प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यत्प्रति अहानि प्रथमो जातवेदाः । प्रति सूर्यस्य पुरुधा च रश्मीन् प्रति द्यावापृथिवी आ ततान
अग्नी सर्व उषांपुढे उजळला; तो प्रत्येक दिवशी, सर्वप्रथम जाणणारा आहे. त्याने सूर्याच्या किरणांना अनेक प्रकारे पसरवले; त्याने आकाश व पृथ्वी व्यापली.
घृतं ते अग्ने दिव्ये सधस्थे घृतेन त्वां मनुरद्या समिन्धे । घृतं ते देवीर्नप्त्य आ वहन्तु घृतं तुभ्यं दुह्रतां गावो अग्ने
अग्नी, तुझे तूप स्वर्गातील आसनात आहे; आज मनूने तुपाने तुला प्रज्वलित केले. दिव्य कन्या तुला तूप आणोत; गायी तुझ्यासाठी तूप देऊ देत, अग्नी.
अप्सु ते राजन् वरुण गृहो हिरण्ययो मितः । ततो धृतव्रतो राजा सर्वा धामानि मुञ्चतु
राजा वरुणा, पाण्यात तुझे सुवर्णाचे, मोजून ठेवलेले घर आहे. तिथून, दृढ व्रत असलेल्या राजानो, तू सर्व बंधने सोडव.
दाम्नोदाम्नो राजन्न् इतो वरुण मुञ्च नः । यदापो अघ्न्या इति वरुणेति यदूचिम ततो वरुण मुञ्च नः
राजा वरुणा, एकेक बंधनातून आम्हाला इथे सोडव. जेव्हा आपण म्हणतो, 'हे पाण्यांनो, हे वरुणा,' तेव्हा, वरुणा, आम्हाला सोडव.
उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अधा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम
वरुणा, आमच्यावरचे सर्वात मोठे बंधन दूर कर, सर्वात खालचे सैल कर आणि मधले सोडव. मग, आदित्य, तुझ्या नियमात आम्ही निष्पापपणे अदितीचे होऊ दे.
प्रास्मत्पाशान् वरुण मुञ्च सर्वान् य उत्तमा अधमा वारुणा ये । दुष्वप्न्यं दुरितं नि ष्वास्मदथ गछेम सुकृतस्य लोकम्
वरुणा, आमच्यावरचे सर्व बंधने — वरची, खालची, वरुणाची — सोडव. वाईट स्वप्ने आणि संकटे आमच्यापासून दूर कर; मग आम्ही सत्कर्म करणाऱ्यांच्या लोकात पोहोचू.
अनाधृष्यो जातवेदा अमर्त्यो विराडग्ने क्षत्रभृद्दीदिहीह । विश्वा अमीवाः प्रमुञ्चन् मानुषीभिः शिवाभिरद्य परि पाहि नो गयम्
अपराजेय, सर्वज्ञ, अमर, तेजस्वी अग्नी, सामर्थ्याचा आधार — इथे प्रकट हो! मानवांतील सर्व आजार दूर कर आणि आज आमचे जीवन शुभेच्छांनी रक्षण कर.
इन्द्र क्षत्रमभि वाममोजोऽजायथा वृषभ चर्षणीनाम् । अपानुदो जनममित्रयन्तमुरुं देवेभ्यो अकृणोरु लोकम्
इंद्रा, तू सामर्थ्य आणि बळ घेऊन जन्मलास, लोकांमध्ये वृषभ आहेस. तू शत्रू, द्वेष करणारे दूर केलेस; देवांसाठी विशाल जागा निर्माण केलीस.
मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत आ जगम्यात्परस्याः । सृकं संशाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रून् ताढि वि मृधो नुदस्व
डोंगरात हिंडणाऱ्या भीषण प्राण्यासारखा, तो दूरवरून, परक्या प्रदेशातून येवो. इंद्रा, तिखट बाण धनुष्याला लाव, शत्रूंना ठेच, विरोधकांना पांगव.
त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहोवानं तरुतारं रथानाम् । अरिष्टनेमिं पृतनाजिमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम
तो बलवान, देवांनी जोतेला गेलेला, सामर्थ्य वाहणारा, रथांना हरवणारा, अखंड चाकाचा, युद्धात वेगवान — त्या तार्क्ष्याला आपण इथे कल्याणासाठी हाक मारूया.
त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम् । हुवे नु शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति न इन्द्रो मघवान् कृणोतु
संरक्षण करणारा इंद्र, मदतीला धावणारा इंद्र, नेहमी बोलावला जाणारा इंद्र, शूर इंद्र — प्रत्येक वेळी मी बलवान, अनेकदा पुजला गेलेला इंद्र हाक मारतो. इंद्र, दानशूर, आम्हाला कल्याण देवो.
यो अग्नौ रुद्रो यो अप्स्वन्तर्य ओषधीर्वीरुध आविवेश । य इमा विश्वा भुवनानि चाकॢपे तस्मै रुद्राय नमो अस्त्वग्नये
जो अग्नीत रुद्र आहे, जो पाण्यात आहे, जो औषधी आणि वनस्पतींमध्ये प्रवेशलेला आहे, ज्याने हे सर्व जग घडवले — त्या रुद्राला, त्या अग्नीला नमस्कार असो.
अपेह्यरिरस्यरिर्वा असि विषे विषमपृक्था विषमिद्वा अपृक्थाः । अहिमेवाभ्यपेहि तं जहि
शत्रू, तू शत्रू आहेस, म्हणून दूर जा; विषा, दुसऱ्या विषात मिसळू नकोस, एकत्र होऊ नकोस. सर्प जसा दूर सरकतो तसा त्याच्यापासून दूर जा आणि त्याला मार.
अपो दिव्या अचायिषं रसेन समपृक्ष्महि । पयस्वान् अग्न आगमं तं मा सं सृज वर्चसा
मी आकाशातील पाणी शोधले; त्यांचा रस आम्ही एकत्र केला. दूधाने भरलेला अग्नी येवो; त्याला सोडू नकोस, त्याला तेज दे.
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा । विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः
अग्नी, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य दे. देव, इंद्र आणि ऋषी माझ्या वीजेचे ज्ञान करो.
इदमापः प्र वहतावद्यं च मलं च यत्। यच्चाभिदुद्रोहानृतं यच्च शेपे अभीरुणम्
हे पाणी, जे काही अपवित्र किंवा दोषकारक आहे, जे काही फसवणूक, असत्य किंवा शाप उच्चारला गेला आहे, ते सर्व वाहून ने.
एधोऽस्येधिषीय समिदसि समेधिषीय । तेजोऽसि तेजो मयि धेहि
तू इंधन आहेस, तू समिधा आहेस; तू तेज आहेस. हे तेज माझ्यात ठेव.
अपि वृश्च पुराणवद्व्रततेरिव गुष्पितम् । ओजो दासस्य दम्भय
जसा पूर्वीपासून गुप्त ठेवलेला नियम कापला जातो, तसा लपलेला भाग कापून टाक. दासाची ताकद कमी कर.
वयं तदस्य सम्भृतं वस्विन्द्रेण वि भजामहै । म्लापयामि भ्रजः शिभ्रं वरुणस्य व्रतेन ते
त्याने जे काही जमवले आहे, ते आम्ही इंद्राच्या संपत्तीने वाटून घेतो. मी वरुणाच्या व्रताने तुझे तेज कमी करतो.
यथा शेपो अपायातै स्त्रीषु चासदनावयाः । अवस्थस्य क्नदीवतः शाङ्कुरस्य नितोदिनः । यदाततमव तत्तनु यदुत्ततं नि तत्तनु
जसा शाप दूर होतो आणि स्त्रिया संकटातून मुक्त होतात, जसा शांकुराच्या गाठीचे मूळ सैल होते, तसंच जे ताणलेलं आहे ते मोकळं होवो आणि जे उचललेलं आहे ते खाली ठेव.
इन्द्रः सुत्रामा स्ववामवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं नः कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम
इंद्र, जो सर्वज्ञ, समर्थ आणि दयाळू आहे, त्याच्या मदतीने आमच्यावर कृपा करो. तो द्वेष दूर करो आणि आम्हाला निर्भयता देवो; आम्ही पराक्रमी सामर्थ्याचे स्वामी होवो.
स सुत्रामा स्ववामिन्द्रो अस्मदाराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम
तोच बुद्धिमान आणि समर्थ इंद्र आमच्या आप्तांमधीलही द्वेष दूर करो. त्या पूज्याच्या कृपेत आणि आनंदी मनात आम्ही राहो.
इन्द्रेण मन्युना वयमभि ष्याम पृतन्यतः । घ्नन्तो वृत्राण्यप्रति
इंद्राच्या रागाने आम्ही शत्रूंवर विजय मिळवू; विरोध करणाऱ्यांना सहज पराभूत करू.
ध्रुवं ध्रुवेण हविषाव सोमं नयामसि । यथा न इन्द्रः केवलीर्विशः संमनसस्करत्
स्थिर श्रद्धेने आम्ही सोमाला अर्पण करतो; जसे इंद्र सर्व लोकांना एकत्र आणतो आणि एकमत करतो.
उदस्य श्यावौ विथुरौ गृध्रौ द्यामिव पेततुः । उच्छोचनप्रशोचनावस्योच्छोचनौ हृदः
त्याचे दोन करडे, भटकणारे, लोभी पक्षी आकाशासारखे उडाले; ते हृदयातून तेजाने चमकत आहेत.
अहमेनावुदतिष्ठिपं गावौ श्रान्तसदाविव । कुर्कुराविव कूजन्तावुदवन्तौ वृकाविव
मी एकटाच उठलो, जसे दोन दमलेल्या गायी बसल्या असतात; जसे दोन पक्षी किलबिल करतात, तसेच दोन लांडगे डरकाळ्या फोडतात.
आतोदिनौ नितोदिनावथो संतोदिनावुत । अपि नह्याम्यस्य मेढ्रं य इतः स्त्री पुमान् जभार
भेदणारे आणि टोचणारे, तसेच एकत्र करणारे; तरी मी त्याच्या अंगाला जवळ जात नाही—इथे स्त्री असो वा पुरुष, ज्याने ते पकडले.
असदन् गावः सदनेऽपप्तद्वसतिं वयः । आस्थाने पर्वता अस्थुः स्थाम्नि वृक्कावतिष्ठिपम्
गायी आपल्या वासस्थानी स्थिर झाल्या; पक्षी आपल्या घरट्यात पडले. पर्वत आपल्या जागी उभे राहिले; मी लांडग्याच्या जागी उभा राहिलो.
यदद्य त्वा प्रयति यज्ञे अस्मिन् होतश्चिकित्वन्न् अवृणीमहीह । ध्रुवमयो ध्रुवमुता शविष्ठैप्रविद्वान् यज्ञमुप याहि सोमम्
आज या यज्ञात, आम्ही तुला, ज्ञानी होतार, निवडले आहे. स्थिरतेने आणि सामर्थ्याने यज्ञात, सोमाजवळ ये.
समिन्द्र नो मनसा नेष गोभिः सं सूरिभिर्हरिवन्त्सं स्वस्त्या । सं ब्रह्मणा देवहितं यदस्ति सं देवानां सुमतौ यज्ञियानाम्
इंद्रा, आम्हाला मनाने, गायींनी, सज्जनांनी, आणि सुवर्णांनी, कल्याणाने मार्गदर्शित कर. प्रार्थनेने, दैवी कृपेने, पूज्य देवांच्या कृपेत आम्ही एकत्र राहो.