यान् आवह उशतो देव देवांस्तान् प्रेरय स्वे अग्ने सधस्थे । जक्षिवांसः पपिवांसो मधून्यस्मै धत्त वसवो वसूनि
अग्ने, जे देव तुझ्या बोलावण्याने उत्सुकतेने येतात, त्यांना तुझ्या स्थानावर नेऊन बसव. त्यांनी आमच्या हविर्द्रव्याचा आस्वाद घेतल्यावर, आपली सर्व संपत्ती आम्हाला द्यावी.
सुगा वो देवाः सदना अकर्म य आजग्म सवने मा जुषाणाः । वहमाना भरमाणाः स्वा वसूनि वसुं घर्मं दिवमा रोहतानु
देवतांनो, आम्ही तुमच्यासाठी बसायची जागा सोपी केली आहे. तुम्ही आमच्या यज्ञात आनंदाने आलात. तुमची संपत्ती घेऊन, ती उचलून, तुम्ही सर्वजण धनासह त्या उष्ण आकाशात पोहोचा.
यज्ञ यज्ञं गच्छ यज्ञपतिं गच्छ । स्वां योनिं गच्छ स्वाहा
यज्ञाकडे जा, यज्ञपतीकडे जा, आपल्या मूळ स्थानाकडे जा—स्वाहा.
एष ते यज्ञो यज्ञपते सहसूक्तवाकः । सुवीर्यः स्वाहा
हे यज्ञपती, हा तुझा यज्ञ आहे, हजारो स्तोत्रांनी गायलाय. तो आम्हाला उत्तम भाग्य देऊ दे—स्वाहा.
वषड्धुतेभ्यो वषडहुतेभ्यः । देवा गातुविदो गातुं वित्त्वा गातुमित
ज्यांना वषट् म्हणत अर्पण केलं आणि ज्यांना नाही केलं, अशा सर्वांना—हे देवांनो, मार्ग ओळखून, तो मार्ग गाठून, त्या मार्गावर चला.
मनसस्पत इमं नो दिवि देवेषु यज्ञम् । स्वाहा दिवि स्वाहा पृथिव्यां स्वाहान्तरिक्षे स्वाहा वाते धां स्वाहा
हे मनाचे अधिपती, आमचा हा यज्ञ स्वर्गातील देवांमध्ये पोहोचू दे. स्वर्गात स्वाहा, पृथ्वीवर स्वाहा, आकाशात स्वाहा, वाऱ्यात स्वाहा.
सं बर्हिरक्तं हविषा घृतेन समिन्द्रेण वसुना सं मरुद्भिः । सं देवैर्विश्वदेवेभिरक्तमिन्द्रं गच्छतु हविः स्वाहा
वापरलेली कुशा, हविर्द्रव्य आणि तूप—हे सर्व एकत्र होवोत. इंद्राच्या संपत्तीबरोबर, मरुतांबरोबर, सर्व देवतांबरोबर एकत्र होवो. हे हविर्द्रव्य इंद्रापर्यंत पोहोचू दे—स्वाहा.
परि स्तृणीहि परि धेहि वेदिं मा जामिं मोषीरमुया शयानाम् । होतृषदनं हरितं हिरण्ययं निष्का एते यजमानस्य लोके
वेदीभोवती कुशा पसर आणि ठेव. आप्तजनांना किंवा मूळाशी झोपलेल्या व्यक्तीला घेऊ नकोस. होताराचा आसन हिरवे आणि सोन्याचे असते—हे यजमानाच्या जीवनातील अलंकार आहेत.
पर्यावर्ते दुष्वप्न्यात्पापात्स्वप्न्यादभूत्याः । ब्रह्माहमन्तरं कृण्वे परा स्वप्नमुखाः शुचः
वाईट स्वप्नांपासून, पापी स्वप्नांपासून, अपयशापासून दूर रहा. मी पवित्र वाणीने एक भिंत उभी करतो—स्वप्नांची वाईट छाया दूर जाऊ दे, ती शुद्ध होवोत.
यत्स्वप्ने अन्नमश्नामि न प्रातरधिगम्यते । सर्वं तदस्तु मे शिवं नहि तद् दृश्यते दिवा
स्वप्नात मी जे अन्न खातो, जे सकाळी मिळत नाही, ते सर्व माझ्यासाठी शुभ होवो; कारण ते दिवसा दिसत नाही.
नमस्कृत्य द्यावापृथिवीभ्यामन्तरिक्षाय मृत्यवे । मेक्षाम्यूर्ध्वस्तिष्ठन् मा मा हिंसिषुरीश्वराः
आकाश आणि पृथ्वीला, आकाशमधील जागेला, मृत्यूलाही वंदन करून, मी वर पाहतो, ताठ उभा राहतो. सर्व ईश्वरांनी मला इजा करू नये.
को अस्या नो द्रुहोऽवद्यवत्या उन् नेष्यति क्षत्रियो वस्य इच्छन् । को यज्ञकामः क उ पूर्तिकामः को देवेषु वनुते दीर्घमायुः
आमच्यावर संकट आणणारा, हानी करणारा, क्षत्रियाचे धन मिळवू पाहणारा कोण दूर करेल? यज्ञाची इच्छा असणारा, पूर्णत्वाची इच्छा असणारा, देवांपैकी कोण दीर्घायुष्य देईल?
कः पृश्निं धेनुं वरुणेन दत्तामथर्वणे सुदुघां नित्यवत्साम् । बृहस्पतिना सख्यं जुषाणो यथावशं तन्वः कल्पयाति
वरुणाने अथर्वणाला दिलेली, कायम दूध देणारी, वासरू असलेली ती चितकबरी गाय, ती मिळवणारा, बृहस्पतीशी मैत्री जपणारा, आपल्या शरीराची व्यवस्था मनाप्रमाणे करतो.
अपक्रामन् पौरुषेयाद्वृणानो दैव्यं वचः । प्रणीतीरभ्यावर्तस्व विश्वेभिः सखिभिः सह
मानवी वाणीपासून दूर जाऊन, मी दैवी वाणी निवडतो. योग्य मार्गदर्शन घेऊन, सर्व मित्रांसह परत ये.
यदस्मृति चकृम किं चिदग्न उपारिम चरणे जातवेदः । ततः पाहि त्वं नः प्रचेतः शुभे सखिभ्यो अमृतत्वमस्तु नः
आम्ही विसरलो असेल, जाणून किंवा नकळत काही चूक केली असेल, हे अग्ने जातवेद, त्यापासून तू आम्हाला वाचव. हे ज्ञानी, चांगल्या मित्रांमध्ये आम्हाला अमरत्व लाभो.
अव दिवस्तारयन्ति सप्त सूर्यस्य रश्मयः । आपः समुद्रिया धारास्तास्ते शल्यमसिस्रसन्
सूर्याच्या सात किरणांनी दिवसातील अंधार दूर होतो. समुद्राच्या पाण्याच्या धारांनी ते शल्य काढून टाकले आहे.
यो न स्तायद्दिप्सति यो न आविः स्वो विद्वान् अरणो वा नो अग्ने । प्रतीच्येत्वरणी दत्वती तान् मैषामग्ने वास्तु भून् मो अपत्यम्
जो आमच्यावर अन्याय करतो, जो उघडपणे किंवा गुप्तपणे शत्रू आहे, ओ अग्ने, ओळखीचा असो वा अनोळखी—परत येणारा, देणारा त्यांना दूर ठेवो. अग्ने, त्यांच्या संततीचे अस्तित्व राहू नये.
यो नः सुप्तान् जाग्रतो वाभिदासात्तिष्ठतो वा चरतो जातवेदः । वैश्वानरेण सयुजा सजोषास्तान् प्रतीचो निर्दह जातवेदः
जो कोणी आम्हाला झोपेत, जागेपणी, उभा असताना किंवा चालताना हल्ला करतो, हे जातवेद, वैश्वानरासह, समोरासमोर त्यांना जाळून टाक.
इदमुग्राय बभ्रवे नमो यो अक्षेषु तनूवशी । घृतेन कलिं शिक्षामि स नो मृडातीदृशे
या कठोर, पिंगट रंगाच्या, स्वतःवर नियंत्रण असलेल्या द्यूताच्या अधिपतीस मी वंदन करतो. तुपाने मी अपयशाचे फासे शांत करतो. तो देव या प्रसंगी आमच्यावर कृपा करो.
घृतमप्सराभ्यो वह त्वमग्ने पांसून् अक्षेभ्यः सिकता अपश्च । यथाभागं हव्यदातिं जुषाणा मदन्ति देवा उभयानि हव्या
अग्निदेव, तुपासह अप्सरांसाठी तू फास्यांवरील धूळ, वाळू आणि किरकोळ कण दूर ने. जसे देवता आपापल्या भागाचा यज्ञ स्वीकारून आनंदित होतात, तसे ते दोन्ही प्रकारच्या नैवेद्यातही आनंद मानो.
अप्सरसः सधमादं मदन्ति हविर्धानमन्तरा सूर्यं च । ता मे हस्तौ सं सृजन्तु घृतेन सपत्नं मे कितवं रन्धयन्तु
अप्सरा एकत्र बसून यज्ञातील नैवेद्याचा आनंद घेतात, सूर्य आणि आपल्यामधील अर्पणातही त्या रमतात. त्या माझे दोन्ही हात तुपाने एकत्र जोडोत आणि माझा शत्रू, कपटी जुगारी, त्याला पराभूत करो.
आदिनवं प्रतिदीव्ने घृतेनास्मामभि क्षर । वृक्षमिवाशन्या जहि यो अस्मान् प्रतिदीव्यति
नवीन आणि पुन्हा येणारे यश तुपाने आमच्यावर ओत. जो आमच्याविरुद्ध पुन्हा उभा राहतो, त्याला तू कुऱ्हाडीने झाड तोडावं तसा नष्ट कर.
यो नो द्युवे धनमिदं चकार यो अक्षाणां ग्लहनं शेषणं च । स नो देवो हविरिदं जुषाणो गन्धर्वेभिः सधमादं मदेम
जो दिवसा आमच्यासाठी हे धन मिळवून देतो, जो फास्यांमध्ये विजय आणि पराभव घडवतो, तो देव या अर्पणाचा स्वीकार करुन, गंधर्वांसोबतच्या यज्ञात आम्हाला आनंद देवो.
संवसव इति वो नामधेयमुग्रंपश्या राष्ट्रभृतो ह्यक्षाः । तेभ्यो व इन्दवो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम्
‘संवसव’ हेच तुमचं नाव आहे, हे कठोर आणि राज्याचे अधिपती असलेल्या फास्यांनो. आम्ही त्यांना नैवेद्य अर्पण करतो. आम्ही संपत्तीचे स्वामी होऊ.
देवान् यन् नाथितो हुवे ब्रह्मचर्यं यदूषिम । अक्षान् यद्बभ्रून् आलभे ते नो मृडन्त्वीदृशे
जेव्हा मी देवांची मदत मागतो, जेव्हा मी संयमाचे पालन करतो, आणि जेव्हा मी पिंगट फासे उचलतो, तेव्हा हे सर्व या प्रसंगी आमच्यावर कृपा करो.
अग्न इन्द्रश्च दाशुषे हतो वृत्राण्यप्रति । उभा हि वृत्रहन्तमा
अग्नी आणि इंद्रा, भक्तासाठी तुम्ही शत्रूंना नष्ट केले; कारण तुम्ही दोघेही शत्रूंचे संहारक आहात.
याभ्यामजयन्त्स्वरग्र एव यावातस्थतुर्भुवनानि विश्वा । प्र चर्षणीवृषणा वज्रबाहू अग्निमिन्द्रं वृत्रहणा हुवेऽहम्
ज्यांनी जग जिंकले, ज्यांनी सर्व सृष्टी स्थिर केली, हे बलवान, वज्रधारी, शत्रूंचे संहारक अग्नी आणि इंद्रा, मी तुम्हा दोघांना आमंत्रित करतो.
उप त्वा देवो अग्रभीच्चमसेन बृहस्पतिः । इन्द्र गीर्भिर्न आ विश यजमानाय सुन्वते
इंद्रा, बृहस्पतीने तुझ्यासाठी चमस उचलला. यज्ञ करणाऱ्याच्या स्तुतीने तू आमच्याकडे ये.
इन्द्रस्य कुक्षिरसि सोमधान आत्मा देवानामुत मानुषाणाम् । इह प्रजा जनय यास्त आसु या अन्यत्रेह तास्ते रमन्ताम्
तू इंद्राचा पोट आहेस, सोमाचे आसन आहेस, देवांचा आणि माणसांचा आत्मा आहेस. येथेच संतती निर्माण कर. जे येथे आहेत आणि जे इतरत्र आहेत, ते सर्व येथे आनंद मानो.
शुम्भनी द्यावापृथिवी अन्तिसुम्ने महिव्रते । आपः सप्त सुस्रुवुर्देवीस्ता नो मुञ्चन्त्वंहसः
तेजस्वी आकाश आणि पृथ्वी, महान व्रतधारी, सात दिव्य नद्या वाहू लागल्या आहेत. त्या आम्हाला संकटातून मुक्त करो.