कशा अस्त्रैणाः सन्तु पण्डगाः । अव भेषज पादय य इमां संविवृत्सत्यपतिः स्वपतिं स्त्रियम्
ज्यांचे डोळे खाली झुकलेले, अपंग, नपुंसक आहेत, ते सर्व शक्तिहीन होवोत. हे औषधे, जी या स्त्रीला तिच्या खऱ्या पतीपासून वेगळी करू पाहतात, त्यांना खाली पाड.