मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो वरुण्यादुत । अथो यमस्य पड्वीशाद्विश्वस्माद्देवकिल्बिषात्
त्या मला शापांपासून, वरुणाच्या रागापासून, यमाच्या बंधनापासून आणि सर्व देवदोषांपासून मुक्त करो.
तृष्टिके तृष्टवन्दन उदमूं छिन्धि तृष्टिके । यथा कृतद्विष्टासोऽमुष्मै शेप्यावते
ओ तहान, ओ तहान घालवणाऱ्या, त्या तहानेला दूर कर. जसे पाप करणाऱ्यांना बांधले जाते, तसेच ज्याला बांधायचे त्याला बांध.
तृष्टासि तृष्टिका विषा विषातक्यसि । परिवृक्ता यथासस्यृषभस्य वशेव
तू तहान आहेस, तहान घालवणारी आहेस, तू विष आहेस, विष दूर करणारी आहेस. जसे वळण बैलाच्या गळ्यातून सुटते, तसेच मला सोड.
7.119(7.114) आ ते ददे वक्षणाभ्य आ तेऽहं हृदयाद्ददे । आ ते मुखस्य सङ्काशात्सर्वं ते वर्च आ ददे
मी तुला माझ्या कुशीतून देतो, मी तुला माझ्या हृदयातून देतो, मी तुला माझ्या मुखाच्या तेजातून देतो. अशा प्रकारे मी तुझ्या सर्व तेजाचा अर्पण करतो.
प्रेतो यन्तु व्याध्यः प्रानुध्याः प्रो अशस्तयः । अग्नी रक्षस्विनीर्हन्तु सोमो हन्तु दुरस्यतीः
रोग दूर जावोत, अपशब्द नष्ट होवोत. अग्नी वाईट शक्तींना नष्ट करो, सोम दुष्टांना नष्ट करो.
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत । अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि
वाईट चिन्ह दूर जावो, नष्ट होवो, पूर्णपणे नाहीसे होवो. लोखंडाच्या खूणीनं मी तुला तुझ्या शत्रूशी जोडतो.
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् । अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः
माझ्यावर जी दारिद्र्य, दुर्भाग्य आणि वैरभाव युक्त अशुभ छाया आली आहे, जशी वेल झाडावरून खाली पडते, हे सुवर्णहस्त सावितर, धन देणारा, ती आमच्यापासून दूर ने आणि दुसरीकडे टाक.
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः । तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ
माणसाच्या जन्माबरोबरच शंभर प्रकारची दुर्दैव त्याच्या शरीरासोबत येतात; त्यातली सर्वात वाईट, अनिष्ट अशी संकटं आम्ही दूर लोटतो. हे जातवेद, आमच्यासाठी शुभ घडू दे.
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव । रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम्
या शब्दांनी मी वाईट गोष्टी वेगळ्या करतो, जसा गुराखी कळपातल्या गायी निवडतो; शुभ लक्ष्मी येथे नांदू दे, आणि वाईट, पापी अशुभ आमच्यापासून निघून जावोत.
नमो रूराय च्यवनाय नोदनाय धृष्णवे । नमः शीताय पूर्वकामकृत्वने
रूर, चळवळ करणारा, प्रेरणा देणारा, धाडसी, यांना नमस्कार; थंड करणारा, प्राचीन इच्छा पूर्ण करणारा, यांनाही नमस्कार.
यो अन्येद्युरुभयद्युरभ्येतीमं मण्डूकम् । अभ्येत्वव्रतः
जो कुणी दुसऱ्या दिवशी किंवा दोन्ही दिवशी या बेडकाजवळ येतो, तो नियम न पाळणारा असो, त्यानेही यावे.
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिद्वि यमन् विं न पाशिनोऽति धन्वेव तामिहि
हे इंद्रा, मोरपिसांनी सजवलेल्या तुझ्या सुंदर पिंगट घोड्यांवर बसून ये. तुला कोणीही थांबवू नये, कोणीही बांधू नये; बाणासारखा सरळ इथे ये.
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु
तुझ्या नाजूक जागा मी कवचाने झाकतो; सोमराज तुला अमृताने अभिषेक करो; वरुण तुला रुंद छातीचा करो; देवांनी तुला विजयी करावे आणि तुझ्यात आनंद मानावा.
अन्तकाय मृत्यवे नमः प्राणा अपाना इह ते रमन्ताम् । इहायमस्तु पुरुषः सहासुना सूर्यस्य भागे अमृतस्य लोके
मृत्यू, अंत करणारा, तुला नमस्कार. तुझे श्वास आणि उच्छ्वास इथेच राहू देत. हा पुरुष प्राणासह, सूर्याच्या भागात, अमरत्वाच्या लोकात इथेच नांदू दे.
उदेनं भगो अग्रभीदुदेनं सोमो अंशुमान् । उदेनं मरुतो देवा उदिन्द्राग्नी स्वस्तये
भाग्य तुला उचलू दे, तेजस्वी सोम तुला उचलू दे, मरुतगण तुला उचलू देत, आणि इंद्र-अग्नी तुझे कल्याण करो.
इह तेऽसुरिह प्राण इहायुरिह ते मनः । उत्त्वा निर्ऋत्याः पाशेभ्यो दैव्या वचा भरामसि
इथेच तुझे श्वास, इथेच तुझे आयुष्य, इथेच तुझे मन; आम्ही तुला निरृतिच्या फासांपासून देवांच्या वचनांनी दूर करतो.
उत्क्रामातः पुरुष माव पत्था मृत्योः पड्वीषमवमुञ्चमानः । मा छित्था अस्माल्लोकादग्नेः सूर्यस्य संदृशः
उठ, पुरुषा, मृत्यूच्या वाटेवर जाऊ नकोस; त्या मोठ्या घरात जाऊ नकोस, या जगातून, अग्नी-सूर्याच्या दर्शनातून दूर जाऊ नकोस.
तुभ्यं वातः पवतां मातरिश्वा तुभ्यं वर्षन्त्वमृतान्यापः । सूर्यस्ते तन्वे शं तपाति त्वां मृत्युर्दयतां मा प्र मेष्ठाः
मातरिश्वान, तुझ्यासाठी वारा वाहू दे, अमृतमय पावसाळे तुझ्यासाठी पडू देत; सूर्य तुझ्या शरीरावर कल्याणाचा प्रकाश टाको; मृत्यू तुझ्यावर दया करो—तू दूर जाऊ नकोस.
उद्यानं ते पुरुष नावयानं जीवातुं ते दक्षतातिं कृणोमि । आ हि रोहेमममृतं सुखं रथमथ जिर्विर्विदथमा वदासि
पुरुषा, तुझ्यासाठी मी परत येण्यासाठी वाट, जगण्यासाठी नौका, आणि सामर्थ्यासाठी कौशल्य निर्माण करतो; ये, या अमृतमय सुखरूप रथावर चढ, आणि स्पष्ट बोल.
मा ते मनस्तत्र गान् मा तिरो भून् मा जीवेभ्यः प्र मदो मानु गाः पितॄन् । विश्वे देवा अभि रक्षन्तु त्वेह
तुझे मन तिकडे जाऊ नये, अदृश्य होऊ नये; जिवंतांपासून दूर जाऊ नकोस, पितरांकडे जाऊ नकोस; सर्व देव तुला इथेच रक्षण करो.
मा गतानामा दीधीथा ये नयन्ति परावतम् । आ रोह तमसो ज्योतिरेह्या ते हस्तौ रभामहे
जे गेले आहेत, त्यांची ओढ बाळगू नकोस, जे दूर नेतात त्यांच्याकडे जाऊ नकोस; अंधारातून प्रकाशाकडे ये—ये, आम्ही तुझे हात धरतो.
श्यामश्च त्वा मा शबलश्च प्रेषितौ यमस्य यौ पथिरक्षी श्वानौ । अर्वाङेहि मा वि दीध्यो मात्र तिष्ठः पराङ्मनाः
काळा आणि चित्ता, यमाचे दोन श्वान, जे वाट पहातात—या बाजूने ये, विखुरू नकोस, मनाने दूर उभा राहू नकोस.
मैतं पन्थामनु गा भीम एष येन पूर्वं नेयथ तं ब्रवीमि । तम एतत्पुरुष मा प्र पत्था भयं परस्तादभयं ते अर्वाक्
त्या वाटेवर जाऊ नकोस, ती भयंकर आहे, ज्या मार्गाने पूर्वी लोक नेले गेले—हे मी तुला सांगतो; पुरुषा, त्या मार्गाने जाऊ नकोस; तिकडे भीती आहे, इथे तुला सुरक्षितता आहे.
{१} रक्षन्तु त्वाग्नयो ये अप्स्वन्ता रक्षतु त्वा मनुष्या यमिन्धते । वैश्वानरो रक्षतु जातवेदा दिव्यस्त्वा मा प्र धाग्विद्युता सह
पाण्यातील ज्या अग्नी आहेत, ते तुला रक्षण करो; माणसांनी पेटवलेला अग्नी तुला रक्षण करो; वैश्वानर, जातवेद तुला रक्षण करो; दिव्य अग्नी, वीजेसह तुला दूर नेऊ नये.
मा त्वा क्रव्यादभि मंस्तारात्संकसुकाच्चर रक्षतु त्वा द्यौ रक्षतु । पृथिवी सूर्यश्च त्वा रक्षतां चन्द्रमाश्च । अन्तरिक्षं रक्षतु देवहेत्याः
मांस खाणारा तुझं काहीही वाईट करणार नाही, दुःख देणाऱ्यापासून तुझी रक्षा होवो. आकाश तुझी रक्षा करो, पृथ्वी आणि सूर्य तुझी रक्षा करो, चंद्र तुझी रक्षा करो. देवांच्या अस्त्रांपासून तुझी रक्षा मधल्या आकाशाने करो.
बोधश्च त्वा प्रतिबोधश्च रक्षतामस्वप्नश्च त्वानवद्राणश्च रक्षताम् । गोपायंश्च त्वा जागृविश्च रक्षताम्
जागरण आणि सावधपणा तुझी रक्षा करो, स्वप्नरहित झोप आणि शांत विश्रांती तुझी रक्षा करो. रक्षण करणारा आणि जागा असणारा तुझी रक्षा करो.
ते त्वा रक्षन्तु ते त्वा गोपायन्तु तेभ्यो नमस्तेभ्यः स्वाहा
ते तुझी रक्षा करो, ते तुझं रक्षण करो. त्यांना नमस्कार, त्यांना समर्पण.
जीवेभ्यस्त्वा समुदे वायुरिन्द्रो धाता दधातु सविता त्रायमाणः । मा त्वा प्राणो बलं हासीदसुं तेऽनु ह्वयामसि
वायू, इंद्र, धाता आणि जीवन देणारा सविता, हे तुला जिवंत ठेवो. तुझा श्वास, तुझं बळ कधीही कमी होऊ नये; आम्ही तुझ्या प्राणाला पुन्हा बोलावतो.
मा त्वा जम्भः संहनुर्मा तमो विदन् मा जिह्वा बर्हिस्प्रमयुः कथा स्याः । उत्त्वादित्या वसवो भरन्तूदिन्द्राग्नी स्वस्तये
जंभ नावाचा दैत्य, दडपण किंवा अंधार तुला काहीही वाईट करू नये; तुझी जीभ यज्ञाच्या कुशांवर जाऊ नये. आदित्य, वसु, इंद्र आणि अग्नी तुझं कल्याण करो.
उत्त्वा द्यौरुत्पृथिव्युत्प्रजापतिरग्रभीत्। उत्त्वा मृत्योरोषधयः सोमराज्ञीरपीपरन्
आकाश, पृथ्वी आणि प्रजापती तुझं रक्षण करो; औषधी आणि सोमाची राणी तुला मृत्यूपासून दूर ठेवून जीवनाने भरून टाको.