अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च । ता मे हस्तौ सं सृजन्तु घृतेन सपत्नं मे कितवं रन्धयन्तु
अप्सरा एकत्र बसून यज्ञातील नैवेद्याचा आनंद घेतात, सूर्य आणि आपल्यामधील अर्पणातही त्या रमतात. त्या माझे दोन्ही हात तुपाने एकत्र जोडोत आणि माझा शत्रू, कपटी जुगारी, त्याला पराभूत करो.
आदिनवं प्रतिदीव्ने घृतेनास्मामभि क्षर । वृक्षमिवाशन्या जहि यो अस्मान् प्रतिदीव्यति
नवीन आणि पुन्हा येणारे यश तुपाने आमच्यावर ओत. जो आमच्याविरुद्ध पुन्हा उभा राहतो, त्याला तू कुऱ्हाडीने झाड तोडावं तसा नष्ट कर.
यो नो द्युवे धनमिदं चकार यो अक्षाणां ग्लहनं शेषणं च । स नो देवो हविरिदं जुषाणो गन्धर्वेभिः सधमादं मदेम
जो दिवसा आमच्यासाठी हे धन मिळवून देतो, जो फास्यांमध्ये विजय आणि पराभव घडवतो, तो देव या अर्पणाचा स्वीकार करुन, गंधर्वांसोबतच्या यज्ञात आम्हाला आनंद देवो.
संवसव इति वो नामधेयमुग्रंपश्या राष्ट्रभृतो ह्यक्षाः । तेभ्यो व इन्दवो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्
‘संवसव’ हेच तुमचं नाव आहे, हे कठोर आणि राज्याचे अधिपती असलेल्या फास्यांनो. आम्ही त्यांना नैवेद्य अर्पण करतो. आम्ही संपत्तीचे स्वामी होऊ.
देवान् यन् नाथितो हुवे ब्रह्मचर्यं यदूषिम । अक्षान् यद्बभ्रून् आलभे ते नो मृडन्त्वीदृशे
जेव्हा मी देवांची मदत मागतो, जेव्हा मी संयमाचे पालन करतो, आणि जेव्हा मी पिंगट फासे उचलतो, तेव्हा हे सर्व या प्रसंगी आमच्यावर कृपा करो.
अग्न इन्द्रश्च दाशुषे हतो वृत्राण्यप्रति । उभा हि वृत्रहन्तमा
अग्नी आणि इंद्रा, भक्तासाठी तुम्ही शत्रूंना नष्ट केले; कारण तुम्ही दोघेही शत्रूंचे संहारक आहात.
याभ्यामजयन्त्स्वरग्र एव यावातस्थतुर्भुवनानि विश्वा । प्र चर्षणीवृषणा वज्रबाहू अग्निमिन्द्रं वृत्रहणा हुवेऽहम्
ज्यांनी जग जिंकले, ज्यांनी सर्व सृष्टी स्थिर केली, हे बलवान, वज्रधारी, शत्रूंचे संहारक अग्नी आणि इंद्रा, मी तुम्हा दोघांना आमंत्रित करतो.
उप त्वा देवो अग्रभीच्चमसेन बृहस्पतिः । इन्द्र गीर्भिर्न आ विश यजमानाय सुन्वते
इंद्रा, बृहस्पतीने तुझ्यासाठी चमस उचलला. यज्ञ करणाऱ्याच्या स्तुतीने तू आमच्याकडे ये.
इन्द्रस्य कुक्षिरसि सोमधान आत्मा देवानामुत मानुषाणाम् । इह प्रजा जनय यास्त आसु या अन्यत्रेह तास्ते रमन्ताम्
तू इंद्राचा पोट आहेस, सोमाचे आसन आहेस, देवांचा आणि माणसांचा आत्मा आहेस. येथेच संतती निर्माण कर. जे येथे आहेत आणि जे इतरत्र आहेत, ते सर्व येथे आनंद मानो.
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते । आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः
तेजस्वी आकाश आणि पृथ्वी, महान व्रतधारी, सात दिव्य नद्या वाहू लागल्या आहेत. त्या आम्हाला संकटातून मुक्त करो.
मुञ्चन्तु मा शपथ्यादथो वरुण्यादुत । अथो यमस्य पड्वीशाद्विश्वस्माद्देवकिल्बिषात्
त्या मला शापांपासून, वरुणाच्या रागापासून, यमाच्या बंधनापासून आणि सर्व देवदोषांपासून मुक्त करो.
तृष्टिके तृष्टवन्दन उदमूं छिन्धि तृष्टिके । यथा कृतद्विष्टासोऽमुष्मै शेप्यावते
ओ तहान, ओ तहान घालवणाऱ्या, त्या तहानेला दूर कर. जसे पाप करणाऱ्यांना बांधले जाते, तसेच ज्याला बांधायचे त्याला बांध.
तृष्टासि तृष्टिका विषा विषातक्यसि । परिवृक्ता यथासस्यृषभस्य वशेव
तू तहान आहेस, तहान घालवणारी आहेस, तू विष आहेस, विष दूर करणारी आहेस. जसे वळण बैलाच्या गळ्यातून सुटते, तसेच मला सोड.
7.119(7.114) आ ते ददे वक्षणाभ्य आ तेऽहं हृदयाद्ददे । आ ते मुखस्य सङ्काशात्सर्वं ते वर्च आ ददे
मी तुला माझ्या कुशीतून देतो, मी तुला माझ्या हृदयातून देतो, मी तुला माझ्या मुखाच्या तेजातून देतो. अशा प्रकारे मी तुझ्या सर्व तेजाचा अर्पण करतो.
प्रेतो यन्तु व्याध्यः प्रानुध्याः प्रो अशस्तयः । अग्नी रक्षस्विनीर्हन्तु सोमो हन्तु दुरस्यतीः
रोग दूर जावोत, अपशब्द नष्ट होवोत. अग्नी वाईट शक्तींना नष्ट करो, सोम दुष्टांना नष्ट करो.
प्र पतेतः पापि लक्ष्मि नश्येतः प्रामुतः पत । अयस्मयेनाङ्केन द्विषते त्वा सजामसि
वाईट चिन्ह दूर जावो, नष्ट होवो, पूर्णपणे नाहीसे होवो. लोखंडाच्या खूणीनं मी तुला तुझ्या शत्रूशी जोडतो.
या मा लक्ष्मीः पतयालूरजुष्टाभिचस्कन्द वन्दनेव वृक्षम् । अन्यत्रास्मत्सवितस्तामितो धा हिरण्यहस्तो वसु नो रराणः
माझ्यावर जी दारिद्र्य, दुर्भाग्य आणि वैरभाव युक्त अशुभ छाया आली आहे, जशी वेल झाडावरून खाली पडते, हे सुवर्णहस्त सावितर, धन देणारा, ती आमच्यापासून दूर ने आणि दुसरीकडे टाक.
एकशतं लक्ष्म्यो मर्त्यस्य साकं तन्वा जनुषोऽधि जाताः । तासां पापिष्ठा निरितः प्र हिण्मः शिवा अस्मभ्यं जातवेदो नियच्छ
माणसाच्या जन्माबरोबरच शंभर प्रकारची दुर्दैव त्याच्या शरीरासोबत येतात; त्यातली सर्वात वाईट, अनिष्ट अशी संकटं आम्ही दूर लोटतो. हे जातवेद, आमच्यासाठी शुभ घडू दे.
एता एना व्याकरं खिले गा विष्ठिता इव । रमन्तां पुण्या लक्ष्मीर्याः पापीस्ता अनीनशम्
या शब्दांनी मी वाईट गोष्टी वेगळ्या करतो, जसा गुराखी कळपातल्या गायी निवडतो; शुभ लक्ष्मी येथे नांदू दे, आणि वाईट, पापी अशुभ आमच्यापासून निघून जावोत.
नमो रूराय च्यवनाय नोदनाय धृष्णवे । नमः शीताय पूर्वकामकृत्वने
रूर, चळवळ करणारा, प्रेरणा देणारा, धाडसी, यांना नमस्कार; थंड करणारा, प्राचीन इच्छा पूर्ण करणारा, यांनाही नमस्कार.
यो अन्येद्युरुभयद्युरभ्येतीमं मण्डूकम् । अभ्येत्वव्रतः
जो कुणी दुसऱ्या दिवशी किंवा दोन्ही दिवशी या बेडकाजवळ येतो, तो नियम न पाळणारा असो, त्यानेही यावे.
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिद्वि यमन् विं न पाशिनोऽति धन्वेव तामिहि
हे इंद्रा, मोरपिसांनी सजवलेल्या तुझ्या सुंदर पिंगट घोड्यांवर बसून ये. तुला कोणीही थांबवू नये, कोणीही बांधू नये; बाणासारखा सरळ इथे ये.
मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् । उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु
तुझ्या नाजूक जागा मी कवचाने झाकतो; सोमराज तुला अमृताने अभिषेक करो; वरुण तुला रुंद छातीचा करो; देवांनी तुला विजयी करावे आणि तुझ्यात आनंद मानावा.
अन्तकाय मृत्यवे नमः प्राणा अपाना इह ते रमन्ताम् । इहायमस्तु पुरुषः सहासुना सूर्यस्य भागे अमृतस्य लोके
मृत्यू, अंत करणारा, तुला नमस्कार. तुझे श्वास आणि उच्छ्वास इथेच राहू देत. हा पुरुष प्राणासह, सूर्याच्या भागात, अमरत्वाच्या लोकात इथेच नांदू दे.
उदेनं भगो अग्रभीदुदेनं सोमो अंशुमान् । उदेनं मरुतो देवा उदिन्द्राग्नी स्वस्तये
भाग्य तुला उचलू दे, तेजस्वी सोम तुला उचलू दे, मरुतगण तुला उचलू देत, आणि इंद्र-अग्नी तुझे कल्याण करो.
इह तेऽसुरिह प्राण इहायुरिह ते मनः । उत्त्वा निर्ऋत्याः पाशेभ्यो दैव्या वचा भरामसि
इथेच तुझे श्वास, इथेच तुझे आयुष्य, इथेच तुझे मन; आम्ही तुला निरृतिच्या फासांपासून देवांच्या वचनांनी दूर करतो.
उत्क्रामातः पुरुष माव पत्था मृत्योः पड्वीषमवमुञ्चमानः । मा छित्था अस्माल्लोकादग्नेः सूर्यस्य संदृशः
उठ, पुरुषा, मृत्यूच्या वाटेवर जाऊ नकोस; त्या मोठ्या घरात जाऊ नकोस, या जगातून, अग्नी-सूर्याच्या दर्शनातून दूर जाऊ नकोस.
तुभ्यं वातः पवतां मातरिश्वा तुभ्यं वर्षन्त्वमृतान्यापः । सूर्यस्ते तन्वे शं तपाति त्वां मृत्युर्दयतां मा प्र मेष्ठाः
मातरिश्वान, तुझ्यासाठी वारा वाहू दे, अमृतमय पावसाळे तुझ्यासाठी पडू देत; सूर्य तुझ्या शरीरावर कल्याणाचा प्रकाश टाको; मृत्यू तुझ्यावर दया करो—तू दूर जाऊ नकोस.
उद्यानं ते पुरुष नावयानं जीवातुं ते दक्षतातिं कृणोमि । आ हि रोहेमममृतं सुखं रथमथ जिर्विर्विदथमा वदासि
पुरुषा, तुझ्यासाठी मी परत येण्यासाठी वाट, जगण्यासाठी नौका, आणि सामर्थ्यासाठी कौशल्य निर्माण करतो; ये, या अमृतमय सुखरूप रथावर चढ, आणि स्पष्ट बोल.
मा ते मनस्तत्र गान् मा तिरो भून् मा जीवेभ्यः प्र मदो मानु गाः पितॄन् । विश्वे देवा अभि रक्षन्तु त्वेह
तुझे मन तिकडे जाऊ नये, अदृश्य होऊ नये; जिवंतांपासून दूर जाऊ नकोस, पितरांकडे जाऊ नकोस; सर्व देव तुला इथेच रक्षण करो.