त्वं नो अग्ने अधरादुदक्तस्त्वं पश्चादुत रक्षा पुरस्तात्। प्रति त्ये ते अजरासस्तपिष्ठा अघशंसं शोशुचतो दहन्तु
अग्नी, तू आमच्यासाठी तळापासून उगवतोस, मागून आणि पुढून आमचं रक्षण करतोस. तुझ्या कधीही न संपणाऱ्या, तीक्ष्ण ज्वाळांनी वाईट इच्छाधारी, अपाय करणाऱ्याला जाळून टाक.
पश्चात्पुरस्तादधरादुतोत्तरात्कविः काव्येन परि पाह्यग्ने । सखा सखायमजरो जरिम्ने अग्ने मर्ताममर्त्यस्त्वं नः
मागून, पुढून, तळापासून आणि वरून, हे अग्नी, तुझ्या ज्ञानाने आम्हाला जप. मित्रासारखा मित्रासाठी, वृद्धत्वावरही न थकणारा, अग्नी, तू आमच्यासाठी मरणाऱ्यांत अमर आहेस.
{७} तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजो येन पश्यसि यातुधानान् । अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष
अग्नी, गायीच्या गर्जनेत आणि फाटलेल्या खुरांत तू ज्या दृष्टीने राक्षसांना पाहतोस, ती दृष्टी दे. अथर्व्याच्या प्रकाशाने, दैवी तेजाने, खोट्या आणि अज्ञ लोकांना खाली पाड.
परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रं सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं दिवेदिवे हन्तारं भङ्गुरावतः
हे अग्नी, बुद्धिमान आणि बलवान, तुझ्या भोवती आम्ही आमचं रक्षण करतो. प्रत्येक दिवशी, तुझ्या दृढ सामर्थ्याने, तू तोडणाऱ्यांचा, नाश करणाऱ्यांचा संहार करतोस.
विषेण भङ्गुरावतः प्रति स्म रक्षसो जहि । अग्ने तिग्मेन शोचिषा तपुरग्राभिरर्चिभिः
तोडणाऱ्यांसाठी विष घेऊन, त्या राक्षसांना ठार मार. अग्नी, तुझ्या तीक्ष्ण ज्वाळांनी, प्रखर जिभांनी त्यांना जाळून टाक.
वि ज्योतिषा बृहता भात्यग्निराविर्विश्वानि कृणुते महित्वा । प्रादेवीर्मायाः सहते दुरेवाः शिशीते शृङ्गे रक्षोभ्यो विनिक्षे
अग्नी आपल्या प्रचंड प्रकाशाने तेजस्वी होतो, त्याच्या महिमेत सर्व काही स्पष्ट करतो. तो वाईट लोकांच्या दुष्ट युक्त्या सहन करतो आणि आपल्या शिंगांनी राक्षसांना खाली पाडतो.
ये ते शृङ्गे अजरे जातवेदस्तिग्महेती ब्रह्मसंशिते । ताभ्यां दुर्हार्दमभिदासन्तं किमीदिनम् । प्रत्यञ्चमर्चिषा जातवेदो वि निक्ष्व
हे जातवेद, तुझी ती शिंगं, जी कधीही जुनी होत नाहीत, प्रार्थनेने पवित्र झालेली आणि तीक्ष्ण अस्त्रांनी सज्ज आहेत, त्यांच्याने शत्रू, खाणारा आणि जवळ येणारा राक्षस यांना ठार कर. तुझ्या परतणाऱ्या ज्वाळांनी, हे जातवेद, त्यांना खाली पाड.
अग्नी रक्षांसि सेधति शुक्रशोचिरमर्त्यः । शुचिः पावक ईड्यः
अग्नी राक्षसांना दूर लोटतो, तेजस्वी ज्वाळांनी अमर असतो. तो शुद्ध, प्रकाशमान आणि स्तुतीस पात्र आहे.
इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः । परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्त्रिणः
इंद्रा-सोमा, त्या राक्षसाला भाजा, हाकलून द्या, दडपून टाका, अंधार वाढवणारे बलवान असा. खोटाऱ्याचं ऐका, त्याला खाली पाडा, ठार करा, दूर करा आणि खाणाऱ्याला थांबवा.
इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निमामिव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने
इंद्रा-सोमा, जो प्रखरपणे येणारा वाईट इच्छाधारी आहे, तो जसा लांडगा अग्नीपाशी येतो तसा, त्याला भाजा. प्रार्थनेचा शत्रू, मांस खाणारा, भीषण डोळ्यांचा, त्याच्यावर द्वेष ठेवा, त्या शक्तिहीन राक्षसासाठी.
इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यतो नैषां पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः
इंद्रा-सोमा, वाईट कृत्य करणाऱ्यांना खोल खड्ड्यात, आधार नसलेल्या अंधारात फेकून द्या. त्यातला कोणीही पुन्हा वर येऊ नये; तुमचा राग, सामर्थ्याने भरलेला, त्यांच्यावर जिंकू दे.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं१ पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः
इंद्रा-सोमा, आकाशातून प्रहार पाठवा आणि पृथ्वीवरून नाश राक्षसावर आणा. पर्वतांमधून सूर्यप्रकाशासारखं तेज काढा, ज्याने तुम्ही फुगणाऱ्या राक्षसाचा नाश कराल.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्त्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम्
इंद्रा-सोमा, आकाशातील प्रहार पाठवा, अग्नीने तापवलेल्या दगडांनी. तीक्ष्ण, कधीही न जुनी होणारी अस्त्रांनी खाणाऱ्याला ठार करा; ते गप्प बसून नाशाकडे जाऊ द्या.
इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपती इव जिन्वतम्
इंद्रा-सोमा, आमची ही प्रार्थना सर्व बाजूंनी तुम्हाला वेढो, जशी शर्यतीतील घोडा शेतात धावतो. जी अर्पण मी तुम्हाला पुरोहित म्हणून देतो, ती तुम्ही राजांसारखी, बुद्धीसाठी जिंका.
प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो मा कदा चिदभिदासति द्रुहुः
विजयी मित्रांसह, फसवणारे, राक्षस, तोडणारे यांना ठार करा हे लक्षात ठेवा. इंद्रा-सोमा, वाईट करणाऱ्याला सोपी वाट मिळू देऊ नका; शत्रू कधीच आमच्यावर हल्ला करू नये.
यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना सम्गृभीता असन्न् अस्त्वसतः इन्द्र वक्ता
जो वाईट मनाने, खोट्या शब्दांनी, मी जसा चालतो तसा पाहतो, तो जसा वेगाने वाहणाऱ्या पाण्यात अडकतो तसा, खोट्यांमध्येच हरवू दे, हे इंद्रा, आणि तो कधीच बोलणारा होऊ नये.
ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान् प्रददातु सोम आ वा दधातु निर्ऋतेरुपष्ठे
जे लोक पक्वतेचा नाश करणाऱ्यांशी संग करतात किंवा स्वतःच्या अर्पणांनी चांगल्या गोष्टींचा अपमान करतात, त्यांना सोम देव सर्पाकडे देऊ दे किंवा त्यांना विनाशाच्या कुशीत टाकू दे.
यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने अश्वानां गवां यस्तनूनाम् । रिपु स्तेन स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च
हे अग्नी, जो कोणी आमच्या घोड्यांचा, गाईंचा किंवा आमच्या स्वतःच्या शरीराचा सार चोरू पाहतो, तो शत्रू, चोर, फसवणारा भरकटू दे; त्याचे शरीर आणि संतती कमी होऊ दे.
{९} परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो मा दिवा दिप्सति यश्च नक्तम्
त्याचा शरीराने आणि संततीने दूर होवो; तो तिन्ही पृथ्वींपैकी सर्वात खालच्या स्थानी जाऊ दे; देवांनो, जो दिवसा किंवा रात्री मला इजा करायची इच्छा धरतो, त्याची कीर्ती कोमेजू दे.
सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तस्योर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत्
जो जाणून घेण्याची इच्छा ठेवतो त्याला खरी ओळख मिळते; सत्य आणि असत्य बोलण्यात एकमेकांशी स्पर्धा करतात. त्यात जे खरं आणि योग्य आहे, त्याचे रक्षण सोम देव करतो; असत्याचं तो नाश करतो.
न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् । हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते
सोम देव निरपराधाला किंवा न्यायाने वागणाऱ्या राजाला इजा करत नाही; तो राक्षसाचा आणि खोटं बोलणाऱ्याचा नाश करतो—दोघेही इंद्राच्या सामर्थ्याखाली पराभूत होतात.
यदि वाहमनृतदेवो अस्मि मोघं वा देवामप्यूहे अग्ने । किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निर्ऋथं सचन्ताम्
जर मी खोटा देव असेन किंवा मी व्यर्थ देवांना बोलावलं असेल, हे जातवेद, मग तुला आमच्याशी काय द्वेष आहे? जे खोटं बोलतात, ते विनाशाशी एकरूप होऊ देत.
अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पुरुषस्य । अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह
आज मी जरी यंत्रमंत्र करणारा असेन किंवा मी कुणाच्या मनाला इजा केली असेल, तर मी नष्ट होऊ दे; पण जो मला खोटेपणाने यंत्रमंत्र करणारा म्हणतो, तो आपल्या दहा वीरांपासून वेगळा होऊ दे.
यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शिचिरस्मीत्याह । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट
जो मला यंत्रमंत्र करणारा म्हणतो किंवा स्वतःला राक्षस म्हणतो, त्याला इंद्र मोठ्या प्रहाराने ठार करो आणि सर्व प्राण्यांमध्ये सर्वात खालच्या स्थानी टाको.
प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहुस्तन्वं१ गूहमाना । वव्रमनन्तमव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः
ती जी रात्री मुंगूसासारखी दबकत फिरते आणि आपला अपायकारक रूप लपवते, ती खड्ड्यात पडू दे जिथे तळ नाही; दगडांनी त्या राक्षसाचा नाश होऊ दे.
वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन् । वयो ये भूत्वा पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे
हे मरुतांनो, पुढे या, राक्षसांना पांगवा, पकडा आणि चिरडून टाका; जे पक्ष्यांसारखे होऊन रात्री उडतात किंवा जे शत्रू देवांच्या यज्ञात शिरले आहेत, त्यांनाही नष्ट करा.
प्र वर्तय दिवोऽश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्त्सं शिशाधि । प्राक्तो अपाक्तो अधरादुदक्तोऽभि जहि रक्षसः पर्वतेन
हे इंद्रा, हे सोमपान करणाऱ्या, हे दानशूर, आकाशातून दगड खाली वळवा, दाबा; पूर्व, पश्चिम, खाली, वर—राक्षसांवर पर्वतासारखा प्रहार करा.
एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् । शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नुनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः
हे मांसाहारी जे उडत फिरतात आणि इंद्राला इजा करायचा प्रयत्न करतात, निरपराधांवर हल्ला करतात, हे शक्रा, आता त्यांच्यावर शस्त्र सोड, दोष देणाऱ्यांवर वज्राचा प्रहार होऊ दे.
{१०} इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् । अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्त्सत एतु रक्षसः
इंद्र हा यंत्रमंत्र करणाऱ्यांचा नाश करणारा झाला, हविर्भाग चोरणाऱ्यांना दूर करणारा झाला; शक्रा, जसा कुऱ्हाड जंगलात झाडं तोडते, तसा तू त्या राक्षसांना फोडून टाक.
उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र
घुबडरूपी राक्षस, कर्कश घुबडरूपी, मांसाहारी, कोकिळारूपी, गरुडरूपी आणि गिध्ररूपी राक्षस—हे इंद्रा, दगडासारखा प्रहार करून त्यांचा नाश कर.