तीक्ष्णेनाग्ने चक्षुषा रक्ष यज्ञं प्राञ्चं वसुभ्यः प्र णय प्रचेतः । हिंस्रं रक्षांस्यभि शोशुचानं मा त्वा दभन् यातुधाना नृचक्षः
अग्नी, तुझ्या तीक्ष्ण नजरेने यज्ञाचे रक्षण कर, तो शुभतेसाठी पुढे ने, हे ज्ञानी. तुझ्या भयंकर तेजाने राक्षसांचा नाश कर, मायावी लोकांनी तुला इजा पोहोचवू नये.
नृचक्षा रक्षः परि पश्य विक्षु तस्य त्रीणि प्रति शृणीह्यग्रा । तस्याग्ने पृष्टीर्हरसा शृणीहि त्रेधा मूलं यातुधानस्य वृश्च
हे ज्ञानी, लोकांमध्ये असलेल्या राक्षसाकडे सर्वत्र लक्ष ठेव. त्याची तीन मुख्य अवयवे तुकडे कर. अग्नी, सामर्थ्याने त्याच्या पाठीत घाव घाल आणि त्या मायावी माणसाच्या मूळाचा तीन भागांमध्ये छेद कर.
{६} त्रिर्यातुधानः प्रसितिं त एत्वृतं यो अग्ने अनृतेन हन्ति । तमर्चिषा स्फूर्जयन् जातवेदः समक्षमेनं गृणते नि युङ्ग्धि
तीनदा तो मायावी माणूस मार्गावर येतो, जो अग्नी, असत्याने इजा करतो. जातवेद, तुझ्या ज्वाळांनी चमकत, त्याला त्याच्या स्तुती करणाऱ्यांसमोर बांधून ठेव.
यदग्ने अद्य मिथुना शपातो यद्वाचस्तृष्टं जनयन्त रेभाः । मन्योर्मनसः शरव्या जायते या तया विध्य हृदये यातुधानान्
अग्नी, आज जोडीने उच्चारलेली शाप, किंवा बंडखोरांनी निर्माण केलेली वाणी, किंवा राग आणि मनातून निघणारे बाण, त्या सर्वांनी तू त्या मायावी लोकांच्या हृदयात भोसक.
परा शृणीहि तपसा यातुधानान् पराग्ने रक्षो हरसा शृणीहि । परार्चिषा मूरदेवान् छृणीहि परासुतृपः शोशुचतः शृणीहि
तुझ्या तापाने त्या मायावी लोकांना दूर कर. अग्नी, तुझ्या सामर्थ्याने राक्षसांना दूर कर. तुझ्या ज्वाळांनी वाईट आत्म्यांना दूर कर. लोभी, तेजस्वी असणाऱ्यांनाही दूर कर.
पराद्य देवा वृजिनं शृणन्तु प्रत्यगेनं शपथा यन्तु सृष्टाः । वाचास्तेनं शरव ऋच्छन्तु मर्मन् विश्वस्यैतु प्रसितिं यातुधानः
आज देवांनी दुष्टपणाला दूर करावे. शाप परत त्याच्याकडे जावोत. वाणी आणि बाण त्याच्या नाजूक जागी लागोत. तो मायावी माणूस सर्व मार्गांवरून निघून जावो.
यः पौरुषेयेण क्रविषा समङ्क्ते यो अश्व्येन पशुना यातुधानः । यो अघ्न्याया भरति क्षीरमग्ने तेषां शीर्षाणि हरसापि वृश्च
जो मानवी मांसाने स्वतःला लपेटतो, किंवा घोडा, जनावर यांच्या मांसाने, किंवा गायचे दूध आणतो, अग्नी, त्या सर्वांचे डोके तुझ्या सामर्थ्याने छाट.
विषं गवां यातुधाना भरन्तामा वृश्चन्तामदितये दुरेवाः । परैणान् देवः सविता ददातु परा भागमोषधीनां जयन्ताम्
त्या मायावी लोकांनी गायींचे विष वाहून न्यावे, दुष्ट लोक अदितीसाठी दूर व्हावेत. देव साविता त्यांना दूर नेवो. औषधींचा वाटा दुसरीकडे जिंकू दे.
संवत्सरीणं पय उस्रियायास्तस्य माशीद्यातुधानो नृचक्षः । पीयूषमग्ने यतमस्तितृप्सात्तं प्रत्यञ्चमर्चिषा विध्य मर्मणि
पिवळ्या गायीचं वर्षभराचं दूध, हे मांस खाणाऱ्या, माणसांना ओळखणाऱ्या राक्षसा, तू कधीच खाऊ नकोस. अग्नी, ज्या गोड सारासाठी तो लोभी आसूसतो, त्या सारास तुझ्या परतणाऱ्या ज्वाळांनी त्याच्या जिवावरच घाव घाल.
सनादग्ने मृणसि यातुधानान् न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । सहमूरान् अनु दह क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः
अग्नी, तू नेहमीच राक्षसांचा नाश करतोस; युद्धात राक्षस कधीच तुला जिंकू शकले नाहीत. मांस खाणाऱ्यांना आणि त्यांच्या साथीदारांना जाळून टाक; दैवी अस्त्र तुझ्यापर्यंत पोहोचू देऊ नकोस.
त्वं नो अग्ने अधरादुदक्तस्त्वं पश्चादुत रक्षा पुरस्तात्। प्रति त्ये ते अजरासस्तपिष्ठा अघशंसं शोशुचतो दहन्तु
अग्नी, तू आमच्यासाठी तळापासून उगवतोस, मागून आणि पुढून आमचं रक्षण करतोस. तुझ्या कधीही न संपणाऱ्या, तीक्ष्ण ज्वाळांनी वाईट इच्छाधारी, अपाय करणाऱ्याला जाळून टाक.
पश्चात्पुरस्तादधरादुतोत्तरात्कविः काव्येन परि पाह्यग्ने । सखा सखायमजरो जरिम्ने अग्ने मर्ताममर्त्यस्त्वं नः
मागून, पुढून, तळापासून आणि वरून, हे अग्नी, तुझ्या ज्ञानाने आम्हाला जप. मित्रासारखा मित्रासाठी, वृद्धत्वावरही न थकणारा, अग्नी, तू आमच्यासाठी मरणाऱ्यांत अमर आहेस.
{७} तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजो येन पश्यसि यातुधानान् । अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष
अग्नी, गायीच्या गर्जनेत आणि फाटलेल्या खुरांत तू ज्या दृष्टीने राक्षसांना पाहतोस, ती दृष्टी दे. अथर्व्याच्या प्रकाशाने, दैवी तेजाने, खोट्या आणि अज्ञ लोकांना खाली पाड.
परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रं सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं दिवेदिवे हन्तारं भङ्गुरावतः
हे अग्नी, बुद्धिमान आणि बलवान, तुझ्या भोवती आम्ही आमचं रक्षण करतो. प्रत्येक दिवशी, तुझ्या दृढ सामर्थ्याने, तू तोडणाऱ्यांचा, नाश करणाऱ्यांचा संहार करतोस.
विषेण भङ्गुरावतः प्रति स्म रक्षसो जहि । अग्ने तिग्मेन शोचिषा तपुरग्राभिरर्चिभिः
तोडणाऱ्यांसाठी विष घेऊन, त्या राक्षसांना ठार मार. अग्नी, तुझ्या तीक्ष्ण ज्वाळांनी, प्रखर जिभांनी त्यांना जाळून टाक.
वि ज्योतिषा बृहता भात्यग्निराविर्विश्वानि कृणुते महित्वा । प्रादेवीर्मायाः सहते दुरेवाः शिशीते शृङ्गे रक्षोभ्यो विनिक्षे
अग्नी आपल्या प्रचंड प्रकाशाने तेजस्वी होतो, त्याच्या महिमेत सर्व काही स्पष्ट करतो. तो वाईट लोकांच्या दुष्ट युक्त्या सहन करतो आणि आपल्या शिंगांनी राक्षसांना खाली पाडतो.
ये ते शृङ्गे अजरे जातवेदस्तिग्महेती ब्रह्मसंशिते । ताभ्यां दुर्हार्दमभिदासन्तं किमीदिनम् । प्रत्यञ्चमर्चिषा जातवेदो वि निक्ष्व
हे जातवेद, तुझी ती शिंगं, जी कधीही जुनी होत नाहीत, प्रार्थनेने पवित्र झालेली आणि तीक्ष्ण अस्त्रांनी सज्ज आहेत, त्यांच्याने शत्रू, खाणारा आणि जवळ येणारा राक्षस यांना ठार कर. तुझ्या परतणाऱ्या ज्वाळांनी, हे जातवेद, त्यांना खाली पाड.
अग्नी रक्षांसि सेधति शुक्रशोचिरमर्त्यः । शुचिः पावक ईड्यः
अग्नी राक्षसांना दूर लोटतो, तेजस्वी ज्वाळांनी अमर असतो. तो शुद्ध, प्रकाशमान आणि स्तुतीस पात्र आहे.
इन्द्रासोमा तपतं रक्ष उब्जतं न्यर्पयतं वृषणा तमोवृधः । परा शृणीतमचितो न्योषतं हतं नुदेथां नि शिशीतमत्त्रिणः
इंद्रा-सोमा, त्या राक्षसाला भाजा, हाकलून द्या, दडपून टाका, अंधार वाढवणारे बलवान असा. खोटाऱ्याचं ऐका, त्याला खाली पाडा, ठार करा, दूर करा आणि खाणाऱ्याला थांबवा.
इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निमामिव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने
इंद्रा-सोमा, जो प्रखरपणे येणारा वाईट इच्छाधारी आहे, तो जसा लांडगा अग्नीपाशी येतो तसा, त्याला भाजा. प्रार्थनेचा शत्रू, मांस खाणारा, भीषण डोळ्यांचा, त्याच्यावर द्वेष ठेवा, त्या शक्तिहीन राक्षसासाठी.
इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यतो नैषां पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः
इंद्रा-सोमा, वाईट कृत्य करणाऱ्यांना खोल खड्ड्यात, आधार नसलेल्या अंधारात फेकून द्या. त्यातला कोणीही पुन्हा वर येऊ नये; तुमचा राग, सामर्थ्याने भरलेला, त्यांच्यावर जिंकू दे.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं१ पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः
इंद्रा-सोमा, आकाशातून प्रहार पाठवा आणि पृथ्वीवरून नाश राक्षसावर आणा. पर्वतांमधून सूर्यप्रकाशासारखं तेज काढा, ज्याने तुम्ही फुगणाऱ्या राक्षसाचा नाश कराल.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्त्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम्
इंद्रा-सोमा, आकाशातील प्रहार पाठवा, अग्नीने तापवलेल्या दगडांनी. तीक्ष्ण, कधीही न जुनी होणारी अस्त्रांनी खाणाऱ्याला ठार करा; ते गप्प बसून नाशाकडे जाऊ द्या.
इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपती इव जिन्वतम्
इंद्रा-सोमा, आमची ही प्रार्थना सर्व बाजूंनी तुम्हाला वेढो, जशी शर्यतीतील घोडा शेतात धावतो. जी अर्पण मी तुम्हाला पुरोहित म्हणून देतो, ती तुम्ही राजांसारखी, बुद्धीसाठी जिंका.
प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो मा कदा चिदभिदासति द्रुहुः
विजयी मित्रांसह, फसवणारे, राक्षस, तोडणारे यांना ठार करा हे लक्षात ठेवा. इंद्रा-सोमा, वाईट करणाऱ्याला सोपी वाट मिळू देऊ नका; शत्रू कधीच आमच्यावर हल्ला करू नये.
यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना सम्गृभीता असन्न् अस्त्वसतः इन्द्र वक्ता
जो वाईट मनाने, खोट्या शब्दांनी, मी जसा चालतो तसा पाहतो, तो जसा वेगाने वाहणाऱ्या पाण्यात अडकतो तसा, खोट्यांमध्येच हरवू दे, हे इंद्रा, आणि तो कधीच बोलणारा होऊ नये.
ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान् प्रददातु सोम आ वा दधातु निर्ऋतेरुपष्ठे
जे लोक पक्वतेचा नाश करणाऱ्यांशी संग करतात किंवा स्वतःच्या अर्पणांनी चांगल्या गोष्टींचा अपमान करतात, त्यांना सोम देव सर्पाकडे देऊ दे किंवा त्यांना विनाशाच्या कुशीत टाकू दे.
यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने अश्वानां गवां यस्तनूनाम् । रिपु स्तेन स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च
हे अग्नी, जो कोणी आमच्या घोड्यांचा, गाईंचा किंवा आमच्या स्वतःच्या शरीराचा सार चोरू पाहतो, तो शत्रू, चोर, फसवणारा भरकटू दे; त्याचे शरीर आणि संतती कमी होऊ दे.
{९} परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो मा दिवा दिप्सति यश्च नक्तम्
त्याचा शरीराने आणि संततीने दूर होवो; तो तिन्ही पृथ्वींपैकी सर्वात खालच्या स्थानी जाऊ दे; देवांनो, जो दिवसा किंवा रात्री मला इजा करायची इच्छा धरतो, त्याची कीर्ती कोमेजू दे.
सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तस्योर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत्
जो जाणून घेण्याची इच्छा ठेवतो त्याला खरी ओळख मिळते; सत्य आणि असत्य बोलण्यात एकमेकांशी स्पर्धा करतात. त्यात जे खरं आणि योग्य आहे, त्याचे रक्षण सोम देव करतो; असत्याचं तो नाश करतो.